Profitability, Competitiveness and Policy Effects in Groundnut: Policy Analysis Matrix

Öz

Purpose: The purpose of the present study is to reveal the profitability, competitiveness of the groundnut production and policy effects applied in the groundnut production.

Design/methodology/approach: Policy Analysis Matris is used to reveal the profitability, competitiveness of the groundnut production and policy effects applied in the groundnut production.

Findings: According to PAM results, private profit of the groundnut production for 2016 was 0.28 TL/kg and social profit was 2.70 TL/kg. The positive social and private profitability of the groundnut production indicates that the production of the groundnut is profitable. In the scope of PAM; the coefficients of the competitiveness such as PCR-DRC and the policy effect such as NPCO-NPCI-EPC were calculated for the production of groundnut from the PAM table. All coefficients are less than 1. As a result of PAM coefficients, it is possible to state that the groundnut production is profitable, there is no significant intervention into groundnut markets.

Originality/value: The profitability, competitiveness of the groundnut production and policy effects applied in the groundnut production are revealed quantitatively.

Anahtar Kelimeler

• Groundnut,Agricultural Policies,PAM,Turkey

Yerfıstığında Karlılık, Rekabet Edebilirlik Ve Politika Etkileri: Politika Analiz Matrisi

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, yerfıstığının karlılık, rekabet edebilirlik durumunu ve yerfıstığında uygulanan tarım politikalarının etkilerini ortaya koymaktır. Metodoloji: Bu çalışmada yerfıstığının karlılık, rekabet edebilirlik durumunu ve yerfıstığında uygulanan tarım politikalarının etkilerini ortaya koymak için Politika Analiz Matrisi kullanılmıştır.

Design/methodology/approach: Bu çalışmada yerfıstığı üretiminin karlılık, rekabet edebilirlik durumunu ve yerfıstığı üretiminde uygulanan tarım politikalarının etkilerini ortaya koymak için Politika Analiz Matrisi kullanılmıştır.

Bulgular: PAM sonuçlarına göre, kabuklu yerfıstığı üretiminin 2016 yılı için özel karı 0,28 TL/kg, sosyal karı 2.70 TL/kg olarak bulunmuştur. Kabuklu yerfıstığı üretiminin özel ve sosyal karlılığının pozitif çıkması kabuklu yerfıstığı üretiminin karlı olduğunu ifade etmektedir. PAM kapsamında PAM tablosundan kabuklu yerfıstığı üretimine dair PCR-DRC gibi rekabet edebilirlik ve NPCO-NPCI-EPC gibi politika etkisini gösteren katsayılar hesaplanmıştır. Bütün katsayılar 1’den küçük çıkmıştır. Bu duruma bakarak, yerfıstığı üretiminin karlı ve rekabet edebilir olduğunu ve piyasalarına da ciddi anlamda bir müdahalenin olmadığını ifade etmek mümkündür.

Özgünlük/değer: Yerfıstığının karlılık, rekabet edebilirlik durumu ve politika etkileri kantitatif bir şekilde analiz edilerek ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yerfıstığı,Tarım Politikaları,PAM,Türkiye

Kaynakça

1. Abay, C., Türkekul, B., Ören, M. N., Gürer, B., Özalp, B. 2017a. Türkiye’de üreticilerin tarımsal desteklerden faydalanma durumu üzerine inceleme. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, 03(01), 130-136.
2. Abay, F.C., Ören, M.N., Türkekul, B., Gürer, B. 2017b. Türkiye'de uygulanan tarım politikalarının bazı tarımsal ürünlerin rekabet düzeyine etkisi üzerine bir araştırma. 114O649 Nolu Yayınlanmamış TUBİTAK Projesi Raporu. 176s.
3. Akbay, A. 2003. Türkiye'de şeker üretiminin ekonomik ve sosyal karlılığının değerlendirilmesi. Ankara: Tarım Ekonomisi Araştırma Enstitüsü.
4. Açıl, A. F. 1974. Tarımsal ürün maliyetlerinin hesaplanması ve memleketimiz ürün maliyetlerindeki gelişmeler. A.Ü. Ziraat Fakültesi Tarım Ekonomisi Bölümü. Yayın No:567, Ankara, 62s.
5. Arıoğlu, H., Bakal, H., Güllüoğlu, L., Kurt, C., Onat, B., 2016. Ana ürün koşullarında yetiştirilen bazı yerfıstığı çeşitlerinin önemli, agronomik ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 25(Özel sayı-2):24-29
6. Bahadır, B. 2006. Çukurova bölgesinde ve ulusal bazda pamuk üretiminin rekabet edebilirliği: politika analiz matrisi (pam) yaklaşımı. Adana: Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi.
7. Dunmula, A.O, Omobowalw,O., Iyabo, A. 2015. Competitiveness of cocoa-based farming household in Nigeria. Journal of Development and Agricultural economics. Vol.7(2),pp.80-84.
8. FAO, 1991. Economic analysis of agricultural policies: a basic training manuel with special reference to price analysis. Training Materials for Agricultural Planning 30. Rome.

9. Güney, O. İ. 2012. Dünya tarım ticaretindeki gelişmelerin Türk turunçgil sektörü ihracat rekabeti açısından değerlendirilmesi. Adana: Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi.
10. Gürsoy, N., Biçiçi, M. 2006. Çukurova bölgesi yerfıstıklarında hasat, kurutma ve depo kademelerinde aflatoksin oluşumu. Gıda (2006) 31 (4): 209-215.
11. Kazal, M.M.H., Rahman, S., Alam, M.J., Hossain, S.T. 2013. Financial and economic profitability of selected agricultural crops in bangladesh. NFPCSP-FAO Research Grant Report. July. Dhaka, Bangladesh
12. Kıral, T., Kasnakoğlu, H. 1999. Tarımsal ürünler için maliyet hesaplama metodolojisi ve veritabanı rehberi. Tarımsal Ekonomik Araştırmalar Enstitüsü. Ankara, 297s.
13. Mane-Kapaj, A., Kapaj, I., Chan-Halbrendt, C., Totojani, O. 2010. Assessing the comparative advantage of albanian olive oil production. International Food and Agribusiness Management Review, 13(1), 15-26.
14. Masters, W.A., Winter-Nelson, A. 1995. Measuring the comparative advantage of agricultural activities: domestic resource costs and the social cost-benefit ratio. American Journal of Agricultural Economics, 77(2), 243-250.
15. Mohanty, S., Fang, C., Chaudhary, J., 2002. Assessing the Competitiveness of Indian Cotton Production: A Policy Analysis Matrix Approach. Ames: Center for Agricultural and Rural Development Working Paper 02-WP 301.
16. Monke, E. A., Pearson, S. R. 1989. The policy analysis matrix for agricultural development. Ithaca: Cornell University, Ames, Iowa.
17. Yao, S. 1997. Comparative advantages and crop diversification: a policy analysis matrix for thai agriculture. Journal of Agricultural Economics, 48(2), 211-222.
18. Oguntade, A. 2011. Assessment of protection and comparative advantage in rice processing in Nigeria. African Journal of Food, Agriculture, Nutrition and Development, 11(2), 4632-4646.
19. Pakravan, M., R., Kalashami, M., K. 2011. Determination of target exchange rate for the comparative advantage of Iran crops (a case of sari township). International Journal of Agricultural Management and Development, 1(2): 101-106.
20. Pearson, S., Gotsch, C., Bahri, S. 2003. Applications of the policy analysis matrix in Indonesian agriculture. Ithaca: Cornell University, 111p.
21. Quddus, M. A., Mustafa, U., 2011. Comparative advantage of major crops production in Punjab: an application of policy analysis matrix. The Lahore Journal of Economics, 16(1), 63-94.
22. Sarı, B. 2005. Türkiye’de ve diğer bazı ülkelerde sulama yatırımları yönetimindeki gelişmeler ve karşılaşılan sorunlar: aşağı Seyhan ovası örneği. Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Adana
23. Touré, A., Groenewald, J., Seck, P. A., Diagne, A., 2013. Analysing policy-induced effects on irrigated rice performance. Hammamet, 4th International Conference of the African Association of Agricultural Economists.
24. TÜİK, 2019. Bitkisel Üretim İstatistikleri. Erişim [www.tuik.gov.tr]
25. Üçeçam, D., Hayli, S. 2004. Osmaniye ilinde yerfıstığı tarımı ve önemi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 14, Sayı:2, Sayfa: 67-92, Elazığ.