Current Glaciers and Morphometric Characteristics of Mount Geyik

Öz

The Geyik Mountains have undergone intensive and repeated glaciations during the Late Quaternary. Despite previous studies, the presence of an active glacier in the region had neither been confirmed nor detected. Following the local explorer Hasan Hüseyin Kahrıman's social media announcement of glacier existence on October 27, 2023, remote sensing methods were employed to identify and locate the glaciers. Subsequent fieldwork on Geyik Mountain confirmed the presence of active glaciers. This study is also the first of its kind to scientifically identify and confirm the existence of an active glacier on Geyik Mountain. Glacier modeling, ELA (Equilibrium Line Altitude) calculations, slope and aspect intersect analyses, and cirque morphometry methods were utilized to quantify the characteristics of the glaciers and their surrounding areas. As a result of glacier modeling, it was determined that the Geyik Central Glacier covers a total area of 6000 (±300) m2, the East Glacier covers 2030 (±100) m2, with a combined glacier area on Geyik Mountain of 0.00803 (±0.00048) km2. The average length of the glaciers was calculated to be 95 m (meters), with an ELA value of 2619 m. The glaciers were found to have slope values predominantly in the range of 12-30˚, situated entirely in north-facing areas. The morphological features of glaciers and cirques, combined with high altitude, aspect characteristics, and significant snow accumulation, have positively contributed to the preservation of glaciers in the Geyik Mountains. Comparative satellite images of glaciers show that more than 50% of the glaciers have melted since 06.09.2010 and it is estimated that they will completely disappear within 5 years with the increasing global warming.

Anahtar Kelimeler

• Geyik Mountains
• Geyik Mountain Glaciers
• Late Quaternary Glaciations
• Glacier Modeling
• Equilibrium Line Altitude (ELA)

Geyik Dağı Güncel Buzulları ve Morfometrik Özeliklleri

Öz

Geyik Dağları, Geç Kuvaterner boyunca yoğun ve tekrarlanan buzullaşmalara maruz kalmıştır. Güncel bir buzulun varlığı bölgede yapılan daha önceki çalışmalarda doğrulanmamış veya tespit edilememiştir. Bölgede yerel gezgin olan Hasan Hüseyin Kahrıman’nın 27 Ekim 2023 tarihinde buzul varlığını sosyal medya aracılığı ile aktarması üzerine buzulları tanımlamak ve yerlerini belirlemek için uzaktan algılama yöntemleri kullanılmış ve Geyik Dağı’na yapılan arazi çalışması ile güncel buzulların varlıkları doğrulanmıştır. Bu çalışma aynı zamanda bilimsel olarak Geyik Dağı’nda güncel bir buzulun varlığını tanımlayan ve doğrulayan ilk çalışmadır. Belirlenen yayılış alanları üzerinden buzul modellemesi, ELA (Equilibrium Line Altitude) hesaplama araçları, bakı ve eğim intersect (kesiştirme) analizleri ile sirk morfometrisi yöntemleri kullanılarak buzulların ve içerisinde yer aldıkları sirkler ile yakın çevresinin özellikleri nicel verilerle ortaya konulmuştur. Buzul modellemesi neticesinde Geyik Orta Buzulu’nun toplam 6000 (±300) m2, Doğu Buzulu’nun 2030 (±100) m2 toplamda ise Geyik Dağı’ndaki buzulların 8030 (±480) m2 alana sahip olduğu tespit edilmiştir. Buzulların ortalama olarak uzunlukları 95 m (metre), ELA değeri ise 2619 m olarak hesaplanmıştır. Buzulların 12-30˚ eğim değerleri arasında ve tamamen kuzey bakılı alanlarda bulundukları tespit edilmiştir. Buzullar ve sirklerin morfolojik özellikleri, yüksek rakım, bakı özellikleri ve yüksek kar birikimi Geyik Dağı’ndaki buzulların bu kesimlerde korunmasına pozitif olarak etki etmiştir. Buzullar üzerinde yapılan karşılaştırmalı uydu görüntülerinde 06.09.2010 tarihinden günümüze kadar buzulların alansal olarak %50’sinden fazlasının erdiği ve önümüzdeki yıllarda etkisini giderek arttıran küresel ısınma ile beraber 5 yıl içerisinde tamamen ortaya kalkacağı tahmin edilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Geyik Dağları
• Geyik Dağı Buzulları
• Geç Kuvaterner Buzullaşmaları
• Buzul Modellemesi
• Denge Hattı Yüksekliği

Kaynakça

1. Almazroui, M., Awad, A. M., Islam, M. N., Al-Khalaf, A. K. (2015). A climatological study: wet season cyclone tracks in the East Mediterranean region. Theoretical and Applied Climatology, 120, 351-365. https://doi.org/10.1007/s00704-014-1178-z
2. Anderson, R. S. (2000). A model of ablation-dominated medial moraines and the generation of debris-mantled glacier snouts. Journal of Glaciology, 46(154), 459-469. DOI: https://doi.org/10.3189/172756500781833025
3. Anderson, L. S., Anderson, R. S. (2016). Modeling debris-covered glaciers: response to steady debris deposition. The Cryosphere, 10(3), 1105-1124. https://doi.org/10.5194/tc-10-1105-2016
4. Arkel, N. A. (1973). Die gegenwärtige Vergletscherung des Ararat. Zeitschrift für Gletscherkunde und Glazialgeologie, 9(1–2), 89-103.
5. Arpat, E., Özgül, N. (1972). Geyikdağ’da kaya buzulları, Orta Toroslar.
6. Barr, I.D., Spagnolo, M. (2015). Glacial cirques as palaeoenvironmental indicators: Their potential and limitations. EarthScience Reviews,151, 48-78. https://doi.org/10.1016/j.earscirev.2015.10.004
7. Bayrakdar, C. (2012). Akdağ Kütlesi’nde (Batı Toroslar) karstlaşma-buzul ilişkisinin jeomorfolojik analizi (Yayın no. 314839) [Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
8. Bayrakdar, C., Cilgin, Z., Doker, M. F., Canpolat, E., (2015). Evidence of an active glacier in the Munzur Mountains, eastern Turkey. Turkısh Journal Of Earth Scıences, 24(1), 56-71. DOI: 10.3906/yer-1403-7

9. Bayrakdar C., Çılğın Z., Sarış, F. (2017). Karadağ’da Pleyistosen buzullaşmaları, Batı Toroslar, Türkiye. Türkiye Jeoloji Bülteni / Geological Bulletin of Turkey, 60, 451-469. DOI:10.25288/tjb.360610.
10. Bayrakdar, C. (2023). Kuşak Dağı’nda (Batı Toroslar) Kuvaterner buzullaşmaları ve eski buzulların morfometrisi. İstanbul University Press. DOI: 10.26650/B/PS12.2023.013
11. Benn, D.I., Evans, D.J.A. (1998). Glaciers and glaciation. Arnold. https://doi.org/10.4324/9780203785010
12. Bennet, M., Glasser, N. (2009). Glacial Geology, Ice Sheets and Landforms. Wiley-Blackwell.
13. Benn, D. I., Bolch, T., Hands, K., Gulley, J., Luckman, A., Nicholson, L. I., Wiseman, S. (2012). Response of debris-covered glaciers in the Mount Everest region to recent warming, and implications for outburst flood hazards. Earth-Science Reviews, 114(1-2), 156-174. https://doi.org/10.1016/j.earscirev.2012.03.008
14. Birman, J.H. (1968). Glacial reconnaissance in Turkey. Geological Society of America Bulletin, 79, 1009-1026. https://doi.org/10.1130/00167606(1968)79[1009:GRIT]2.0.CO;2
15. Blumenthal, M. M. (1938). Der Erdchias-Dağh, 3916m. Die Alpen, 14(3),82-87.
16. Blumenthal, M.M. (1956). Die Vergletscherung des Ararat (Nordöstliche Türkei). Geographica Helvetica, 11(4), 263-264.
17. Blumenthal, M.M. (1958). Vom Ağrı Dağ (Ararat) zum Kaçkar Dağ Bergfahrten innordostanatolischen Glenzlanden. Die Alpen, 34, 125-137.
18. Çalışkan, O., Gürgen, G., Yılmaz, E., Yeşilyurt, S. (2012). Bolkar Dağları kuzeydoğusunun glasyal morfolojisi ve döküntüyle örtülü buzulları. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 9(1), 890-911. https://core.ac.uk/download/pdf/268072694.pdf
19. Çiner, A., Deynoux, M., Çörekcioğlu, E. (1999). Hummocky moraines in the Namaras and Susam valleys, central Taurids, SW Turkey. Quaternary Science Reviews, 18(4-5), 659-669. https://doi.org/10.1016/S0277-3791(98)00103-6
20. Çiner, A. (2003). Türkiye’nin güncel buzulları ve Geç Kuvaterner buzul çökelleri. Türkiye Jeoloji Bülteni, 1(46), 55-78. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tjb/issue/28630/590866
21. Çiner, A., Sarıkaya, M.A., Yıldırım, C. (2015). Hummocky moraines of piedmont glaciers from Geyikdağ, Central Tauride Mountains, Turkey; insights from cosmogenic 36Cl dating. Quaternary Science Reviews, 116, 44-56. DOI: /10.1016/j.quascirev.2015.03.017.
22. Dede, V., Çiçek, İ., Uncu, L. (2015).Karçal Dağlarında kaya buzulu oluşumları. Yerbilimleri, 36(2),61-80. https://doi.org/10.17824/yrb.90910
23. Delannoy, J. J. Maire, R. (1983). Le Massif de Dedegöl dağ (Taurus Occidental, Turquie). Recherches de geomorphologie glaciaire et karstique. Bulletin Association Geographe Français,491,43-53. https://www.persee.fr/doc/bagf_0004-5322_1983_num_60_491_5380
24. Derbyshire, E., Evans, I.S. (1976). The climatic factor in cirque variation. In: Derbyshire, E. (Ed.), Geomorphology and Climate, John Wiley Sons ,447–494.
25. Doğu, A. F., Somuncu, M., Çiçek, İ., Tunçel, H., Gürgen, G. (1993). Glacier landforms, yaylas and tourism on the Kaçkar Mountains. Turkish Geography Bulletin Ankara University, 2, 157–183. http://tucaum.ankara.edu.tr/wpcontent/uploads/sites/280/2015/08/tucaum2_6.pdf
26. Doğu, A. F., Çiçek, İ., Gürgen, G., Tunçel, H. (1996). Üçdoruk (Verçenik) Dağında buzul şekilleri, yaylalar ve turizm. Ankara Üniversitesi, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 5, 29-51. http://tucaum.ankara.edu.tr/wp-content/uploads/sites/280/2015/08/tucaum5_2.pdf
27. Doğu, A. F., Gürgen, G., Tunçel, H., Çiçek, I. (1997). Bulut-AItıparmak dağlarında buzul şekilleri, yaylalar ve turizm. Ankara Üniversitesi, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 6,63-91. http://tucaum.ankara.edu.tr/wp-content/uploads/sites/280/2015/08/tucaum6_5.pdf
28. Erinç, S. (1949). Past and present glacial forms in Northeast Anatolian mountains. Geologische Rundschau, 37, 75-83.
29. Erinç, S. (1952). Glacial evidences of the climatic variations in Turkey. Geografiska Annaler, 34, 89-98. https://doi.org/10.2307/520146
30. Erinç, S. (1953). Van’dan Cilo Dağlarına. İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Dergisi, 2 (3-4), 84-106.
31. Erinç, S. (1971). Jeomorfoloji II (Genişletilmiş 2. Baskı). İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Yayınları.
32. Erinç, S. (2001). Jeomorfoloji II (Güncelleştirilmiş 3. Basım). Der Yayınları.
33. Evans, I.S., Cox, N. (1974). Geomorphometry and Operationnal Definition of Cirques, Area, 6 (2), 150 – 153. https://www.jstor.org/stable/20000855
34. Evans, I.S., Cox, N. (1995). The Form of Glacial Cirques in the English Lake District, Cumbria, Zeitschrift für Geomorphologie. 39, 175–202. DOI: 10.1127/zfg/39/1995/175
35. Evans, I.S. (2006). Allometric development of glacial cirque form: geological, relief and regional effects on the cirques of Wales. Geomorphology, 80 (3–4), 245–266. https://doi.org/10.1016/j.geomorph.2006.02.013
36. Evans, I. S., Çılğın, Z., Bayrakdar, C., Canpolat, E. (2021). The form, distribution and palaeoclimatic implications of cirques in southwest Turkey (Western Taurus). Geomorphology. 391. https://doi.org/10.1016/j.geomorph.2021.107885
37. Federici, P.R., Granger, D.E., Pappalardo, M., Ribolini, A., Spagnolo, M., Cyr, A.J. (2008). Exposure age dating and Equilibrium Line Altitude reconstruction of an Egesen moraine in the Maritime Alps, Italy. Boreas, 37, 245-253. https://doi.org/10.1111/j.1502-3885.2007.00018.x
38. Flint, R.F. (1971). Glacial and Quaternary geology. John Wiley Press.
39. Güner, Y., Emre, Ö. (1983). Erciyes Dağı’nda Pleyistosen buzullaşması ve volkanizma ile ilişkisi. Jeomorfoloji Dergisi, 11, 23-34.
40. Gürgen, G., Yeşilyurt, S., Çalışkan, O., Yılmaz, E. (2010a). Döküntü örtülü buzullar ve kaya buzulları. Nature Sciences, 5(2), 98-116.
41. Gürgen, G., Çalışkan, O., Yılmaz, E., Yeşilyurt, S. (2010b). Yedigöller platosu ve Emli vadisinde (Aladağlar) döküntü örtülü buzullar. E-Journal of New world Sciences Academy. NEWSSA, 5(2), 98–116. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/112015
42. Gürgen, G. Yeşilyurt, S. (2012). Karçal Dağı buzulları (Artvin). Coğrafi Bilimler Dergisi, 10 (1), 91-104. https://dergipark.org.tr/tr/pub/aucbd/issue/44469/551196
43. Gürgen, G. (2015). Tatos gediği buzulu (Rize). Coğrafi Bilimler Dergisi, 13 (2), 161-172. DOI: 10.1501/Cogbil_0000000169
44. Gürgen, G. (2016). Çinaçor buzulu (Tatos Dağları). Coğrafi Bilimler Dergisi, 14 (1), 57-70. DOI: 10.1501/Cogbil_0000000173
45. Gürgen, G. (2019). Çatakkaya Döküntü Örtülü Buzulu (Tatos Dağları). Coğrafi Bilimler Dergisi, 17(1), 217-236. DOI: 10.33688/aucbd.536616
46. Hambrey, M. J., Quincey, D. J., Glasser, N. F., Reynolds, J. M., Richardson, S. J., Clemmens, S. (2008). Sedimentological, geomorphological and dynamic context of debris-mantled glaciers, Mount Everest (Sagarmatha) region, Nepal. Quaternary Science Reviews, 27(25-26), 2361-2389. https://doi.org/10.1016/j.quascirev.2008.08.010
47. Hughes, P.D., Gibbard, P.L., Woodward, J.C. (2007). Geological controls on Pleistocene glaci-ation and cirque form in Greece. Geomorphology, 88 (3), 242–253. https://doi.org/10.1016/j.geomorph.2006.11.008
48. Hooke, R. L. (2019). Principles of glacier mechanics. Cambridge University Press. Imhof, B. (1956). Der Ararat. Die Alpen, 32(1), 1–14.
49. Immerzeel, W. W., Kraaijenbrink, P. D., Shea, J. M., Shrestha, A. B., Pellicciotti, F., Bierkens, M. F., de Jong, S. M. (2014). High-resolution monitoring of Himalayan glacier dynamics using unmanned aerial vehicles. Remote Sensing of Environment, 150, 93-103. https://doi.org/10.1016/j.rse.2014.04.025
50. Karakhanian, A., Djrbashian, R., Trifonov, V., Philip, H., Arakelian, S., Avagian, A. (2002). Holocene-historical volcanism and active faults as natural risk factors for Armenia and adjacent countries. Journal of Volcanology and Geothermal Research, 113(1-2), 319-344. https://doi.org/10.1016/S0377-0273(01)00264-5
51. Keserci, F. (2023). Batı Toroslar’daki Kuvaterner buzullaşmalarının gelişimi ve seyri üzerinde yerel topoğrafya ile iklim özelliklerinin rolü [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. İstanbul Üniversitesi.
52. Kesici, O. (2005). Küresel ısınma çerçevesinde Süphan ve Cilo dağlarında buzul morfolojisi araştırmaları. TÜBİTAK proje raporu, No: 101Y131
53. Kirkbride, M. P. (2011). Debris-covered glaciers. In Encyclopedia of snow, ice and glaciers. Springer, 190-192. https://doi.org/10.1007/978-90-481-2642-2_622
54. Klear, W. (1965). Geomorphologische Untersuchungen in den Randgebirgen des VanSee (Ostanatolien). Zeitschrift für Geomorphologie, 9, 346-355.
55. Krenek, L. (1932). Gletscher im pontischen Gebirge (Lazistan). Zeitschrift für Gletscherkunde, 20, 129–131. Kurter, A., Sungur, K. (1980). Present glaciation in Turkey, in World Glacier Inventory, Proceedings of the workshop at Riederalp, Switzerland. International Association of Hydrological Sciences, 126, 155-160.
56. Kurter, A, (1991). Glaciers of Middle East and Africa-glaciers of Turkey. In: Williams RS, Ferrigno JG (eds) Satellite Image Atlas of the World. USGS Professional Paper, Denver, USA, United States Geological Survey, 1386–G–1, 1–30
57. Lewis, W. V. (1960). The problem of cirque erosion. Norwegian Cirque Glaciers: Royal Geographical Society Research Series, 4, 97-100.
58. Lukas, S. (2006). Morphostratigraphic principles in glacier reconstruction a perspective from the British Younger Dryas. Progress in Physical Geography, 30(6),719–736. DOI: 10.1177/0309133306071955
59. Mattson, L. E. (2000). The influence of a debris cover on the midsummer discharge of Dome Glacier, Canadian Rocky Mountains. IAHS-AISH publication, 25-33. DOI: https://doi.org/10.3189/2015AoG70A971
60. Mayr, E., Hagg, W. (2019). Debris-Covered Glaciers. In: Heckmann, T., Morche, D. (Eds) Geomorphology of Proglacial Systems. Geography of the Physical Environment. Springer, Cham. DOI:10.1007/978-3-319-94184-4_4
61. Messerli, B. (1967). Die eiszeitliche und die gegenwartige Vergletscherung in Mittelmeerraum. Geographica Helvetica, 22, 105-228. https://doi.org/10.5194/gh-22-105-1967
62. Miles, K. E., Hubbard, B., Irvine-Fynn, T. D., Miles, E. S., Quincey, D. J., Rowan, A. V. (2020). Hydrology of debris-covered glaciers in High Mountain Asia. Earth-Science Reviews, 207, 103212. https://doi.org/10.1016/j.earscirev.2020.103212
63. Mîndrescu, M., Evans, I. S., Cox, N. J. (2010). Climatic implications of cirque distribution in the Romanian Carpathians: palaeowind directions during glacial periods. Journal of Quaternary Science, 25(6), 875-888. https://doi.org/10.1002/jqs.1363
64. Nazik, L., Tuncer, K. (2010). Türkiye karst morfolojisinin bölgesel özellikleri. Türk Speleoloji Dergisi, Karst ve Mağara Araştırmaları,1(1),7-19. https://www.researchgate.net/publication/326770943_Turkiye_Karst_Morfolojisinin_Bolgesel_Ozellikleri
65. Nicholson, L., Benn, D. I. (2006). Calculating ice melt beneath a debris layer using meteorological data. Journal of Glaciology, 52(178), 463-470. https://doi.org/10.3189/172756506781828584
66. Oien, R., Rea, B., Spagnolo, M., Barr, I., Bingham, R. (2022). Testing the area–altitude balance ratio (AABR) and accumulation–area ratio (AAR) methods of calculating glacier equilibrium-line altitudes. J. Glaciol. 68(268), 357-368. doi:10.1017/jog.2021.100.
67. Özgül, N. (1976). Toroslar’ın bazı temel jeoloji özellikleri. Bulletin of the Geological Society of Turkey,19,65-78. https://www.jmo.org.tr/resimler/ekler/4b2aeb2453bdada_ek.pdf?dergi=T%C3%9CRK%C3%20YE%20JEOLOJ%C3%20%20B%C3%9CLTEN%C3
68. Pellitero, R., Rea, B.R., Spagnolo, M., Bakke, J., Hughes, P., Ivy-Ochs, S., Lukas, S., Ribolini, A. (2015). A GIS tool for automatic calculation of glacier equilibrium-line altitudes. Computers and. Geosciences, 82, 55–62. https://doi.org/10.1016/j.cageo.2015.05.005
69. Pellitero, R., Rea, B.R., Spagnolo, M., Bakke, J., Ivy-Oche, S., Frew, C.R., Hughes, P. Ribolini, A., Lukas, S., Renssen, H. (2016). GlaRe, a GIS tool to reconstruct the 3D surface of paleoglaciers. Computers Pellitero and Geosciences, 94, 77–85. https://doi.org/10.1016/j.cageo.2016.06.008
70. Pelto, M. S. (2000). Mass balance of adjacent debris-covered and clean glacier ice in the North Cascades, Washington. Iahs Publication, 35-42. https://www.researchgate.net/publication/267966629_Mass_balance_of_adjacent_debris-covered_and_clean_glacier_ice_in_the_No
71. Planhol, X. (1953). Les formes glaciaires du Sandıras Dağ et la limite des neiges eternelles Quaternaires dans le so de Anatolie. Compte Rendu Sommaire de la Societe Geologique de France, 263- 265.
72. Rea, B., Evans, D.J.A. (2007). Quantifying climate and glacier mass balance in north Norway during the Younger Dryas. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, 246, 307–330. https://doi.org/10.1016/j.palaeo.2006.10.010
73. Rea, B.R. (2009). Defining modern day Area-Altitude Balance Ratios (AABRs) and their use in glacier-climate reconstructions. Quaternary Science Reviews, 28, 237–248. doi: 10.1016/j.quascirev.2008.10.011. https://doi.org/10.1016/j.quascirev.2008.10.011
74. Rickmer-Rickmers, W. (1900). Der Kartsch-Chal in Transkaukasien, Zeitschrift des deutschen und österreichen Alpenvereins, 31, 156-178.
75. Rickmer-Rickmers, W., 1934. Lazistan and Acaristan, The Geographical Journal, 84(6), 465-478.
76. Sarikaya, M. A., Çiner, A., Zreda, M. (2003). Erciyes volkanı Geç Kuvaterner buzul çökelleri. Yerbilimleri, 24(27),59-74. https://dergipark.org.tr/tr/pub/yerbilimleri/issue/13623/165077
77. Sarıkaya, M. A. (2011). Türkiye’nin güncel buzulları. İçinde Fiziki Coğrafya Araştırmaları: Sistematik ve Bölgesel, Türk Coğrafya Kurumu Yayınları, 6, 527-544. https://www.researchgate.net/profile/Mehmet-Sarikaya-5/publication/259643340_Turkiye%27nin_guncel_buzullari/links/54c0aae00cf28a6324a32df6/Tuerkiyenin-guencel-buzullari.pdf
78. Sarıkaya, M. A., Ciner, A., Zreda, M. (2011). Quaternary glaciations of Turkey. In Developments in Quaternary Sciences. 15, 393-403. DOI: 10.1016/B978-0-444-53447-7.00030-1.
79. Sarıkaya, M. A. (2012). Recession of the ice cap on Mount Ağrı (Ararat), Turkey, from 1976 to 2011 and its climatic significance. Journal of Asian Earth Sciences, 46, 190-194.
80. Sarıkaya, M.A., Tekeli, A.E. (2014). Satellite Inventory of Glaciers in Turkey. İçinde Kargel, J., Leonard, G., Bishop, M., Kääb, A., Raup, B. (eds) Global Land Ice Measurements from Space, Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-540-79818-7_21https://doi.org/10.1016/j.jseaes.2011.12.009
81. Sarıkaya, M.A., Çiner, A. (2015). Late Pleistocene glaciations and paleoclimate of Turkey. Bulletin of the Mineral Research and Exploration, 151, 107-127. DOI: 10.19111/bmre.35245
82. Sarıkaya, M. A., Ciner, A. (2017). Late Quaternary glaciations in the eastern Mediterranean. Geological Society, London, Special Publications, 433(1), 289-305. https://doi.org/10.1144/SP433.4
83. Sarıkaya, M.A., Çiner, A., Yıldırım, C. (2017). Cosmogenic 36Cl glacial chronologies of the Late Quaternary glaciers on Mount Geyikdag in the eastern Mediterranean. Quaternary Geochronology, 39, 189–204. https://doi.org/10.1016/j.quageo.2017.03.003
84. Simoni, S. (2011). Typological and Morphometric Characteristics of the Glacial Cirques in Doamnei River Basin (Făgăraş Massif). Forum Geografic, 10(1), 35-49. https://www.proquest.com/docview/1519289873
85. Spagnolo, M., Pellitero, R., Barr, I. D., Ely, J. C., Pellicer, X. M., Rea, B. R. (2017). ACME, a GIS tool for automated cirque metric extraction. Geomorphology, 278, 280-286. https://doi.org/10.1016/j.geomorph.2016.11.018
86. Şenel, M., Dalkılıç, H., Gedik, İ., Serdaroğlu, M., Metin, S., Esentürk, K., Özgül, N. (1998). Orta Toroslar’da Güzelsu koridoru ve kuzeyinin jeolojisi. MTA Dergisi, 120, 171-197. https://dergi.mta.gov.tr/dosyalar/images/mtadergi/makaleler/tr/20150529113228_355_227b2ca5.pdf
87. Şimşek, M., Utlu, M., Poyraz, M., Öztürk, M. Z. (2019). Geyik Dağı kütlesinin yüzey karstı jeomorfolojisi ve kütle üzerindeki karst-buzul jeomorfolojisi ilişkisi. Ege Coğrafya Dergisi, 28 (2), 97-110. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ecd/issue/50833/594465
88. Turan, A. (1990). Toroslarʹda Hadim (Konya) ve güneybatısının jeolojisi, stratigrafisi ve tektonik gelişimi [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Selçuk Üniversitesi.
89. Turoğlu, H. (2011). Buzullar ve buzul jeomorfolojisi. Çantay.
90. Yalçın, M. (2017). Ağrı Dağı Buzul Değişimlerinin Uzaktan Algılama ve Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 17(4), 166-170. https://fenbildergi.aku.edu.tr/wp-content/uploads/2017/11/2686_mustafayalcin-166-170.pdf
91. Yavaşlı, D. D., Tucker, C. J., Melocik, K. A. (2015). Change in the glacier extent in Turkey during the Landsat Era. Remote Sensing of Environment, 163, 32-41. https://doi.org/10.1016/j.rse.2015.03.002
92. Yeşilyurt, S., Uǧur, D., Kılar, H. (2013). Climate change and glacier retreat from 1955 to 2006 on Cilo Mountains, Southeast Anatolia, Turkey. EGU General Assembly Conference Abstracts. https://meetingorganizer.copernicus.org/EGU2013/EGU2013-8408.pdf
93. Zahno, C., Akçar, N., Yavuz, V., Kubik, P., Schlüchter, C. (2009). Surface exposure dating of Late Pleistocene glaciations at the Dedegöl Mountains (Lake Beysehir, SW Turkey). J. Quaternary Science, 1016–1028. https://doi.org/10.1002/jqs.1280