A research on nomadic animal husbandry: The case of Silopi

Öz

In the historical process, from the hunter-gatherer period to the present day, animals have played an important role in human life. In the early periods, animal breeding was mainly carried out for security and nutrition, but today this activity is carried out for a much more diverse purpose. The breeding of animals is no longer limited to the need for food supply and protection, but also plays an important role in different fields such as economic gain, sports, faith, etc. The diversification of animal breeding for different purposes over time has led to the emergence of various types of animal husbandry. One of these types of animal husbandry is nomadic animal husbandry. Due to difficult conditions, finding a place, income-expense imbalance, high input costs, insufficient subsidies, etc., the number of people engaged in nomadic animal husbandry has decreased compared to the past. At this point, the aim of the present study, which deals with nomadic animal husbandry in Silopi district, is to determine the reasons why families who continue nomadic animal husbandry activities prefer this lifestyle, the types of animal products they obtain in production processes and the marketing methods of these products. In addition, the aim of this study is to determine the views of the participants on livestock subsidies, their main expenses in this field and the problems they face during nomadic livestock husbandry activities and to put forward their solution suggestions for a sustainable nomadic livestock husbandry. Semi-structured interview method was used in the study. As a result of the study, it was determined that the most important cost elements of the nomadic livestock breeders are feed and pasture fees, however, the existing supports are insufficient and marketing opportunities are limited.

Anahtar Kelimeler

• Silopi
• Nomadic animal husbandry
• Feed and pasture fees
• Marketing

Göçebe hayvancılık üzerine bir araştırma: Silopi örneği

Öz

Tarihsel süreçte, avcı-toplayıcı dönemden günümüze kadar hayvanlar, insan yaşamında önemli bir rol oynamıştır. İlk dönemlerde hayvan yetiştiriciliği temel olarak güvenlik ve beslenme amacıyla gerçekleştirilirken, günümüzde bu faaliyet çok daha çeşitli amaçlarla sürdürülmektedir. Hayvanların yetiştirilmesi artık yalnızca gıda temini ve korunma gereksinimiyle sınırlı kalmayıp, ekonomik kazanç, spor, inanç vb. farklı alanlarda da önemli bir rol oynamaktadır. Zaman içerisinde hayvan yetiştiriciliğinin farklı amaçlar doğrultusunda çeşitlenmesi, çeşitli hayvancılık türlerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu hayvancılık türlerinden biri de göçebe hayvancılıktır. Zorlu koşullar, yer bulma, gelir-gider dengesizliği, girdi maliyetlerinin yüksek olması, yetersiz sübvansiyon vb. nedenlerden dolayı geçmişe nazaran, günümüzde göçebe hayvancılık ile uğraşanların sayısı azalmıştır. Bu noktada Silopi ilçesindeki göçebe hayvancılığın ele alındığı mevcut çalışmanın amacı, göçebe hayvancılık faaliyetlerini sürdüren ailelerin bu yaşam tarzını tercih etme nedenlerini, üretim süreçlerinde elde ettikleri hayvansal ürünlerin türlerini ve bu ürünlerin pazarlama yöntemlerini belirlemektir. Ayrıca, hayvancılık desteklemelerine ilişkin katılımcıların görüşlerini, bu alandaki temel giderlerini ve göçebe hayvancılık faaliyetleri sırasında karşılaştıkları sorunları tespit etmek ve sürdürülebilir bir göçebe hayvancılık için çözüm önerilerini ortaya koymaktır. Çalışmada, yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, göçebe hayvancılıkla uğraşanların en önemli maliyet unsurlarının yem ve mera ücretleri olduğu, bununla birlikte mevcut desteklemelerin yetersiz kaldığı ve pazarlama olanaklarının kısıtlı olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Silopi
• Göçebe hayvancılık
• Yem ve mera ücretleri
• Pazarlama

Kaynakça

1. Agboola, T.O., Alao, O.T., Akintunde, K.O., & Odewumi, T. O. (2020). The profitability of cheese production in Ola-Oluwa local government area, Osun state. The Nigerian Journal of Rural Extension and Development (NJRED), 14 (1), 41-47.
2. Ahmed, S., Iqbal, Z., & Antahal, P.C. (2023). Impact of climate change on nomadic herders’ livelihoods: Evidence from Bakarwal community in the Western Himalayas in India. Environmental Development, 48, 1-11. https://doi.org/10.1016/j.envdev.2023.100930
3. Alagöz, C.A. (1993). Türkiye’de yaylacılık araştırmaları. Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 2, 1-52.
4. Alkan, A. (2020). An investigation on migration mobility and routes of nomads in Siirt province. International Journal of Geography and Geography Education (IGGE), 41, 160-176. https://doi.org/10.32003/igge.623657
5. Altınlı, İ. E. (1966). Doğu ve Güneydoğu Anadolu’nun jeolojisi. https://dergi.mta.gov.tr/dosyalar/images/mtadergi/makaleler/tr/20151020144605_863_22797e23.pdf
6. Arslan, M., & Erdurmuş, C. (2012). Ülkemizde hayvancılığa ve kaba yem sorununa genel bir bakış. Ziraat Mühendisliği, 359, 32-37.
7. Aydoğmuş, A. (2018). Değişen sosyo-ekonomik koşullarda yörükler (Manavgat örneği) (Yayın No. 514853) [Yüksek Lisans Tezi, Uşak Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
8. Aygün, G., & Akbulak, C. (2017). Ardahan ili organik hayvancılık potansiyelinin değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 53, 144-161.

9. Aygün, T., & Sezgin, Y. (2009 24-26 Haziran). Ülkemizde göçer küçükbaş hayvancılık faaliyetleri: Bitlis ili örneği [Bildiri sunumu]. 6. Zootekni Bilim Kongresi, Erzurum.
10. Baytar, İ., & Doğan, M. (2021). Muş ilinde tarım ve hayvancılık faaliyetleri. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 4(2), 302-320. https://doi.org/10.33712/mana.943607
11. Bozkoyun, M. (2019). Hoşap Çayı Havzası’nda (Van) arazi kullanımı ve planlamasına yönelik öneriler (Yayın No. 610228) [Doktora Tezi, Harran Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
12. Bozkoyun, M., Ertaş, N., & Baytar, İ. (2023). Şanlıurfa ilinde tarım, hayvancılık ve kırsal kalkınma. Nobel Yayıncılık. Büyükcan Sayılır, Ş. (2012). Göçebelik, konar-göçerlik meselesi ve coğrafi bakımdan konar-göçerlerin farklılaşması, Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, XII (1), 563-580
13. Chatty D. (1972). Structural forces of pastoral nomadism with special reference to camel pastoral nomadism. Erasmus University. http://www.dissertation.com/abstracts/1272074
14. Coşkun, R., Altunışık, R., & Yıldırım, E. (2019). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri (10. Baskı). Sakarya Yayıncılık.
15. Çevik, İ. (2022). Patnos ilçesi’nde (Ağrı) hayvancılık faaliyetleri (Yayın No. 718861) [Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
16. Çiçekgil, Z., & Ataseven, Y. (2020). “Sürü yönetimi elemanı benim” projesi kapsamındaki tarımsal eğitim faaliyetlerinin mesleğin devamlılığı açısından analizi. Tarım Ekonomisi Araştırmaları Dergisi, 6(2), 115-126.
17. Demir, M. (2016). Kars ilinde büyük ve küçük hayvancılık. Doğu Coğrafya Dergisi, 21(35), 39-62. https://doi.org/10.17295/dcd.33180
18. Denker, B. (1960). Güney Doğu Toroslarda göçebelik Dr. Wolf Dieter Hütteroth’a göre. Türk Coğrafya Dergisi, 20, 136-142.
19. Doğanay, H., & Coşkun, O. (2013). Türkiye yaylacılığındaki değişme eğilimleri ve başlıca sonuçları. Doğu Coğrafya Dergisi, 18(30), 1-27.
20. Dolker, P. (2022). Nomadic pastoralism of Changthang, Ladakh,at a crossroads: Changing socioeconomic characteristics, livelihood and livestock composition. SN Social Sciences, 2, 1-20. https://doi.org/10.1007/s43545-021-00302-7
21. Drees, L., Liehr, S., Batbuyan, B., Marg, O., & Mehring, M. (2022) In search of a nomadic pastoralism for the 21st century. A transdisciplinary development of future scenarios to foster a social-ecological transformation in Mongolia. Innovation: The European Journal of Social Science Research, 35(3), 481-505. https://doi.org/10.1080/13511610.2022.2100744
22. Ek Sevgi, E. (2021). Kasrik Boğazı ve Cizre arasında kalan alanın fiziki coğrafyası (Yayın No. 660433) [Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
23. Elçi, B. (2019). Cizre İlçesi’nin fiziki coğrafyası (Yayın No. 590414) [Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
24. Emiroğlu, M. (1977). Bolu’da yaylalar ve yaylacılık. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Yayınları No. 272.
25. Ergün, O. F., & Bayram, B. (2021). Türkiye’de hayvancılık sektöründe yaşanan değişimler. Bahri Dağdaş Hayvancılık Araştırma Dergisi, 10 (2), 158-175.
26. Ertaş, N. (2019). Kırsal kalkınmanın aracı olarak Van’da hayvancılık faaliyetleri (Yayın No. 564351) [Doktora Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
27. Ertaş, N. (2023). Türkiye’de küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık. Nobel Yayıncılık.
28. Fratkin, E. (1997). Pastoralism: Governance and development issues. Annual Review of Anthropology, 26, 235-261. https://resolver.ebscohost.com/openurl?sid=piri&id=doi:10.1146/annurev.anthro.26.1.235
29. Genç, M., & Şimşek Tolacı, S. (2019). Sarıkeçili yörüklerinde toplumsal uygulamalar ve mekân-Isparta/Atabey-Gönen örnekleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Art-e Sanat Dergisi, 12, Özel Sayı, 1-15. https://doi.org/10.21602/sduarte.638797
30. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Felsefe-Yöntem-Analiz (5. Baskı). Seçkin Yayıncılık.
31. Harunoğulları, M., & Polat, Y. (2018). Mersin-Arslanköy yörüklerinin yaylacılık faaliyetleri ve sorunları. Ege Coğrafya Dergisi, 27(1), 71-89.
32. Honeychurch, W. (2014). Alternative complexities: The archaeology of pastoral nomadic states. Journal of Archaeological Research, 22, 277-326.