Kahramanmaraş İlindeki günübirlik rekreasyon alanlarının potansiyelinin belirlenmesi ve kullanımı ile ilgili sorunlar
Öz
İnsanın da dahil olduğu organizma ile fiziki çevre arasındaki iki yönlü ilişkiyi ifade eden ekoloji kavramının önemi günümüzde artan şehirleşme ve özellikle sanayileşme faaliyetleri neticesinde ortaya çıkan plansız yapılaşma ve çevresel sorunlar nedeniyle gittikçe artmıştır. Sağlıklı bir toplum ve birey için hayat kalitesini koruma ve geliştirme adına ekolojik denge vazgeçilmez bir unsur haline gelmiştir. Bu bağlamda değerlendirildiğinde günümüz şehirlerinde artan nüfus, konut ve trafik yoğunluğu ile sanayileşmenin getirdiği monoton iş hayatı insanları bulundukları kentsel alanın dışındaki doğal ortamlara itmektedir. Böylece insanlar bu doğal ortamlarda kentsel hayatın fiziksel ve ruhsal yapıları üzerinde neden olduğu yıpratıcı etkilerden bir ölçüde kurtulmakta, bedenen ve ruhen dinlenmekte ve yenilenmektedir. Bu araştırmada Kahramanmaraş ilindeki rekreasyon faaliyetleri için zengin potansiyele sahip ve mesire yeri olarak kullanılan alanların rekreasyon değerleri ve taşıma kapasiteleri çeşitli kriterlere göre belirlenmiştir. Ayrıca bu alanların kullanımı konusunda halkın düşüncelerini yansıtan anket uygulaması yapılarak sonuçları SPSS programında test edilmiştir. Araştırma sonuçları ve buna dayalı çıkarımlar ortaya konmuştur.
Anahtar Kelimeler: Kahramanmaraş, Şehir, Rekreasyon, Taşıma Kapasitesi, Rekreasyon Potansiyeli.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AKTEN, M. (2003). “Isparta İlindeki Bazı Rekreasyon Alanlarının Mevcut Potansiyellerinin Belirlenmesi”, Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi Seri: A, 2: 115-132.
- ALTUNKASA, F., USLU, C. ve DOYGUN H. (1995). “Adana Kenti Örneğinde Kişi Basına Düsen Açık ve Yeşil Alan Miktarlarının İdeal Normlara Ulaşımını Sağlayabilecek Çözüm ve Önerilerin Geliştirilmesi”, I. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, Cilt I: 136-142,Trabzon.
- ALTUNKASA, M.F. ve UZUN, G. (1997). Rekreasyonel Planlamada Arz ve Talep, Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Genel Yayın No: 6, Adana.
- AYDIN, İ. ve ÖZTEKİN, Y. (2010). “Kentsel Nüfusun Nefes Bahçeleri Mesire Yerlerine Bir Örnek: Değirmen Boğazı (Balıkesir)”, Uluslar arası Sosyal Araştırmalar Dergisi (The Journal of International Social Research), 3(14):88- 98.
- BROADHURST, R. (2001). Managing Environments for Leisure and Recreation, GBR. Routledge Publishing, London.
- DOUGLASS, R. W. (1977). Forest Recreation. Pergamon Press, New York.
- GÖKDENİZ, A. (2003). Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi, Detay Yayıncılık, Ankara.
- GÜLEZ, S. (1990). “Ormaniçi Rekreasyon Potansiyelinin Belirlenmesi İçin Bir Değerlendirme Yöntemi”, İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, Seri A, 40(2) : 132-147.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2013
Gönderilme Tarihi
30 Haziran 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2013 Sayı: 60