RELATIONSHIP OF DESTINATION IMAGE, PROMOTION AND BEHAVIORAL INTENTION FROM PERSPECTIVE OF FOOD ENTERPRISES’ EMPLOYEES: ADIYAMAN PATTERN

Öz

The aim of this study is understanding of food enterprises’ employee evaluation toward relationship between destination image, destination promotion that created within the framework of gastronomic elements and behavioral intentions of consumers. In this research, quantitative research method with relational scanning design was applied. The questionnaire form was compiled with information obtained from literature research. It was formed with twenty-one Likert-type scale with 5-point rating that includes behavioral intention, destination image and promotion. In addition, seven demographic query items are included in the form. Surveys used as data collection tools were applied to food business employees in Adıyaman between 12.04.2019 and 22.06.2019. Since data has normal distribution, parametric tests were used in the analysis. As result of the research, a significant and positive relationship was found between factor dimensions. It has been determined that the gastronomic destination image and promotion of Adıyaman has a significant effect on the change in the behavioral intention of the visitors.

Anahtar Kelimeler

• Gastronomy
• Destination Image and Promotion
• Behavioral Intention

Yiyecek İşletmeleri Çalışanlarının Bakış Açısı ile Destinasyon İmajı, Tanıtımı ve Davranışsal Niyet İlişkisi: Adıyaman Örneği

Öz

Bu çalışmanın amacı, Adıyaman’da yer alan yiyecek işletmeleri çalışanlarının bakış açısından ziyaretçilerin davranışsal niyetleri ile gastronomi unsurlarından oluşan destinasyon imajı ve tanıtım ilişkisini değerlendirmeye çalışmaktır. Bu araştırmada, ilişkisel tarama deseninde niceliksel araştırma yöntemi uygulanmıştır. Anket formu; literatür araştırmasından elde edilmiş bilgiler ile derlenmiş olan davranışsal niyet, destinasyon imajı ve tanıtımı bölümlerini kapsayan yirmi bir tane 5’li derecelendirmeye sahip Likert tipi ölçek ve demografiye yönelik yedi sorgu maddesinden oluşturulmuştur. Veri toplama aracı olarak kullanılan anketler 12.04.2019 ile 22.06.2019 tarihleri arasında Adıyaman’da yer alan yiyecek işletmeleri çalışanlarına uygulanmıştır. Veriler normal dağılım özelliği gösterdiğinden analizlerde parametrik testler kullanılmıştır. Araştırma sonucunda faktör boyutları arasında anlamlı ve pozitif ilişki belirlenmiştir. Adıyaman’ın gastronomi içerikli destinasyon imajı ve tanıtımının ziyaretçilerin davranışsal niyetindeki değişim üzerinde anlamlı etkiye sahip olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Gastronomi
• Destinasyon İmaj ve Tanıtımı
• Davranışsal Niyet

Kaynakça

1. Akyurt, H., ve Atay, L. (2009). Destinasyonda imaj oluşturma süreci. Aksaray Üniversitesi İİBF Dergisi,1 (1), 1-14.
2. Baloglu, S., and McCleary, K. W. (1999). A model of destination image formation. Annals of tourism research, 26 (4), 868-897.
3. Björk, P., and Kauppinen-Räisänen, H. (2017). A destination’s gastronomy as a means for holiday well-being. British Food Journal, 119 (7), 1578-1591.
4. Brulotte, R. L., and Di Giovine, M. A. (2014). Edible Identities. Food as Cultural Heritage.
5. Bucak, T., ve Aracı, Ü. E. (2013). Türkiye'de Gastronomi Turizmi Üzerine Genel Bir Değerlendirme. Balıkesir University Journal of Social Sciences Institute, 16 (30); 203-216.
6. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (17. bs.). Ankara: Pegem Akademi.
7. Cesur, O., ve Fer, S. (2007). Dil öğrenme stratejileri envanterinin geçerlik ve güvenirlik çalışması nedir? Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (2), 49-74.
8. Çevik, S., ve Saçılık, M. (2011). Destinasyonun rekabet avantajı elde etmesinde gastronomi turizminin rolü: Erdek Örneği.12.Ulusal Turizm Kongresi Bildiriler Kitabı, 12, 503-515.

9. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (2.bs.). Ankara: Pegem Akademi.
10. Demir, Ş. Ş., & Kozak, M. (2011). Turizmde Tüketici Davranışları Modelini Oluşturan Aşamalar Arasındaki İlişki. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 22(1).
11. Di Giovine, M. A., & Brulotte, R. L., (2016). Food and Foodways as Culturel Heritage. R. L. Brulotte, & M. A. Di Giovine (Eds), Edible Identities. Food as Cultural Heritage. (pp.1-28). Routledge Taylor and Francis Group.USA.
12. Eren, R. ve Kuvvetli, M. (2017). Çevrimiçi gastronomi imajı: Türkiye restoranlarının Tripadvisor yorumlarının içerik analizi. Turizm Akademik Dergisi, 4(2), 121-138.
13. Everett, S., & Aitchison, C. (2008). The role of food tourism in sustaining regional identity: A case study of Cornwall, South West England. Journal of sustainable tourism, 16(2), 150-167.
14. Gálvez, J. C. P., López-Guzmán, T., Buiza, F. C., & Medina-Viruel, M. J. (2017). Gastronomy as an element of attraction in a tourist destination: The case of Lima, Peru. Journal of Ethnic Foods, 4(4), 254-261.
15. Gheorghe, G., Tudorache, P., and Nistoreanu, P. (2014). Gastronomic tourism, a new trend for contemporary tourism. Cactus Tourism Journal, 9(1), 12-21.
16. Gillespie, C., and Cousins, J. (2001). European gastronomy into the 21st century. 207p., Routledge.
17. Göynüşen, E. S. (2011). Edirne’deki Gastronomik Kültürün Kentin Pazarlama ve Markalaşmasına Etkileri, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Trakya Üniversitesi, Edirne.
18. Haven-Tang, C., and Jones, E. (2005). Using local food and drink to differentiate tourism destinations through a sense of place: A story from Wales-dining at Monmouthshire's great table. Journal of Culinary Science & Technology, 4(4), 69-86.
19. Ilgın, H. Ö., ve Uruç, H. (2018). Destinasyon İmajı Araştırmaları Perspektifinden Marmaraereğlisi Üzerine Bir Değerlendirme. Sosyal Bilimler Metinleri, 2, 2-15.
20. İŞKUR (2015), Adıyaman İş Gücü Piyasası Araştırma Raporu, https://media.iskur.gov.tr/14910/adiyaman.pdf, Erişim Tarihi, 20.05.2020.
21. Kılıçhan, R., ve Köşker, H. (2015). Destinasyon Markalaşmasında Gastronominin Önemi: Van Kahvaltısı Örneği. The Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 3(3), 102-115.
22. Kivela, J., and Crotts, J. C. (2005). Gastronomy tourism: A meaningful travel market segment. Journal of Culinary Science & Technology, 4(2-3), 39-55.
23. Kurtuluş, K. (2010). Araştırma yöntemleri. Türkmen Kitabevi.
24. Kültür ve Turizm Bakanlığı (2019), Turizm İstatistikleri, https://yigm.ktb.gov.tr/Eklenti/69320,turizmistatistikleri2019-4pdf.pdf?0 Erişim Tarihi; 27.06.2020
25. Lertputtarak, S. (2012). The relationship between destination image, food image, and revisiting Pattaya, Thailand. International Journal of Business and Management, 7(5), 111-121.
26. Long, L. M. (2004). A Folkloristic Perspective on Eating and Otherness. Long, L. M. (Eds.), Culinary tourism (pp. 1-8). Springer Netherlands
27. Okumus, B., Okumus, F. and McKercher, B., (2007). Incorporating local and international cuisines in the marketing of tourism destinations: The cases of Hong Kong and Turkey. Tourism Management, 28 (1), 253-261.
28. Özaltaş Serçek, G., ve Serçek, S. (2015). Destinasyon markalaşmasında gastronomi turizmin yeri ve önemi. Journal of Tourism Theory and Research, 1(1), 22-40.
29. Pullphothong, L., and Sopha, C. (2013). Gastronomic Tourism in Ayutthaya, Thailand. In Proceedings of the International Conference on Tourism, Transport, and Logistics (Vol. 1416).
30. Richards, G. (2001). Gastronomy: an essential ingredient in tourism production and consumption? (Eds: Hjalager, A. M., and Richards, G.), Tourism and gastronomy. Routledge. 238p.
31. Sabbağ, Ç. (2015). Adıyaman Yemek Kültürü, (Ed: Ramilya Yarullina Yıldırım) Fırat’tan Volga’ya Medeniyetler Kavşağı, Adıyaman Üniversitesi Yayınları:13, 104-115.
32. Santich, B. (2004). The study of gastronomy and its relevance to hospitality education and training. International Journal of Hospitality Management, 23 (1), 15-24.
33. Sarıoğlan, M. (2015). Prospects for The Turkish Gastronomy Tourism. Athens Journal of Tourism, 2 (2), 117-126.
34. Scarpato, R. (2001). Gastronomy as a tourist product: the perspective of gastronomy studies (Chapter 4, 51-70p), Eds: Hjalager, A. M., & Richards, G.), Tourism and gastronomy. Routledge. 238p.
35. Sengel, T., Karagoz, A., Cetin, G., Dincer, F. I., Ertugral, S. M., and Balık, M. (2015). Tourists’ approach to local food. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 195, 429-437
36. Sheth, J., Gardner, D. and Garrett, D., (1988), John Wiley&Sons, Inc., Canada.
37. Sormaz, U., Akmese, H., Gunes, E., and Aras, S. (2016). Gastronomy in tourism. Procedia Economics and Finance, 39, 725-730.
38. Sormaz, Ü. (2017). Gastronomy Tourism Potential of Turkey. Revista De Turism-Studii Si Cercetari İn Turism, (24); 8-15.
39. Stavrianea, A., Dipidis, C., and Siomkos, G. (2017). Gastronomy Tourism: An Examination of the “Greek Breakfast Initiative” Potential. In Advances in Applied Economic Research (pp. 841-848). Springer, Cham.
40. Şahbaz, R. P., ve Kılıçlar, A. (2009). Filmlerin ve Televizyon Dizilerinin Destinasyon İmajına Etkileri. İşletme Araştırmaları Dergisi, 1(1), 31-52.
41. Şengül, S., ve Türkay, O. (2016). Akdeniz mutfak kültürünün gastronomi turizmi bağlamında değerlendirilmesi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 4(1), 86-99.
42. Tayfun, A., & Yıldırım, M. (2010). Turistlerin tüketim davranışları kültüre/milliyete göre farklılık gösterir mi? Alman ve Rus turistler üzerine bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 2(2), 43-64.
43. Tsai, C. T. S., and Wang, Y. C. (2017). Experiential value in branding food tourism. Journal of Destination Marketing & Management, 6 (1), 56-65.
44. Tsaur, S. H., Yen, C. H., and Yan, Y. T. (2016). Destination brand identity: scale development and validation. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 21(12), 1310-1323.
45. TUİK (2019), http://www.tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist Erişim Tarihi: 28.06.2019.
46. Zengin, B., Uyar, H., ve Erkol, G. (2014). Gastronomi Turizmi Üzerine Kavramsal Bir İnceleme. 15. Ulusal Turizm Kongresi Bildiri Kitabı (Edt: Kılıçlar, A.), 511-524. 13-16 Kasım 2014, Ankara.