Secondary School Teachers’ Curriculum Adaptations: Patterns, Causes, and Consequences

Öz

It has been revealed that teachers in Turkey adapt official curricula to their classes, however, the details of this process are not fully known. The purpose of this study is to reveal the adaptation patterns of the curriculum by the teachers working in secondary schools, the reasons for the adaptations and the results. With the sequential explanatory design, data were collected from 545 secondary school teachers using the curriculum adaptation patterns scale, and after the analysis, interviews were conducted with 12 teachers. Findings revealed that teachers mostly used the curricula by extending, revising, and omitting activities respectively. It was determined that there were significant differences in terms of gender, branch, school type and educational status while teachers were using the extending. There are also significant differences in revising and omitting in terms of the branch, school type and weekly course load. The reasons for teachers' adaptation are the inadequacy of the textbooks, preparing the students for the central exams, making the lesson understandable, completing the lack of foreknowledge, the inappropriateness of the proposed time, teachers' competencies, efforts to ensure articulation, meeting learning needs, the intensity of the content, and the desire to reduce the ideological propaganda elements. In addition to the positive results of the adaptations such as an increase in student motivation and success, balancing teaching durations, facilitating learning, preventing confusion, and saving time; it has been stated that there are negative consequences such as requiring extra time and workload, not being able to determine the results of the adaptations exactly, and digressing the curricula.

Anahtar Kelimeler

• Curriculum
• Adapting the Curriculum
• Teachers' Adaptations
• Adaptation Patterns

Ortaokul Öğretmenlerinin Öğretim Programı Uyarlamaları: Örüntüler, Nedenler ve Sonuçlar

Öz

Türkiye’de öğretmenlerin resmî/yazılı öğretim programlarını sınıflarına uyarladığı ortaya çıkarılmış olsa da bu sürecin detayları tam olarak bilinmemektedir. Bu araştırmanın amacı, ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin öğretim programını sınıfa uyarlama sürecinde ortaya çıkan örüntüleri, uyarlama yapma nedenlerini ve sonuçlarını belirlemektir. Karma yöntemin sıralı açıklayıcı deseni temele alınarak programı uyarlama örüntüleri ölçeğiyle farklı branşlardaki 545 ortaokul öğretmeninden veri toplanmış, analizlerden sonra 12 öğretmenle görüşmeler yapılmıştır. Bulgular ortaokul öğretmenlerinin en çok genişletme, ikinci sırada yeniden düzenleme ve son olarak da atlama yaptıklarını göstermiştir. Öğretmenlerin genişletmeler yapmasında cinsiyet, branş, çalışılan okul türü, eğitim durumu açısından; yeniden düzenlemeler ve atlamalar yapmasında da branş, çalışılan okul türü, haftalık ders saati açısından anlamlı farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin uyarlama nedenleri ders kitaplarının yetersiz bulunması, öğrencileri liselere giriş sınavına hazırlama, dersi eğlenceli, anlaşılır ve kalıcı kılma, ön bilgi eksiklerini tamamlama, önerilen sürelerin uygun bulunmaması, öğretmenlerin yeterlikleri ve tercihleri, kaynaşıklığı sağlama çabası, öğrenme ihtiyaçlarını giderme, öğretim programı içeriklerinin yoğunluğu ve süre yetersizliği, ideolojik propaganda unsurlarını azaltma isteğidir. Yapılan uyarlamaların öğrenci motivasyonu ve başarısında artış, öğretim sürelerini dengeleme, öğrenmeleri kolaylaştırma, kafa karışıklığını önleme, zaman kazanma gibi olumlu sonuçlarının yanı sıra ekstra zaman ve iş yükü gerektirme, değişikliklerin sonuçlarını tam olarak belirleyememe ve programdan uzaklaşma gibi olumsuz sonuçları dile getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretim Programı
• Öğretim Programını Uyarlama
• Öğretmen Uyarlamaları
• Uyarlama Örüntüleri

Kaynakça

1. Akbulut-Taş, M. (2022). An investigation of curriculum adaptation efforts of teachers working in disadvantaged secondary schools. Pegem Journal of Education and Instruction, 12(1), 10-24. https://doi.org/10.47750/pegegog.12.01.02
2. Baysal H., Yedigöz-Kara, Z. & Bümen, N. (2022). Articulation in English language curricula: A systematic analysis from basic education to secondary education. Education and Science, 47(209), 381-412. https://doi.org/10.15390/EB.2022.10735
3. Bernard, A. M. (2017). Curriculum decisions and reasoning of middle school teachers. (Yüksek Lisans Tezi). http://scholarsarchive.byu.edu/etd/6488 sayfasından erişilmiştir.
4. Burkhauser, M. A. & Lesaux, N. K. (2017). Exercising a bounded autonomy: Novice and experienced teachers’ adaptations to curriculum materials in an age of accountability. Journal of Curriculum Studies, https://doi.org/10.1080/00220272.2015.1088065
5. Bümen, N. T. & Holmqvist, M. (2022). Teachers’ sense-making and adapting of the national curriculum: a multiple case study in Turkish and Swedish contexts. Journal of Curriculum Studies, 54(6), 832-851. https://doi.org/10.1080/00220272.2022.2121178
6. Bümen, N. T. & Yazıcılar, Ü. (2020). Öğretmenlerin öğretim programı uyarlamaları üzerine bir durum çalışması: Meslek lisesi ve özel lise farklılıkları. GEFAD, 40(1), 183-224. https://doi.org/10.17152/gefad.595058
7. Bümen, N. T., Çakar, E. & Yıldız, D. G. (2014). Türkiye’de öğretim programına bağlılık ve bağlılığı etkileyen etkenler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(1), 203-228.
8. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (24. b.). Ankara: Pegem Akademi.

9. Canbolat, Y. (2020). Professional autonomy of high school teachers in Turkey: A retrospective and prospective policy analysis. Education and Science, 45(202), 141–171. http://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/7833/3038 sayfasından erişilmiştir.
10. Collopy, R. (2003). Curriculum materials as a professional development tool: How a mathematics textbook affected two teachers’ learning. The Elementary School Journal, 103(3), 227–311.
11. Creswell, J. W. & Plano Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3. b.). Thousand Oaks, California: Sage Publications.
12. Çelik, Z., Gümüş, S. & Gür, B. S. (2017). Moving beyond a monotype education in Turkey: major reforms in the last decade and challenges ahead. Y. K. Cha, J. Gundara, S. H. Ham & M. Lee (Ed.), Multicultural education in glocal perspectives içinde (s. 103-119). Singapore: Springer.
13. Çeliker-Ercan, G. (2019). Ortaokul İngilizce öğretmenlerinin program uygulama yaklaşımlarının öğrencilerin motivasyonlarına ve akademik başarılarına etkisi. (Doktora Tezi). http://tez.yok.gov.tr/ sayfasından erişilmiştir.
14. Davis, E. A., Beyer, C., Forbes, C. T. & Stevens, S. (2011). Understanding pedagogical design capacity through teachers’ narratives. Teaching and Teacher Education, 27(4), 797-810.
15. Drake, C. & Sherin, M. G. (2006). Practicing change: Curriculum adaptation and teacher narrative in the context of mathematics reform education. Curriculum Inquiry, 36(2), 153-187.
16. Fogleman, J., McNeill K. L. & Krajcik, J. (2011). Examining the effect of teachers’ adaptations of a middle school science inquiry-oriented curriculum unit on student learning. Journal of Research in Science Teaching, 48(2), 149–169.
17. Gay, L. R. & Airasian, P. W. (1996). Educational research: competencies for analysis and applications (6. b.). New Jersey: Merrill Publishing Company.
18. Gelmez-Burakgazi, S. (2020). Curriculum adaptation and fidelity: A qualitative study on elementary teachers' classroom practices. Issues in Educational Research, 30(3), 920- 942.
19. Güzel-Yüce, S. (2022). Öğretim programına bağlılık ve öğretim programını uyarlama ikilemini aşmak: bir öğretmenin öğretim programını kullanma modeli. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 1-21. https://dergipark.org.tr/tr/pub/mkuefder/issue/70958/1037063 sayfasından erişilmiştir.
20. Khezerlou, E. (2014). A cross-cultural study of teacher autonomy in curriculum development among Iranian and Turkish EFL teachers. JALDA, 2(1), 25-38.
21. Kim, J. S., Burkhauser, M. A., Quinn, D. M., Guryan, J., Kingston, H. C. & Aleman, K. (2017). Effectiveness of structured teacher adaptations to an evidence-based summer literacy program. Reading Research Quarterly, 52(4), 443–467.
22. Koşar-Altınyelken, H. (2013). Global managerial education reforms and teachers. Emerging policies, controversies and issues in developing contexts. H. K. Altınyelken, M. De Koning & A. Verger (Ed.), Teachers’ principled resistance to curriculum change: A compelling case from Turkey içinde (s. 109-126). Amsterdam: Education International Research Institute.
23. Leite, C., Fernandes, P. & Figueiredo, C. (2020). National curriculum vs. curricular contextualisation: Teachers’ perspectives. Educational Studies, 46(3), 259–272. https://doi.org/10.1080/03055698. 2019.1570083
24. Leshota, M. (2015). The relationship between textbook affordances and mathematics' teachers' pedagogical design capacity (PDC). (Doktora Tezi). https://core.ac.uk/reader/188770520 sayfasından erişilmiştir.
25. Leshota, M. & Adler, J. (2018). Disaggregating a mathematics teacher’s pedagogical design capacity. L. Fan, L. Trouche, C. Qi, S. Rezat & J. Visnovska (Ed.), Research on mathematics textbooks and teachers’ resources: Advances and issues içinde (s. 89-117). Cham, Switzerland: Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-319-73253-4_5
26. Li, Z. & Harfitt, G. J. (2017). An examination of language teachers’ enactment of curriculum materials in the context of a centralised curriculum. Pedagogy, Culture & Society, 25(3), 403-416.
27. McCarthey, S. J. & Woodard, R. (2018). Faithfully following, adapting, or rejecting mandated curriculum: Teachers’ curricular enactments in elementary writing instruction. Pedagogies: An International Journal, 13(1), 56-80. https://doi.org/10.1080/1554480X.2017.1376672
28. MEB. (2013). Ortaöğretim Matematik Dersi Öğretim Programları, 9-12. Ankara: Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı.
29. MEB. (2018). Matematik Dersi Öğretim Programı (İlkokul ve Ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar). Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
30. MEB. (2020). Kurum Listesi. meb.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
31. Meidl, T. D. & Meidl, C. (2011). Curriculum integration and adaptation: Individualizing pedagogy for linguistically and culturally diverse student. Current Issues in Education, 14(1), 1-30. https://cie.asu.edu/ojs/index.php/cieatasu/article/view/579/148 sayfasından erişilmiştir.
32. OECD. (2018). Education at a glance 2018: OECD indicators. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/eag-2018-en sayfasından erişilmiştir.
33. Özgeldi, M. (2012). Explaining dimensions of middle school mathematics teachers’ use of textbooks. Mersin University Journal of the Faculty of Education, 8(3), 24-36.
34. Öztürk, İ. H. (2012). Öğretimin planlanmasında öğretmenin rolü ve özerkliği: Ortaöğretim tarih öğretmenlerinin yıllık plan hazırlama ve uygulama örneği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(1), 271-299.
35. Remillard, J. T. & Bryans, M. B. (2004). Teachers’ orientations toward mathematics curriculum materials: Implications for teacher learning. Journal for Research in Mathematics Education, 35(5), 352–388.
36. Seçer, İ. (2013). SPSS ve LISREL ile pratik veri analizi. Ankara: Anı Yayınları.
37. Shawer, S. F., Gilmore, D. & Banks-Joseph, S. R. (2008). Student cognitive and affective development in the context of classroom-level curriculum development. Journal of the Scholarship of Teaching and Learning, 8(1), 1-28.
38. TEDMEM. (2015). Öğretmen özerkliği ve okul özerkliği üzerine. https://tedmem.org/mem-notlari/ogretmen-ozerkligi-ve-okul-ozerkligi-uzerine sayfasından erişilmiştir.
39. TEDMEM. (2019). Dünya standartlarında 21. yüzyıl okul sistemi nasıl inşa edilmeli? https://tedmem.org/mem-notlari/degerlendirme/dunya-standartlarinda-21-yuzyil-okul-sistemi-nasil-insa-edilmeli sayfasından erişilmiştir.
40. Tokgöz-Can, M. (2019). Öğretmenlerin öğretimi planlama ve uygulamada özerklik algısı ve beklentileri üzerine bir araştırma. (Yüksek Lisans Tezi). http://tez.yok.gov.tr/ sayfasından erişilmiştir.
41. Tokgöz-Can, M. & Bümen, N.T. (2021). Turkish teachers' autonomy in using and adapting curriculum: A mixed methods study. Issues in Educational Research, 31(4), 1270-1292.
42. Tokgöz, Ö. (2013). Transformation of centralized curriculum into teaching and learning processes: Teachers’ journey of thought curriculum into enacted one. (Doktora Tezi). http://tez.yok.gov.tr/ sayfasından erişilmiştir.
43. Troyer, M. (2017). Teachers’ adaptations to and orientations towards an adolescent literacy curriculum. Journal of Curriculum Studies, 51(2), 1-27.
44. Troyer, M. (2019). Productivity of teacher adaptations to an adolescent literacy curriculum. The Elementary School Journal, 119(3), 1–35. https://doi.org/10.1086/701719
45. Ünsal, S. & Çetin, A. (2019). Özel okul ve devlet okulunda görev yapmış sınıf öğretmenlerinin öğretim programlarını uygulamada karşılaştıkları farklılıklar. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(4), 1541-1551. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3131
46. Westwood-Taylor, M. (2010). Replacing the “teacher-proof” curriculum with the “curriculum-proof” teachers: Toward a more systematic way for mathematics teachers to interact with their textbooks. (Doktora Tezi). https://www.proquest.com/docview/2448932935?pq-origsite=gscholar&fromopenview=true sayfasından erişilmiştir.
47. Westwood-Taylor, M. (2013). Replacing the ‘teacher-proof’ curriculum with the ‘curriculum-proof’ teacher: Toward more effective interactions with mathematics textbooks. Journal of Curriculum Studies, 45(3), 295-321.
48. Yazıcılar-Nalbantoğlu, Ü. (2021). Öğretim programını sınıfa uyarlama becerilerine yönelik bir mesleki gelişim programının öğretmenlere katkılarının incelenmesi. (Doktora Tezi). http://tez.yok.gov.tr/ sayfasından erişilmiştir.
49. Yazıcılar-Nalbantoğlu, Ü., Bümen, N. T. & Uslu, Ö. (2022). Teachers’ curriculum adaptation patterns: a scale development study. Teacher Development, 26(1), 94-116. https://doi.org/10.1080/13664530. 2021.1996452
50. Yazıcılar, Ü. & Bümen, N. T. (2019). Crossing over the brick wall: Adapting the curriculum as a way out. Issues in Educational Research, 29(2), 583-609. https://iier.org.au/iier29/yazicilar.pdf sayfasından erişilmiştir.
51. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. b.). Ankara: Seçkin.