The Effect of Organizational Dysfunctions in Schools on the Job Performance of Teachers

Öz

The purpose of this study, which is expected to contribute to the literature by revealing whether the practices, possible malfunctions, and inconsistencies within the organization play a determining role in teachers' organizational behavior, is to examine the impact of organizational dysfunctions in schools on teachers' job performance based on teachers' perceptions. To this end, the study was designed using a correlational survey model, one of the quantitative research methods. The population of the study consisted of 1,511 teachers working in secondary education institutions in the Umraniye district of Istanbul during the 2023-2024 academic year. A sample representing the population was determined through cluster sampling and included 375 teachers. The Organizational Dysfunction Scale and Teacher Job Performance Scale were used as data collection tools to gather the research data. The data collected were analysed using the SPSS 24 software. The study found that teachers perceive organizational dysfunction at a low level and their job performance at a high level. Additionally, a moderate negative linear relationship was observed between the perceived organizational dysfunction and job performance of teachers. Among the sub-dimensions of organizational dysfunction, contextual performance showed the highest level of association, while task performance showed the lowest level. Finally, it was observed that organizational dysfunction in schools, according to teachers' perceptions, was a significant predictor of teachers' job performance and had a negative impact.

Anahtar Kelimeler

• Organizational dysfunctions
• Job performance
• Teacher

Okullardaki Örgütsel İşlev Bozukluğunun Öğretmenlerin İş Performansına Etkisi

Öz

Örgütün işleyişindeki uygulamaların, yaşanabilecek aksaklıkların ve uyumsuzlukların öğretmenlerin örgütsel davranışlarında belirleyici olup olmadığını ortaya koyması bakımından, alanyazına katkı sağlayacağı düşünülen bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin algılarına göre okullardaki örgütsel işlev bozukluklarının öğretmenlerin iş performansı üzerindeki etkisini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinde desenlenmiştir. Araştırmanın evrenini 2023-2024 eğitim öğretim yılı İstanbul ili Ümraniye ilçesindeki ortaöğretim kurumlarında görev yapan 1511 öğretmen oluşturmaktadır. Evreni temsil eden örneklem, küme örneklem yöntemi ile belirlenmiş 375 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırma verilerini elde etmek için Örgütsel İşlev Bozukluğu Ölçeği ve Öğretmen İş Performansı Ölçeği veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 24 programı ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, öğretmenlerin örgütsel işlev bozukluğunu düşük düzeyde, iş performansını ise yüksek düzeyde algıladıkları görülmüştür. Bununla birlikte, öğretmenlerin algıladığı örgütsel işlev bozukluğu ile iş performansları arasında orta düzeyde negatif doğrusal bir ilişki olduğunu görülmektedir. Örgütsel işlev bozukluğu alt boyutları ile en yüksek düzeyde bağlamsal performans, en düşük düzeyde görev performansı ilişki göstermiştir. Son olarak öğretmenlerin algılarına göre okullardaki örgütsel işlev bozukluğunun, öğretmenlerin iş performansı üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu ve olumsuz etkilediği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel işlev bozukluğu
• İş performansı
• Öğretmen

Kaynakça

1. Albayrak, A. S. (2008). Uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Asil.
2. Amil, O. (2018). Çalışanlarda örgütsel işlevsizlik algılama düzeyleri ve sapma davranışları arasındaki ilişkide bilişsel esnekliğin rolü. (Doktora Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
3. Arasli, H. & Tumer, M. (2008). Nepotism, favoritism and cronyism: A study of their effects on job stress and job satisfaction in the banking industry of north Cyprus. Social Behavior and Personality: An International Journal, 36(9), 1237-1250. https://doi.org/10.2224/sbp.2008.36.9.1237
4. Arslan, M. (2018). Organizational cynicism and employee performance: Moderating role of employee engagement. Journal of Global Responsibility, 9(4), 415-431. https://doi.org/10.1108/JGR-05-2018-0014
5. Ayduğ, D. (2014). İlkokulların örgüt sağlığı ile çözülebilen güvenlik bölgelerinde arasındaki ilişkilerin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
6. Balcı, E. (1991). Öğretmenlerin sosyal statüsü ve ödüllendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(6), 121-128. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hunefd/issue/7831/103049 sayfasından erişilmiştir.
7. Bayram, L. (2006). Geleneksel performans değerlendirme yöntemlerine yeni bir alternatif: 360 derece performans değerlendirme. Sayıştay Dergisi, 62, 47-65. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sayistay/issue/61519/918898 sayfasından erişilmiştir.
8. Benligiray, S. (2013). Performans yönetimi. Anadolu Üniversitesi.

9. Bergman, M. M., Bergman, Z., & Gravett, S. (2011). The development and application of the explanatory model of school dysfunctions. South African Journal of Education, 31(4), 461-474. https://doi.org/10.15700/saje.v31n4a476 sayfasından erişilmiştir.
10. Broach, T. R. (2004). The design and validation of the organizational dysfunction diagnostic scale. (Doktora Tezi). https://www.proquest.com/dissertations-theses/design-validation-organizational-dysfunction/docview/305374752/se-2?accountid=11054 sayfasından erişilmiştir.
11. Buluç, B. (2008). Ortaöğretim okullarında örgütsel ile örgütsel vatandaşlık arasındaki ilişki. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(4), 571-602. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tebd/issue/26110/275089 sayfasından erişilmiştir.
12. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2022). Bilimsel araştırma yöntemleri (32. b.). Pegem Akademi.
13. Borman, W. C. & Motowidlo, S. J. (1993). Expanding the criterion domain to include elements of contextual performance. N. Schmitt & W. C. Borman (Ed.), Personnel selection in organizations içinde (s. 71-98). Jossey Bass. https://doi.org/10.1080/01463370209385646
14. Bucholz, J. L. & Sheffler, J. L. (2009). Creating a warm and inclusive classroom environment: Planning for all children to feel welcome. Electronic Journal for Inclusive Education, 2(4), 1-13. https://doi.org/10.4236/ce.2014.57061
15. Chory-Assad, R. M. (2002). Classroom justice: Perceptions of fairness as a predictor of student motivation, learning and aggression. Communication Quarterly(50), 58-77. https://doi.org/10.1080/01463370209385646
16. Creswell, J. W. & Poth, C. N. (2016). Qualitative ınquiry and research design: Choosing among five approaches. Sage.
17. Dedeoğlu, T. (2014). Örgütsel düşünme stilleri ve örgütsel işlev bozuklukları: Türkiye uygulaması. (Doktora Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
18. Dirks, K. T. & Ferrin, D. L. (2001). The role of trust in organizational settings. Organization Science, 12(4), 450-467. https://doi.org/10.1287/orsc.12.4.450.10640
19. Edmondson, A. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly, 44(2), 350-383.
20. Ertan, H. (2008). Örgütsel bağlılık, iş motivasyonu ve iş performansı arasındaki ilişki: Antalya'da beş yıldızlı otel işletmelerinde bir inceleme. (Doktora Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
21. Fleet, D. V. & Griffin, R. W. (2006). Dysfunctional organization culture the role of leadership in motivating dysfunctional work behaviors. Journal of Managerial Psychology, 21(8), 698-708. https://doi.org/10.1108/02683940610713244
22. George, D. & Mallery, P. (2019). IBM SPSS statistics 26 step by step: A simple guide and reference (16. b.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780429056765.
23. Gül, H. (2007). İş stresi, örgütsel sağlık ve performans arasındaki ilişkiler: Bir alan araştırması. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2007(2), 318-332. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kmusekad/issue/10223/125689 sayfasından erişilmiştir.
24. Gürsel, M. (1998). İlköğretim okullarının ikliminin örgütsel sağlık açısından değerlendirilmesi. VII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi kitabı (c. 2) içinde (s. 717-721). Konya.
25. Holmgren, J. L. & Bolkan, S. (2014) Instructor responses to rhetorical dissent: Student perceptions of justice and classroom outcomes. Communication Education, 63(1), 17-40. https://doi.org/10.1080/03634523.2013.833644
26. Hoy, W. K. & Sweetland, S. R. (2001). Designing better schools: The meaning and measure of enabling school structures. Educational Administration Quarterly, 37(3), 296-321. https://doi.org/10.1177/00131610121969334
27. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (9. b). Asil.
28. Kaya-Gökcek, Z. B. (2022). Öğretmenlerde kültürel zekâ, yaşam doyumu ve iş performansı. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
29. Kersten, A. (2001). Organizing for powerlessness: A critical perspective on psychodaynamics and dysfunctionality. Journal of Organizational Change Management, 14(5), 452-467. https://doi.org/10.1108/EUM0000000005877
30. Kersten, A. (2005). Crisis as usual: Organizational dysfunction and public relations. Public Relations Review, 31(4), 544-549. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2005.08.014
31. Kersten, A. & Sidky, M. (2005). Re-aligning rationality: Crisis management and prisoner abuses in Iraq. Public Relations Review, 31(4), 471–478.
32. Kesken, J. & İlic, D. (2008). Yönetimin irrasyonel yüzü: Örgütsel işlev bozuklukları ve analizi. Ege Akademik Bakış Dergisi, 8(2), 451-468.
33. Kesken, J. (2011). Örgütsel işlev bozukluklarına psikodinamik yaklaşım ve niteliksel bir araştırma yöntemi olarak psikanaliz. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 6(21), 3499-3514. https://doi.org/10.19168/jyu.45839
34. Kets de Vries, M. K. (2004). Organizations on the couch: A clinical perspective on organizational dynamics. European Management Journal, 22(2), 183-200.
35. Kurban, C. (2022). Okullardaki örgütsel işlev bozukluklarının örgütsel eylemsizlik ile ilişkisinde sinerji yönetiminin aracılık rolü. (Doktora Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
36. Klingele, W. E. & Lyden, J. A. (2001). Organizational health and teacher education. The Teacher Educator, 37(2), 100–116. https://doi.org/10.1080/08878730109555285
37. Limon, İ. (2019). Eğitim örgütlerinde değişim yorgunluğu, eğitim politikaları bağlamında moral yitimi ve iş performansı arasındaki ilişki. (Doktora Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
38. Limon, İ. & Sezgin-Nartgün, Ş. (2020). Development of teacher job performance scale and determining teachers’ job performance level. Journal of Theoretical Educational Science, 13(3), 564-590. https://dergipark.org.tr/en/pub/akukeg/issue/54987/642340 sayfasından erişilmiştir.
39. Lin, Q. (2022). The relationship between distributed leadership and teacher innovativeness: Mediating roles of teacher autonomy and professional collaboration. Frontiers in Psychology, 13, 948152. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.948152
40. Miles, M. B. (1964). Planned change and organizational health – Figure and ground. R. O. Carlson, A. Gallaher, M. B. Miles, R. J. Pellegrin, & E. M. Rogers (Ed.), Change processes in public schools içinde (s. 11–35). The Center for the Advanced Study of Educational Administration.
41. Miller, J. G. & Miller, J. L. (1991). A living systems analysis of organizational pathology. Behavioral Science, 36(4), 239-252.
42. McHugh, M., Humphreys P., & McIvor R. (2003). Buyer-supplier relationships and organizational health. Journal of Supply Chain Management, 39(2), 15-25. https://doi.org/10.1111/j.1745-493X.2003.tb00151.x
43. Robbins, S. P. & Judge, T. (2019). Örgütsel davranış (İ. Erdem, Çev.). Nobel Akademi.
44. Sonnentag, S. (2003). Psychological management of individual performance. John Wiley & Sons.
45. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2019). Using multivariate statistics. Pearson.
46. Tokar, E. & Feitler, F. C. (1986). A comparative study of teacher stress in American and British middle schools. The Journal of Early Adolescence, 6(1), 77-82. https://doi.org/10.1177/0272431686061007
47. Tschannen-Moran, M. (2000). Collaboration and the need for trust. Journal of Educational Administration, 39(4), 308-331.
48. Tunçer, P. (2013). Örgütlerde performans değerlendirme ve motivasyon. Sayıştay Dergisi(88), 87-108. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sayistay/issue/61543/919093 sayfasından erişilmiştir.
49. Uçar, A. (2001). İstanbul ili ilköğretim okul öğretmenlerinin performans değerlendirmesi. (Yüksek Lisans Tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
50. Uras, M. (2000). Lise öğretmenlerinin örgüt sağlığının moral, yenilikçilik, özerklik, uyum ve problem çözme yeterliliği boyutlarına ilişkin algıları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(7), 124-131. https://dergipark.org.tr/tr/pub/pauefd/issue/11136/133212#article_cite sayfasından erişilmiştir.