ÖĞRETMEN ADAYLARININ GELENEKSEL VE YAPILANDIRMACI ÖLÇME-DEĞERLENDİRME YAKLAŞIMLARINA YÖNELİK PROFİLLERİ

Öz

Özel durum yönteminin kullanıldığı çalışmada, Amasya ve Karadeniz Teknik Üniversitesindeki son sınıf fen ve teknoloji öğretmeni adaylarının geleneksel ve yapılandırmacı ölçme-değerlendirme yaklaşımları hakkındaki bilgi, görüş ve düşünceleri karşılaştırmalı olarak araştırılmıştır. İki üniversitenin eğitim fakültelerindeki 218 fen ve teknoloji öğretmen adayı araştırmanın evrenini, eşit sayı alınan 80 öğrenci de örneklemi oluşturmaktadır. Veriler, açık uçlu anket yardımıyla toplanmış, cevaplar frekanslanarak elde edilmiştir. KTÜ’deki öğretmen adaylarının doğru yüzdeleri yüksek olmakla birlikte ölçme-değerlendirmedeki temel kavramların anlamları bilinmemekte, geçerlik ve güvenirlik kavramları karıştırılmakta ve geleneksel sınavların kullanılması tercih edilmektedir. Farklı öğretim stratejilerinde aynı ölçme-değerlendirme araçları kullanılmak istenirken, yapılandırmacı ölçme-değerlendirme yaklaşımları ise kullanılmak istenmemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Geleneksel ve yapılandırmacı ölçme-değerlendirme yaklaşımları, Fen ve teknoloji öğretmen adayları

PRE-SERVICE STUDENT TEACHERS’ PROFILES OF THE MEASUREMENT-ASSESSMENT APPROACHES

Öz

The aim of this study, proved by a case study approach, is to establish the knowledge, views and thoughts of science pre-service students educated at two different universities (80 students), about traditional and constructivist measurement-assessment approaches. The open-ended questionnaire was developed and findings obtained were evaluated. Pre-service teachers do not know the meanings of basis concepts in measurement-assessment and confused these concepts with the concepts of validity and reliability. The pre-service teachers do not want to use constructivist approaches in their classes and they generally want to use the same assessment approaches to implement in different education strategies.

Anahtar Kelimeler

• Traditional and constructivist measurement-assessment approaches, pre-service science and technology teachers

Kaynakça

1. Akdeniz, A.R., Karamustafaoğlu, O. Keser, Ö.F. (2001). Fizik eğitim-öğretim etkinlikleri belirlenmesinde hedef davranış geliştirmenin rolü. Milli Eğitim Dergisi, 152, 20–26.
2. Astin, A.W., Lee, J.J. (2003). How risky are one-shot cross-sectional assessments undergraduate students? Research in Higher Education, 44(6), 657-672.
3. Atasoy, B. (2002). Fen öğrenimi ve öğretimi. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
4. Baker, D.R., Piburn, M.D. (1997). Constructing science in middle and secondary school classrooms. Allyn  Bacon, USA.
5. Balcı, E., Tekkaya, C. (2000). Ölçme ve değerlendirme tekniklerine yönelik bir ölçeğin geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 42–50.
6. Bol, L., Stephenson, P.L., O'Connell, A.A. (1998). Influence of experience, grade level, and subject area on teachers' assessment practices. The Journal of Educational Research, 91(6), 323-331.
7. Churach, D., Fisher, D. (2001). Science students surf the web: Effects on constructivist classroom environments. Journal of Computers in Mathematics and Science Teaching, 20(2), 221–247.
8. Çepni, S., Özsevgeç, T. (2002, May). Science teachers’ assessment tools and their relation with students’ cognitive development. Paper presented at the 1st International Confereans On Education (Education: Changing Times, Changing Needs), Gazimagusa, TRNC.

9. Çepni, S. (2007). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş (3th ed.) Trabzon: Celepler Matbaacılık.
10. Çepni, S., Baki, A., Ayas, A., Demircioğlu, G., Akyıldız, S. (2009). Ölçme ve değerlendirme. Trabzon: Celepler Matbaacılık.
11. Karamustafaoğlu, S. (2003). Maddenin içyapısına yolculuk’ ünitesi ile ilgili basit araç-gereçlere dayalı rehber materyal geliştirilmesi ve öğretim sürecindeki etkiliği. Yayımlanmamış doktora tezi, KTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon, Türkiye.
12. Kempa, R. (1997). Assessment in science. Cambridge: Cambridge University Press.
13. Korkmaz, H., Kaptan, F. (2003). Portfolyo değerlendirme. Çağdaş Eğitim Dergisi, 295, 25–30.
14. Lynn, M., Reid, D.K. (1994). New directions in the assessment of students with special needs: The shift toward a constructivist perspective. Journal of Special Education, 28(3), 338–356.
15. McConney, A., Ayres, R.R. (1998). Assessing student teachers' assessments. Journal of Teacher Education, 49(2), 140–151.
16. Oppenheimer, L., Eveline, J.R. (1998). Making choices: The development of an assessment procedure. European Journal of Psychological Assessment, 14(3), 25–32.
17. Orpwood, G. (2001). The role of assessment in science curriculum reform. Assessment in Education, 8(2), 135–151.
18. Saban, A. (2003). Çoklu zeka teorisi ve eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
19. Sternberg, R. J., Grigorenko, E. L., Ferrari, M., Clinkenbeard, P. (1999). A triarchic analysis of an aptitude-treatment interaction. European Journal of Psychological Assessment, 15(1), 1–11.
20. Şimşek, S. (2000). Fen bilimlerinde değerlendirmenin önemi. Milli Eğitim Dergisi, 148, 30–32.
21. Tan, Ş., Erdoğan, A. (2004). Öğretimi planlama ve değerlendirme. Ankara: Pegem A Yayınclık.
22. Terry, J.S. (2001). Understanding trust: A phenomenological experience in constructivist education. Unpublished PhD thesis, University of Huston, USA.
23. Turgut, M.F. (1997). Eğitimde ölçme ve değerlendirme metotları. (10. Baskı) Ankara: Tıpkı Basım.
24. White, R., Gunstone, R. (1992). Probing understanding. London: Falmer Pres.
25. White, R. (1993). Learning science. Oxford: Blackwell Publishers.