PARENTS’ WAY OF RAISING CHILDREN AND ADOLESCENT PROBLEMS: AN ANKARA CASE

Öz

This study aims to explain the relationship between parents’ way of raising children and adolescents’ problems. The subject group is made up of 726 final year students of high schools in Ankara. As a result of a survey study, it is found out that there are strong and significant relationships between parents’ way of raising children and social and economical situations of the adolescent’s family, in-family relations and violence within the family, labelling the adolescent, drug addiction of the adolescent and his family, the adolescent’s not finding life worth living, his behaviour of injuring himself, school unattendancy, his behaviour of escaping from home, and not being able to establish friendship. It was also seen that parents who are either over-authoritative or indifferent create a family environment for adolescents to have deviated behaviours including suicide.

Anahtar Kelimeler

• Adolescent, deviated behaviour, way of raising child

EBEVEYNİN ÇOCUK YETİŞTİRME BİÇİMİ VE ERGEN PROBLEMLERİ: ANKARA İLİ ÖRNEĞİ

Öz

Çalışmamamız, ebeveynin çocuk yetiştirme biçimi ile gencin ergenlik döneminde yaşadığı problemler arasındaki ilişkiyi açıklamaya yöneliktir. Ankara’da lise son sınıf öğrencileri çalışmanın evrenini oluşturmaktadır Toplam 726 genç ile yapılan survey çalışmasının neticesinde ebeveynin çocuk yetiştirme biçimi ile gencin ailesinin sosyal ve ekonomik durumu, aile içi ilişkiler ve aile içi şiddet, gencin etiketlenmesi, gencin ve ailesinin madde bağımlılığı, gencin hayatı yaşamaya değer bulmaması, gencin vücuduna zarar verme davranışı, okula devamsızlığı, evden kaçma davranışı ve arkadaşları ile ilişki kuramaması arasında güçlü ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Özellikle otoriteyi aşırı kullanan baskıcı ebeveynler ile hiç kullanmayan ilgisiz ebeveynlerin ergenlerin intihar da dahil pek çok sapmış davranışa yönelmelerinde uygun aile atmosferini yarattıkları görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Ergen, sapmış davranış, çocuk yetiştirme biçimi

Kaynakça

1. çevrelerden bir di eri de okuldur. Dolay s ile Türkiye’deki e itim sisteminin sorgulanmas da gerekmektedir. Bu
2. ya kategorisinde ergenler di er ya kategorilerinden farkl olarak üniversiteye giri s nav na haz rlanmakta ve
3. meslek seçimi a amas nda bulunmaktad rlar. Türkiye’de üniversiteye giri ancak yüksek tempolu bir haz rl k
4. dönemini gerektirmektedir. Söz konusu haz rl k döneminde ö renciler yakla k 16-20 saat aras ders çal mak
5. zorundad rlar. Çünkü hem okul hem de üniversiteye haz rl k kurslar n n müfredat program n takip etmek
6. zorundad rlar. Kster istemez bu zaman limitinde hemen hemen sosyal ili kilerinin tümünü ask ya alarak yüksek bir
7. sosyal izolâsyon içine girmektedirler. Bütün bunlara kar n hayatlar n garanti edeceklerini dü ündükleri iyi bir
8. üniversite ve bölüme girme anslar ise ancak %1’dir. Dolay s yla gerek ailelerde, gerekse ergenlerde, çok yüksek

9. bir gelecek kayg s da buna e lik etmektedir. Bu ba lamda ebeveynlerin ergenlerin sorunlar n n üstesinden
10. gelmesinde ilgisiz kalmalar ya da a r bask uygulamalar ergeni bunal ma sürükleyen tetikleyici ve peki tirici
11. katalizör görevi görmektedir. Bu sonuçlar
12. nda özellikle okullar n rehberlik servislerine oldukça fazla görev dü mektedir. Ailelerle ve
13. gençlerle kurulacak ileti im sayesinde sözü edilen problemler henüz olu ma a amas ndayken tespit edilebilecek ve
14. gerekli çözüm yollar üretilebilecektir.
15. Psychological Association. Coleman, J.C. ve Henry, L.B. (1999). The Nature of Adolescence. London: Routledge. Conger, J.J. ve Galambos, N.L. (1997). Adolescence and Youth. U.S.A.: Longman. - Douglas, J. (1967). The Social Meaning of Suicide. New Jersey: Princeton Uni. Press. Durkheim, E. (1992). ntihar. (Çev: Ö. Ozankaya). Ankara: Kmge Kitabevi. Ek i, A. (1985). Gençlik Döneminde Uyum ve Davran#$ Sorunlar#. (Gençlik Y l Konferanslar ). Kstanbul: Hilâl Matbaas , 25-38. Ergin, N. (1993). ntihar Giri$imi Olan ve Olmayan Ergenlerin Kendini Kabul ve Depresyon Düzeylerinin
16. Kar$#la$t#r#lmas#. (Unpublished Master Thesis) Ankara: A. Ü. Sa l k Bil. Ens. Adli Psi. Bölümü. Gibbs, J. ve Martin, W. (1967). Status Integration and Suicide. A Saciological Study. Oregon: Oregon Books. Güçlü, F. (2001). ntihar Umutsuzlu,un T#rman#$#. Ankara: Sabev. Güler, H. (1996). Adolesan ntihar Giri$imlerinin ncelenmesi le lgili Bir Ara$t#rma. (Unpublished Master Thesis)
17. Kstanbul: Kst. Üni. Adlî T p Enstitüsü, Sosyal Bilimler Ana Bilim Dal . Hawton, K. (1986). Suicide and Attempted Suicide Among Children and Adolescents. Newbury Park: Sage Publications. Kaya, N. (2002). Neden Kntihar Ediyorlar. Kstanbul: Karizma Dergisi, 12, 75-80.
18. Özbay, H. ve Öztürk, E. (1992). Gençlik. Kstanbul: Cep Üni. Kleti im Yay nlar .
19. Tarhan, N. (2002). Neden Kntihar. Karizma Dergisi: Tima Yay nc l k, 12, 41-46.
20. Yavuzer, H. (1985). Çocuk Psikolojisi. Kstanbul: Alt n Kitaplar Matbaas , 180-325.
21. Yörüko lu, A. (1980). Çocuk Ruh Sa,l#,#. Ankara: Türk Tarih Kurumu, 276-300.
22. Ziyalar, A. (1985). Gençlik Ça,#nda Ruhsal Hastal#klar. (Gençlik Y l Konferanslar ). Kstanbul: Hilâl Matbaas .