İlköğretim Altıncı Sınıf Müzik Dersinde Kullanılan‘Tam Öğrenme Modeli’nin Öğrencilerin Tutum ve Başarılarına Etkisi
Öz
Tam Öğrenme Modeli, B. S. Bloom tarafından geliştirilen; öğrenmenin oluşmasında etkili olan öğrenci nitelikleri, öğretim süreci ve öğrenme ürünlerini odağına alan bir öğretim modelidir. Toplu öğretim temelli bu modele göre; hemen hemen tüm öğrencilerin, okulların öğrenme amacı güttüğü tüm yeni davranışları öğrenebileceği (Bloom, 1995) görüşü savunulmaktadır. Bu araştırmada; farklı branşlarda öğrenci başarısı ve tutumuna etkisi ortaya konmuş olan bu modelin, genel müzik eğitimi çerçevesinde ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin müzik dersi tutum ve başarılarına etkisinin belirlenmesi ve müzik dersinde kullanılabilirliğine yönelik önerilerin getirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma; ön test-son test kontrol gruplu deney deseni'nde yürütülmüştür. Dokuz hafta süren deneysel uygulamanın ardından; araştırmacılar tarafından geliştirilen ‘Müzik Dersi Tutum Ölçeği’ ve ‘Müzik Dersi Başarı Testi’ kullanılarak araştırma verileri toplanmıştır. Veriler; ilişkisiz (bağımsız) örneklemler için t-testi, ilişkili örneklemler için t-testi yapılarak ve Pearson Momentler Korelasyon katsayısı hesaplanarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, Tam Öğrenme Modeli'nin ve mevcut yaklaşımların uygulandığı müzik derslerine katılan deney ve kontrol gruplarının tutum ve başarı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Ancak deney grubunun ön-test ve son-test tutum ve başarı puan ortalamaları arasındaki fark, kontrol grubundan daha büyüktür ve istatistiksel olarak anlamlıdır. Tutum ve başarı arasında, her iki grupta da farklı yönlerde düşük düzeyde bir ilişki görülmüşse de; bu ilişki istatistiksel olarak anlamlı değildir. Ayrıca; deney ve kontrol gruplarında, müzik dersi başarısı ve müzik dersine yönelik tutumlar cinsiyete göre anlamlı bir fark göstermemiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acay, S. (2013). Devinim merkezli işlenen müzik dersinin ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin ders başarısı ve benlik saygısı düzeylerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Açıkgöz, K. Ü. (1992). İşbirlikli öğrenme: kuram-alıştırma-uygulama. Malatya: Uğurel Matbaası.
- Altıntaş, B. (2007). İlköğretim okullarında 6. sınıf müzik derslerinde verilen mandolin eğitiminin müzik dersi başarısı üzerine etkileri. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Altıntaş, H. (2016). Yatılı bölge ortaokulu öğrencilerinin müzik dersine ilişkin tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37, 154-165.
- Babacan, E., Babacan, D. ve Pirgon, Y. (2011). İlköğretim 2. kademe öğrencilerinin müzik dersine yönelik tutumlarının incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 325-336.
- Bilen, S. (1995). İşbirlikli öğrenmenin müzik öğretimi ve güdüsel süreçler üzerindeki etkileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Block, J. H. ve Burns, R. B. (1976). Mastery learning. Review of Research in Education, 4(3), 3-48.
- Bloom, B.S., Engelhart, M.D., Furst, E.J., Hill, W.H., Krathwohl, D.R. (1972). Taxonomievon Lernzielen im kognitiven Bereich. Weinheim ve Basel: Beltz Verlag.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Eğitim Üzerine Çalışmalar
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Özlem Öztürk
GAZİOSMANPAŞA ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Nesrin Kalyoncu
ABANT İZZET BAYSAL ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
28 Haziran 2018
Gönderilme Tarihi
26 Temmuz 2017
Kabul Tarihi
3 Ocak 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 16 Sayı: 1
