İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması

Yakup Balantekin

doi:10.37217/tebd.673849

İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması

Öz

Öğrencilerin öğrenim gördükleri sınıf düzeyindeki kazanımları edinmeleri sonraki öğrenim hayatlarını etkilemektedir. Bu nedenle herhangi bir sebeple bulunduğu sınıf düzeyindeki kazanımları edinememiş öğrencilere akademik ve sosyal destek verilmesi bir gerekliliktir. Bu araştırmada ilkokulda öğrenim gören öğrencilerden Türkçe dersinde belirlenen kazanımları edinemeyen öğrenciler için uygulanan İlkokulda Yetiştirme Programının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma, karma yöntem desenlerinden keşfedici sıralı desene uygun olarak yürütülmüştür. Bu desende önce nitel veriler toplanarak verilerin çözümlenmesi yapılmakta ardından nicel veri toplama aracı geliştirilerek uygulanmaktadır. Araştırmanın nitel verileri yarı yapılandırılmış biçimde hazırlanan İlkokullarda Yetiştirme Programı Türkçe Dersi Hakkında Öğretmenlerin Görüşlerinin Belirlenmesi Görüşme Formu ile toplam on bir sınıf öğretmeninden toplanmıştır. Görüşme formunda bulunan sorulara öğretmenlerin verdikleri yanıtlar betimsel ve içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmanın nicel verileri İlkokullarda Yetiştirme Programı Türkçe Dersi Hakkında Öğretmenlerin Görüşlerinin Belirlenmesi Anketi ile toplanmıştır. Herhangi bir örnekleme türüne gidilmemiş evrenin tamamının anketi tamamlaması amaçlanmış ancak anketi 339 öğretmen 2018-2019 eğitim öğretim yılı sonundaki seminer döneminde tamamlamıştır. Ankette yer alan açık uçlu tek soru betimsel ve içerik analizi yöntemiyle, kapalı uçlu sorular ise yüzde ve frekans ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda programın öğrencilerin genelinin Türkçe dersi performansına katkı sağladığı, program hakkında velilere bilgilendirme yapılması gerektiği, öğrencilerin rehberlik servisinden yeterince faydalanamadığı, gruplardaki öğrenci sayılarının yeterli olduğu, öğretmenlerin programa istekli olarak katıldığı, öğretmenlerin program hakkında hizmet içi eğitim almadığı bulgularına ulaşılmıştır. Programın psikososyal yönünün zenginleştirilmesi ve velilerin program hakkında bilgilendirilmesi önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Türkçe,ilkokul,okuma,yazma

Kaynakça

Altun, S. A. (2009). İlköğretim öğrencilerinin akademik başarısızlıklarına ilişkin veli, öğretmen ve öğrenci görüşlerinin incelenmesi. İlköğretim Online, 8(2), 567-586.
Başaran, M. ve Akyol, H. (2019). Dördüncü sınıf öğrencilerinin yazmanın ergonomik unsurları açısından incelenmesi. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 7(1), 1-14.
Bayram, (1990). İlkokul çağı çocuklarının okuma alışkanlığı ve Yenimahalle İlçe Halk Kütüphanesi gezici kütüphane hizmeti, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Bektaş, M., Okur, A. ve Karadağ, B. (2014). İlkokul ve ortaokul son sınıf öğrencilerinde metaforik algı olarak kitap. Türk Kütüphaneciliği, 28(2), 154-168.
Bozbayındır, F. ve Kara, M. (2017). Destekleme ve yetiştirme kurslarında (DYK) karşılaşılan sorunlar ve öğretmen görüşleri temelinde çözüm önerileri. Sakarya University Journal of Education, 7(2), 324-349.
Büyükşehir Belediyesi Kanunu (2004, 10 Temmuz). Resmi Gazete, (25531). Erişim adresi: https://mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.5216.pdf
Camadan, F. ve Sezgin, F. (2016). İlköğretim okulu müdürlerinin okul rehberlik hizmetlerine ilişkin görüşleri üzerine nitel bir araştırma. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(38), 199-211.
Creswell, J. W. ve Clark, V. L. P. (2015). Karma yöntem araştırmaları: Tasarımı ve yürütülmesi (Aydın, E., Bukova Güzel, E., Bursal, M., Çorlu, S., Dede, Y., Delice, A., Demir, S. B., Güngör, F., Köksal, M. S., Kula, S., Peker, M. ve Yaman, S. Çev.). Ankara: Anı Yayıncılık.

Creswell, J. W. ve Clark, V. L. P. (2017). Designing and conducting mixed methods research. London: Sage publications.
Dal, S. (2012). İlköğretim 5. sınıf Türkçe dersinde eleştirel okuryazarlık uygulamaları: Bir eylem araştırması. Yayınlanmamış doktora tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Demir, C. ve Yapıcı, M. (2007). Ana dili olarak Türkçenin öğretimi ve sorunları. Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 177-192.
Demir, O. ve İzci, E. (2015). İlkokul (4. Sınıf) Türkçe dersi öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve bu sorunların giderilmesine yönelik öğretmen görüşleri. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (49), 440-460.
Dilekçi, Ü. (2019). İlkokullarda yetiştirme programına İYEP ilişkin öğretmen görüşleri, Millî Eğitim Dergisi,48, 433-454.
Ergen, Y. ve Batmaz, O. (2019). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin okuduğunu anlama stratejilerini kullanma düzeyleri ile okuduğunu anlama başarıları arasındaki ilişki. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (49), 130-147.
Genç, S. Z. (2005). İlköğretim 1. kademedeki okul-aile işbirliği ile ilgili öğretmen ve veli görüşleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 227-243.
Gençoğlu, C. (2019). Millî bir destekleme ve yetiştirme sistemi modeli: İlkokullarda yetiştirme programı (İYEP), Millî Eğitim Dergisi,48, 853-881.
Hlebowitsh, P. (1999). The burdens of the new curricularist.The Ontorio Institute for Studies in Education, Curriculum Inquiry, 29(3) 369-373.
Katrancı, M. ve Yetgin, A. (2019). Ebeveynlerin, çocukların okuma ve kütüphane kullanma alışkanlıkları ile çocuk kütüphanesine yönelik görüşleri. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 8(3), 1817-1839.
Kaya, A. İ., Arslantaş, H. İ. ve Şimşek, N. (2009). İlköğretim öğrencilerinin türkçe dersine karşı tutumlarının değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(30), 376-387.
Kırnık, D., Susam, E. ve Özbek, R. (2019). İYEP İlkokullarda yetiştirme programı uygulamalarına ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Mili Eğitim, 48(1), 387-415.
Maden, A. (2019). Ortaokul öğrencilerine yönelik Elektronik görsel sözlük geliştirme: Tasarım tabanlı bir araştırma (5.sınıf örneği), Yayınlanmamış doktora tezi, Trabzon Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Trabzon.
MEB. (2019a). Türkçe Dersi Öğretim Programı, http://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID663 adresinden erişildi.
MEB Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği (2019b, 12 Temmuz). Resmi Gazete, (30829). Erişim adresi: https://ogm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2019_07/16134512_yonetmelik.pdf
MEB. (2018a). İlkokullarda yetiştirme programı uygulama kılavuzu. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Temel Eğitim Genel Müdürlüğü. http://tegm.meb.gov.tr/ adresinden erişildi. Tarih:10.01.2019
MEB. (2018b). Millî Eğitim Bakanlığı İlkokullarda Yetiştirme Programı Yönergesi. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Temel Eğitim Genel Müdürlüğü. http://tegm.meb.gov.tr/ adresinden erişildi. Tarih:10.01.2019.
MEB. (2018c). Otuz Soruda İlkokullarda Yetiştirme Programı, Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Temel Eğitim Genel Müdürlüğü. http://tegm.meb.gov.tr/ adresinden erişildi. Tarih:10.01.2019.
MEB Okul Öncesi ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği (2014, 26 Temmuz). Resmi Gazete, (29072). Erişim adresi: http://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/1703.pdf
Mert, E. L. (2014). Türkçe öğretmeni adaylarının okuma ilgi düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Turkish Studies, 9(3), 959-968.
Milli Eğitim Temel Kanunu (1973, 14 Haziran). Resmi Gazete, (14574). Erişim adresi: https://mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.1739.pdf
Sheldon B S. ve Epstein, J. L. (2002). Improving student behavior and school discipline with community and family involvement. Education and Urban Society, 35, 4-26.
Şimşek, H. ve Tanaydın, D. (2002). İlköğretimde veli katılımı: öğretmen-veli-psikolojik danışman üçgeni. İlköğretim Online, 1(1). 12-16.
Taşkaya, S. M. ve Muşta, M. C. (2008). Sınıf öğretmenlerinin Türkçe öğretim yöntemlerine ilişkin görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(25), 240-251.
TEDMEM. (2019). 2018 Eğitim değerlendirme raporu. http://www.egitimreformugirisimi.org/wp-content/uploads/2017/03/EIR_2017_2018_29.11.18.pdf adresinden 18.12.2019 tarihinde erişilmiştir.
Tunalı, S. B., Gözü, Ö. ve Özen, G. (2004). Nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin bir arada kullanılması “karma araştırma yöntemi”. Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimler Fakültesi Uluslararası Hakemli Dergi, 24 (2), 106-112.
Valleley, R. J. ve Shriver, M. D. (2003). An examination of the effects of repeated readings with secondary students. Journal of Behavioral Education, 12(1), 55-76.
Yıldırım, A. (2014). Belediyelerin sosyal politika uygulamaları üzerine bir değerlendirme: Malatya Belediyesi örneği. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2014(17), 485-509.
Yıldırım, A. (2011). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin Türkçe dersinde iletişim becerilerini kullanmaya yönelik öğretmen görüşleri: Şırnak il örneği. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yakup Balantekin ^*
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

26 Haziran 2020

Gönderilme Tarihi

12 Ocak 2020

Kabul Tarihi

29 Mayıs 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 18 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.37217/tebd.673849

IZ

https://izlik.org/JA88LU37EH

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Balantekin, Y. (2020). İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(1), 153-184. https://doi.org/10.37217/tebd.673849

AMA

1.Balantekin Y. İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması. TEBD. 2020;18(1):153-184. doi:10.37217/tebd.673849

Chicago

Balantekin, Yakup. 2020. “İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması”. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 18 (1): 153-84. https://doi.org/10.37217/tebd.673849.

EndNote

Balantekin Y (01 Haziran 2020) İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 18 1 153–184.

IEEE

[1]Y. Balantekin, “İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması”, TEBD, c. 18, sy 1, ss. 153–184, Haz. 2020, doi: 10.37217/tebd.673849.

ISNAD

Balantekin, Yakup. “İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması”. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 18/1 (01 Haziran 2020): 153-184. https://doi.org/10.37217/tebd.673849.

JAMA

1.Balantekin Y. İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması. TEBD. 2020;18:153–184.

MLA

Balantekin, Yakup. “İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması”. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, c. 18, sy 1, Haziran 2020, ss. 153-84, doi:10.37217/tebd.673849.

Vancouver

1.Yakup Balantekin. İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması. TEBD. 01 Haziran 2020;18(1):153-84. doi:10.37217/tebd.673849

İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması

İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Türkçe Dersinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Teacher's Opinions About Remedial Education Program in Primary Schools

Evaluating The Opinions of Classroom Teachers Assigned in the Training Program in Primary Schools (IYEP)

Sınıf Öğretmenlerinin İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Hakkındaki Görüşleri: Türkçe Dersi

İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Üzerine Bir İnceleme

Remedial Curriculum in Primary Schools: A Case Study on Teacher Perceptions and Experiences