INFORMATION COMMUNICATION TECHNOLOGIES QUALIFICATIONS IN ACCORDANCE WITH THE 21st CENTURY SKILLS OF EDUCATIONAL MANAGERS IN ACCORDANCE WITH INTERNATIONAL STANDARDS

Öz

The aim of the research is to examine the knowledge and technology leadership competencies of education administrators, one of the 21st century skills, in terms of ISTE standards. In the research conducted as a qualitative case study, the opinions of school principals, assistant principals, branch managers and district national education directors were consulted. While the data obtained with the questionnaire form were analyzed using arithmetic mean and standard deviation techniques, descriptive analysis technique was used in the analysis of the data obtained using the semi-structured interview form. Education administrators evaluated themselves in line with 5 main objectives and 22 sub-targets, and it was understood that their information and communication technology competencies were high. Again, in their opinions on the 5 main indicators, they stated that the use of information and communication technologies in order to increase the quality of education has gained great importance in recent years.

Anahtar Kelimeler

• Education management
• information communication technologies
• 21st century skills

ULUSLARARASI STANDARTLAR YÖNÜNDEN EĞİTİM YÖNETİCİLERİNİN 21. YÜZYIL BECERİLERİ DOĞRULTUSUNDA BİLGİ İLETİŞİM TEKNOLOJİLERİ YETERLİLİKLERİ

Öz

Araştırmanın amacı eğitim yöneticilerinin 21. yüzyıl becerilerinden bilgi ve teknoloji liderliği yeterliklerinin ISTE standartları açısından incelenmesidir. Nitel bir durum çalışması olarak yürütülen araştırmada okul müdürlerinin, müdür yardımcılarının, şube müdürlerinin ve ilçe millî eğitim müdürlerinin görüşlerine başvurulmuştur. Anket formu ile elde edilen veriler aritmetik ortalama ve standart sapma teknikleri kullanılarak analiz edilirken yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak elde edilen verilerin analizinde betimsel analiz tekniğinden faydalanılmıştır. Eğitim yöneticileri kendilerini 5 ana hedef ve 22 alt hedef doğrultusunda değerlendirmiş ve bilgi ve iletişim teknolojileri yeterliklerinin yüksek olduğu anlaşılmıştır. Yine 5 ana gösterge hakkındaki görüşlerinde, eğitimin kalitesinin artırılması için bilgi ve iletişim teknolojileri kullanımının son yıllarda büyük önem kazandığını belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim yönetimi
• bilgi iletişim teknolojileri
• 21. yüzyıl becerileri

Kaynakça

1. Açıkalın, A. (1999). İnsan kaynağının yönetimi geliştirilmesi (1. Basım). Ankara, Pegem.
2. Afshari, M., Bakar, K. A., Luan, W. S., Samah, B. A. ve Fooi, F. S. (2009). Technology and school leadership. Technology, Pedagogy and Education, 18(2), 235-248.
3. Akbaba Altun, S. ve Gürer, M. D. (2008). School administrators’ perceptions of their roles regarding information technology classrooms. Eurasian Journal of Educational Research, 33, 35-54.
4. Anderson, R.E. ve Dexter, S. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly, 41, 49-82.
5. Arıkan, R. (2018). Anket yöntemi üzerinde bir değerlendirme. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, 1(1), 97-159.
6. Balcı, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma. Yöntem, teknik ve ilkeler (16. Basım). Ankara: Pegem.
7. Banoğlu, K. (2011). School principals’ technology leadership competency and technology coordinatorship. Educational Sciences: Theory & Practice, 11(1), 208–213.
8. Başaran, İ. E. (2000). Örgütsel davranış: İnsanın üretim gücü (3. Basım). Ankara: Ekinoks.

9. Can, T. (2003). Bolu orta öğretim okulları yöneticilerinin teknolojik liderlik yeterlilikleri. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(3), 94- 107.
10. Can, T. (2008). İlköğretim okulları yöneticilerinin teknolojik liderlik yeterlilikleri. 8. Uluslararası Eğitim Teknolojileri Konferansı. 6-9 Mayıs 2008, (1053- 1057). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
11. Ceylan, M. (2015). 21. yy. becerileri bağlamında okul yöneticilerinin değişen rollerinin öğretmen görüşlerine göre incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Edirne: Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Çınar, İ. (2004). Bilgi yönetimince eğitim yöneticilerinin yeterlikleri: Malatya örneği. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı. 6-9 Temmuz, Malatya: İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
13. Çobanoğlu, N. Gökalp, S. (2015). Öğretmen adaylarının okul müdürüne ilişkin meteforik algıları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(31), 279-295.
14. Dönmez, B. (2002). Müfettiş, okul müdürü ve öğretmen algılarına göre ilköğretim okulu müdürlerinin yeterlikleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 8(29), 27-45.
15. Durukan, H. (2006). Okul yöneticisinin vizyoner liderlik rolü. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 7(2), 277-286.
16. Er, O. ve Alyılmaz, S. (2022). Web 2.0 araçları ile kültür destekli yabancı dil olarak Türkçe öğretimi. İzmir: Duvar Yayınları.
17. Er, O. ve Sarıtiken, H. (2022). Perceptions of middle school Turkish language teachers on using e-learning tools in grammar teaching. International Journal of Education and Literacy Studies, 10(4), 9-18.
18. Hacıfazlıoğlu, Ö. ve Karadeniz, Ş. (2010). Okul yöneticilerinin teknoloji liderliği standartlarına ilişkin görüşleri üzerine bir pilot çalışma. 19. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı. 16-18 Eylül 2010. Kıbrıs: Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi.
19. Hacıfazlıoğlu, Ö., Karadeniz, Ş. ve Dalgıç, G. (2011). Eğitim yöneticileri teknoloji liderliği özyeterlik ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17(2), 145-166.
20. Irmak, M. (2015). İlkokul ve ortaokul öğretmenlerinin, yöneticilerinin “teknoloji liderliği” düzeylerine ilişkin algıları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Denizli: Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
21. ISTE Standars-T. (2017). ISTE standards: Education leaders. https://www.iste.org/standards/foreducation-leaders adresinden edinilmiştir. (Erişim Tarihi: 06.05.2021)
22. Karakuş, M., Töremen, F. (2006). Denetçi gözüyle yönetici yeterlikleri: İlköğretim okulu yöneticileri üzerine bir araştırma. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 175-189.
23. National Research Council. (2011). Assessing 21st century skills: Summary of a workshop. National Academies Press.
24. OECD, (2018). The future of education and skills: Education 2030. Retrieved from https://www.oecd.org/education/2030/E2030%20Position%20Paper%20
25. Raman, A., Prof, A., Thannimalai, R., Noor, S. ve Dr, I. (2019). Principals’ technology leadership and its effect on teachers’ technology ıntegration in 21st century classrooms. International Journal of Instruction, 12(4), 423. DOI: https://doi.org/10.29333/iji.2019.12428a
26. Sincar, M. (2009). İlköğretim okulu yöneticilerinin teknoloji liderliği rollerine ilişkin bir inceleme (Gaziantep ili örneği). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Malatya: İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
27. Şad, S. N., Nalçacı, Ö. İ. (2015). Öğretmen adaylarının eğitimde bilgi ve iletişim teknolojilerini kullanmaya ilişkin yeterlilik algıları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 177-197.
28. TDK (2011). Türkçe sözlük (11. Basım). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. Türkiye yeterlilikler çerçevesinin uygulamasına ilişkin usul ve esaslar hakkında yönetmelik. 9 Kasım 2015. http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/3.5.20158213.pdf
29. Töremen, F. (2000). Yönetimsel motivasyon: Okul yöneticisinin kritik rolü. Eğitim ve Bilim, 25(116), 18-22.
30. Tuncer, B. ve Çuhadar, C. (2012). Okul yöneticilerinin teknoloji liderliği öz-yeterlik algıları ile bilgi ve iletişim teknolojilerine yönelik kabulleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(23), 474-499.
31. Yalçın, M. (2011). İlköğretim okullarında okul müdürüne ilişkin metaforik algılar. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Tokat: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
32. Yazar, Y. (2015). 21. Yüzyıl becerilerinin okul yöneticilerinin liderlik yönlerine olan etkisi. Uluslararası Liderlik Eğitimi Dergisi (ULED), 2(2), 19-30.
33. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.