Postmodern Anarşizm ve Temsil Sorunsalı
Öz
Anarşizmi en genel tanımı itibariyle otorite-iktidar karşıtlığı olarak tanımlamak mümkündür. Bu otorite karşıtlığı ise anarşizm
ile postmodern düşünceyi aynı zeminde buluşturmaktadır. Postmodern düşüncenin iktidar eleştirisi anarşizmde olduğu gibi iktidarın
sadece siyasal boyutuna değil bilişsel, toplumsal, kültürel ve dilsel boyutuna da dikkat çeker. Çalışmamızda bu iki söylemin
iktidar karşıtlığını anti-temsilcilikle ilişkili olarak ele alacağız.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akay Ali, Foucault ve Direnme Odakları, İstanbul: Bağlam Yayınları, 1995.
- Akay Ali, Tekil Düşünce, Ankara: Doğu Batı Yayınları, 2016.
- Arvon Henri, Anarşizm, çev. Ahmet Kotil, İstanbul: İletişim Yayınları, 2014.
- Atalay Kaan – Albayrak Ömer, “Sözleşme Teorileri”, Cogito Dergisi Foucault Özel Sayısı, sayı: 70-71/2012, ss. 106-135.
- Aykut Hüseyin, Epistemik Anarşizmin İlkçağdaki Felsefi Kökleri ve Özdeşlik İlkesi, Doktora Tezi, Erzurum 2004.
- Baysoy Cengiz ve Özer Sinem, “Politik Felsefede İçkinlik Düzlemi Gilles Deleuze ve Antonio Negri”, Dışarıdan Düşünmek, (ed.) Ömer Faruk, Ankara: Chiviyazıları Yayınları, 2016, ss. 153-176.
- Call Lewis, Postmodern Anarchism, UK: Lexington Books, 2002.
- Carr David, The Paradox of Subjectivity, New York: Oxford University Press, 1999.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yayımlanma Tarihi
28 Ocak 2019
Gönderilme Tarihi
12 Kasım 2018
Kabul Tarihi
3 Ocak 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 10