Sınıf Öğretmenlerinin “Oyunla Öğretim” Kavramına İlişkin Algıları: Bir Metafor Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin oyunla öğretim ile ilgili algılarını metaforlar yardımıyla incelemektir. Bu amaç doğrultusunda 2019/2020 eğitim öğretim yılında Malatya ili Yeşilyurt ve Battalgazi ilçelerinde görev yapan 173 sınıf öğretmeninin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden biri olan olgu bilim deseninden faydalanılmıştır. Sonuç olarak öğretmenlerin oyunla öğretim kavramına ilişkin algılarının çoğunlukla hayat, eğlence, su, tiyatro, lunapark, çiçek ekmek gibi metaforlarla belirtildiği ve bunların genel olarak olumlu ifadeler olduğu öğrenme öğretme durumlarını kolaylaştırdığı ve daha kalıcı öğrenmelerin olduğu ifade edilmektedir. Bunların yanı sıra oyunla öğretim kavramını eziyet olarak belirtilip, öğrenme öğretme sürecini zorladığı da ifade edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• oyunla öğretim,sınıf öğretmenliği,metafor

Kaynakça

1. Aslan, M.M. & Bayrakçı, M. (2006). Metaforik düşünme ve öğrenme yaklaşımının eğitim-öğretim açısından incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi. 171.
2. Babayiğit, Ö. & Gültekin, M. (2019). İlk Okuma Yazma Öğretiminde Oyunla Öğretim Yöntemi Uygulamaları. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 2019; 9(2): 450-483.
3. Creswell, J. W. (2015). Nitel Araştırma Yöntemleri Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma ve Araştırma Deseni. Ankara: Siyasal Kitabevi.
4. Çelikten,M. (2006). Kültür ve öğretmen metaforları. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Pamukkale Üniversitesi. Denizli.
5. Ekici, G. (2016). Biyoloji öğretmeni adaylarının mikroskop kavramına ilişkin algılarının belirlenmesi: bir metafor analizi çalışması, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) Cilt 17, Sayı 1, Nisan 2016, Sayfa 615-636.
6. Geçit, Y. & Gencer, G. (2011). “Sınıf öğretmenliği 1. sınıf öğrencilerinin coğrafya algılarının metafor yoluyla belirlenmesi (Rize üniversitesi örneği)” Marmara Coğrafya Dergisi Sayı: 23, Ocak - 2011, S. 1-19 İstanbul.
7. Gökçe, O. (2006). “İçerik Analizi Kuramsal ve Pratik Bilgiler” Ankara, Siyasal Kitabevi, s.19.
8. Gözalan, E. & Koçak, N. (2014). Oyun temelli dikkat eğitim programının 5-6 yaş çocukların ke¬lime bilgi düzeylerine etkisinin incelenmesi. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16 (Özel Sayı II), 115-121.

9. Hanbaba, L. (2011). Oyunla öğretim yönteminin ilköğretim 3. sınıf öğrencilerinin Hayat Bilgisi dersi başarısı ve tutumuna etkisi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya.
10. Karamustafaoğlu, O. & Kaya, M. (2013). Eğitsel oyunlarla ‘yansıma ve aynalar’ konusunun öğretimi: yansımalı koşu örneği. Araştırma Temelli Etkinlik Dergisi (ATED), 3(2), 41-49, 2013. Özenç, E. G. (2007). İlk okuma ve yazma öğretiminde oyunla öğretim yöntemine ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul.
11. Özyürek, A. & Çavuş, Z. S. (2016). İlkokul öğretmenlerinin oyunu öğretim yöntemi olarak kullanma durumlarının incelenmesi. Aralık 2016 Cilt:24 No:5 Kastamonu Eğitim Dergisi 2157-2166.
12. Pilten, P. & Pilten, G. (2013). Okul çağı çocuklarının oyun kavramına ilişkin algılarının ve oyun tercihlerinin değerlendirilmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 9, Sayı 2, Ağustos 2013, ss.15-31.
13. Türk Dil Kurumu. (1988). Türkçe sözlük (8 Baskı). Ankara: Türk Dil Kurumu Basımevi.
14. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6.baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
15. Yılmaz, E. (2018). Sınıf öğretmenleri ve sınıf öğretmeni adaylarının görüşlerine göre eğitsel bilgisayar oyunlarıyla öğretim. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(1): 263-298.