Kırsal Turizme Katılan Bireylerin Mental İyi Oluş Halinin Sosyo Demografik Veriler Açısından İncelenmesi

Öz

Çoğunluğu mega kentlerde yaşamını sürdüren bireylerin, gündelik hayatın beraberinde getirdiği psikolojik, sosyal ve ekonomik birtakım baskılara maruz kaldığı ve bu baskılar sonucu ortaya çıkan stres temelli birçok rahatsızlığın salt birey için değil toplum için de endişe verici boyutlara ulaştığı yadsınamaz bir gerçektir. Bu bağlamda, yaşam şartlarının olumsuz etkilerini azaltmada tatil kavramının önemli bir yer tuttuğunu söylemek ve tatilin bireyi rahatlatan bir aktive olduğunu belirtmek yanlış olmayacaktır. Tatil ve birey psikolojisi arasındaki bağlantının ve bu iki kavramın karşılıklı etkileşiminin özellikle kırsal turizme katılma yönündeki faaliyetler açısından araştırıldığı bu çalışmanın amacı; yoğun bir tempo içinde gündelik sorunlarla ve çalışma hayatının getirdiği zorluklarla başa çıkma durumunda kalan bireyler için ‘kırsal alanlarda tatil’ in ne ifade ettiğini ortaya koyabilmektir. Bu çalışmada elde edilen veriler, Bursa Keles’te bulunan Gököz Natural Park’a konaklamalı olarak gelen ziyaretçilere yönelik yapılan ‘Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği’ anketi sonuçlarından elde edilmiştir. Kırsal Turizme katılan bireylerin sosyo demografik yapıları ile mental iyi oluş düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olup olmadığını anlamak için non-parametrik testlerden yararlanılmıştır. Çalışma çıktıları doğrultusunda kırsal turizme katılmanın bireylerde yarattığı psikolojik durum ortaya konularak, kırsal turizmin bireylerin pozitif psikolojik sağlıklarına etkisine dair değerlendirmeler yapılmıştır.  

Anahtar Kelimeler

• Kırsal Turizm,Psikoloji,Mental İyi Oluş,Keles

Kaynakça

1. Aguilo, E., Alegre, J. & Sard, M. (2005). The Persistence Of The Sun And Sand Tourism Model. Tourism Management, 26, 219-231. Aydın, Ş. (2004). Örgütsel Stres Yönetimi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 6, Sayı: 3, 49-74.
2. Burls, A. (2007). People And Green Spaces: Promoting Public Health And Mental Well-Being Through Ecotherapy. Journal of Public Mental Health, 6, (3), 24-39.
3. Chen, Y., Lehto, X., Y. & Cai, L. (2013). Vacation And Well-Being: A Study Of Chinese Tourists. Annals of Tourism Research, Vol. 42, 284-310.
4. Correia, A., Oom do Valle, P. & Moço, C. (2007). Why People Travel To Exotic Places. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, 1, (1), 45-61.
5. Doğan, T. (2013). Beş Faktör Kişilik Özellikleri ve Öznel İyi Oluş. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 14, (1), 56-64.
6. Dolnicar, S., Yanamandram, V. & Cliff, K. (2012). The Contribution Of Vacations To Quality Of Life. Annals of Tourism Research, Vol. 39, No. 1, 59-83.
7. Dolnicar, S., Lazarevski, K. & Yanamandram, V. (2013). Quality Of Life And Tourism: A Conceptual Framework And Novel Segmentation Base. Journal of Business Research, 66, 724-729.
8. Dost, M. T. (2005). Öznel İyi Oluş Ölçeği'nin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 3, Sayı: 23, 103-111.

9. Eryılmaz, A. (2009). Ergen Öznel İyi Oluş Ölçeğinin Geliştirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Güz, 7, (4), 975-989.
10. Gilbert, D. & Abdullah, J. (2004). Holidaytaking And The Sense Of Well-Being. Annals of Tourism Research, Vol. 31, No. 1, 103-121.
11. Gündoğdu, R. & Yavuzer, Y. (2012). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Öznel İyi Oluş ve Psikolojik İhtiyaçlarının Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Yıl: 12, Sayı: 23, Haziran, 115-131.
12. Güven, E. Ö. (2009). Hedonik Tüketim: Kavramsal Bir İnceleme. ABMYO Dergisi, 3, 65-72.
13. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2014). “Multivariate Data Analysis”, Seventh Edition, Pearson Education Limited.
14. http://www.dw.com/tr/d%C3%BCnyan%C4%B1n-b%C3%BCy%C3%BCyen-sorunu-mega-kentler/a-40768800 (Erişim Tarihi: 08.01.2018).
15. http://www.un.org/en/development/desa/news/population/world-urbanization-prospects-2014.html (Erişim Tarihi: 08.01.2018).
16. http://www.who.int/features/factfiles/mental_health/en/ (Erişim Tarihi: 13.04.2018).
17. Keldal, G. (2015). Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği’nin Türkçe Formu: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3 (1), 103-115.
18. Liu, C., Marchewka, J.T., Lu, J. & Yu, C.S. (2005). Beyond Concern: A Privacy-Trustbehavioral Intention Model Of Electronic Commerce. Information & Management. 42, 289- 304.
19. McCabe, S. (2009). Who Needs A Holiday? Evaluating Social Tourism. Annals of Tourism Research, Vol. 36, No. 4, 667-688.
20. McCabe, S. & Stokoe, E. (2010). Have You Been Away? Holiday Talk In Everyday Interaction. Annals of Tourism Research, Vol. 37, No. 4, 1117-1140.
21. McCabe, S. & Johnson, S. (2013). The Happiness Factor In Tourism: Subjective Well-Being And Social Tourism. Annals of Tourism Research, Vol. 41, 42-65.
22. Myers, D. G. (2000). The Funds, Friends, And Faith Of Happy People. American Psychologist, January, Vol: 55, No. 1, 56-67.
23. Myers, D. G. & Diener, E. (1995). Who Is Happy? Psychological Science, Vol. 6, No. 1, 10-19.
24. Nawijn, J., Marchand, M. A., Veenhoven, R. & Vingerhoets, A. J. (2010). Vacationers Happier, But Most Not Happier After A Holiday. Applied Research in Quality of Life, 5, (1), 35-47.
25. Neal, J. D., Sirgy, M. J. & Uysal, M. (1999). The Role of Satisfaction with Leisure Travel/ Tourism Services and Experience in Satisfaction with Leisure Life and Overall Life. Journal of Business Research, 44, 153-163.
26. O’Campo, P., Salmon, C. & Burke, J. (2009). Neighbourhoods And Mental Well-Being: What Are The Pathways? Health & Place, 15, (1), 56-68.
27. Pearce, P. L. & Stringer, P. F. (1991). Psychology And Tourism. Annals Of Tourism Research, Vol. 18, 136-154.
28. Pesonen, J. & Komppula, R. (2010). Rural Wellbeing Tourism: Motivations and Expectations. Journal of Hospitality and Tourism Management, 150-157.
29. Rızaoğlu, B. (2012). Turizm Davranışı. Detay Yayıncılık. Ankara
30. Richards, G. (1999). Vacations And The Quality Of Life: Patterns and Structures. Journal of Business Research, 44, 189-198.
31. Sarı, T. & Çakır, G. (2016). Mutluluk Korkusu İle Öznel Ve Psikolojik İyi Oluş Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi Journal of Research in Education and Teaching, Aralık, Cilt:5, Özel Sayı, 222-229.
32. Šimková, E. (2014). Psychology And Its Application In Tourism. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 114, 317-321.
33. Sirgy, M. J. (2010). Toward a Quality-of-Life Theory of Leisure Travel Satisfaction. Journal Of Travel Research, 49, (2), 246-260.
34. Smith, M. K. & Diekmann, A. (2017). Tourism And Wellbeing. Annals of Tourism Research, 66, 1-13.
35. Soykan, F. (2003). Kırsal Turizm Ve Türkiye Turizmi İçin Önemi. Ege Coğrafya Dergisi, 12, 1-11.
36. Thompson Coon, J., Boddy, K., Stein, K., Whear, R., Barton, J. & Depledge, M. H. (2011). Does Participating In Physical Activity In Outdoor Natural Environments Have A Greater Effect On Physical And Mental Wellbeing Than Physical Activity Indoors? A Systematic Review. Environmental Science & Technology, 45, (5), 1761-1772.
37. Özgüneş, R. E. (2017). Destinasyon İmajının Yerleşik Yabancıların Yerleşim Yeri Seçimine Etkisi: Bodrum. T.C Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Anabilim Dalı, Balıkesir.
38. Yüksel, A. (2016). Tatil, Sağlık ve İş Performansı: Travma ya da Tedavi? Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 13, 2, 123-129.