POWER İN THE PSYCHOLOGİCAL COUNSELLİNG PROCESS

Öz

The concept of power is the degree to which a member affects an event. French and Raven describe the concept of power as a decisive potential effect that exists in the relationship between two people. They divide this concept into six sub-categories: coercive power, reward power, legitimate power, expert power, referent power, and informational/persuasive power. This study will investigate the effect of the concept of the power between counsellors and their clients on the process by taking the therapeutic relationship in psychological counselling process. As a result of the literature review, the starting point of the study is a limited number of the studies related to this concept and lack of its definition in psychological counselling process. Disruption of interpersonal power balance gives us negative signals both for human relationships, and for the psychological counselling process, which also is a type of relationship. Being aware of the concept of power and ensuring the balance of power will strengthen the therapeutic relationship and will ensure that the process progresses in a healthy manner. Therefore, the concept of power is a situation where awareness needs to be gained. The definition of power concept in the psychological counselling process, the types of power, power poisoning, the concept of power in psychological counselling theories, and the effect of the changing power balance on the process are investigated in this study.

Anahtar Kelimeler

• power
• power classification,
• psychologic power in psychological counselling,
• power poisoning

PSİKOLOJİK DANIŞMA SÜRECİNDE GÜÇ

Öz

Güç kavramı, bir üyenin bir olaya etki etme derecesidir. French ve Raven, güç kavramını iki kişi arasındaki ilişkide kararlı potansiyel etki olarak tanımlanmıştır. Bu kavramı altı alt kategoriye ayırmışlardır: Zorlayıcı güç, ödül gücü, yasal ve meşru güç, uzman gücü, referans-özdeşim gücü, bilgi-ikna gücü. Bu çalışma da, psikolojik danışma sürecinde terapötik ilişki dikkate alınarak, danışan ve danışman arasındaki güç kavramının sürece etkisi incelenmeye çalışılacaktır. Çalışmanın çıkış noktası ise, yapılan literatür taramaları sonucunda bu kavramla ilgili çalışma sayısının az olması ve psikolojik danışma süreci kapsamında tanımlamasının olmayışıydı. Kişilerarası güç dengesinin bozulması, insan ilişkileri ve bununla birlikte bir ilişki çeşidi olan psikolojik danışma süreci için bizlere olumsuz sinyaller vermektedir. Güç kavramının farkında olunması ve güç dengesinin sağlanması, terapötik ilişkiyi güçlendirerek sürecin sağlıklı bir şekilde ilerlemesini sağlayacaktır. Bu yüzden güç kavramı, farkındalık kazılması gereken bir durumdur. Bu makale doküman analizi yönteminin kullanıldığı nitel bir çalışma olup; makalede psikolojik danışma sürecinde güç kavramının tanımı, güç çeşitleri, güç zehirlenmesi, psikolojik danışma kuramlarında güç kavramı ve değişen güç dengesinin sürece etkisi incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• güç
• güç sınıflandırması
• psikolojik danışma
• danışma sürecinde güç
• güç zehirlenmesi

Kaynakça

1. ACA (1997). American Counseling Association Governing counsil minutes of the September 1997 governing counsil meeting. https://www.counseling.org/aca-community/learn-about-counseling/what-is-counseling (Erişim Tarihi: 02.05.2020)
2. ACA (2018). American Counseling Association, What is Professional counseling ? https://www.counseling.org/aca-community/learn-about-counseling/what-is-counseling (Erişim Tarihi: 02.05.2020)
3. Anderson, C., John, O.P., & Keltner, D. (2011). The Personal sense of power. Journal of Personality, 80(2), 313-344. doi: 10.1111/j.1467-6494.2011.00734.x https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/j.1467-6494.2011.00734.x (Erişim Tarihi: 15.04.2020)
4. Anderson, C., & Berdahl, J. L. (2002). The experience of power: Examining the effects of power on approach and inhibition tendencies. Journal of Personality and Social Psychology, 83(6), 1362–1377. doi:10.1037/0022-3514.83.6.1362 https://psycnet.apa.org/doiLanding?doi=10.1037%2F0022-3514.83.6.1362 (Erişim Tarihi: 20.01.2020)
5. Aslanargun E. ve Eriş, M., H., (2013). Öğretim elemanlarının sınıf yönetiminde kullandıkları güç türleri ölçeğinin geliştirilmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17 (2): 207-220. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunisosbil/issue/2833/38554 (Erişim Tarihi: 02.05.2020)
6. Aydın G. ve Çağ P. (2017). İlişkilerde güç algısı ölçeği’ni türkçe’ye uyarlama çalışması, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26,(2), 217-225. https://dergipark.org.tr/tr/pub/cusosbil/issue/31880/350041 (Erişim Tarihi: 02.05.2020)
7. Bachman, J. G., Bowers, D. G. & Marcus, P. M. (1968). Bases of Supervisory Power: a Comparative Study In Five Organisational Settings. In A. S. Tannenbaum (Eds) Control In Organisation (p.224-236). NY: Mc Graw Hill.
8. Bugental, D. B., Blue, J., & Cruzcosa, M. (1989). Perceived control over caregiving outcomes: Implications for child abuse. Developmental Psychology, 25, 532–539. https://psycnet.apa.org/doiLanding?doi=10.1037%2F0012-1649.25.4.532

9. Copeland, J. T. (1994). Prophecies of power: Motivational implications of social power for behavioral confirmation. Journal of Personality and Social Psychology, 67, 264–277. https://psycnet.apa.org/doiLanding?doi=10.1037%2F0022-3514.67.2.264
10. Çepni S., (2007). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş (3. Baskı), Trabzon: Pegem A Yayıncılık.
11. Çıldır, T.K. (2008). Yönetici ve Öğretmen Görüşlerine Göre Peter Blau’nun Sosyal Takas Kuramının Ankara İli İlköğretim Okullarında Uygulanma Durumu. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara
12. Demirtepe, M. T. ve Özertem H. S. (2012). Yükselen tehdit algısı karşısında Çin’in yumuşak güç siyaseti: politikalar ve sınırlılıkları (China’s Soft Power Strategy vis-a-vis Increasing Threat Perceptions: Policies and Limitations). Bilig Dergisi, 65, 95-118. https://www.researchgate.net/publication/288548012_China%27s_Soft_Power_Strategy_vis-a-vis_Increasing_Threat_Perceptions_Policies_and_Limitations
13. Emerson, R. M. (1962). Power dependence relations. American Sociological Review, 27, 31–41. http://links.jstor.org/sici?sici=0003-1224%28196202%2927%3A1%3C31%3APR%3E2.0.CO%3B2-C
14. Erchul, W.P., Raven, B.H., & Whichard, S.M. (2001). Social psychologist and teacher perceptions of social power in consultation. Journal of School Psychology, 39 (6), 483-497. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0022440501000851?via%3Dihub
15. French, J., & Raven, B. (1959). The bases of social power. In D. Cartwright (Ed.), Studies in social power (pp. 150–165). Ann Arbor, MI: Institute for Social Research.
16. French, J.R.P. & Raven, B. (1968). The bases of social power. In D. Cartwright and A. Zander (Eds.),Group dynamics: Research and theory, (pp. 259–269). New York: Harper & Row. (Original work published in 1959).
17. Goldhamer, H., & Shils, E. A. (1939). Types of power and status. American Journal of Sociology, 45(2), 171-182. doi: 10.1086/218263 https://www.journals.uchicago.edu/doi/abs/10.1086/218263
18. Hackney, H. Cormier, S. (2008). Psikolojik Danışma İlke ve Teknikleri: Psikolojik Yardım Süreci El Kitabı (T. Ergene, S. Aydemir Sevim Çev.). Ankara: Mentis Yayıncılık. (Orijinal eser 2005 yılında basılmıştır.).
19. Hoy, W. K. & Miskel, C. G. (2001). Educational Administration Theory, Research and Practice. NY: Mc Graw Hill.
20. Howard, J. A., Blumstein, P., & Schwartz, P. (1986). Sex, power, and influence tactics in intimate relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 51(1), 102–109. https://doi.org/10.1037/0022-3514.51.1.102
21. Kağıtçıbaşı Ç. Ve Cemalcılar Z. (2016). Dünden Bugüne İnsan ve İnsanlar, İstanbul: Evrim Yayınevi.
22. Karakaş, Z. ve Yavuzer, Y. (Ed.). (2019) Psikolojik Danışma ve Psikoterapi Kuramları Örnek Uygulamalarla Temel ve Güncel Kuramlar (2). Ankara: Pegem Akademi.
23. Marshall, J. D. (1996). Education in the Mode of Information: Some Philosophical Consideration. http://www.ed.uiuc.edu/ EPS /PES-yearbook/96- docs/Marshall htm. (Erişim tarihi 20.07.2020).
24. Myers, R. J. (1977). Fear, Anger and Depression in Organisations: A Study of the Functional Consequences of Power (Doctoral Dissertation). St. John’s University. New York. https://www.stjohns.edu/ (Erişim Tarihi: 12.02.2020)
25. Larson, L. E. (1974). System and Subsystem Perception of Family Roles. Journal of Marriage and the Family, 36(1), 123. doi:10.2307/351002
26. Owen, D., & Davidson, J. (2009). Hubris syndrome: An acquired personality disorder? A study of US Presidents and UK Prime Ministers over the last 100 years. Brain, 132(5), 1396–1406. doi:10.1093/brain/awp008 https://academic.oup.com/brain/article/132/5/1396/354862
27. Owen D.(2006). Hubris and Nemesis in Heads of Government. J R Soc Med , 99: 548–51. https://dx.doi.org/10.1258%2Fjrsm.99.11.548 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1633549
28. Özaslan, G. (2017). French ve Raven Perspektifiyle Kişilerarası Gücün Temelleri. (Yılmaz, E. ve Yılmaz, H. Ed.) Eğitimden Damlalar içinde (s. 35-60). Konya: Palet Yayınları.
29. Özaslan, G. ve Gürsel, M. (2008). Eğitim yöneticilerinin güç tipi tercihlerinin değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 25, 88-111.
30. Raven, B. H. (2008). The bases of power and the power/interaction model of interpersonal influence. Analyses of Social Issues and Public Policy, 8(1), 1-22. doi:10.1111/j.1530-2415.2008.00159.x https://spssi.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/j.1530-2415.2008.00159.x
31. Schwarzwald, J., Koslowsky, M., & Izhak-Nir, E. B. (2008). Gender Role Ideology as a Moderator of the Relationship between Social Power Tactics and Marital Satisfaction. Sex Roles: A Journal of Research 59(9-10), 657–669. doi:10.1007/s11199-008-9454-y https://psycnet.apa.org/record/2008-14909-005
32. Simpson, J. A., Farrell, A. K., Oriña, M. M., & Rothman, A. J. (2015). Power and social influence in relationships. In Mikulincer, M., Shaver, P. R., Simpson, J. A. & Dovidio, J. F. (Eds.), APA handbook of personality and social psychology (3rd ed, pp. 393-420). Washington, DC, US: American Psychological Association.
33. Skowron, E. A. ve Dendy, A. K. (2004). Differentiation of self and attachment in adulthood: Relational correlates of effortful control.Contemporary Family Therapy,26(3), 337-357.
34. TDK (2020), Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük, https://sozluk.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 06.06.2020)
35. Thibaut, J. W., & Kelley, H. H. (1959). The social psychology of groups. New York: Wiley.
36. Tekke, M. ve Coşkun, M. (2019). Kendini tanıma, kendini gerçekleştirme, kendini aşmışlık ve potansiyelini tam kullanan kişi; kişiler arası iletişim. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18 (70), 790-797. https://doi.org/10.17755/esosder.454355 https://dergipark.org.tr/tr/pub/esosder/issue/43078/454355 (Erişim Tarihi: 02.05.2020)
37. Üstüner, M. (1999). Okul Yöneticilerinin Öğretmenleri Etkilemekte Kullandıkları Güçler. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
38. Yıldırım, A. ve Şimşek, H., (2000). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (2. Baskı), Ankara: Seçkin Yayıncılık.