Ageism refers to discrimination against individuals based on their age. The concept was first introduced by Robert N. Butler (1969), who described it as the exclusion, marginalization, or relegation of older adults to disadvantaged positions. Within social media environments, ageism has become a discursive space that is reproduced both explicitly and implicitly. This study aims to examine ‘old age’ themed posts on the social media platform X (Twitter) within the context of ageist discourse and to contribute to the literature by revealing how digital environments reproduce and make visible various forms of prejudice and discrimination. Using qualitative content analysis, a total of 300 tweets containing the keyword “old age” were collected between January 2nd and April 6th, 2025. The tweets were analyzed in terms of discursive patterns, recurring themes, and forms of ageism. The content was examined under four categories: (1) “discourses that belittle old age”, (2) “humorous or mocking discourses about older adults”, (3) “pitying discourses” and (4) “self-directed ageist expressions”. Representations of old age within the scope of the study were further classified according to frequently used idiomatic expressions- such as “old age is hard” and “this is what aging looks like”- as well as posts accompanied by emojis. The findings indicate that discourses on aging are predominantly constructed by social media users in a humorous, dismissive, and stereotypical manner. The representation of older individuals through both exclusionary language and emotionally infantilizing expressions highlights the prevalence of micro-ageism in social media discourse.
Yaşçılık, bireylerin yaşı temel alınarak ayrımcılığa uğramaları anlamına gelmektedir. Kavram ilk olarak Robert N. Butler tarafından tanımlanmış ve yaşlı bireylerin dışlanması, küçümsenmesi ya da dezavantajlı konumlara itilmesi biçiminde açıklanmıştır. Butler’a (1969) göre yaşçılık; yaşlı bireylere yönelik önyargı, ayrımcılık ve stereotipleştirme süreçlerini içerir. Yaşçılık sadece toplumsal yapılar içinde değil, bireylerin kendi yaşlarına dair algılarında da ortaya çıkabilir. Bu bağlamda yaşçılık; açık (açıkça dışlayıcı söylemler), örtük (ince, iyi niyetli gibi görünen ama öznelliği yok sayan yaklaşımlar) ve kendine yönelik (bireyin kendi yaşına dair olumsuz kabulleri) biçimlerde tezahür edebilir (Levy, 2001; Nelson, 2002). Sosyal medya ortamlarında ise yaşçılık, hem görünür hem de dolaylı biçimlerde yeniden üretilen bir söylem alanı hâline gelmektedir. Bu çalışma, sosyal medya platformu X’de (Twitter) yer alan “yaşlılık” temalı paylaşımları yaşçılık söylemi bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel içerik çözümlemesi yöntemiyle yürütülen araştırmada, 2 Ocak – 6 Nisan 2025 tarihleri arasında “yaşlılık” kelimesini içeren 315 tweet toplanmıştır. Tweetler; söylem örüntüleri, tekrar eden temalar ve yaşçılık biçimleri açısından analiz edilmiş, içerikler “yaşlılığı küçümseyen söylemler”, “yaşlılar ile alay eden, şaka içerikli söylemler”, “yaşlılara acıyan söylemler” ve “kendine yaşçılık söylemleri” olarak dört kategoride incelenmiştir. Çalışma kapsamındaki yaşlılık temsilleri ayrıca; “yaşlılık zor”, “yaşlılık işte” gibi yaygın kalıp ifadeler ve emojili kullanımları üzerinden değerlendirilerek sınıflandırılmıştır. Bulgular, yaşlılık söyleminin sosyal medya kullanıcıları tarafından çoğunlukla mizahi, küçümseyici ve stereotipleştirici biçimde üretildiğini göstermektedir. Yaşlı bireylerin hem dışlayıcı hem de duygusal olarak çocuklaştırıcı bir dille temsil edilmesi, sosyal medya dilinde mikro yaşçılığın yaygınlığına işaret etmektedir.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Sosyoloji (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 17 Nisan 2025 |
| Kabul Tarihi | 6 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 37 Sayı: 1 |