TÜRK TARİHÇİLERİ
Öz
Son yıllarda Tarih lisans öğrencilerinin akademik ihtiyaçlarına uygun yayınlara editörlükleriyle dikkat çeken Ahmet Şimşek, 2016 yılında “Türk Tarihçileri” kitabını yayımlayarak bu eksikliği bir anlamda gidermek istemiştir. Bu kritiğin konusu olan bu kitap, tarihçiler hakkında yapılan çalışmaların yeterliliğinin düşünülmesine de vesile olmuştur. Türk Tarihçileri kitabının alana yaptığı katkı nedir? sorusu ile yaptığımız literatür inceleme çalışması, bize tarihçilerin bu konudaki ilgisinin tahminimizden oldukça az olduğunu göstermiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alkan, M.Ö. (2004). Gogol’un paltosu: Tarık Zafer Tunaya ve “siyasî partiler”. Türkiye Araştırmaları ve Literatür Dergisi, Cilt 2, S.1, s. 475-481.
- Berktay, H. (1991). Dört tarihçinin sosyal portresi. Toplum ve Bilim, S.54-55, s. 19-45.
- Body, K. (1999). Encyclopedia of historians and historical writing. London: Fitzroy Dearbrorn.
- Çalen, M.K. (2016). Erken modern dönem Türk tarihçileri ve Ahmet Refik (Altınay). A. Şimşek (Ed.), Türk Tarihçileri. Ankara: Pegem, s. 45-60.
- Eyice, S. (1991). Franz Babinger. Diyanet İslam Ansiklopedisi. İstanbul: Türk Diyanet Vakfı, C.4, s. 390-392.
- Hughes, M. (2014). En önemli elli tarihçi, İstanbul: Etkileşim.
- Türk tarihçiliğinde dört sima. (2006). İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi.
- Munslow, A. (2000). Book rewiev: Encyclopedia of historians and historical writing. 23.04.2017 tarihinde http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/ 13642520050074849 adresinden alınmıştır.
- Özcan, A. (1993). Cemaleddin Mehmed, Karslızade. Diyanet İslam Ansiklopedisi. İstanbul: Türk Diyanet Vakfı, C.7, s. 312-313.
- Özcan, A. (2013). M. Fuat Köprülü tahrir defteri gördü mü?. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 53 (2), s. 249-262.