Investigation of Digital Game Addictions of Secondary School Students with Various Variables

Öz

In this study the relationship between digital game addiction and aggression behaviors of secondary school students and whether they differ according to gender, class level, number of siblings, and their parents’ working status are examined. The research is a descriptive study and was conducted with a correlational survey model. The study group consists of 333 (193 girls, 140 boys) students studying in Tokat/Erbaa district. The digital game addiction scale for children developed by Şahin, Keskin and Yurdugül (2019) aggression scale developed by Buss and Peryy (1992) and translated into Turkish by Can (2002) were used to collect data. According to the results, it is seen that the mean score of digital game addiction of secondary school students is very low and the average of aggression is also low. Digital game addictions of male students, digital game addiction of 8th grades, aggression averages of 8th grades are higher and significant. There was no significant difference in both scales on variables such as number of siblings and working status of mother and father. The result obtained from the research; as the level of digital game addiction increases, aggression behavior also increases.

Anahtar Kelimeler

• Secondary school students
• digital game addiction
• aggression

Ortaokul Öğrencilerinin Dijital Oyun Bağımlılıklarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada; ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıkları ve saldırganlık davranışları arasındaki ilişki ve bu ilişkinin cinsiyete, sınıf düzeyine, kardeş sayısına anne, babanın çalışma durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmektedir. Araştırma betimsel bir çalışma olup tarama modeli ile yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubu Tokat/Erbaa ilçesinde eğitim gören 333 (193 kız, 140 erkek) öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma verilerini toplamak için Şahin, Keskin ve Yurdugül (2019) tarafından geliştirilen 6 maddelik çocuklar için dijital oyun bağımlılığı ölçeği ile Buss ve Peryy (1992)’nin geliştirdiği, Can (2002)’nın Türkçeleştirdiği 34 maddelik Saldırganlık ölçeği kullanılmıştır.. Veriler; bağımsız örneklem t-testi (independent sample t-test), tek yönlü varyans analizi (One-way ANOVA) ve korelason analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular; ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıkları ortalamaları çok düşük düzeyde ve saldırganlık ortalamaları düşük düzeyde olduğunu göstermektedir. Erkek öğrencilerin dijital oyun bağımlılıkları, kız öğrencilere göre 8. sınıfların dijital oyun bağımlılıkları, 8. sınıfların saldırganlık ortalamaları diğer sınıflara göre daha yüksek ve istatistiki olarak anlamlıdır. Kardeş sayıları, anne ve babanın çalışma durumları gibi değişkenlerde her iki ölçekte de anlamlı bir fark bulunmamıştır. Araştırmadan elde edilen sonuç; dijital oyun bağımlılığı düzeyi arttıkça saldırganlık davranışı da artmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Ortaokul öğrencileri
• dijital oyun bağımlılığı
• saldırganlık

Kaynakça

1. Ağlamaz, T. (2006). Lise Öğrencilerinin Saldırganlık Puanlarının Kendini Açma Davranışı, Okul Türü, Cinsiyet, Sınıf Düzeyi, Anne-baba Öğrenim Düzeyi ve Ailenin Aylık Gelir Düzeyi Açısından İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ondokuzmayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.
2. Ahn, J. & Randall, G. (2007). Computer Game Addiction. - Clemson University. 15.06.2020 tarihinde http://andrewd.ces.clemson.edu/courses/cpsc414/spring07/chp/team3.pdf adresinden erişildi.
3. Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü (ASAGEM).İnternet Kullanımı ve Aile Araştırması.Ankara: İsmat Matbaacılık 2008.
4. Akbaş, O., Usta, E., & Çakır, R. (2009). Lise birinci sınıf öğrencilerinin sınıf içi güven algılarının bilgisayar oynama durumlarına göre incelenmesi. Aile ve Toplum Eğitim-Kültür ve Araştırma Dergisi, 5(18), 59- 71.
5. Akçayır, G. (2013). Dijital oyunların sağlığa etkisi. M.A. Ocak. Eğitsel Dijital Oyunlar. Ankara: Pegem Akademi.
6. Aksakallı, G. (2019, Temmuz 10). Güvenli Web. Mart 15, 2020 tarihinde https://www.guvenliweb.org.tr/blog-detay/teknoloji-kullanimi-ve-bagimlilik adresinden alındı
7. Aktaş, B. (2018). Ortaokul Öğrencilerinde İnternet Ve Dijital Oyun Bağımlılığının Psikolojik Sağlamlık Ve Saldırganlıkla İlişkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Kafkas Üniversitesi, Kars
8. Anderson, C. A., Carnagey, N. L., Flanagan, M., Benjamin, A. J., Eubanks, J., & Valentine, J. C. (2004). Violent video games: Specific effects of violent content on aggressive thoughts and behavior. Advances in experimental social psychology, 36, 200-251.

9. Anderson, C. A., Shibuya, A., Ihori, N., Swing, E. L., Bushman, B. J., Sakamoto, A., ... & Saleem, M. (2010). Violent video game effects on aggression, empathy, and prosocial behavior in Eastern and Western countries: A meta-analytic review. Psychological bulletin, 136(2), 151.
10. Arslan, E. Bütün, P., Doğan, M., Dağ, H., Serdarzade, C. & Arıca, V. (2014). Çocukluk çağında bilgisayar ve internet kullanımı. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi, 4(3), 195-201.
11. Arvas, İ. (2019). Şiddet içerikli video oyunlarının 10-15 yaş grubu çocukların saldırganlık davranışı ve şiddet eğilimine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi, İstanbul
12. Balak Zİ, (2016): Ergenlerde Çevrimiçi Oyun Bağımlılığı ile Somatizasyon Bozukluğu ve Zihin Kuramı Arasındaki İlişki. Üsküdar Üniv, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 2016.
13. Balıkçı R, (2018): Çocuklarda ve Ergenlerde Çevrimiçi Oyun Bağımlılığı ve Agresif Davranışlar Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniv, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul,
14. Başaran, C. (2008). Çeşitli Tür Liselerde Öğrenim Gören Öğrencilerin Saldırganlık Düzeylerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
15. Bender, J., Rothmund, T., & Gollwitzer, M. (2013). Biased estimation of violent video game effects on aggression: Contributing factors and boundary conditions. Societies, 3(4), 383-398.
16. Bozkurt, A. (2014). Homo ludens: Dijital oyunlar ve eğitim. Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi, 5(1), 1-21.
17. BTK. (2017, Ağustos 1). Dijital Oyunlar Raporu. Mart 17, 2020 tarihinde Güvenli Web: https://www.guvenliweb.org.tr/dosya/82MsL.pdf adresinden alındı
18. BTK. (2019, Ağustos 1). Dijital Oyunlar Raporu. Mart 17, 2020 tarihinde Güvenli Web: https://www.guvenliweb.org.tr/dosya/2qtoV.pdf adresinden alındı
19. Buss, A. H., & Perry, M. (1992). The aggression questionnaire. Journal of personality and social psychology, 63(3), 452.
20. Caillois, R. (2001). Man, Play, and Games, Çev.:M. Barash, University of Illinois Press, Urbana 2001, s. 3-4.
21. Can, S. (2002). Agression Questionnaire Adlı Ölçeğin Türk Popülasyonunda Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi. Gülhane Askeri Tıp Akademisi, Haydarpaşa Eğitim Hastanesi.
22. Carnagey, N. L. & Anderson, C. A. (2004). Violent video game exposure and aggression. Minerva Psichiatr.(45), p. 1-18.
23. Çakır, H. (2013). Bilgisayar oyunlarına ilişkin ailelerin yaklaşımı ve öğrenci üzerindeki etkilerin belirlenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 138-150
24. Demir, G. T. & Cicioğlu, H. İ. (2019). Fiziksel aktiviteye katilim motivasyonu ile dijital oyun oynama motivasyonu arasindaki ilişkinin incelenmesi. Spormetre, 15(4), 2479-2492.
25. Demirbaş, K. Y. (2015). Dijital oyunlara" Oyun Türü" yaklaşımlarının sorunları:" Platform Oyunları" türü örneği. Selçuk İletişim, 9(1), 363-387.doi: 10.18094/si.05694
26. Deptula, D. P. & Cohen, R. (2004). Agressive, rejected and delinquent shildren and adolescent: a comparison of their friendships. Agressive and Violent Behavior, 9,75-104.
27. Dinç, M. (2012). Türkiye Dijital Oyunlar Federasyonu. https://www.tbmm.gov.tr/arastirma_komisyonlari/bilisim_internet/docs/sunumlar/turkiye_dijital_oyunlar_federasyonu.pdf Erişim tarihi, 1.6, 2020
28. Donati, A.M., Chiesi, F., Ammannato, G. & Primi, C. (2015). Versatility and addiction in gaming: the number of video-game genres played ıs associated with pathological gaming in male adolescents. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 18(2), 275-289.
29. Dursun, A. ve Eraslan-Çapan, B. (2018). Digital Game Addiction and Psychological Needs for Teeanergers. Inonu University Journal of the Faculty of Education, 19(2): 128-140.
30. Eni B. (2017). Lise Öğrencilerinin Dijital Oyun Bağımlılığı ve Algıladıkları Ebeveyn Tutumlarının Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi Haliç Üniv, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul
31. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Structural equation models with unobservable variables and measurement error: Algebra and statistics. Journal of Marketing Research, 18(3), 328–388
32. Frasca, G. (2001). Videogames of the oppressed: Videogames as a means for critical thinking and debate Unpublished Master's thesis, School of Literature, communication, and culture, Georgia Institute of Technology
33. Fröolich, J., Lehmkuhl, G., Orawa, H., Bromba, M., Wolf, K. & Dorten, A. G. (2016). Computer game misuse and addiction of adolescents in a clinically referred study sample. Computers in Human Behavior, 55(16), 9-15.
34. Gentile DA. (2009) Pathological video game use among youth 8 to 18: A national study. Psychol Sci 20:594-602.
35. Gentile, D. A., Bender, P. K., & Anderson, C. A. (2017). Violent video game effects on salivary cortisol, arousal, and aggressive thoughts in children. Computers in Human Behavior, 70, 39-43.
36. Gholamian B, Shahnazi H, Hassanzadeh A: The prevalence of ınternet addiction and its association with depression, anxiety, and stress, among high-school students. Int J Pediatr, 5(4): 4763-4770
37. Gökçearslan, Ş., & Durakoğlu, A. (2014). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (23), 419-435.
38. Gökçearslan, Ş., & Günbatar, M. S. (2012). Ortaöğrenim Öğrencilerinde İnternet Bağımlılığı. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama Dergisi, 2, 10-12.
39. Green, C. S., & Bavelier, D. (2003). Action video game modifies visual selective attention. Nature, 423(6939), 534-537. Gros, B. (2007). Digital games in education: The design of games-based learning environments. Journal of research on technology in education, 40(1), 23-38.
40. Günaydın, S. (2008). Orta Öğretim Kurumları Öğrencilerinin Saldırganlık Düzeylerinin Aile Ortamı ve Benlik İmgesi İle İlişkisi (Trabzon İli Örneği). Yüksek Lisans Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
41. Gürsoy, F. (2002). Annesi çalışan ve çalışmayan çocukların saldırganlık eğilimlerinin incelenmesi. Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Dergisi, 1 (6-7): 7-15
42. Güvendi, B., Demir, G. T., & Keskin, B. (2019). Ortaokul öğrencilerinde Dijital Oyun Bağımlılığı ve Saldırganlık. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 1194-1217.
43. Hazar Z, Demir GT, Namlı S, Türkeli A., (2017): Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ve fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(3): 320-332
44. Hazar Z, Hazar K, Gökyürek B, Hazar M, Çelikbilek S, (2017): Ortaokul öğrencilerinin oyunsallık, dijital oyun bağımlılığı ve saldırganlık düzeyleri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 14(4): 4320-4332
45. Hazar, Z., Tekkurşun, D. G., & Dalkıran, H. (2017). Ortaokul öğrencilerinin geleneksel oyun ve dijital oyun algılarının incelenmesi: Karşılaştırmalı metafor çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(4), 179-190.
46. Horzum, M. B. (2011). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(159), 57-68.
47. Horzum, M. B., Ayas, T., & Balta, Ö. Ç. (2016). Çocuklar için bilgisayar oyun bağımlılığı ölçeği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(30).
48. Irles, D. L., & Gomis, R. M. (2016). Impulsiveness and video game addiction. Salud y drogas, 16(1), 33-40.
49. Irmak, A. Y., & Erdoğan, S. (2016). Ergen ve genç erişkinlerde dijital oyun bağımlılığı: güncel bir bakış. Türk Psikiyatri Dergisi, 27(2), 128-137.
50. Jeon HJ, Kim S, Chon WH,& Ha JH (2018). Is internet overuse associated with impaired empathic ability in Korean college students? Medicine, 97(39): 1-5, 2018.
51. Kabak, F. (2009). Ergenlerde Spora Katılımın Saldırgan Davranışlar Üzerine Etkilerinin İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Adana.
52. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar-ilkeler-teknikler. Nobel Yayın Dağitim.
53. Keser, H., & Esgi, N. (2012). An Analysis of Self-Perceptions of Elementary School Students in Terms of Computer Game Addiction. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 46, 247–251. doi:10.1016/j.sbspro.2012.05.101
54. Kılıç, K. M. (2019). Ergenlerde Dijital Oyun Bağımlılığı, Zorbalık Bilişleri ve Empati Düzeyleri Arasındaki İlişkiler. Elementary Education Online, 18(2).
55. Kılıçarslan, S. (2009). İlköğretim 7. Ve 8. Sınıf Öğrencilerinin Akılcı Olmayan İnançları İle Saldırganlık Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
56. Kınay, B. (2019). Ergenlerde oyun bağımlılığının sosyal kaygı, saldırganlık ve sosyal dışlanma ile ilişkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul
57. Kongur, D. (2015). İlköğretim 6. 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi, İstanbul
58. Korkmaz, Ö., & Korkmaz, Ö. (2019). Ortaokul öğrencilerinin oyun bağımlılık düzeyleri, oyun alışkanlıkları ve tercihleri. Inonu University Journal of the Faculty of Education (INUJFE), 20(3).
59. Köse, S. K. (2008). Korelasyon ve regresyon analizi. Çevrimiçi) http://tr. scribd. com/doc/2066772/korelasyon-analizi, 9.
60. Kühn, S., Kugler, D. T., Schmalen, K., Weichenberger, M., Witt, C., & Gallinat, J. (2019). Does playing violent video games cause aggression? A longitudinal intervention study. Molecular psychiatry, 24(8), 1220-1234.
61. Lemmens JS, Valkenburg PM. & Peter J (2009) Development and validation of a game addiction scale for adolescents. Media Psychol, 12(Suppl.1): 77-95
62. Madran H & Çakılcı E, (2014): The relationship between aggression and online video game addiction: A study on massively multiplayer online video game players. Anatolian Journal of Psychiatry, 15(2): 99- 107, 2014.
63. Mogel, H. (2008). Psychologie des Kinderspiels: Von den frühesten Spielen bis zum Computerspiel: Die Bedeutung des Spiels als Lebensform des Kindes, seine Funktion und Wirksamkeit für die kindliche Entwicklung, 3. Auflage
64. Mutluoğlu, S., & Bulut Serin, N. (2010, November). İlkokul 5. sınıf öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin bazı sosyo-demografik özellikler açısından incelenmesi (Kuzey Kıbrıs örneklemi). In International Conference on New Trends in Education and Their Implications (pp. 11-13).
65. Öncel M, Tekin A (2015): Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılığı ve yalnızlık durumlarının incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2(4): 7-17, 2015.
66. Özgür, G., Yörükoğlu, G., & Baysan Arabacı, L. (2011). Lise Öğrencilerinin Şiddet Algıları, Şiddet Eğilim Düzeyleri ve Etkileyen Faktörler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi - Journal of Psychiatric Nursing;2(2):53-60
67. Spence, S. H., Barrett, P. M., & Turner, C. M. (2003). Psychometric properties of the Spence Children’s Anxiety Scale with young adolescents. Journal of anxiety disorders, 17(6), 605-625.
68. Şahin, E., & Owen F. (2009). Psikolojik ihtiyaçları farklı lise öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(32), 64-74.
69. Şahin, M., Keskin, S., & Yurdugül, H. (2019). Impact of family support and perception of loneliness on game addiction analysis of a mediation and moderation. International Journal of Game-Based Learning (IJGBL), 9(4), 15-30.
70. Tahiroğlu, A.Y., Bahalı, K., Avcı, A., Seydaoğlu, G. & Uzel, M. (2009). Ailedeki disiplin yöntemleri, demografik özellikler ve çocuklardaki davranış sorunları arasındaki ilişki. Ruh Sağlığı Dergisi, 16 (2), 67-81.
71. TDK (2020). Türk Dil Kurumu Sözlükleri: Şiddet, sınıf düzeyi, Mayıs 15, 2020 tarihinde https://sozluk.gov.tr/ adresinden erişilmiştir
72. Torun, F., Akçay, A., & Çoklar, A. N. (2015). Bilgisayar oyunlarının ortaokul öğrencilerinin akademik davranış ve sosyal yaşam üzerine etkilerinin incelenmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1).
73. Tuğrul, B., Ertürk, G., Özen, Ş. & Güneş, G. (2014). Oyunun üç kuşaktaki değişimi. International Journal of Social Science, 27: 1-16.
74. Tuzgöl, M. (1998). Ana Baba Tutumları Farklı Lise Öğrencilerinin Saldırganlık düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
75. TÜİK. (2019, Ağustos 27). Türkiye İstatistik Kurumu. Mart 15, 2020 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do;jsessionid=0NsLptLTvGJsFgx12LKV3hFSg4Y1BRp7vj2ZTCnYD8K68tn4QH6h!-2132347204?id=30574 adresinden alındı
76. Ustabaş, S. (2011). İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin Saldırganlık ve Algılanan Sosyal Destek Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara
77. Vollmer C, Randler C, Horzum MB, & Ayas T (2014): Computer game addiction in adolescents and its relationship to chronotype and personality. SAGE Open, 4(1): 1-9, 2014. http://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/2158244013518054, Erişim Tarihi: 15.05.2020.
78. Weber, R., Ritterfield, U. & Kostgina, A. (2006) Aggression and Violence as Effects of Playing Violent Video Games ? In P.
79. Vorderer & J. Bryant (Eds.), Playing Video Games: motives, responses and consequences (pp. 347-361). Mahwah, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
80. Wijman, T. (2019, Haziran 18). Esports Analytics and Market Research. Mart 18, 2020 tarihinde Newzoo Game & Esport: https://newzoo.com/insights/articles/the-global-games-market-will-generate-152-1-billion-in-2019-as-the-u-s-overtakes-china-as-the-biggest-market/ adresinden alındı
81. Yelci, H. (2018). Ortaokul öğrencilerinde siber zorbalık ile saldırganlık ilişkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış YüKsek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Eğitim Bilimleri EnstitüSü, İstanbul.
82. Yenğin, D. (2010). Dijital oyunlarda şiddet kavramı: Yeni şiddet. Yayınlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul Yılmaz, İ. ( 2008 ). Endüstri Meslek Lisesi Öğrencilerinin Saldırganlık Düzeylerinin Çok Boyutlu Olarak İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
83. Yücel, G., & Şan, Ş. (2018). Dijital oyunlarda bağımlılık ve şiddet: blue whale oyunu üzerinde bir inceleme. AJIT-e, Online Academic Journal of Information Technology 9(32), 87.