THE ANALYSIS OF ORGANISATIONAL CULTURE: A RESEARCH TOWARDS FIVE STAR HOTEL

Öz

The main purpose of this study is to analyze the organisational culture of a five-star hotel. Organizational culture plays an important role in gaining a competitive advantage. In this regard, this study is thought to be important because this study will contribute the organization, which analyzed organizational culture, in the context of seeing current status and taking necessary measures. The research is a qualitative study in the design of ethnography. The sample of the study consists of eight employees of five-star hotels operating in Antalya. In this study, depth interview, metaphor and observation techniques were used as a data collection tool and eleven main themes were identified after content analysis of the data obtained from semi-structured interviews. QSR NVivo 10 program was used in the analysis of data. According to research results, it is determined that the hotel in point has a strong organizational culture and employees are loyal to the basic values. Besides, having an obvious difference in perceptions about organization between technical and security department managers and other department managers, who are in contact with guest, is a significant result

Anahtar Kelimeler

• Organisational culture, Hospitality establishments, Cultural analysis, Tourism

Örgüt Kültürü Analizi: Beş Yıldızlı Konaklama İşletmesine Yönelik Bir Araştırma The Analysıs Of Organısatıonal Culture: A Research Towards Fıve Star Hotel

Öz

Bu çalışmanın temel amacı, beş yıldızlı bir konaklama işletmesinin örgüt kültürünü analiz etmektir. Örgüt kültürü, işletmelerin rekabet avantajı kazanmalarında önemli bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda örgüt kültürü analiz edilen söz konusu kurumun mevcut durumunu görebilmesi ve gerekli önlemleri alabilmesine katkı sağlayacak olan bu araştırmanın bu anlamda önemli olduğu düşünülmektedir. Araştırma kültür analizi (etnografya) deseninde nitel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini Antalya ilinde faaliyet gösteren söz konusu işletmenin sekiz çalışanı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama yöntemlerinden derinlemesine görüşme, metafor ve gözlem tekniği kullanılmış ve yarı yapılandırılmış görüşmenin içerik analizinden sonra 11 ana tema belirlenmiştir. Araştırma verilerinin analizinde QSR NVivo 10 programından yararlanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre örgüt kültürü araştırılan söz konusu kurumun güçlü bir örgüt kültürüne sahip olduğu ve çalışanların temel değerlere bağlı oldukları belirlenmiştir. Bunun yanında teknik ve güvenlik departman yöneticileri ve misafir ile daha çok iletişim halinde olan departman yöneticilerinin kuruma dair algılamaları arasında bir farkın olması da dikkate değer bir sonuçtur

Anahtar Kelimeler

• Örgüt kültürü, Konaklama işletmeleri, Kültür analizi, Turizm

Kaynakça

1. Arogyaswamy, B. ve Byles, C. M. (1987), “Organizational Culture: Internal and External
2. Fits”, Journal of Management, Winter, 13(4), ss. 647-658. Boylu, Y. ve Sökmen, A. (2006), “Konaklama İşletmelerinde Örgüt Kültürünün Tespit
3. Edilmesi: Ankara İlinde Faaliyet Gösteren Beş Yıldızlı Otel İşletmeleri Üzerine Bir Uygulama”, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, ss. 39-65. Camerer, C. F. ve Vepsalainen, A. (1988). The Economic Efficiency of Corporate Culture.
4. Strategic Management Journal, 9, 115-126. Rodrigues, C.A. (1998), “Cultural Classifications of Societies and How They Affect Cross
5. Cultural Management”, Cross Cultural Management: An International Journal, 5(3), ss. 41. Chen, R. X. Y., Cheung, C. ve Law, R. (2011), “A Review of the Literature on Culture in
6. Hotel Management Research: What is the Future?”, International Journal of Hospitality Management, 31(1), ss. 52-65. Corbin, J. M. ve Strauss, A. C. (2007), Basics of Qualitative Research: Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory, Thousand Oaks, CA: Sage Publication.
7. Çavuş, Ş. ve Gürdoğan, A. (2008). Örgüt Kültürü ve Örgütsel Bağlılık İlişkisi: Beş Yıldızlı
8. Bir Otel İşletmesinde Araştırma. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 18-34. Deal, T. E. (1986), “Cultural Change: Opportunity, Silent Killer or Metamorphosis”, içinde

9. Klimann R. H., Saxton M.J., Serpa R. ve associates (EDS), Gaining Control of the Corporate Culture. Jose-Bass, San Francisco, CA. Eren, E. (2010), “Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi”, 12. Baskı. İstanbul: Beta Yayınevi.
10. Esba, M. (2009), Turizm İşletmelerinde Yöneticilerin Duygusal Zekâlarının Örgüt Kültürü
11. Üzerindeki Etkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir. Glover, W. G. (1988), “Managing Quality in the Hospitality Industry”, Hospitality Review, (1), ss. 01-14.
12. Greenberg, J. (2010), “Behavior in Organizations”, Global Edition. 10. Edition.
13. Güçlü, N. (2003). Örgüt Kültürü. Kırgızistan Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, , 147-159.
14. Hofstede, G. (1980), “Culture's Consequences: International Differences in Work-Related
15. Values”, Beverly Hills, CA: Sage. İslamoğlu, A. H. (2009), “Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri”, 1. Baskı, İstanbul:
16. Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş. Kaffka, A. (1936), “Principles of Gestall Psychology”, New York: Mc-Graw Hill.
17. Kemp, S. ve Dwyer, L. (2001), “An Examination of Organizational Culture- The Regent
18. Hotel Sydney”, Hospitality Management, 20(1), ss.77-93. Kirk, J. ve Miller, M. L. (1986), “Reliability and Validity in Qualitative Research”, Beverly Hills, CA: Sage.
19. Kocaman, S., Kocaman, S. ve Çakır, N. (2012). Konaklama İşletmelerinde Örgüt
20. Kültürünün Örgütsel Çatışma Üzerine Etkileri: Alanya Bölgesinde Bir Araştırma. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 167-183. Koçel, T. (2005). “İşletme Yöneticiliği”, 10. Baskı. İstanbul: Arıkan Yayınları.
21. Köse, S., Tetik, S. ve Ercan, C. (2001), “Örgüt Kültürünü Oluşturan Faktörler”, Yönetim ve Ekonomi, 7(1), ss. 219-242.
22. LeBlanc, C. L. ve Mills, K. E. (1995). Competitive Advantage Begins with Positive Culture.
23. Nation’s Restaurant News, 29, 22-24. Luthans, F. (1995), “Organizational Behavior”, 7. Baskı. İstanbul: Literatür Yayınları.
24. Özkan, Ç. ve Gümüş, M. (2013), “Ege Bölgesindeki 4-5 Yıldızlı Otel İşletmelerinde Örgüt
25. Kültürünün İş Değerlerinin Dönüşümüne Etkileri”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 15(25), ss. 01-14. Pascale, R. ve Anthony, A. (1982), “The Art of Japanese Management: Applications for
26. American Executives”, New York: Simon & Schuster. Patton, M. Q. (1987), How to Use Qualitative Methods in Evaluation”, USA: Sage Publications.
27. Peters, T. J. ve Waterman, R. H. (1982), “In Search of Excellence: Lessons From America’s
28. Best-Run Companies”, New York: Harper and Row. Rızaoğlu, B. ve Ayyıldız, T. (2008), “Konaklama İşletmelerinde Örgüt Kültürü ve İş
29. Tatmini: Didim Örneği”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 19(1), ss. 7-20. Robbins, S.P. (2009), “Organisational Behaviour”, 13. Baskı. NJ: Prentice-Hall Inc.
30. Simpson, S. ve Cacioppe, R. (2001), “Unwritten Ground Rules: Transforming Organization
31. Culture to Achive Key Business Objectives and Outstanding Customer Service”, Leadership & Organization Development Journal, 22(8), ss. 394-401. Schneider, B. ve Hall, D. (1972), “Toward Specifying The Concept of Work Climate: A
32. Study of Roman Catholic Piocison Priests”, Journal of Applied Psyhology, 56, ss. 447-455. Schein, E. H. (1990), “Organizational Culture and Leadership”, 2. Baskı, San Fransisco:
33. Jossey Bass Publishers. Sünnetçioğlu, S., Korkmaz, H. ve Koyuncu, M. (2014), “Konaklama İşletmelerinde
34. Algılanan Örgüt Kültür Tipinin Çalışanların Sosyal Kaytarma Davranışlarını Algılamasına Etkisi Üzerine Bir Araştırma”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(28), ss. 17-34. Şener, B. (2001), “Modern Otel İşletmelerinde Yönetim ve Organizasyon”, Ankara: Gazi Kitabevi.
35. Şişman, M. (2007), “Örgütler ve Kültürler”, 2. Baskı, Ankara: Pegem Yayıncılık.
36. Tepeci, M. (2005), “The Dimensions and Impacts of Organizational Culture on Employee
37. Job Satisfaction and Intent to Remain in the Hospitality and Tourism Industry in Turkey”, Journal of Travel and Tourism Research, 5(1/2), ss. 21-39. Testa, M. R ve Sipe, L. J. (2011), The Organizational Culture Audit: A Model For
38. Hospitality Executives. ICHRIE Conference, 1-13. Tidball, K. H. (1988). Creating a Culture That Builds Your Bottom Line. Cornell Hotel and Restaurant Quarterly, 29, 63-69.
39. Waters, L. K., Roach, D. ve Batlis, N. (1974). Organizational Climate Dimensions and Job- related Attitudes. Personnel Psychology, 27, 465-476.
40. Wiener, Y. (1988), “Forms of Value System: A Focus on Organizational Effectiveness and Cultural Change and Maintenance”, The Academy of Management Review, 13(4), ss. 534
41. Wilkins, A. L. (1983). The Culture Audit: A Tool For Understanding Organizations,
42. Organizational Dynamics, Autumn, 24-38. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. 5. Baskı.
43. Ankara: Seçkin Yayınevi. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. 9. Baskı.
44. Ankara: Seçkin Yayınevi.