Bilgisayar Destekli Eğitimin Öğrencilerin Akademik Başarıları Üzerindeki Etkisinin Meta-Analizi: Son 10 Yılda Yapılan Çalışmaların İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada nicel bulguların birleştirilerek yorumlanması olarak tanımlanan meta-analiz yöntemiyle bilgisayar destekli eğitimin (BDE) öğrencilerin akademik başarışlarına nasıl bir etkisi olduğu belirlenmeye çalışılmıştır. Meta-analiz çalışmalarında benzer konularda yapılmış birbirinden bağımsız ve çok sayıda çalışmadan elde edilmiş sayısal veriler istatistiksel olarak analiz edilmektedir. Hangi araştırmaların meta-analize dâhil edileceği konusunda ise belirli ölçütlere başvurulmaktadır. Bu araştırmada 2007 ile 2017 yılları arasında  yapılan 43 adet deneysel çalışma meta-analiz sürecine dâhil edilmiştir. Meta-analiz sonucunda BDE’nin akademik başarı üzerine etkisi rastgele etki modeline göre 1,028 düzeyinde olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak BDE’nin akademik başarı üzerindeki etkisi, Cohen’in etki büyüklüğü aralıkları dikkate alındığında güçlü düzeyde olduğu ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Bilgisayar destekli eğitim,akademik başari,meta analiz,etki büyüklüğü

A Meta-analysis of Effects of Computer Assisted Education on Students’ Academic Achievement: A-10-Year Review of Achievement Effect

Öz

The aim of this study is to determine the effect of computer-assisted education on the academic achievement of students through using meta-analysis method, defined as the interpretation of quantitative data. Meta-analysis studies are statistically analyzed for numerical data obtained from independent studies in similar subjects. Certain criteria are used to determine which researches will be included in the meta-analysis process. 43 experimental studies published between 2007 and 2017 were included in the study. As a result of the meta-analysis, the effect of computer-assisted education on student’s academic achievement was determined to be 1.028 level according to the random effect model. The effect of computer-assisted education on student’s academic achievement is found to be strong considering Cohen’s effect size range.

Anahtar Kelimeler

• Computer assisted education,academic achievement,meta analysis,effect size

Kaynakça

1. Abdüsselam, M. S. ve Karal, H. (2012). Fizik öğretiminde artırılmış gerçeklik ortamlarının öğrenci akademik başarısı üzerine etkisi: 11. sınıf manyetizma konusu örneği. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 170-181.
2. Akçay, H., Feyzioğlu, B. ve Tüysüz, C. (2003). Kimya öğretiminde bilgisayar benzetimlerinin kullanımının lise öğrencilerinin başarısına ve tutumuna etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 7-26.
3. Akçay, H., Tüysüz, C., Feyzioğlu, B. ve Oğuz, B. (2008). Bilgisayar tabanlı ve bilgisayar destekli kimya öğretiminin öğrenci tutum ve başarısına etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 169-181.
4. Akçay, H., Tüysüz, C., Feyzioğlu, B. ve Uçar, V. (2007). Bilgisayar destekli kimya öğretiminin öğrenci başarısı ve tutumuna etkisine bir örnek: "Radyoaktivite". Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 98-106.
5. Akdağ, M. ve Tok, H. (2008). Geleneksel öğretim ile powerpoint sunum destekli öğretimin öğrenci erişisine etkisi. Eğitim ve Bilim, 33(147), 26-34.
6. Akıllı, M., & Seven, S. (2012). The effects of 3d computer modeling on students' achievement and mental models about atomic models. Energy Education Science and Technology Part B-Social and Educational Studies, 4(2), 1123-1130.
7. Aksoy, G. ve Gürbüz, F. (2013). 5E modeli’nin öğrencilerin akademik başarısına etkisi: “Kuvvet ve Hareket” ünitesi örneği. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 1-16.
8. Aktümen, M. ve Kaçar, A. (2003). İlköğretim 8. sınıflarda harfli ifadelerle işlemlerin öğretiminde bilgisayar destekli öğretimin rolü ve bilgisayar destekli öğretim üzerine öğrenci görüşlerinin değerlendirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 11(2), 339-358.

9. Atam, O. ve Tekdal, M. (2010). Fen ve teknoloji dersi ısı-sıcaklık konusunda hazırlanan simülasyon tabanlı bir yazılımın ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına ve kalıcılığa etkisi. Eğitim Teknolojileri Araştırma Dergisi, 1(2), 1-18.
10. Baltacı, M. ve Akpınar, B. (2011). Web tabanlı öğretimin öğrencilerin akademik başarısına etkisi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1), 77-88.
11. Bangert-Drowns, R. L. (1985). Meta-analysis of findings on computer-based education with precollege students. Retrieved February 12, 2018 from https://www.researchgate.net/publication/234721024_Meta-Analysis_of_Findings_on_Computer-Based_Education_with_Precollege_Students
12. Baş, G. ve Beyhan, Ö. (2017). Sosyal-yapılandırmacı öğrenme ortamı tasarımının öğrenenlerin akademik başarılarına ve derse yönelik tutumlarına etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 137-162.
13. Başol, G., & Johanson, G. (2009). Effectiveness of frequent testing over achievement: A meta-analysis study. International Journal of Human Sciences, 6(2), 99-121.
14. Bayırtepe, E. ve Tüzün, H. (2007). Oyun-tabanlı öğrenme ortamlarının öğrencilerin bilgisayar dersindeki başarıları ve öz-yeterlik algıları üzerine etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 41-54.
15. Bayram, K. ve Koçak, N. (2013). Öğretmen adaylarının genel kimya dersindeki erişilerine ve kalıcılık düzeylerine animasyon uygulamalarının etkisi. Electronic Turkish Studies, 8(12), 167-177.
16. Bayturan, S. (2011). Ortaöğretim matematik eğitiminde bilgisayar destekli öğretimin, öğrencilerin başarıları, tutumları ve bilgisayar öz-yeterlik algıları üzerindeki etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Entitüsü, İzmir.
17. Borenstein, M., Hedges, L. V., Higgins, J. P. T., & Rothstein, H. R. (2010). A basic introduction to fixed effect and random effect models for meta-analysis. Research Synthesis Methods, 1(1), 97-111.
18. Budak, S. (2010). Çokgenler konusunun bilgisayar destekli öğretiminin 6. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına ve bilgisayar destekli geometri öğretimine yönelik tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Osmangazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
19. Borenstein, B., Hedges, L. V., Higgins, J. P. T., & Rothstein, H. R. (2013). Meta-analize giriş (S. Dinçer, Çev.). Ankara: Anı Yayıncılık.
20. Camnalbur, M., & Erdogan, Y. (2008). A meta analysis on the effectiveness of computer-assisted instruction: Turkey sample. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 8(2), 497-505
21. Card, N. A. (2012). Applied meta-analysis for social science research. New York: The Guilford Press.
22. Chang, C. Y. (2002). Does computer assisted instruction+problem solving = improved science outcomes? A Pioneer study. The Journal of Educational Research, 95(3), 143-150.
23. Clark, R. C. (2005). Language teaching techniques. Retrieved June 21, 2016 from http://unjobs.org/authors/raymond-c.-clark
24. Cohen, L., & Manion, L. (2001). Research methods in education (5th ed.). New York: Rotledge Falmer.
25. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research methods in education (6th ed.). Canada: Routledge.
26. Cooper, H. (2010). Research synthesis and meta-analysis: A step-by-step approach. Los Angeles, CA: Sage.
27. Çekbaş, Y., Yakar, H., Yıldırım, B. ve Savran, A. (2003). Bilgisayar destekli eğitimin öğrenciler üzerine etkisi. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(4), 76-78.
28. Çelebi-Yıldız, N. (2002). Verilerin değerlendirilmesinde meta analizi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
29. Çelik, E. (2007). Ortaöğretim coğrafya derslerinde bilgisayar destekli animasyon kullanımının öğrenci başarısına etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
30. Çelik, H., C. ve Çevik, M., N. (2011, Eylül). İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin “istatistik ve olasılık” ünitesini öğrenmeleri üzerinde bilgisayar destekli öğretimin etkisi. Paper presented at the 5th International Computer & Instructional Technologies Symposium, Fırat University, Elazığ.
31. Çeliköz, N. ve Kol, S. (2016). Bilgisayar destekli öğretimin (bdö) altı yaş çocuklarına zaman ve mekân kavramlarını kazandırmaya etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(4), 1803-1820.
32. Daşdemir, İ. ve Doymuş, K. (2012). Fen ve teknoloji dersinde animasyon kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına, öğrenilen bilgilerin kalıcılığına ve bilimsel süreç becerilerine etkisi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 2(3), 33-42.
33. Daşdemir, İ. ve Doymuş, K. (2016a). 6. sınıf elektrik ünitesinde animasyon kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına ve bilgilerin kalıcılığına etkisi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 197-208.
34. Daşdemir, İ. ve Doymuş, K. (2016b). Maddenin yapısı ve özellikleri ünitesinde animasyon kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına, hatırda tutma düzeyine ve bilimsel süreç becerilerine etkisi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 84-101.
35. Daşdemir, İ., Uzoğlu, M. ve Cengiz, E. (2012). 7. sınıf vücudumuzdaki sistemler ünitesinde animasyon kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına, öğrenilen bilgilerin kalıcılığına ve bilimsel süreç becerilerine etkisi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 54-62.
36. Demirel, Ö., Seferoğlu, S. ve Yağcı, E. (2001). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
37. Demirer, A. (2006). İlköğretim ikinci kademede bilgisayar destekli fen bilgisi öğretiminin öğrenci başarısına etkisine ilişkin bir araştırma: Şehit Namık Tümer ilköğretim okulu örneği (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Diyarbakır.
38. Dinçer, S. (2014). Eğitim bilimlerinde uygulamalı meta-analiz. Ankara: Pegem Akademi.
39. Doğan, N. (2010). Bilgisayar destekli istatistik öğretiminin başarıya ve istatistiğe karşı tutuma etkisi. Eğitim ve Bilim, 34(154), 3-16.
40. Duman, M. Ş. ve Avcı, G. (2016). Sanal laboratuvar uygulamalarının öğrenci başarısına ve öğrenilenlerin kalıcılığına etkisi. Journal of Education Faculty, 18(1), 13-33.
41. Efe, H. A. (2015). Animasyon destekli çevre eğitiminin akademik başarıya, akılda kalıcılığa ve çevreye yönelik tutuma etkisi. Journal of Computer and Education Research, 3(5), 130-143.
42. Emrahoğlu, N. ve Bülbül, O. (2010). 9 sınıf fizik dersi optik ünitesinin bilgisayar destekli öğretiminde kullanılan animasyonların ve simülasyonların akademik başarıya ve akılda kalıcılığa etkisinin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(3), 409-422.
43. Engin, A. O., Tösten, R. ve Kaya, M. D. (2010). Bilgisayar destekli eğitim. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 1(5), 69-80.
44. Gençtürk, E. (2003). Yer yuvarlağı ünitesinin öğretiminde bilgisayarlı geleneksel öğretim uygulamalarının karşılaştırılması üzerine bir uygulama (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
45. Gökcül, M. (2007). Keller’ın ARCS güdülenme modeline dayalı bilgisayar yazılımının matematik öğretiminde başarı ve kalıcılığa etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
46. Gökmen, A. ve Solak, K. (2015). Bilgisayar destekli çevre eğitiminin öğretmen adaylarının madde döngüleri konusundaki başarılarına etkisi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(3), 575-594.
47. Gül, Ş. ve Yeşilyurt, S. (2011). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımına dayalı bilgisayar destekli öğretimin öğrencilerin tutumları ve başarıları üzerine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(1), 94-115.
48. Gülburnu, M. (2013). 8. sınıf geometri öğretiminde kullanılan Cabri 3D’nin akademik başarıya etkisi ve öğrenci görüşlerinin değerlendirilmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Adıyaman Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adıyaman.
49. Güven, G. ve Sülün, Y. (2012). Bilgisayar destekli öğretimin 8. sınıf fen ve teknoloji dersindeki akademik başarıya ve öğrencilerin derse karşı tutumlarına etkisi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 9(1), 68-79.
50. Güvercin, Z. (2010). Fizik dersinde simülasyon destekli yazılımın öğrencilerin akademik başarısına, tutumlarına ve kalıcılığa olan etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
51. Glass, G. (1976). Primary, secondary and meta analysis of research. Retrieved April 9, 2017 from http://stat. smmu.edu.cn/uppic/file/pdf/primary.pdf.
52. Hacker, R. G., & Sova, B. (1998). Initial teacher education: A study of the effect of computer mediated courseware delivery in a partnership concept. British Journal of Education Technology, 29(4), 333-341.
53. Hançer, H. A. ve Yalçın, N. (2009). Fen eğitiminde yapılandırmacı yaklaşıma dayalı bilgisayar destekli öğrenmenin problem çözme becerisine etkisi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(1), 55-72.
54. Hasselbring, T. (1984). Research on the effectiveness of computer-based instruction: A review. International Review of Education, 32(3), 313-324.
55. Helvacı, B. T. (2010). Bilgisayar destekli öğretimin, ilköğretim 6.sınıf öğrencilerinin matematik dersi “çokgenler” konusundaki akademik başarılarına ve tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
56. Higgins, J. P., Thompson, S. G., Deeks, J. J., & Altman, D. G. (2003). Measuring inconsistency in meta-analyses. British Medical Journal, 2, 557-560.
57. Horzum, M. B. ve Balta, Ö. Ç. (2008). Farklı web tabanlı öğretim ortamlarında öğrencilerin başarı, motivasyon ve bilgisayar kaygı düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 140-154.
58. Höffler, T., & Leutner, D. (2007). Instructional animation versus static pictures: A meta-analysis. Learning and Instruction, 17(6), 722-738.
59. İlyasoğlu, U. ve Aydın, A. (2014). Doğru akım devreleri konusunun öğretiminde bilgisayar destekli öğretimin fen ve teknoloji öğretmen adaylarının başarısına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 22(1), 223-240.
60. Jacoby, R. (2005). Computer based training: Yes or no? Journal of Health Care Compliance, 7(3), 45-48.
61. Johnson, D. W., Johnson, R. T., & Stanne, M. B. (2000). Cooperative learning methods: A meta analysis. Retrieved April 20, 2017 from http://www. tablelearning.com/uploads/File/EXHIBIT-B.pdf.
62. Kablan, Z., Topan, B. ve Erkan, B. (2013). Sınıf içi öğretimde materyal kullanımının etkililik düzeyi: Bir meta-analiz çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1629-1644.
63. Katırcıoğlu, H. ve Kazancı, M. (2003). Genel biyoloji derslerinde bilgisayar kullanımının öğrenci başarısı üzerine etkisi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 22(1), 225-233.
64. Karadeniz, A. ve Akpınar, E. (2015). Web tabanlı öğretimin ilköğretim öğrencilerinin akademik başarılarına etkisi. Eğitim ve Bilim, 40(177), 217-231.
65. Keser, H. (1988). Eğitimde nitelik geliştirmede bde ve ders yazılımların rolü. İstanbul: Kültür Koleji.
66. Kesicioğlu, O. S. (2011). Doğrudan öğretim yöntemiyle hazırlanan eğitim programının ve bu yönteme göre hazırlanan bilgisayar destekli eğitim programının okul öncesi çocuklarının geometrik şekil kavramlarını öğrenmelerine etkisinin incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
67. Kulik, J. A., Kulik, C. L. C., & Bangert-Drowns, R. L. (1985). Effectiveness of computer-based education in elementary schools. Computers and Human Behavior, 1, 59-74.
68. Küçük, T. (2014). Işık ünitesinde similasyon yönteminin kullanılmasının öğrencilerin fen başarısına ve fen tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
69. Kınay, E. (2012). Üniversite giriş sınavı yordama geçerliği çalışmalarının meta analizi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
70. Kırılmazkaya, G., Keçeci G. ve Zengin F. (2014). Bilgisayar destekli öğretimin fen ve teknoloji öğretmen ve öğrencinin tutum ve başarısına etkisi. The Journal of Academic Social Science Studies, 30(1), 453-466.
71. Larwin, K., & Larvin, D. (2011). A meta-analysis examining the impact of computerassisted instruction on postsecondary statistics education: 40 years of research. Journal of Research on Technology in Education, 43(3), 253-278.
72. Lipsey, M. W., & Wilson, D. B. (2001). Practical meta-analysis. Thousand Oaks, CA: Sage.
73. Mevarech, Z. R., & Rich, Y. (1985). Effects of computerassisted mathematics instruction on disadvantaged pupils’ cognitive and affective development. Journal of Educational Research, 79(1), 5-11.
74. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Thousand Oaks, California: Sage.
75. Odabaşı, F. (1998). Bilgisayar destekli eğitim. Y. Hoşcan (Ed.), Açıköğretim fakültesi ilköğretim öğretmenliği lisans tamamlama programı içinde (s.135-149). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
76. Okursoy, F. G. (2009). Kavram haritaları öğretim stratejisinin öğrenci başarısına etkisi: Bir meta analiz çalışması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
77. Önal, N. ve Göloğlu-Demir, C. (2013). Yedinci sınıflarda bilgisayar destekli geometri öğretiminin öğrenci başarısına etkisi. Turkish Journal of Education, 2(1), 19-28.
78. Özdemir, A. Ş. ve Tabuk, M. (2004). Matematik dersinde bilgisayar destekli öğretimin öğrenci başarı ve tutumlarına etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(5), 142-152.
79. Pektaş, H. M., Çelik, H., Katrancı, M. ve Köse, S. (2009). 5. sınıflarda ses ve ışık ünitesinin öğretiminde bilgisayar destekli öğretimin öğrenci başarısına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(2), 649-658.
80. Renshaw, C. E., & Taylor, H. A. (2000). The educational effectiveness of computer-based instruction. Computers and Geosciences, 26(6), 677-682.
81. Ried, K. (2006). Interpreting and understanding meta-analysis graphs: A practical guide. Retrieved February 12, 2018 from https://dspaceprd01.services.adelaide.edu.au/dspace/bitstream/2440/43554/1/hdl_43554.pdf
82. Schulze, R. (2007). Current methods for meta-analysis. Zeitschrift für Psychologie/Journal of Psychology, 215(2), 90-103.
83. Somyürek, S. ve Yalin, H. İ. (2007). Bilgisayar destekli eğitim yazılımlarında kullanılan ön örgütleyicilerin alan bağımlı ve alan bağımsız öğrencilerin akademik başarılarına etkisi. Journal of Turkish Educational Sciences, 5(4), 587-607.
84. Şeker, R., & Kartal, T. (2017). The effect of computer-assisted instruction on students’ achievement in science education. Turkish Journal of Education, 6(1), 17-29.
85. Şimşek, N. (1998). Öğretim amaçlı bilgisayar yazılımlarının değerlendirilmesi. Ankara: Siyasal Kitabevi.
86. Tankut, Ü. S. (2008). İlköğretim 7. sınıf sosyal bilgiler dersinde bilgisayar destekli öğretimin akademik başarıya ve kalıcılığa etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
87. Tezel, Ö. ve Aydost, Y. (2016). Fen bilimleri eğitiminde bilgisayar destekli öğretimin öğrencilerin kavram bilgilerine ve tutumlarına etkisi. Journal of Research in Education and Teaching, 5(3), 49-61.
88. Tosun, N. (2006). Bilgisayar destekli ve bilgisayar temelli öğretim yöntemlerinin, öğrencilerin bilgisayar dersi başarısı ve bilgisayar kullanım tutumlarına etkisi: Trakya Üniversitesi eğitim fakültesi örneği (Yayınlanmamış doktora tezi). Trakya Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Edirne.
89. Topçu, P. (2009). Cinsiyetin bilgisayar tutumu üzerindeki etkisi: Bir meta analiz çalışması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
90. Tutaysalgır, H. (2006). Power point sunu programıyla hazırlanan sosyal bilgiler dersi öğretim materyalinin öğrenci tutum ve performanslarına etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
91. Türkiye İstatistik Kurumu [TÜİK]. (2016). Hanehalkı bilişim teknolojileri kullanım araştırması. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=21779 adresinden 08.03.2017 tarihinde erişilmiştir.
92. Varol, N. (2002, Şubat). Bilişim teknolojilerinin eğitim kurumlarında kullanımları ve eğitimcilerin rolü. Akademik Bilişim Konferansları’nda sunulan bildiri. Selçuk Üniversitesi, Konya.
93. Wenglinsky, H. (1998). The relationship between educational technology and student achievement in mathematics. Retrieved June 8, 2017 from http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED425191.pdf.
94. White, S. R., & Bodner, M. G. (1999). Evaluation of computer simulation experiments in a senior-level capstone chemical engineering course. Journal of Chemical Engineering Education, 33(1), 34-39.
95. Woessmann, L., & Fuchs, T. (2004). Computers and student learning: Bivariate and multivariate evidence on the availability and use of computers at home and at school. Retrieved June 10, 2017 from file:///C:/Users/fuzem23/Downloads/SSRN-id619101.pdf.
96. Wolf, F. M. (1988). Meta-analysis quantitative methods for research synthesis (3rd ed.). California: Sage Publications.
97. Wong, C. K. (2001). Attitudes and achievement: Comparing computer based and traditional homework assignments in mathematics. Journal of Research on Computing in Education, 33(5), 159-176.
98. Xin, J. (1999). Computer-assisted cooperative learning in integrated classrooms for students with and without disabilities, information technology in childhood education annual. Association for the Advancement of Computing in Education (AACE), 1(1), 61-78.
99. Yağcı, M. (2017). Tarih öğretiminde bilgisayar destekli öğretimin akademik başarıya, öğrenilenlerin kalıcılığına ve bilgisayara karşı tutuma etkisi. Journal of Faculty of Education, 6(1), 102-113.
100. Yalın, H. İ. (2003). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme (8. baskı). Ankara: Nobel Yayınları.
101. Yeşiltaş, E. ve Turan, R. (2015). Sosyal bilgiler öğretimine yönelik geliştirilen bilgisayar yazılımının akademik başarı ve tutuma etkisi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2015(5), 1-23.
102. Yiğit, N. ve Akdeniz, A. R. (2003). Fizik öğretiminde bilgisayar destekli etkinliklerin öğrenci kazanımları üzerine etkisi elektrik devreleri örneği. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(3), 99-112.