Artırılmış Gerçeklik Deneyimlerinin Matematik Öğretmeni Adaylarının Teknoloji Entegrasyonu Öz-Yeterlik Algılarına Etkisi

Öz

Bu çalışmada, ortaokul matematik öğretmeni adaylarının artırılmış gerçeklik etkinlikleriyle deneyimleri süresince eğitimde teknoloji entegrasyonuna yönelik öz-yeterliklerinde gerçekleşen değişimler ve yaşadıkları deneyimler incelenmiştir. Karma araştırma desenlerinden açıklayıcı karma yöntem ile tasarlanan bu çalışmadaki katılımcılar İç Anadolu bölgesindeki bir devlet üniversitesi ilköğretim matematik öğretmenliğinde öğrenim gören 44 ikinci sınıf öğretmen adayından oluşmaktadır. Öğretmen adayları öğrenme ortamında ortaokul matematiğindeki geometri konularından katı cisimlerin açınımları, katı cisimlerin yüzey alanı, birim küplerle hacim hesabı ve yapıların yüzleri konularına yönelik hazırlanmış olan artırılmış gerçeklik etkinlikleriyle dört hafta boyunca çalışmışlardır. Araştırmada veri toplama aracı olarak teknoloji entegrasyonuna yönelik öz-yeterlik ölçeği ve görüşme formları kullanılmıştır. Çalışmanın nicel verileri ilişkili örneklem t-testi ile nitel veriler de frekans analizi ve içerik analizi ile incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar, artırılmış gerçeklik destekli matematik eğitimi deneyiminin ortaokul matematik öğretmeni adaylarının öz-yeterlik algılarında pozitif bir etkisinin olduğunu göstermektedir. Ayrıca öğretmen adaylarının öğretim teknolojilerini ders süreçlerinde kullanmaya yönelik öz-yeterlik algıları ile öğrencilere öğretim teknolojilerini kullandırma öz-yeterlik algılarında da anlamlı bir artışın olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Artırılmış gerçeklik,matematik eğitimi,geometri öğretimi,teknoloji entegrasyonu

Effects of Augmented Reality Experiences on Technology Integration Self-Efficacy of Prospective Mathematics Teachers

Öz

In this study, technology integration self-efficacy beliefs of prospective teachers and their experiences with augmented reality learning environment throughout the study were examined. This study was designed with explanatory mixed method. Participants in this study were 44 sophomores in elementary mathematics education department of a public university in Turkey. The participants engaged augmented reality activities about nets of solid figure, surface area of solid figures, volume with unit cubes and spatial ability for four weeks. Data were collected through technology integration self-efficacy scale, which was administrated as pretest and posttest, and interviews, which were handled at the end of the study. Quantitative data were analyzed through paired sample t-test while qualitative data were handled through frequency and content analyses. The results showed that augmented reality-based learning tools have a positive effect on technology integration self-efficacy beliefs of prospective mathematics teachers. In addition, it was observed a significant increase in prospective teachers’ self-efficacy about technology integration as well as their beliefs about use of technology and making students use of technology.

Anahtar Kelimeler

• Augmented reality,mathematics education,geometry teaching,technology integration

Kaynakça

1. Alcañiz, M., Contero, M., Pérez-López, D. C., & Ortega, M. (2010). Augmented reality technology for education. In Soomro, S. (Ed.) New Achievements in Technology Education and Development, pp.247-256. InTech, Vukovar, Croatia.
2. Baki, A. ve Gökçek, T. (2012). Karma yöntem araştırmalarına genel bir bakış. Electronic Journal of Social Sciences, 11(42), 1-21.
3. Baltacı, S. (2014). Dinamik matematik yazılımının geometrik yer kavramının öğretiminde kullanılmasının bağlamsal öğrenme boyutundan incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
4. Baltacı, S., & Yıldız, A. (2015). GeoGebra 3D from the perspectives of elementary preservice mathematics teachers who are familiar with a number of software. Cypriot Journal of Education Sciences, 10(1), 12-17.
5. Bandura, A. (1977). Social learning theory. New York: General Learning Press.
6. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
7. Berkant, H. G. (2013). Öğretmen adaylarının bilgisayara yönelik tutumlarının ve öz-yeterlik algılarının ve bilgisayar destekli eğitim yapmaya yönelik tutumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 2(2), 11-22.
8. Bujak, K. R., Radu, I., Catrambone, R., Macintyre, B., Zheng, R., & Golubski, G. (2013). A psychological perspective on augmented reality in the mathematics classroom. Computers & Education, 68, 536-544.

9. Compeau, D., Higgins, C. A., & Huff, S. (1999). Social cognitive theory and individual reactions to computing technology: A longitudinal study. MIS Quarterly, 23(2), 145-158.
10. Creswell, J. W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
11. Ertmer, P. A. (1999). Addressing first- and second-order barriers to change: Strategies for technology integration. Educational Technology Research and Development, 47(4), 47-61.
12. Ertmer, P. A. (2001). Responsive instructional design: Scaffolding the adoption and change process. Educational Technology, 41(6), 33–38.
13. Gün, E. (2014). Artırılmış gerçeklik uygulamalarının öğrencilerin uzamsal yeteneklerine etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. Haniff, D. J., & Baber, C. (2003, July). User evaluation of augmented reality systems. Paper Presented at The Seventh International Conference on Information Visualization, (IV 2003), London, England.
15. İbili, E. ve Şahin, S. (2015). Geometri öğretiminde artırılmış gerçeklik kullanımın öğrencilerin bilgisayara yönelik tutumlarına ve bilgisayar öz-yeterlilik algılarına etkisinin incelenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 9(1), 332-350.
16. İzgi-Onbaşılı, Ü. (2018). Artırılmış gerçeklik uygulamalarının ilkokul öğrencilerinin artırılmış gerçeklik uygulamalarına yönelik tutumlarına ve fen motivasyonlarına etkisi. Ege Eğitim Dergisi, 19(1), 320-337.
17. Kaufmann, H. (2004). Geometry education with augmented reality (Unpublished doctoral dissertation). Vienna University of Technology, Austria.
18. Kaufmann, H., & Dünser, A. (2007). Summary of Usability Evaluations of an Educational Augmented Reality Application. In: Shumaker R. (eds) Virtual Reality. ICVR 2007. Lecture Notes in Computer Science, vol 4563, 660-669, Springer, Berlin, Heidelberg.
19. Kaufmann, H., & Schmalstieg, D. (2003). Mathematics and geometry education with collaborative augmented reality. Computers & Graphics, 27, 339-345.
20. Küçük, S. (2015). Mobil artırılmış gerçeklikle anatomi öğreniminin tıp öğrencilerinin akademik başarıları ile bilişsel yüklerine etkisi ve öğrencilerin uygulamaya yönelik görüşleri (Yayınlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
21. Martín-Gutiérrez, J., Saorín, J. L., Contero, M., Alcañiz, M., Pérez-López, D. C., & Ortega, M. (2010). Design and validation of an augmented book for spatial abilities development in engineering students. Computer & Graphics, 34(1), 77-91.
22. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2013). Ortaokul matematik dersi (5 - 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara: Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı.
23. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2018). Matematik dersi öğretim programı. Ankara: Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı.
24. Özçakır, B. (2017). Fostering spatial abilities of seventh graders through augmented reality environment in mathematics education: A design study (Yayınlanmamış doktora tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara).
25. Özçakır, B., Çakıroğlu, E., & Güneş, E. (2016, November). Edutainment applications of augmented reality: The case of augmented book, Paper Presented at 1. International Academic Research Congress (INES-2016), Antalya, Turkey.
26. Pajares, F., & Miller, M. D. (1994). Role of self-efficacy and self-concept beliefs in different types of mathematical problem–solving: A path analysis. Journal of Educational Psychology, 86(2), 193-203.
27. Pérez-López, D., & Contero, M. (2013). Delivering educational multimedia contents through an augmented reality application: A case study on its impact on knowledge acquisition and retention. Turkish Online Journal of Educational Technology-TOJET, 12(4), 19-28.
28. Pribeanu, C., Balog, A., & Iordache, D. D. (2017). Measuring the perceived quality of an AR-based learning application: A multidimensional model. Interactive Learning Environments, 25(4), 482-495.
29. Rochlen, L. R., Levine, R., & Tait, A. R. (2017). First person point of view augmented reality for central line insertion training: A usability and feasibility study. Simulation in healthcare: Journal of the Society for Simulation in Healthcare, 12(1), 57-62.
30. Ünal, E. ve Teker, N. (2018). Teknoloji entegrasyonuna yönelik öz-yeterlik algısı ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(6), 973-978.
31. Wang, X., & Dunston, P. S. (2006). Compatibility issues in augmented reality systems for AEC: An experimental prototype study. Automation in Construction, 15(3), 314-326.
32. Wang, L., Ertmer, P. A., & Newby, T. J. (2004). Increasing preservice teachers’ self-efficacy beliefs for technology integration. Journal of Research on Technology in Education, 36(3), 231-250.
33. Yıldırım A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (7. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
34. Zbiek, R. M., Heid, M. K., Blume, G. W., & Dick, T. P. (2007). Research on technology in mathematics education: The perspective of constructs. In F. Lester (Ed.), Handbook of research on mathematics teaching and learning (Vol. 2, pp. 1169-1207). Charlotte, NC: Information Age Publishing.