Öğretmenlerin Sosyal Medya Bağımlılık Seviyelerinin Genel Erteleme Davranışlarıyla İlişkisi

Öz

İnternet ve sosyal medya bağımlılığı ile erteleme davranışı son yıllarda araştırmalara konu olmuş ve birçok psikoloji otoritesi tarafından patolojik bir rahatsızlık olarak kabul edilmiştir. Sosyal medya bağımlılığı ve erteleme davranışı ile ilgili alanyazın incelendiğinde öğretmenler ile ilgili yeterli sayıda çalışma bulunmadığı görülmektedir. Bu kapsamda bu araştırmada öğretmenlerin sosyal medya bağımlılık seviyelerinin genel erteleme davranışları ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modelinde desenlenen araştırmanın verileri “Sosyal Medya Bağımlılık Ölçeği Yetişkin Formu” ve “Genel Erteleme Ölçeği” ile 100 öğretmenden toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde frekans, yüzde gibi betimsel istatistikler ile cinsiyet değişkeni için t-testi ve ilişkisel analizler için regresyon analizi gibi yordamsal istatistiklerden faydalanılmıştır. Tüm analizlerde anlamlılık seviyesi p<.05 olarak kabul edilmiştir. Araştırma bulgularına göre; öğretmenlerin %53’ünün orta ve yüksek derecede sosyal medya bağımlısı olduğu, genel erteleme davranışı eğilimlerinin ortalamanın üzerinde olduğu ve sosyal medya bağımlılık seviyeleri ile genel erteleme davranışı eğilimleri arasında pozitif yönde güçlü bir ilişki olduğu görülmüştür. Cinsiyet değişkeninin etkisine rastlanmamıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Bağımlılık,Sosyal medya,Erteleme davranışı,Öğretmenler

Kaynakça

1. Adesina, O. J. (2011). Influence of personality types and academic procrastination on the academic achievements of senior secondary school adolescents in Ibadan. Ife PsychologIA,19(1).
2. Aitken, M.E. (1982). A perosanity profile of the collajge student procrastinator. Doktoral dissertation, University of Pittsburg, Pittsburg.
3. Akar, E. (2010). Sosyal medya pazarlaması: sosyal webde pazarlama stratejileri. Ankara: Efil Yayınevi.
4. Akbay, E., S. (2009). Cinsiyete göre üniversite öğrencilerinde akademik erteleme davranışı: akademik güdülenme, akademik öz yeterlik ve akademik yükleme stillerinin rolü. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
5. Andreassen, C.S (2012). Development of a facebook addiction scale. Psychological Reports, 2012, 110, 2, 501-517.
6. Aydın, İ. E. (2016). Üniversite öğrencilerinin sosyal medya kullanımları üzerine bir araştırma: Anadolu üniversitesi örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (35), 373-386.
7. Aydoğan, D. (2008). Akademik erteleme davranışlarının benlik saygısı, durumluluk kaygı ve öz-yeterlik ile açıklanabilirliği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
8. Balkıs, M. (2006). Öğretmen adaylarının davranışlarındaki erteleme eğiliminin, düşünme ve karar verme tarzları ile ilişkisi. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

9. Balkıs, M. (2007). Öğretmen adaylarının davranışlarındaki erteleme eğiliminin karar verme stilleri ile ilişkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(21), 67-83.
10. Beswick, G., Rothblum, E. D. ve Mann, L. (1988). Psychological Antecedents of Student Procrastination. Australian Psychologist, 23, 207-217.
11. Brunborg, G. S., Mentzoni, R. A., Molde, H., Myrseth, H., Skouverøe, K. J. M., Bjorvatn, B. ve Pallesen, S. (2011). The relationship between media use in the bedroom, sleep habits, and symptoms of insomnia. Journal of Sleep Research, 20, 569-575.
12. Çakıcı, D. Ç. (2003). Lise ve üniversite öğrencilerinde genel erteleme ve akademik erteleme davranışının incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
13. Doğan, T., Kürüm, A. Ve Kazak, M. (2017). Kişilik özelliklerinin erteleme davranışını yordayıcılığı. Başkent University Journal Of Education, 1(1), 1-8.Ellis, A. Ve Knaus, W. J. (1977). Overcoming procrastination. New York: Signet Books.
14. Gürültü, E. ve Deniz, L. (2017). Investigation of the relationship between high school students’ academic procrastination behaviors and their use of social media Lise öğrencilerinin akademik erteleme davranışları ve sosyal medya kullanımları arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Journal of Human Sciences, 14(1), 772-788.
15. Hill, M., Hill, D., Chabot, A. ve Barral, J. (1978). A survey of college faculty and student procrastination. College Students Personal Journal, 12, 256-262.
16. Howell, A. ve Watson, D. C. ( 2007 ). Procrastination: Associations with achievement goal orientation and learning strategies. Personality and Individual Differences, 43, 167–178.
17. Kandemir, M. (2010). Akademik erteleme davranışını açıklayıcı bir model. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
18. Kandemir, M. (2016). Akademik erteleme davranışını açıklayıcı bir model. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 4(3), 51-72.
19. Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemi. (28. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
20. Ocaktan, M.E., Keklik, A. ve Çöl, M. (2002). Abidinpaşa sağlık ocağında çalışan sağlık personelinde spielberg durumluk ve sürekli kaygı düzey. Anakara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt 55, 1, 21– 28.
21. Lay, C. H. (1986). At last, my research article on procrastination. Journal of Research in Personality, 20, 474-495.
22. Milgram, N., Mey-Tal, G.ve Levison, Y. (1998). Procrastination, generalized or specific in college students and their parents. Personality and Individual Differences, 25, 297-316.
23. Özer, A. ve Altun, E. (2011). Üniversite öğrencilerinin akademik erteleme nedenleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(21), 45-72.
24. Özer, B. U. (2005). Academic procrastination: prevalance, self-reported reasons, gender difference and it’s relation with academic achievement. Yayımlanmış yüksek lisans tezi, Ortadoğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
25. Özer, B. U. ve Ferrari, J.R. (2011). Gender orientation and academic procrastination: Exploring Turkish high school students. Individual Differences Research,9(1), 33-40.
26. Özer, B. U. (2016). Bir grup lise öğrencisinde akademik erteleme davranışı: Sıklığı, olası nedenleri ve umudun rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(32).
27. Pfister, T. L. (2002). The effects of self-monitoring on academic procrastination, self-efficacy and achievement. Doctoral dissertation, ProQuest Information & Learning.Roberts, M.S. (1997). Yaşamı ertelemeyin. (Çev. Levent Kartal). İstanbul: Mavi Okyanus Yayıncılık.
28. Sarıoğlu, A. F., (2011). Öğretmen adaylarının akademik erteleme eğilimi ile mükemmelliyetçilik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
29. Scher, S. C.ve Osterman, N. M. (2002). Procrastination, conscientiousness, anxiety and goals: exploring the measurement and correlates of procrastination among school-aged children. Personality in the Schools, 39, 385-398.
30. Suganuma, N., Kikuchi, T., Yanagi, K., Yamamura, S., Morishima, H., Adachi, H., Kumanogo, T., Mikami, A., Sugita, Y. ve Takeda, M. (2007). Using electronic media before sleep can curtail sleep time and result in self-perceived insufficient sleep. Sleep and Biological Rhythms, 5, 204-214.
31. Şahin, C. ve Yağcı, M. (2017). Sosyal medya bağımlılığı ölçeği-yetişkin formu: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 14(1), 523-538.
32. Tanrıkulu, M. (2013). Ergenlerin akademik erteleme davranışlarıyla benlik saygılarının incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
33. Tektaş, N. (2014). Üniversite öğrencilerinin sosyal ağları kullanmalarına yönelik bir araştırma. Tarih Okulu Dergisi, 2014(XVII).
34. Tonbuloğlu, İ. ve İşman, A. (2014). Öğretmenlerin sosyal ağları kullanım profillerinin incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Faültesi Dergisi, 3(1), 320-338, Doi: 10.14686/BUEFAD. 201416220.
35. Tutgun Ünal, A. (2015). Sosyal medya bağımlılığı: Üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.