Social Work During the Covid-19 Pandemic Period in Turkey

Öz

Social work, as a scientific discipline and practice-based profession, closely deals with social problems and disadvantaged individuals in the society. According to person in environment perspective, social work deals with the society and the individual as a whole in order to meet the basic needs of the individual, family, groups, communities and societies, to increase and strengthen their social functions, to provide psychosocial support and to improve the general welfare and well-being of the society. The purpose of this study is to examine the social work during the Covid-19 pandemic, which is defined as crisis, in the context of Social Service Centers (SHM) and municipal social service units in Istanbul. In this study, a total of 80 professional staff and managers were interviewed from 45 institutions, 28 SHMs and 17 municipal social service units. Findings is discussed under three headings respetively; before the Covid-19 pandemic, during the pandemic period and current problems. The ovrell goal of this research is to understand and analysis how social work is performed during the crisis intervention phase before and during the pandemic process. According to the findings, some of the services provided before the pandemic were suspended during the pandemic cycle, new services emerged in terms of crisis intervention, meeting urgent needs and social assistance have come forward. On the other hand, as the applications are received digitally, the workload of professional staff has increased and there emerged condrictions in social work duties and tasks.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19 pandemic
• social problems
• social work
• crisis

Türkiye’de Covid-19 Pandemisi Döneminde Sosyal Hizmet

Öz

Sosyal hizmet bir bilimsel disiplin ve uygulamaya dayalı meslek olarak toplumdaki sosyal sorunlar ve dezavantajı konumda olan bireylerle yakından ilgilenmektedir. Sosyal hizmet; birey, aile, gruplar, topluluklar ve toplumların temel ihtiyaçları karşılamak, sosyal işlevlerini artırmak ve güçlendirmek, psikososyal destek sağlamak ve toplumun genel anlamda refahı ve iyilik halını geliştirmek amacıyla toplumu ve bireyi bir bütün olarak ve çevresi içinde ele almaktadır. Bu çalışmanın amacı kriz olarak tanımlanan Covid-19 pandemisi döneminde sosyal hizmet sunumunu İstanbul’da bulunan ve sosyal hizmet sunan Sosyal Hizmet Merkezleri (SHM) ve belediye sosyal hizmet birimleri örnekleminde incelemektir. Araştırma kapsamında toplam 80 meslek elemanı ve yönetici ile 45 kurumda; 28 SHM ve 17 belediyede görüşmeler gerçekleşmiştir. Bulgular bölümünde Covid-19 pandemisi öncesi, pandemi döneminde sosyal hizmet sunumu ve yaşanan sorunlar üç başlık altında ele alınmıştır. Burada amaç pandemi öncesi ve pandemi sürecinde sosyal hizmetin krize müdahale aşamasında nasıl bir performans gösterdiğini anlamak ve durum analizi yapabilmektir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre pandemi öncesi verilen hizmetlerin bir kısmı pandemi döneminde askıya alınmış, krize müdahale anlamında yeni hizmetler ortaya çıkmış, acil ihtiyaçları karşılama ve sosyal yardım ön plana çıkmıştır. Diğer taraftan başvuruların dijital olarak alınması sonucu meslek elemanlarının iş yükü artış göstermiş ve görev karmaşası yaşanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19 pandemisi
• sosyal sorunlar
• sosyal hizmet
• Kriz

Kaynakça

1. Altın, Z. (2020). Covid-19 Pandemisinde Yaşlılar. Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dergisi, 30 (Ek sayı), 49-57.
2. Amadasun, S. (2020). Social work and COVID-19 pandemic: An action call. International Social Work, 63(6), 753-756.
3. Ayalon, L. (2020). There is nothing new under the sun: Ageism and intergenerational tension in the age of the COVID-19 outbreak. International Psychogeriatrics, 32(10), 1221-1224.
4. Ayata, R. ve Çamur, G. (2020). Sosyal Hizmet Perspektifinden Covid-19 Pandemi Süreci ve Sosyal Sorunlara Yönelik Kriz Değerlendirmesi. Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi, 1(1), 21-38.
5. Baltacı, A. (2019). Nitel Araştırma Süreci: Nitel Bir Araştırma Nasıl Yapılır?. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388.
6. Banerjee, D. (2020). Age and ageism in COVID-19’: Elderly mental health-care vulnerabilities and needs. Asian Journal of Psychiatry, 51, 102154.
7. Banks, S. , Cai, T. , DeJonge, E. , Shears, J. , Shum, M. , Sobočan, A.M. , Strom, K. , Truell, R. , Úriz, M. J. ve Weinberg, M. (2020). Ethical challenges for social workers during Covid-19: A global perspective. International Federation of Social Workers. (August, 2020). www.ifsw.org/wp-content/uploads/2020/07/2020-06-30-Ethical-Challenges-Covid19-FINAL.pdf, Erişim tarihi: 29.03.2021
8. Barber, S. J. ve Kim, H. (2021). COVID-19 worries and behavior changes in older and younger men and women. The Journals of Gerontology: Series B, 76(2), 17-23.

9. Bargain, O. ve Ulugbek, A. (2020). Poverty and Covid-19 in Developing Countries. Bordeaux, Bordeaux University.
10. Creswell, J. W. (2013). Nitel Araştırma Yöntemleri Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma ve Araştırma Deseni. Çev. Ed. Mesut Bütün ve Selçuk Beşir Demir. Ankara, Siyasal Kitapevi.
11. De Jonge, E., Kloppenburg, R., & Hendriks, P. (2020). The Impact of the COVID-19 Pandemic on Social Work Education and Practice in the Netherlands. Social Work Education, 39(8), 1027-1036.
12. Demirtaş, H. (2000). Kriz Yönetimi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 23(23), 353-373.
13. Duyan, V. (2003). Sosyal Hizmetin İşlev ve Rolleri. Toplum ve Sosyal Hizmet, 14(2), 1-22.
14. Eskytė, I., Lawson, A., Orchard, M. ve Andrews, E. (2020). Out on the streets–crisis, opportunity and disabled people in the era of Covid-19: reflections from the UK. Alter, 14(4), 329-336.
15. Fraser, S., Lagacé, M., Bongué, B., Ndeye, N., Guyot, J., Bechard, L., Garcia, L. ve Taler, V. (2020). Ageism and COVID-19: what does our society’s response say about us?. Age and Ageing, 49(5), 692-695.
16. Guadagno, L. (2020). Migrants and the COVID-19 pandemic: An initial analysis. Geneva, International Organization for Migration.
17. Güngör, B. (2020). Türkiye’de Covid-19 Pandemisi Süresince Alınan Önlemlerin Kriz Yönetimi Perspektifinden Değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 4, 818-851.
18. Jalali, M., Shahabi, S., Bagheri Lankarani, K., Kamali, M. ve Mojgani, P. (2020). COVID-19 and disabled people: perspectives from Iran. Disability & Society, 35(5), 844-847.
19. Kara, E. (2020). KOVİD-19 Pandemisindeki Dezavantajlı Gruplar ve Sosyal Hizmet İşgücünün İşlevi. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 4(1), 28-34.
20. Karataş, Z. (2015). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80.
21. Karataş, Z. (2020). Covid-19 Pandemisinin Toplumsal Etkileri, Değişim ve Güçlenme. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 4(1), 3-17.
22. Kavanagh, A., Dickinson, H., Carey, G., Llewellyn, G., Emerson, E., Disney, G. ve Hatton, C. (2020). Improving health care for disabled people in COVID-19 and beyond: lessons from Australia and England. Disability and Health Journal, 101050.
23. Koç, T. (2012). İstanbul İlindeki Bir Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Çalışan Hemşire ve Ebelerin Kriz ve Kriz Yönetimi Hakkındaki Düşünceleri, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
24. Laborde, D., Martin, W. ve Vos, R. (2020). Poverty and food insecurity could grow dramatically as COVID-19 spreads. Washington, International Food Policy Research Institute (IFPRI).
25. Liu, J. J., Bao, Y., Huang, X., Shi, J. ve Lu, L. (2020). Mental health considerations for children quarantined because of COVID-19. The Lancet Child & Adolescent Health, 4(5), 347-349.
26. Lund, E. M. ve Ayers, K. B. (2020). Raising awareness of disabled lives and health care rationing during the COVID-19 pandemic. Psychological Trauma: Theory, Research, Practice, and Policy, 12(1), 210–211.
27. Marques, E. S., Moraes, C. L. D., Hasselmann, M. H., Deslandes, S. F. ve Reichenheim, M. E. (2020). Violence against women, children, and adolescents during the COVID-19 pandemic: overview, contributing factors, and mitigating measures. Cadernos de saude publica, 36(4), 74420.
28. Meer, N., Hill, E., Peace, T. ve Villegas, L. (2020). Rethinking refuge in the time of COVID-19. Ethnic and Racial Studies, 44(5), 864-876.
29. Mustafayeva, L, Dosali̇yeva, D. (2015). Sosyal Hizmet İşletmelerinde Kriz Yönetimi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 0(0), 148-175.
30. Patel, J. A., Nielsen, F. B. H., Badiani, A. A., Assi, S., Unadkat, V. A., Patel, B., Ravindrane, R. ve Wardle, H. (2020). Poverty, inequality and COVID-19: the forgotten vulnerable. Public Health, 183, 110-111.
31. Phelps, C. ve Sperry, L. L. (2020). Children and the COVID-19 pandemic. Psychological Trauma: Theory, Research, Practice, and Policy, 12(1), 73-75. Pinho-Gomes, A. C., Peters, S., Thompson, K., Hockham, C., Ripullone, K., Woodward, M. ve Carcel, C. (2020). Where are the women? Gender inequalities in COVID-19 research authorship. BMJ Global Health, 5(7), 1-4.
32. Power, K. (2020). The COVID-19 pandemic has increased the care burden of women and families. Sustainability: Science, Practice and Policy, 16(1), 67-73.
33. Previtali, F., Allen, L. D. ve Varlamova, M. (2020). Not only virus spread: The diffusion of ageism during the outbreak of COVID-19. Journal of Aging & Social Policy, 32(4-5), 506-514.
34. Qi, F. ve Hu, L. (2020). Including people with disability in the COVID-19 outbreak emergency preparedness and response in China. Disability & Society, 35(5), 848-853.
35. Rahman, A. ve Jahan, Y. (2020). Defining a ‘risk group’and ageism in the era of COVID-19. Journal of Loss and Trauma, 25(8), 631-634.
36. Roesch, E., Amin, A., Gupta, J. ve García-Moreno, C. (2020). Violence against women during covid-19 pandemic restrictions. BMJ, 369, 1712.
37. Sarı, E. ve Sarı, B. (2020). Kriz Zamanlarında Eğitim Yönetimi. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3(2), 49-63.
38. Sezgin, F. (2003), Kriz Yönetimi. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(8), 181-195.
39. Sheafor, B. W. ve Horejsi, C. R (2016). Sosyal Hizmet Uygulaması: Temel Teknikler ve İlkeler. Çev. Ed. Durdu Baran Çiftci, Ankara, Nika Yayınevi.
40. Sumner, A., Hoy, C. ve Ortiz-Juarez, E. (2020). Estimates of the Impact of COVID-19 on Global Poverty. United Nations University World Institute for Development Economics Research, 43, 800-809.
41. Swift, H. J. ve Chasteen, A. L. (2021). Ageism in the time of COVID-19. Group Processes & Intergroup Relations, 24(2), 246-252.
42. Şimşek, G., Altun, F. (2020). Sosyal Belediyecilikte Sosyal Hizmetlerin ve Sosyal Girişimci Faaliyetlerin Rolü. Sosyal Çalışma Dergisi, 4(1), 55-61.
43. Taş, E. Z. ve Kayma, D. (2020). Social Work with Disadvantaged Groups During The Pandemic Period. IV. Internatİonal Applıed Socİal Scİences Congress (C-IASOS), 22, 570.
44. Tekin, H. H. (2006). Nitel Araştırma Yönteminin Bir Veri Toplama Tekniği Olarak Derinlemesine Görüşme. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 3(13), 101-116.
45. Thelwall, M. ve Levitt, J. M. (2020). Retweeting Covid-19 disability issues: Risks, support and outrage. El profesional de la información (EPI), 29(2), 1-6.
46. Tseng, T. G., Wu, H. L., Ku, H. C. ve Tai, C. J. (2020). The impact of the COVID-19 pandemic on disabled and hospice home care patients. The Journals of Gerontology Series A: Biological Sciences and Medical Sciences, 0(0), 1-2.
47. Türkiye İstatistik Kurumu. (2021). İstatistiklerde Çocuk İstatistiklerle Çocuk, 2019, https://tuikweb.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=33733, Erişim tarihi: 29.03.2021 United Nations Development Programme (UNDP). (2021). COVID-19 Pandemisi. https://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/coronavirus.html, Erişim Tarihi: 24.03.2021
48. Vervaecke, D. ve Meisner, B. A. (2021). Caremongering and assumptions of need: The spread of compassionate ageism during COVID-19. The Gerontologist, 61(2), 159-165.
49. Zastrow, C. ve Kirst-Ashman, K. K. (2015). İnsan Davranışı ve Sosyal Çevre 1 Bebeklik-Çocukluk-Ergenlik. Çev Ed. Durdu Baran Çifci, Ankara, Nika Yayınevi.
50. Zengin, O. ve Çalış, N. (2017). Sosyal Hizmet Uzmanlarının Mesleki Uygulamaları ve Çalışma Koşulları. Toplum ve Sosyal Hizmet, 28(1), 47-68.