Üniversite Öğrencilerinin Refahı ve Sosyal Politika: Umudu Ateşlemek

Öz

Yarınların teslim edileceği üniversite öğrencisi gençler bugün yoksulluk, sosyal dışlanma, temel refah hizmetlerine erişememe gibi sosyal risklerle karşı karşıyadır. Kırılgan bir sosyal sınıf olarak tasnif edilebilecek üniversite öğrencisi gençler günümüz dünyasında birçok sosyal riskten toplumun geri kalanına göre daha fazla etkilenmektedirler. Üniversite öğrencisi gençlerin kırılgan bir sosyal sınıf olarak tasnifi onların gelir anlamında çoğunlukla ailelerinden gelen harçlıklara veya aldıkları burs/kredilere bağımlı bir şekilde hayatlarını sürdürmesinden kaynaklıdır. Üniversite öğrencisi gençlerin refahı her ne kadar çeşitli sosyal politikalarla korunarak geliştirilmeye çalışılsa da öğrencilerde meydana getirilen iyilik ve dirliğin sürdürülebilirliğinde ciddi eylemlere ihtiyaç duyulmaktadır. Çalışma kapsamında Türkiye’de üniversite öğrencisi gençlerin refahı TÜİK 2016-2021 GYKA mikro veri setleri çerçevesinde kapsamlı analizlere tabi tutularak belirlenmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda üniversite öğrencisi yoksulluğunun, yoksulluğun yeni bir boyutu olarak toplumsal refahı tehdit edebilecek potansiyele eriştiği, uygulanan sosyal politikaların yoksulluğu azaltarak öğrenci refahını arttırdığı, sosyal politikaların kapsamı anlamında çok önemli başarılar elde edildiği görülse de özellikle burs ve KYK yurdu imkanlarından faydalanmada ciddi hedefleme sorunları olduğu tespit edilmiştir. Üniversite öğrencisi dostu bir refah rejimi olma iddiasında gösterilen Türkiye’nin bu alanda uyguladığı sosyal politikalarla gençlere insan onuruna yakışır bir hayat sunarak onların geleceğe yönelik umutlarını alevlendirebilmesi için politikalarda hedefleme, miktar iyileştirmeleri ve sürdürülebilirlik hususları düşünülerek yeniden yapılandırmaya gidilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Üniversite Öğrencisi Refahı
• Sosyal Politika
• Yoksulluk.

The Well-being of University Students and Social Policy: Sparking Hope

Öz

The university students to whom we will entrust our future are today faced with social risks such as poverty, social exclusion, and inability to access basic welfare services. University students, who can be classified as a fragile social class, are affected by many social risks more than the rest of society in today’s world. The classification of university students as a fragile social class is due to the fact that they continue their lives mostly dependent on the allowances they receive from their families or the scholarships/loans they receive. Although the welfare of university students is tried to be protected and developed with various social policies, serious actions are needed for the sustainability of the goodness and well-being created in students. Within the scope of the study, the welfare of university students in Türkiye was tried to be determined by subjecting them to comprehensive analyses within the framework of TURKSTAT 2016-2021 ILCR Micro Data Sets. In this context, it was determined that university student poverty has reached a potential that could threaten social welfare as a new dimension of poverty, that the implemented social policies have reduced poverty and increased student welfare, and that although very important successes have been achieved in terms of the scope of social policies, there are serious targeting problems especially in benefiting from scholarship and KYK dormitory opportunities. In order for Türkiye, which is shown as a university student friendly welfare regime, to offer young people a life worthy of human dignity with the social policies it implements in this field and to ignite their hopes for the future, policies should be restructured by considering targeting, quantitative improvements and sustainability issues.

Anahtar Kelimeler

• Keywords: University Student Welfare
• Social Policy
• Poverty.

Kaynakça

1. Bonell, C., Humphrey, N., Fletcher, A., Moore, L., Anderson, R., Campbell, R. (2014). Why Schools Should Promote Students’ Health And Wellbeing, Londra: BMJ Publishing Group.
2. Callender, C., Jackson, J. (2005). Does The Fear Of Debt Deter Students From Higher Education?, Journal Of Social Policy, 34 (4), 509-540.
3. Coles, B (2011). Gençler, (Sosyal Politika Kuramlar ve Uygulamalar içinde e.d Pete Alcock), Ankara: Siyasal Kitapevi.
4. ÇSGB, Asgari Ücret, www.csgb.gov.tr/asgari-ucret/., E.T: 06.06.2024;
5. Dama, N., Toklucu Sundaram, D. (2018). Yoksulluk Döngüsünden Çıkış Şartlı Eğitim Yardımı, İstanbul: SETA Yayınları.
6. Deniz, A. Ç. (2014). Öğrenci İşi Üniversite Öğrencilerinin Gündelik Hayatı: İstanbul Örneği, İstanbul: İletişim Yayınları.
7. Durusoy Öztepe, N. (2018). Denizli İşgücü Piyasasında Üniversite Öğrencileri (Denizli İşgücü Piyasası içinde e.d Oğuz Karadeniz ve Nagihan Durusoy Öztepe) Ankara: Gazi Kitapevi.
8. Durusoy Öztepe, N. (2020). 21. Yüzyılda Sosyal Dışlanma ve Sosyal Devlet (Spor Yolula Sosyal Dışlanma içinde e.d Mehmet Kasapoğlu, Mehmet Ata Öztürk ve Mehmet Öçal), Ankara: Gazi Kitapevi.

9. Engin, E., Eker-Akgöz, B. (2013). Sürdürülebilir Kalkınma ve Kurumsal Sürdürülebilirlik Çerçevesinde Kurumsal Sosyal Sorumluluk Kavramının Değerlendirilmesi, Selçuk İletişim Dergisi, 8(1), 170-196.
10. Esping–Andersen, G. (1990). The Three Worlds of Welfare Capitalism, Oxford: Polity Press.
11. European Parliament (2016). Poverty in European Union: The Crisis and Aftermath, Geneva: European Parliament Publishing.
12. Geçtan, E. (2019). Ergenlikten Yetişkinliğe Geçiş Dönemi Olarak Gençlik. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 14(1), 91-100. 
13. Giray, F., Bodur, Ş. (2019). Yükseköğretimin Finansmanı: OECD Ülkeleri ve Türkiye Uygulamalarının Karşılaştırılması, Akademik Bakış Dergisi, 72, 150-170.
14. Goldrick-Rab, S., Kelchen, R., Harris, D. N., Benson, J. (2016). Reducing Income Inequality in Educational Attainment: Experimental Evidence on the Impact of Financial Aid on College Completion, AJS, 121(6), 1762–1817.
15. Göze, A. (2016). Liberal, Marxiste, Faşist, Nasyonel Sosyolist ve Sosyal Devlet, İstanbul: BETA Yayınları.
16. GSB, Kredi ve Burs Hizmetleri, www.kygm.gsb.gov.tr/Sayfalar/3228/3200/Kredi-Burs-Hizmetleri., E.T: 06.06.2024.
17. GSB, Yurt Hizmetleri, www.kygm.gsb.gov.tr., E.T. 22.11.2024.
18. Gwocs, C., Hauschildt, K., Wartenbergh-Cras, F., ve Schirmer, H. (2021). Social and Economic Conditions of Student Life in Europe: Eurostudent VII: 2018-2021| Synopsis of Indicators, Aschheim: Media GmbH & Company KG.
19. ILO. (2022). ILO Monitor On The World Of Work: Multiple Crises Threaten The Global Labour Market Recovery, Geneva: ILO Publishing.
20. Işıklı, A. (1972). Sendikacılık ve Siyaset, Ankara: Sevinç Matbaası.
21. Koray, M. (2007). Sosyal Politikanın Anlamı ve İşlevini Tartışmak…, Çalışma ve Toplum Dergisi, 4(15), 19-56.
22. Li, H., Meng, L., Shi, X., Wu, B., (2013). Poverty in China’s Colleges and the Targeting of Financial Aid, The China Quarterly ,216 , 970 – 992.
23. Morduch, J. (2008). Concepts of Poverty (United Nations Handbook of Poverty Statistics içinde), New York: United Nations Publishing.
24. OECD (2020). Education at a Glance 2020: OECD Indicators, Paris: OECD Publishing.
25. Ozili, P. K. (2022). Sustainability and Sustainable Development Research around theWorld, Managing Global Transitions, 20(3), 259-293.
26. Öçal, M. (2022). Üniversite Öğrencilerine Yönelik Sosyal Politika Uygulamaları ve Öğrencilerin yaşam Koşullarına Etkisi, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
27. Öçal, M. (2023a), Bir Sosyal Devlet Ödevi Olarak Sosyal Gelişim ve Sosyal Kalkınmanın Teşviki (Sosyal Gelişimin Teşvikinde Kuramlar, Eylemler ve Politikalar içinde e.d Mehmet Öçal), Ankara: Detay Anatolia Yayıncılık.
28. Öçal, M. (2023b). Yoksulluğun Bir Boyutu Olarak Üniversite Öğrencisi Yoksulluğu Üzerine Bir Araştırma (Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Alanında Uluslararası Araştırmalar içinde e.d Bülent Darıcı), İstanbul: Eğitim Yayınevi.
29. Öçal, M. (2023c). Türkiye’de Sürdürülebilir Sosyal Gelişim: İmkansız Değil, Zorunlu! (Sosyal Gelişimin Teşvikinde Kuramlar, Politikalar ve Eylemler içinde e.d Mehmet Öçal), Ankara: Detay Anatolia Yayıncılık.
30. Öçal, M., & Kutlu, Ö. (2023). A Study On Welfare and Living Conditions Of Disadvantaged Groups: The Case Of Burdur Province. Journal of Management and Economics Research, 21(3), 410-425.
31. Petring, A. (2012). Sosyal Devlet ve Sosyal Demokrasi, İstanbul: Friedrich Ebert Vakfı Yayınları.
32. Seyyar, A. (2007). İnsan ve Toplum Bilimleri Terimleri Ansiklopedik Sosyal Bilimler Sözlüğü, Sakarya: Değişim Yayınclık.
33. T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı KYK Genel Müdürlüğü, Faaliyet Raporu, https://sgb.gsb.gov.tr/Sayfalar/3765/3396/faaliyet-raporlari.aspx., E.T. 06.06.2024.
34. Talas, C. (1992). Türkiye’nin Açıklamalı Sosyal Politika Tarihi, İstanbul: Bilgi Yayınevi.
35. TDK. (2011). Büyük Türkçe Sözlük, Ankara: Türk Dil Durumu Yayınları.
36. The White House, Statements, https://www.whitehouse.gov/briefing-room/statements-releases/2024/10/17/statement-from-president-joe-biden-on-student-debt-cancellation-for-over-1-million-public-service-workers-under-the-biden-harris-administration/., E.T. 22.11.2024.
37. The World Bank (2022). Poverty and Shared Prosperity 2022: Correcting Course. Washington, DC: World Bank Publishing.
38. Tokol, A. (2000). Sosyal Politika, Bursa: Vipaş Yayınları.
39. Toper, F., Aslan, H. (2023). Üniversite Öğrencileri Arasında Çok Boyutlu Yoksulluğun İncelenmesi. Toplumsal Politika Dergisi, 4(1), 23-41.
40. Toprak, D. (2015). Uygulamada Ortaya Çıkan Farklı Refah Devleti Modelleri Üzerine Bir İnceleme, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (21), 151-175.
41. Tuna, O., Yalçıntaş, N. (1999), Sosyal Siyaset, İstanbul: Filiz Kitapevi.
42. TÜİK, MEB Milli Eğitim İstatistikleri, https://tuik.gov.tr/., E.T. 22.11.2024.
43. Türkiye İstatistik Kurumu (2016). Gelir ve Yaşam Koşulları Anketleri Mikro Veri Seti.
44. Türkiye İstatistik Kurumu (2017). Gelir ve Yaşam Koşulları Anketleri Mikro Veri Seti.
45. Türkiye İstatistik Kurumu (2018). Gelir ve Yaşam Koşulları Anketleri Mikro Veri Seti.
46. Türkiye İstatistik Kurumu (2019). Gelir ve Yaşam Koşulları Anketleri Mikro Veri Seti.
47. Türkiye İstatistik Kurumu (2020). Gelir ve Yaşam Koşulları Anketleri Mikro Veri Seti.
48. Türkiye İstatistik Kurumu (2021). Gelir ve Yaşam Koşulları Anketleri Mikro Veri Seti.
49. UNESCO, Higher Education, https://www.unesco.org/en/higher-education#:~:text=There%20are%20around%20254%20million,differences%20between%20countries%20and%20regions., E.T. 01.06.2024.
50. United Nations (1995). This characterization of poverty was first stated in the Copenhagen Programme of Action of the World Summit for Social Development.
51. Yılmaz, M., Karadeniz, O. (2011). Öğrenci Adaylarının Tercih Ettikleri Programlara Kayıt Yaptırmama Nedenleri ve Yeniden Yapılandırma: Pamukkale Üniversitesi Araştırması, Çalışma İlişkileri Dergisi, 2(1), 66-77.
52. Yolvermez, B., Kaytan, M., (2022). Covid-19 Pandemisinde Derinleşen Öğrenci Yoksulluğu: Sakarya Üniversitesi Örneği, OÜSOBİAD, 12(3), 1755-1776.
53. YÖK, İstatistikler https://istatistik.yok.gov.tr/., E.T. 22.11.2024.
54. YÖK, İstatistikler, https://istatistik.yok.gov.tr/., E.T. 01.06.2024.
55. Zaim, S. (1992), Çalışma Ekonomisi, İstanbul: Filiz Kitapevi.