Bir İletişim ve Çatışma Çözme Beceri Eğitimi Programı'nın Üniversite Öğrencilerinin Güvengenlik Düzeylerine Etkisi

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Bir İletişim ve Çatışma Çözme Beceri Eğitimi Programı'nın Üniversite Öğrencilerinin Güvengenlik Düzeylerine Etkisi

Öz

Bu araştırmada, araştırmacı tarafından geliştirilen 10 oturumluk İletişim ve Çatışma Çözme Beceri Eğitimi Programı’nın üniversite öğrencilerinin güvengenlik düzeyleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Çalışma grubu 2004-2005 öğretim yılında Ondokuz Mayıs Üniversitesi’nde öğrenim gören ve programa gönüllü olarak katılmak isteyen 32 öğrenciden oluşturulmuştur. Araştırma deseni olarak kontrol gruplu ön-test son-test izleme model kullanılmış ve 16 öğrenci deney, 16 öğrenci kontrol grubuna alınmıştır. Öğrencilerin güvengenlik düzeyleri Rathus Atılganlık Envanteri (RAE) ile ölçülmüştür. Verilerin analizinde Mann Whitney U Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Araştırma bulguları; 10 haftalık İletişim ve Çatışma Çözme Beceri Eğitimi Programı’na katılan öğrencilerin güvengenlik düzeylerinin, bu programa katılmayan öğrencilerin güvengenlik düzeylerinden yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Deney grubunda üç ay sonra yapılan izleme çalışmasında ise Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmış ve Rathus Atılganlık Envanteri son-test puanları ile izleme testi puanları arasında anlamlı bir farklılığın bulunmadığı saptanmıştır. Elde edilen bulgular, İletişim ve Çatışma Çözme Beceri Eğitimi Programı’nın öğrencilerin güvengenlik düzeylerini olumlu yönde etkilediği yönündedir.

Anahtar Kelimeler

• İletişim ve çatışma çözme beceri eğitimi programı, güvengenlik, çekingenlik, üniversite öğrencisi

Kaynakça

1. Baltaş, Z. & Baltaş, A. (1992). Bedenin Dili. İstanbul: Remzi Kitabevi, 3.Baskı,
2. Blackwell, J. & Cassel, R. N. (2002). Positive Assertiveness Begins With Character Education and Includes the Abuse of Cigarettes, Alcohol and Drugs. Journal of Instructional Psychology, 29(2), 7 – 80,
3. Breunlin C. D., Bryant-Edwards, T. L. & Hetherington, J. S. (2002). Conflict Resolution Training as an Alternative to Suspension for Violent Behavior. The Journal of Educational Research, 61(95), 349-357.
4. Bruch, M. A. & Belkin, D. K. (2001). Attributional Style in Shyness and Depression: Shared and Specific Maladaptive Patterns. Cognitive Therapy and Research, 25(3), 247-259.
5. Bruch, M. A., Rivet, K. M., Heimberg, R. G., Hunt, A. & McIntosh, B. (1999). Shyness and Sociotropy Additive and Interactive Relations in Predicting Interpersonal Concerns. Journal of Personality, 67(2), 373-406.
6. Carter, C. C. (2002). Conflict Resolution at School: Building Compassionate Communities. Social Alternatives, 21(1), 49-52
7. Çağdaş, A. (2002). Anne-Baba-Çocuk İletişimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 43- 67.
8. Chak, K. & Leung, L. (2004). Shyness and Locus Of Control as Predictors of Internet Addiction and Internet Use. Cyber Psychology and Behavior, 7(5), 559-570.

9. Cooley, E. L. & Nowicki,S. (1984). Locus of Control and Assertiveness in Male and Female College Students. The Journal of Psychology, 117, 85-87.
10. Connly, J. (1989).Social Self-Efficacy in Adolescence: Relations With Self- Concept, Social Adjustment, and Mental Healt. Canadian Journal of Behavior Science Review, 21(3), 258-269.
11. Cowden, C. R. (2002). Worry and its Relationship to Shyness. North American Journal of Psychology, 7(1), 59-70.
12. Cunningham, C. E. (1998). The Effect of Primary Division, Student-mediated Conflict Resolution on Play Ground Aggression. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 39(5), 653-662.
13. Cüceloğlu, D. (1995). İnsan İnsana. İstanbul: Remzi Kitabevi, 9.Baskı, 40-46.
14. Deurzen-Smith, E. (1988). Existential Counselling in Practice. London: Sage Publications, 12.
15. Dökmen, Ü. (1995). İletişim Çatışmaları ve Empati. İstanbul: Sistem Yayıncılık, 2.Baskı,153- 156.
16. Durant, R. H. Barkın, S. & Krowchuk, P.D. (2001). Evaluation of a Peaceful Conflict Resolution and Violence Prevention Curriculum for Sixth-Grade Students. Journal of Adolescent Health, (28), 386-393.
17. Dysinger, B. J. (1993). Conflict Resolution For Intermediate Children. School Counselor, 40(4), 301-308.
18. Egan, G. (1975). The Skilled Helper. A Model for Systematic Helping and Interpersonal Relating. Çevirenler: Akkoyun, F. Ve Diğerleri, Ankara: Form Ofset, 1994, 101.
19. Gordon, T. (1998). Etkili Öğretmenlik Eğitimi. İstanbul: Sistem Yayıncılık, 4.Basım, 58-137.
20. Gordon, T. & Sands, J. G. (1998). Etkili Anne Baba Eğitiminde Uygulamalar. 3.Basım. İstanbul: Sistem Yayıncılık, 50-218.
21. Graves M., Nordling, G., Roberts, D. & Taylor, C. (1997). Conflict Resolution Through Literature. Dissertation Thesis Reports, 6-48.
22. Gresham, F. M. (1984). Social Skills and Self –Efficacy for Expectional Children. Expectional Children, 51(3), 253-261.
23. Hazaleus, S.L. & Deffenbacher, J.L. (1986). Relaxation and Cognitive Treatments of Anger. Journal of Consulting and Clinical Psychology, (54)2, 222- 226.
24. Hill, G. J. (1989). An Unwillingness to Act: Behavioral Appropriateness, Situational Constraint, and Self-Efficacy in Shyness. Journal of Personality, 57(4), 871-890.
25. Inger, M. (1991).Conflict Resolution Programs in Schools. Eric-Cue Digest, 74, 1- 6.
26. Jackson, T., Fritch, A., Nagasaka, T. & Gunderson, J. (2002). Towards Explaining The Association Between Shyness and Loneliness: A Path Analysis With American College Students. Social Behavior and Personality, 30(3), 263-270.
27. Jackson, T., Towson, S. & Narduzzi, K., (1997). Predictors of Shyness: A Test Of Variables Associated With Self-Presentational Models. Social Behavior and Personality, 25(2), 149-154.
28. Kavalcı, Z. (2001). Çatışma Çözme Becerileri Eğitimi Programının Üniversite Öğrencilerinin Çatışma Çözme Biçimlerine Etkisi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
29. Kilmann, H. R. & Thomas , K.W. (1977). Developing a Forced- Choice Masure of Conflict Handling Behavior: The Mode Instrument. Educational and Psychological Measurement, 37, 309
30. Lane-Garon, S.P. (2000). Practicing Peace: The Impact of a School-Based Conflict Resolution Program on Elementary Students. Peace and Change, 25(4), 467-482.
31. Lee, D. Y., Hallberg, E. T., Slemon, A. G. & Haase, R.F. (1985). An Assertiveness Scale For Adolescents. Journal of Clinical Psychology, 41(1), 51-57.
32. Lorr, M., More. W. W. (1980). Four Dimensions of Assertiveness. Multivariate Behavioral Research, 2, 127-138.
33. Matsushima, R., Shiomi, K. (2001). Developing A Shyness Scale For Japanese Junior High School Students. Social Behavior and Personality, 29(3),
34. Pettit,N. (1995). Improving Behavior of Middle School Students Through a Conflict Resolution Program for Sixth Grade. Dissertation Abstract Reports, 1- 12.
35. Sandy, S. V., & Boardman,S.K. (2000). The Peaceful Kids Confllict Resolution Program. The International Journal of Conflict Management, 11(4), 337-357.
36. Schunk, D. H. (1991). Self-Efficacy and Academic Motivation. Educational Psychologist, 26(3-4), 207-231.
37. Schroeder, P. A., Basken, A., Engstrom, L. & Heald L. (2000). Using Cooperative Learning Strategies to Improve Social Skills. Dissertation Theses Reports, 4-39.
38. Selçuk, Z. & Güner, N.(2000). Sınıf İçi Rehberlik Uygulamaları. Ankara: Pegem A Yayıncılık, 1-11.
39. Stevahn, L. & Johnson, D.W. (1997). Effects On Hıgh School Students of Conflict Resolution Training Integrated Into Englısh Lirteratüre. Journal of Social Psychology, 137(3), 302-311
40. Stumphauzer, J. S. (1973). Behavior Therapy With Delinquents. Springfield: Charles C.Thomas Publisher,9-10.
41. Voltan–Acar, N. (2002). Grupla Psikolojik Danışmada Alıştırmalar ve Deneyler. Ankara : Nobel Yayın Dağıtım, 55.
42. Voltan, N. (1980). Rathus Atılganlık Envanterinin Geçerlik Güvenirlik Çalışması. Psikoloji Dergisi, 23-25.
43. Walsh, J. (2002). Shyness and Social Phobia. Healt and Social Work, 27(2), 137- 144.
44. Whirter, Mc J. & Voltan-Acar, N. (2000). Ergen ve Çocukla İletişim. Öğretme, Destekleme ve Çocuk Yetiştirme Sanatı. Ankara: US-A Yayıncılık Ltd.Şti., 97-143.
45. Williams, J. M. & Warchal, J. (1981). The Relationship Between Assertiveness, Internal-External Locus Of Control, and Overt Conformity. The Journal of Psychology, 109,93-96.
46. Williams, J. M. & Stout, J.K. (1984). The Effect of High and Low Assertiveness on Locus of Control and Healt Problems. The Journal of Psychology, 119(2), 169-173.
47. Yuen, C. N. & Lavin, M. J. (2004). Internet Dependence in the Collegiate Population: The Role of Shyness. Cyber Psychology and Behavior, 7(4), 379-383.
48. Yücel, B. & Ark. (2002). Depression, Automatic Thougts, Alexithymia, and Assertiveness in Patients With Tension-type Headache. Headache, 42, 194-199.