Lisans Düzeyi Resim Öğretiminde Çağdaş Sanat Kuramına Yer Vermek: Bir Olgubilim Çalışması

Öz

Görsel sanatların temel ilke ve öğelerini kuramsal bilgi edinimi ve sanatsal uygulamalar yoluyla öğretebilmek, sanat eğitiminin ortak ve öncelikli hedeflerindendir. Sanat eğitiminin farklı basamaklarında oluşturulmak istenen çağdaş estetik yapının, pratikteki tamamlayıcısı, kapsadığı tüm farklı öğretim biçimleriyle resim atölye dersleridir. Çağın sanatsal oluşumları ve sanat eğitimi alanındaki bilimsel gelişmeler karşılaştırıldığında, çeşitli çağdaş sanatsal paradigmaları barındıran uygulamalarla sanatsal etkinliklerde karşılaşılmakta buna karşın, resim öğretimi pratiklerinde bu yapıya paralel oluşumlardan söz edilememektedir. Bu problem durumundan hareketle bu çalışmanın veri toplama sürecinde, lisans düzeyi resim öğretiminde çağdaş sanat kuramına; postmodern çağda resmin ontolojik değişimi, bu değişimin programdaki varlığı ve uygulayıcılarının görüşlerinden oluşan üçayaklı kavramsal bir çerçeveden bakılmıştır. Araştırmada nitel yöntem kullanılmış, veriler olgubilim deseniyle şekillendirilmiştir. olgubilim deseninin temel veri toplama aracı olan görüşmeler beş aylık bir zaman diliminde gerçekleştirilmiştir. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı Resim Ana Sanat Atölye dersi öğretim elemanlarından oluşan bir çalışma grubu ile üçer kez yapılan yarı-yapılandırılmış görüşmeler sonucu elde edilen veriler, tematik analiz yoluyla anlamlandırılmıştır. Öğretim elemanı görüşleri; öğretim programı ve kuramsal çerçeve verileri ile çeşitlendirilerek yorumlanmıştır. Araştırma bulguları; “çağdaş sanat algısı oluşturma”, “öğrenci merkezlilik” ve “kapsamlı sanat eğitimi” olmak üzere üç ana tema ile sunulmuştur. Elde edilen bulgular sonucunda öğretim programına ve uygulayıcılarına resim atölye derslerinde çağdaşlığın yakalanması konusunda çeşitli öneriler getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Resim,Öğretim,Olgubilim,Çağdaş

Implementing Contemporary Art Theory to Instruction of Painting in Undergraduate Level: A Phenomenology Study

Öz

To instruct the fundamental principals and elements of visual arts through the acquisition of theoretical knowledge and artistic practices are common and priory scopes of art education. Painting studio courses of which all various instructing methods are the practical complement of the contemporary aesthetic structure needed in various levels of education. When the artistic approaches of the age and the scientific developments in art education are compared, various contemporary artistic paradigms are encountered in artistic events with applications that accommodate but, in the practices of painting teaching, it is not possible to talk about the formation parallel to this structure. Moving from this problem state, trilateral conceptual framework that are ontological change in painting art in postmodern era, the presence of this change in the program and the perspectives of the practitioners is utilized in the data collecting process. The qualitative method was used in the research and the data were shaped by phenomenology. The interviews, which are the basic data collection tool for phenomenologic research, were held over a period of five months. Semi-structured interviews made three times with a working group of lecturers working at Fine Arts Department of Education Faculty at Uludağ University was justified by means of thematic analysis. Opinions of lecturers was interpreted by triangulating with instruction program and theoretical frame. Research findings; "Contemporary Art Perception", "student centeredness" and "comprehensive art education" are presented with three main themes. As a result of the findings, various suggestions have been made about the capture of contemporane

Anahtar Kelimeler

• Painting,Instruction,Phenomenology,Contemporary

Kaynakça

1. Akay, A., 2009. Sanat tarihi sıradışı bir disiplin. (2.bs.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
2. Akay, A., 2010. Birleşmeyen sentez. İstanbul: Yapı Kredi Publishing.
3. Aktulum, K., 2008. Parçalılık/ Süreksizlik/ Kopukluk. Süleyman Demirel Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dergisi. 1, 1-14, Isparta.
4. Atakan, N., 1998. Arayışlar: Resimde ve heykelde alternatif akımlar. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
5. Atasoy, N., 1999. Tarih Konulu Minyatürlerin Usta Nakkaşı Osman. Sanat Dünyamız. Yaratıcı Osmanlılar, S: 73. S.213-223. Yapı Kredi Yayınları.
6. Aykut, A., 2012. Sanat eğitiminde estetik. İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
7. Barrett, T., 2012. Sanatı eleştirmek: Günceli anlamak. İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
8. Bigalı, Ş., 1999. Resim sanatı. Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.

9. Bolat Aydoğan, K. E., 2017. Görsel sanatlar öğretmen adaylarının görüşleri bağlamında müze eğitimi ve uygulamaları dersi. Anadolu Journal of Educational Sciences International AJESI, 7(1): 72-106.
10. Bozdağ, L., 2014. Sanatın praksisinde kavramsalın önemi ve sanat eğitimi. The Anadolu International Symposium On Arts Education: Transformations in Art Education. Proceedings Book I, Eskişehir.
11. Bulut, İ. 2014. 21. Yüzyılda yeni teknolojilerin yarattığı sanat anlayışları ve görsel sanatlar öğretmeni yetiştiren kurumların eğitim programlarındaki yeri [The concepts in art created by 21st-century technologies and their place in education programmes at art teacher training faculties]. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi - Journal of Educational Sciences Research, 4 (Özel Sayı 1), 117-132. http://ebad-jesr.com/
12. Creswell, J. W., 2009. Qualitative ınquıry and research design: Qualitative, quantitative, and mix methods. (3.Bs.). USA: Sage Publications.
13. Creswell, J. W., 2013. Nitel araştırma yöntemleri. (Çev. Ed. Mesut Bütün, Selçuk Beşir Demir) (3.Baskıdan Çeviri). Ankara: Siyasal Kitabevi.
14. Danto, A.C., 2010. Sanatın sonundan sonra: Çağdaş sanat ve tarihin sınır çizgisi. (Çev: Zeynep Demirsü). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
15. Danto, A. C., 2012. Sıradan olanın başkalaşımı. (Çev. Esin Berktaş, Özge Ejder). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
16. Florensky, P., 2007. Tersten perspektif. (Çev: Yeşim Tükel). (2.Bs.). İstanbul. Metis Yayıncılık.
17. Foster, H., 2009. Gerçeğin geri dönüşü: yüzyılın sonunda avangard. (Çev: Esin Hoşsucu). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
18. Giderer, H.E., 2003. Resmin sonu. Ankara: Ütopya Yayınevi.
19. Gintz, C., 2010. Başka yerde başka biçimde. (Çev: Muna Cedden). Ankara: Dost Kitabevi.
20. Harris, J., 2013. Yeni sanat tarihi: eleştirel bir giriş. (Çev: Evren Yılmaz). İstanbul: Sel Yayıncılık.
21. Kaymaz, K., ve Sungur, M., 2014. The importance of presentation techniques in architecture education and a comparison of traditional and digital presentation techniques. The anadolu ınternational symposium on arts education: Transformations in art education. Proceedings book ıı, s. 635-646, Eskişehir.
22. Keser, N., 2009. Sanat sözlüğü. (2.Ed.) Ankara: Ütopya Yayınları.
23. Lunn, E., 1995. Marksizm ve modernizm: Lukacs, Brecht, Benjamin ve Adorno üzerine bir tarihsel inceleme. (Çev: Yavuz Alagon). İstanbul: Alan Yayıncılık.
24. Macey, D., 2000. Critical theory. London: Penguin Books.
25. Mc Millan, J. H., 2004. Educational research: Fundamentals for the consumer. Pearson Education Publishing, USA.
26. Merriam, S. B., 2013. Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. (Çev. Ed: S. Turan). Ankara: Nobel Yayınevi.
27. Miles, M., ve Huberman, A. M., 2015. Nitel veri analizi. (2.baskıdan çeviri). (Çev. Ed. Sadegül Akbaba ve Ali Ersoy). s.66.
28. Özer, A., ve Çalımlı, Z. G., 2014. Teaching art through ınterdisciplinary approach ın a studio class situation. The anadolu ınternational symposium on arts education: Transformations in art education. Proceedings book ıı, s. 511-528, Eskişehir.
29. Sarup, M., 2010. Post-yapısalcılık ve postmodernizm: Eleştirel bir giriş. (Çev: Abdülbaki Güçlü). İstanbul: Kırkgece Yayınları.
30. Soykan, Ö. N., 1995. Kuram ve eylem birliği olarak sanat: Schelling felsefesinde bir araştırma. İstanbul: Kabalcı Yayınları.
31. Sözen, M., ve Tanyeli U., 2001. Sanat kavramları ve terimleri sözlüğü. (6. Ed.). İstanbul: Remzi Publishing.
32. Şaylan, G., 2009. Postmodernizm. (4.Baskı). Ankara: İmge Kitabevi.
33. Şengel, D., ve Karamustafa, G., 1993. Bilgi olarak sanat olgu olarak sanatçı: Yeni ontoloji. (2.bs.). İstanbul: UNESCO/AIAP, Plastik Sanatlar Derneği Yayın Dizisi. 4.
34. Tunalı, İ., 2002. Sanat ontolojisi. İstanbul: İnkılap Yayınevi.
35. Turani, A., 1999. Dünya sanat tarihi. (7.Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi.
36. TDK, Büyük Felsefe Terimleri Sözlüğü. www.tdk.gov.tr. adresinden 23.06.2015 tarihinde edinilmiştir.
37. Yıldırım, A., ve Şimşek, H., 2008. Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri, (7.Bs.), Seçkin Yayıncılık, Ankara.