Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

ASSESSING ORGANIZATIONAL CHANGE CAPABILITY THROUGH A MULTISECTORAL STUDY: DEVELOPMENT AND PSYCHOMETRIC VALIDATION OF THE “CHANGE MANAGEMENT SCALE”

Yıl 2025, Cilt: 11 Sayı: 2, 65 - 94, 25.12.2025

Abdullah Çalışkan

https://doi.org/10.29131/uiibd.1811002

Öz

In today’s dynamic organizational environments, the capability to manage change effectively has become a critical determinant of institutional success and sustainability. This study aims to develop and validate the Change Management Scale (CMS), a multidimensional tool designed to assess organizations’ ability to plan, implement, and institutionalize change. The research employed a quantitative design and collected data from three sectors—education, healthcare, and energy/renewable energy—where change processes are both rapid and deeply impactful. To establish the structural validity of the CMS, Exploratory Factor Analysis (EFA) and Confirmatory Factor Analysis (CFA) were conducted on data obtained from three independent sample groups. Criterion-related validity was examined through correlations between the CMS and the Openness to Organizational Change Scale, demonstrating a positive and significant relationship. The EFA and CFA results supported a three-factor structure—Strategic Decision and Leadership, Preparation and Planning, and Implementation, Monitoring, and Institutionalization—with satisfactory model fit indices. Reliability analyses revealed Cronbach’s alpha coefficients above .70 for all dimensions, indicating high internal consistency. The findings confirm that the CMS is a valid and reliable instrument for measuring change management practices across diverse organizational settings. Its concise structure and sector-neutral design make it suitable for application in various industries and cultural contexts. The CMS contributes to both theory and practice by providing researchers and practitioners with a practical framework for assessing, monitoring, and enhancing organizational change capability. The scale items are presented in both English and Turkish at the end of the study.

Anahtar Kelimeler

Change management organizational change capability scale development validity reliability openness to change

Kaynakça

  • Ademola, O. E. (2024). Change Management Trends in the AI Modern World: Adapting to the Future of Work. Journal of Behavioral Informatics, 10(1), 41-50.
  • Aitken, K., & Von Treuer, K. (2021). Leadership behaviours that foster organisational identification during change. Journal of Organizational Change Management, 34(2), 311-326.
  • Al Owad, A., Yadav, N., Kumar, V., Swarnakar, V., Jayakrishna, K., Haridy, S., & Yadav, V. (2025). Integrated Lean Six Sigma and Kotter change management framework for emergency healthcare services in Saudi Arabia. Benchmarking: An International Journal, 32(1), 299-331.
  • Al-Haddad, S., & Kotnour, T. (2015). Integrating the organizational change literature: A model for successful change. Journal of Organizational Change Management, 28(2), 234–262.
  • Appelbaum, S. H., Habashy, S., Malo, J. L., & Shafiq, H. (2017). Back to the future: Revisiting Kotter's 1996 change model. Journal of Management Development, 31(8), 764–782.
  • Armenakis, A. A., & Bedeian, A. G. (1999). Organizational change: A review of theory and research in the 1990s. Journal of Management, 25(3), 293–315. https://doi.org/10.1016/S0149-2063(99)00004-5
  • Bagga, S. K., Gera, S., & Haque, S. N. (2023). The mediating role of organizational culture: Transformational leadership and change management in virtual teams. Asia Pacific Management Review, 28(2), 120-131.
  • Barak, M. (2018). Are digital natives open to change? Examining flexible thinking and resistance to change. Computers & Education, 121, 115-123.
  • Barney, J. B. (1991). Firm Resources and Sustained Competitive Advantage. Journal of Management, 17, 99-120. https://doi.org/10.1177/014920639101700108
  • Bharadwaj, A., El Sawy, O. A., Pavlou, P. A., & Venkatraman, N. (2013). Digital business strategy: Toward a next generation of insights. MIS Quarterly, 37(2), 471–482.
  • Bielienkova, O., Ryzhakova, G., Kulikov, O., Akselrod, R., & Loktionova, Y. (2024). Formation of Organizational Change Management Strategies Based on Fuzzy Set Methods. In Data-Centric Business and Applications: Modern Trends in Financial and Innovation Data Processes 2023. Volume 1 (pp. 251-275). Cham: Springer Nature Switzerland.
  • Bridges, W. (1991). Managing transitions: Making the most of change. Reading, MA: Addison-Wesley.
  • Burnes, B. (2004). Managing change (4th ed.). London: Prentice Hall.
  • Burnes, B. (2017). Kurt Lewin and the Harwood studies: The foundations of OD. Journal of Applied Behavioral Science, 53(3), 232–257.
  • Burnes, B. (2017). Managing change (7th ed.). Pearson Education.
  • Burns, T., & Stalker, G. M. (1961). The management of innovation. London: Tavistock.
  • Büyüköztürk, Ş. (2006). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi: İstatistik, Araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum. Ankara: PegemA Yayıncılık.
  • By, R. T. (2021). Organizational change and leadership: Out of the quagmire. Journal of Change Management, 21(1), 1–15.
  • By, R. T., Kuipers, B., & Procter, S. (2018). Understanding teams in order to understand organizational change: The OTIC model of organizational change. Journal of Change Management, 18(2), 83–100.
  • Cameron, E., & Green, M. (2020). Making sense of change management: A complete guide to the models, tools and techniques of organizational change. (5th ed.), Kogan Page Publishers.
  • Chabi, P., & Saygılı, R. F. (2024). Trade openness and structural change dynamics in West African countries. Journal of Economic Structures, 13(1), 6.
  • Chawla, A., & Kevin Kelloway, E. (2004). Predicting openness and commitment to change. Leadership & Organization Development Journal, 25(6), 485-498.
  • Cummings, S., Bridgman, T., & Brown, K. G. (2016). Unfreezing change as three steps: Rethinking Kurt Lewin’s legacy for change management. Human Relations, 69(1), 33–60.
  • Cummings, T. G., & Worley, C. G. (2015). Organization development and change (10th ed.). Cengage Learning.
  • Çalışkan A. (2007). Organizasyonel Değişim Yönetimi ve Azerbaycan Cumhuriyeti’ndeki Türk Menşeli İşletmelerde Bir Uygulama, Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Isparta.
  • Çalışkan, A. & Koç, M. (2025). Intention To Quit Scale: A New Approach In The Context Of Changing Working Conditions. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11 (1), 5-24. https://doi.org/10.29131/uiibd.1682394
  • Çalışkan, A. (2022a). Örgütsel Değişime Açıklık: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Aksaray Üniversitesi İİBF Dergisi, 14(2). https://dx.doi.org/10.52791/aksarayiibd.1069524
  • Çalışkan, A. (2022b). Örgütsel Etik İklimi: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8(1), 34-54. https://dx.doi.org/10.29131/uiibd.1118411
  • Çalışkan, A. ve Pekkan, N. Ü. (2020). Örgütsel dışlanma: bir ölçek uyarlama çalışması, Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6 (1), 51-60. https://dx.doi.org/10.29131/uiibd.736413
  • Çalışkan, A., & Köroğlu, Ö. (2023). Job Satisfaction: A Scale Development Study. Antalya Bilim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (2), 112-134. https://dx.doi.org/10.54969/abuijss.1440762
  • Çalışkan, A., Akkoç, İ., & Turunç, Ö. (2025). Digital Leadership in the Effectiveness of Organizational Crisis Management: Digital Complexity, Scrum, and Agile Leadership. in A. Uğurlu Kara & M. Sağbaş (Eds.), Leaders of the Digital Age: Strategies For Managing the Future (pp. 45–52). Berlin: Peter Lang. https://doi.org/10.3726/b22819
  • DiMaggio, P. J., & Powell, W. W. (1983). The iron cage revisited: Institutional isomorphism and collective rationality in organizational fields. American Sociological Review, 48(2), 147–160.
  • Ercan, İ & Kan, İ. (2004). Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(3):211-216.
  • Errida, A., & Lotfi, B. (2021). The determinants of organizational change management success: Literature review and case study. International Journal of Engineering Business Management, 13, 18479790211016273.
  • Fayol, H. (1949). General and industrial management. London: Pitman.
  • Ferede, W. L., Endawoke, Y., & Tessema, G. (2024). Change management through strategic leadership: the mediating effect of knowledge management in public organizations, Ethiopia. Future Business Journal, 10(1), 93.
  • Fornell, C. & Larcker, D. F. (1981). Evaluating Structural Equation Models with Unobservable Variables and Measurement Error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50.
  • Franklin, M. (2021). Agile change management: A practical framework for successful change planning and implementation. Kogan Page Publishers.
  • Gartner. (2024). Tackling change fatigue in organizations. Gartner Insights. https://www.gartner.com/en/insights/change-management
  • Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (5. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  • Hair, J. F. J., Black, W. C., Babin, B. J., ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis, Seventh Edition Prentice Hall.
  • Hair, J.F.; Hult, G.T.M.; Ringle, C; & Sarstedt, M. (2017). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM); Sage Publications: New York, NY, USA.
  • Hair, J.F.; Risher, J.J.; Sarstedt, M. & Ringle, C.M. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. Eur. Bus. Rev., 31, 2–24.
  • Harrison, R., Fischer, S., Walpola, R. L., Chauhan, A., Babalola, T., Mears, S., & Le-Dao, H. (2021). Where do models for change management, improvement and implementation meet? A systematic review of the applications of change management models in healthcare. Journal of healthcare leadership, 85-108.
  • Hayes, J. (2022). The theory and practice of change management. Bloomsbury Publishing.
  • Hiatt, J. (2006). ADKAR: A model for change in business, government and our community. Prosci Research. Hooper, D., Coughlan, J. & Mullen, M. R. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. The Electronic Journal of Business Research Methods, 6 (1), 53–60.
  • Hornstein, H. A. (2015). The integration of project management and organizational change management is now a necessity. International Journal of Project Management, 33(2), 291–298.
  • Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural equation modeling: a multidisciplinary journal, 6(1), 1-55.
  • Jääskä, E., Aaltonen, K., Hellens, L., & Kujala, J. (2025). Bridging change and project management: A review and future research directions. Project Leadership and Society, 6, 100172.
  • Jinga, A. A., Hussen, J. O., Negash, H. G., & Estifanos, A. B. (2024). Leadership behavior and organizational change management in selected public universities of Ethiopia: Exploring the impact of leadership influences and change processes. Heliyon, 10(19).
  • Kalaycı, Ş. (2006). Faktör analizi. SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Asil Yayın Dağıtım.
  • Katz, D., & Kahn, R. L. (1978). The social psychology of organizations (2nd ed.). New York: Wiley.
  • Khaw, K. W., Alnoor, A., Al-Abrrow, H., Tiberius, V., Ganesan, Y., & Atshan, N. A. (2023). Reactions towards organizational change: a systematic literature review. Current Psychology, 42(22), 19137-19160.
  • Klaus, P. (2020). Measuring customer experience: How to develop and execute the most profitable customer experience strategies. Palgrave Macmillan.
  • Kline, R. B. (2015). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. New York: Guilford Publications. Kotter, J. P. (1996). Leading change. Boston: Harvard Business School Press.
  • Kotter, J. P. (2012). Accelerate: Building strategic agility for a faster-moving world. Harvard Business Review Press.
  • Kübler-Ross, E. (1969). On death and dying. New York: Macmillan.
  • Laig, R. B. D., & Abocejo, F. T. (2021). Change management process in a mining company: Kotter’s 8-step change model. Journal of Management, Economics, and Industrial Organization, 5(3), 31-50.
  • Lawrence, P. R., & Lorsch, J. W. (1967). Organization and environment: Managing differentiation and integration. Boston: Harvard Business School Press.
  • Lewin, K. (1936). Principles of topological psychology. New York: McGraw-Hill.
  • Lewin, K. (1947). Frontiers in group dynamics. Human Relations, 1(1), 5–41.
  • Lewin, K. (1951). Field theory in social science. New York: Harper & Row.
  • Mayo, E. (1933). The human problems of an industrial civilization. New York: Macmillan.
  • Meyers, L.S., Gamst, G. C. ve Guarino, C. (2005). Applied Multivariate Research: Design and Interpretation‖, SAGE Publications. ISBN-13: 978-1412904124.
  • Peng, J., Li, M., Wang, Z., & Lin, Y. (2021). Transformational leadership and employees’ reactions to organizational change: Evidence from a meta-analysis. The Journal of applied behavioral science, 57(3), 369-397.
  • Peters, T., & Waterman, R. H. (1982). In search of excellence: Lessons from America’s best-run companies. New York: Harper & Row.
  • Pfeffer, J., & Salancik, G. R. (1978). The external control of organizations: A resource dependence perspective. New York: Harper & Row.
  • Pollak, T., Grabner, I., & Schröder, S. (2022). Change management: From theory to practice. Frontiers in Psychology, 13, 867502. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.867502
  • Prosci. (2023a). The Prosci ADKAR® model overview. https://www.prosci.com/methodology/adkar
  • Prosci. (2023b). Best practices in change management. https://www.prosci.com/resources/best-practices-in-change-management
  • Purnomo, E. N., Imron, A., Wiyono, B. B., Sobri, A. Y., & Dami, Z. A. (2024). Transformation of digital-based school culture: Implications of change management on virtual learning environment integration. Cogent Education, 11(1), 2303562.
  • Rachmad, Y. E. (2022). Change Management Theory. Tilburg Textiel Boek Internationale Uitgeverij, Speciale Editie 2022.
  • Rigby, D. K., Sutherland, J., & Takeuchi, H. (2016). Embracing agile. Harvard Business Review, 94(5), 40–50.
  • Rosdiana, N., & Aslami, N. (2022). The Main Models of Change Management in Kurt Lewin's Thinking. Jurnal Akuntansi, Manajemen Dan Bisnis Digital, 1(2), 251-256.
  • Rousseau, D. M., & Ten Have, S. (2022). Evidence-based change management. Organizational Dynamics, 51(3), 100899.
  • Sancak, I. E. (2023). Change management in sustainability transformation: A model for business organizations. Journal of Environmental Management, 330, 117165.
  • Schermelleh-Engel K, Moosbrugger H ve Müller H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness of-fit measures, Methods of Psychological Research Online, 8 (2), 23-74.
  • Schumacker, R. E. ve Lomax, R. G. (2004). A Beginner's Guide To Structural Equation Modeling, Second Edition. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
  • Schweizer, K. (2014). On the Ways of Investigating the Discriminant Validity of a Scale in Giving Special Emphasis to Estimation Problems When Investigating Multitrait-Multimethod Matrices. Psychological Test and Assessment Modeling, 56(1), 45-59.
  • Scott, W. R. (2001). Institutions and organizations (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
  • Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.
  • Senturia, T., Flees, L., & Maceda, M. (2008). Why change programs don’t produce change. McKinsey Quarterly.
  • Sinval, J., Miller, V., & Marôco, J. (2021). Openness toward organizational change scale (OTOCS): Validity evidence from Brazil and Portugal. Plos One, 16(4), e0249986.
  • Skinner, B. F. (1953). Science and human behavior. New York: Macmillan.
  • Stacey, R. D. (1996). Complexity and creativity in organizations. San Francisco: Berrett-Koehler.
  • Stouten, J., Rousseau, D. M., & De Cremer, D. (2018). Successful organizational change: Integrating the management practice and scholarly literatures. Academy of Management Annals, 12(2), 752–788.
  • Şimşek, H., & Şahin, A. (2024). Bridging change and project management: A systematic review. International Journal of Project Management, 42(1), 15–28. https://doi.org/10.1016/j.ijproman.2023.09.002
  • Taylor, F. W. (1911). The principles of scientific management. New York: Harper & Brothers.
  • Teece, D. J., Pisano, G., & Shuen, A. (1997). Dynamic capabilities and strategic management. Strategic Management Journal, 18(7), 509–533.
  • Thaler, R. H., & Sunstein, C. R. (2008). Nudge: Improving decisions about health, wealth, and happiness. New Haven, CT: Yale University Press.
  • Todnem, R. (2020). Planned and emergent change in organizations. In D. B. Szabla, W. A. Pasmore, M. A. Barnes, & A. B. Gipson (Eds.), The Palgrave handbook of organizational change thinkers (pp. 1–16). Palgrave Macmillan.
  • Weber, M. (1947). The theory of social and economic organization. New York: Oxford University Press.
  • Westen, D. & Rosenthal R. (2003). Quantifying construct validity: Two simple measures, Journal of Personality and Social Psychology, 84 (3), 608-618.
  • Williams, D. A., & Wade-Golden, K. C. (2023). The chief diversity officer: Strategy structure, and change management. Taylor & Francis.
  • Worley, C. G., & Mohrman, S. A. (2021). Is change management obsolete? Organizational Dynamics, 50(2), 1–10.
  • Zainab, B., Akbar, W., & Siddiqui, F. (2022). Impact of transformational leadership and transparent communication on employee openness to change: mediating role of employee organization trust and moderated role of change-related self-efficacy. Leadership & Organization Development Journal, 43(1), 1-13.

ÇOK SEKTÖRLÜ BİR ÇALIŞMAYLA ÖRGÜTSEL DEĞİŞİM KAPASİTESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ: “DEĞİŞİM YÖNETİMİ ÖLÇEĞİ” NİN GELİŞTİRİLMESİ VE PSİKOMETRİK GEÇERLİLİĞİNİN DOĞRULANMASI

Yıl 2025, Cilt: 11 Sayı: 2, 65 - 94, 25.12.2025

Abdullah Çalışkan

https://doi.org/10.29131/uiibd.1811002

Öz

Günümüzün dinamik örgütsel ortamlarında değişimi etkili bir şekilde yönetebilme yetkinliği, kurumsal başarının ve sürdürülebilirliğin kritik bir belirleyicisi haline gelmiştir. Bu çalışma, örgütlerin değişim süreçlerini planlama, uygulama ve kurumsallaştırma kapasitesini ölçmek amacıyla tasarlanan Değişim Yönetimi Ölçeği (DYÖ)’nün geliştirilmesini ve geçerliliğinin test edilmesini amaçlamaktadır. Araştırma nicel bir desenle yürütülmüş ve değişimin hızlı ve derin biçimde hissedildiği eğitim, sağlık ve enerji/yenilenebilir enerji sektörlerinde görev yapan çalışanlardan veriler toplanmıştır. Ölçeğin yapısal geçerliliğini belirlemek amacıyla üç bağımsız örneklem grubundan elde edilen veriler üzerinde Keşfedici Faktör Analizi (KFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) uygulanmıştır. Ayrıca, ölçüt bağımlı geçerlilik kapsamında, DYÖ ile Örgütsel Değişime Açıklık Ölçeği arasındaki korelasyon incelenmiş ve anlamlı pozitif ilişkiler tespit edilmiştir. KFA ve DFA sonuçları, ölçeğin “Stratejik Karar ve Liderlik”, “Hazırlık ve Planlama” ile “Uygulama, İzleme ve Kurumsallaştırma” olmak üzere üç boyutlu bir yapıya sahip olduğunu göstermiştir. Tüm boyutlarda Cronbach Alfa katsayılarının .70’in üzerinde bulunması, ölçeğin yüksek düzeyde güvenilir olduğunu ortaya koymuştur. Elde edilen bulgular, DYÖ’nün farklı örgütsel ortamlarda değişim yönetimi uygulamalarını değerlendirmek için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu kanıtlamaktadır. Ölçeğin özlü ve sektörler arası uygulanabilir yapısı, araştırmacı ve uygulayıcılara örgütsel değişim yetkinliğini değerlendirme, izleme ve geliştirme konusunda pratik bir çerçeve sunmaktadır. Ölçek maddeleri çalışmanın sonunda hem İngilizce hem de Türkçe olarak sunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Değişim yönetimi örgütsel değişim yetkinliği ölçek geliştirme geçerlilik güvenilirlik değişime açıklık

Kaynakça

  • Ademola, O. E. (2024). Change Management Trends in the AI Modern World: Adapting to the Future of Work. Journal of Behavioral Informatics, 10(1), 41-50.
  • Aitken, K., & Von Treuer, K. (2021). Leadership behaviours that foster organisational identification during change. Journal of Organizational Change Management, 34(2), 311-326.
  • Al Owad, A., Yadav, N., Kumar, V., Swarnakar, V., Jayakrishna, K., Haridy, S., & Yadav, V. (2025). Integrated Lean Six Sigma and Kotter change management framework for emergency healthcare services in Saudi Arabia. Benchmarking: An International Journal, 32(1), 299-331.
  • Al-Haddad, S., & Kotnour, T. (2015). Integrating the organizational change literature: A model for successful change. Journal of Organizational Change Management, 28(2), 234–262.
  • Appelbaum, S. H., Habashy, S., Malo, J. L., & Shafiq, H. (2017). Back to the future: Revisiting Kotter's 1996 change model. Journal of Management Development, 31(8), 764–782.
  • Armenakis, A. A., & Bedeian, A. G. (1999). Organizational change: A review of theory and research in the 1990s. Journal of Management, 25(3), 293–315. https://doi.org/10.1016/S0149-2063(99)00004-5
  • Bagga, S. K., Gera, S., & Haque, S. N. (2023). The mediating role of organizational culture: Transformational leadership and change management in virtual teams. Asia Pacific Management Review, 28(2), 120-131.
  • Barak, M. (2018). Are digital natives open to change? Examining flexible thinking and resistance to change. Computers & Education, 121, 115-123.
  • Barney, J. B. (1991). Firm Resources and Sustained Competitive Advantage. Journal of Management, 17, 99-120. https://doi.org/10.1177/014920639101700108
  • Bharadwaj, A., El Sawy, O. A., Pavlou, P. A., & Venkatraman, N. (2013). Digital business strategy: Toward a next generation of insights. MIS Quarterly, 37(2), 471–482.
  • Bielienkova, O., Ryzhakova, G., Kulikov, O., Akselrod, R., & Loktionova, Y. (2024). Formation of Organizational Change Management Strategies Based on Fuzzy Set Methods. In Data-Centric Business and Applications: Modern Trends in Financial and Innovation Data Processes 2023. Volume 1 (pp. 251-275). Cham: Springer Nature Switzerland.
  • Bridges, W. (1991). Managing transitions: Making the most of change. Reading, MA: Addison-Wesley.
  • Burnes, B. (2004). Managing change (4th ed.). London: Prentice Hall.
  • Burnes, B. (2017). Kurt Lewin and the Harwood studies: The foundations of OD. Journal of Applied Behavioral Science, 53(3), 232–257.
  • Burnes, B. (2017). Managing change (7th ed.). Pearson Education.
  • Burns, T., & Stalker, G. M. (1961). The management of innovation. London: Tavistock.
  • Büyüköztürk, Ş. (2006). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi: İstatistik, Araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum. Ankara: PegemA Yayıncılık.
  • By, R. T. (2021). Organizational change and leadership: Out of the quagmire. Journal of Change Management, 21(1), 1–15.
  • By, R. T., Kuipers, B., & Procter, S. (2018). Understanding teams in order to understand organizational change: The OTIC model of organizational change. Journal of Change Management, 18(2), 83–100.
  • Cameron, E., & Green, M. (2020). Making sense of change management: A complete guide to the models, tools and techniques of organizational change. (5th ed.), Kogan Page Publishers.
  • Chabi, P., & Saygılı, R. F. (2024). Trade openness and structural change dynamics in West African countries. Journal of Economic Structures, 13(1), 6.
  • Chawla, A., & Kevin Kelloway, E. (2004). Predicting openness and commitment to change. Leadership & Organization Development Journal, 25(6), 485-498.
  • Cummings, S., Bridgman, T., & Brown, K. G. (2016). Unfreezing change as three steps: Rethinking Kurt Lewin’s legacy for change management. Human Relations, 69(1), 33–60.
  • Cummings, T. G., & Worley, C. G. (2015). Organization development and change (10th ed.). Cengage Learning.
  • Çalışkan A. (2007). Organizasyonel Değişim Yönetimi ve Azerbaycan Cumhuriyeti’ndeki Türk Menşeli İşletmelerde Bir Uygulama, Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Isparta.
  • Çalışkan, A. & Koç, M. (2025). Intention To Quit Scale: A New Approach In The Context Of Changing Working Conditions. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11 (1), 5-24. https://doi.org/10.29131/uiibd.1682394
  • Çalışkan, A. (2022a). Örgütsel Değişime Açıklık: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Aksaray Üniversitesi İİBF Dergisi, 14(2). https://dx.doi.org/10.52791/aksarayiibd.1069524
  • Çalışkan, A. (2022b). Örgütsel Etik İklimi: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8(1), 34-54. https://dx.doi.org/10.29131/uiibd.1118411
  • Çalışkan, A. ve Pekkan, N. Ü. (2020). Örgütsel dışlanma: bir ölçek uyarlama çalışması, Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6 (1), 51-60. https://dx.doi.org/10.29131/uiibd.736413
  • Çalışkan, A., & Köroğlu, Ö. (2023). Job Satisfaction: A Scale Development Study. Antalya Bilim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (2), 112-134. https://dx.doi.org/10.54969/abuijss.1440762
  • Çalışkan, A., Akkoç, İ., & Turunç, Ö. (2025). Digital Leadership in the Effectiveness of Organizational Crisis Management: Digital Complexity, Scrum, and Agile Leadership. in A. Uğurlu Kara & M. Sağbaş (Eds.), Leaders of the Digital Age: Strategies For Managing the Future (pp. 45–52). Berlin: Peter Lang. https://doi.org/10.3726/b22819
  • DiMaggio, P. J., & Powell, W. W. (1983). The iron cage revisited: Institutional isomorphism and collective rationality in organizational fields. American Sociological Review, 48(2), 147–160.
  • Ercan, İ & Kan, İ. (2004). Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(3):211-216.
  • Errida, A., & Lotfi, B. (2021). The determinants of organizational change management success: Literature review and case study. International Journal of Engineering Business Management, 13, 18479790211016273.
  • Fayol, H. (1949). General and industrial management. London: Pitman.
  • Ferede, W. L., Endawoke, Y., & Tessema, G. (2024). Change management through strategic leadership: the mediating effect of knowledge management in public organizations, Ethiopia. Future Business Journal, 10(1), 93.
  • Fornell, C. & Larcker, D. F. (1981). Evaluating Structural Equation Models with Unobservable Variables and Measurement Error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50.
  • Franklin, M. (2021). Agile change management: A practical framework for successful change planning and implementation. Kogan Page Publishers.
  • Gartner. (2024). Tackling change fatigue in organizations. Gartner Insights. https://www.gartner.com/en/insights/change-management
  • Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (5. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  • Hair, J. F. J., Black, W. C., Babin, B. J., ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis, Seventh Edition Prentice Hall.
  • Hair, J.F.; Hult, G.T.M.; Ringle, C; & Sarstedt, M. (2017). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM); Sage Publications: New York, NY, USA.
  • Hair, J.F.; Risher, J.J.; Sarstedt, M. & Ringle, C.M. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. Eur. Bus. Rev., 31, 2–24.
  • Harrison, R., Fischer, S., Walpola, R. L., Chauhan, A., Babalola, T., Mears, S., & Le-Dao, H. (2021). Where do models for change management, improvement and implementation meet? A systematic review of the applications of change management models in healthcare. Journal of healthcare leadership, 85-108.
  • Hayes, J. (2022). The theory and practice of change management. Bloomsbury Publishing.
  • Hiatt, J. (2006). ADKAR: A model for change in business, government and our community. Prosci Research. Hooper, D., Coughlan, J. & Mullen, M. R. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. The Electronic Journal of Business Research Methods, 6 (1), 53–60.
  • Hornstein, H. A. (2015). The integration of project management and organizational change management is now a necessity. International Journal of Project Management, 33(2), 291–298.
  • Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural equation modeling: a multidisciplinary journal, 6(1), 1-55.
  • Jääskä, E., Aaltonen, K., Hellens, L., & Kujala, J. (2025). Bridging change and project management: A review and future research directions. Project Leadership and Society, 6, 100172.
  • Jinga, A. A., Hussen, J. O., Negash, H. G., & Estifanos, A. B. (2024). Leadership behavior and organizational change management in selected public universities of Ethiopia: Exploring the impact of leadership influences and change processes. Heliyon, 10(19).
  • Kalaycı, Ş. (2006). Faktör analizi. SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Asil Yayın Dağıtım.
  • Katz, D., & Kahn, R. L. (1978). The social psychology of organizations (2nd ed.). New York: Wiley.
  • Khaw, K. W., Alnoor, A., Al-Abrrow, H., Tiberius, V., Ganesan, Y., & Atshan, N. A. (2023). Reactions towards organizational change: a systematic literature review. Current Psychology, 42(22), 19137-19160.
  • Klaus, P. (2020). Measuring customer experience: How to develop and execute the most profitable customer experience strategies. Palgrave Macmillan.
  • Kline, R. B. (2015). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. New York: Guilford Publications. Kotter, J. P. (1996). Leading change. Boston: Harvard Business School Press.
  • Kotter, J. P. (2012). Accelerate: Building strategic agility for a faster-moving world. Harvard Business Review Press.
  • Kübler-Ross, E. (1969). On death and dying. New York: Macmillan.
  • Laig, R. B. D., & Abocejo, F. T. (2021). Change management process in a mining company: Kotter’s 8-step change model. Journal of Management, Economics, and Industrial Organization, 5(3), 31-50.
  • Lawrence, P. R., & Lorsch, J. W. (1967). Organization and environment: Managing differentiation and integration. Boston: Harvard Business School Press.
  • Lewin, K. (1936). Principles of topological psychology. New York: McGraw-Hill.
  • Lewin, K. (1947). Frontiers in group dynamics. Human Relations, 1(1), 5–41.
  • Lewin, K. (1951). Field theory in social science. New York: Harper & Row.
  • Mayo, E. (1933). The human problems of an industrial civilization. New York: Macmillan.
  • Meyers, L.S., Gamst, G. C. ve Guarino, C. (2005). Applied Multivariate Research: Design and Interpretation‖, SAGE Publications. ISBN-13: 978-1412904124.
  • Peng, J., Li, M., Wang, Z., & Lin, Y. (2021). Transformational leadership and employees’ reactions to organizational change: Evidence from a meta-analysis. The Journal of applied behavioral science, 57(3), 369-397.
  • Peters, T., & Waterman, R. H. (1982). In search of excellence: Lessons from America’s best-run companies. New York: Harper & Row.
  • Pfeffer, J., & Salancik, G. R. (1978). The external control of organizations: A resource dependence perspective. New York: Harper & Row.
  • Pollak, T., Grabner, I., & Schröder, S. (2022). Change management: From theory to practice. Frontiers in Psychology, 13, 867502. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.867502
  • Prosci. (2023a). The Prosci ADKAR® model overview. https://www.prosci.com/methodology/adkar
  • Prosci. (2023b). Best practices in change management. https://www.prosci.com/resources/best-practices-in-change-management
  • Purnomo, E. N., Imron, A., Wiyono, B. B., Sobri, A. Y., & Dami, Z. A. (2024). Transformation of digital-based school culture: Implications of change management on virtual learning environment integration. Cogent Education, 11(1), 2303562.
  • Rachmad, Y. E. (2022). Change Management Theory. Tilburg Textiel Boek Internationale Uitgeverij, Speciale Editie 2022.
  • Rigby, D. K., Sutherland, J., & Takeuchi, H. (2016). Embracing agile. Harvard Business Review, 94(5), 40–50.
  • Rosdiana, N., & Aslami, N. (2022). The Main Models of Change Management in Kurt Lewin's Thinking. Jurnal Akuntansi, Manajemen Dan Bisnis Digital, 1(2), 251-256.
  • Rousseau, D. M., & Ten Have, S. (2022). Evidence-based change management. Organizational Dynamics, 51(3), 100899.
  • Sancak, I. E. (2023). Change management in sustainability transformation: A model for business organizations. Journal of Environmental Management, 330, 117165.
  • Schermelleh-Engel K, Moosbrugger H ve Müller H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness of-fit measures, Methods of Psychological Research Online, 8 (2), 23-74.
  • Schumacker, R. E. ve Lomax, R. G. (2004). A Beginner's Guide To Structural Equation Modeling, Second Edition. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
  • Schweizer, K. (2014). On the Ways of Investigating the Discriminant Validity of a Scale in Giving Special Emphasis to Estimation Problems When Investigating Multitrait-Multimethod Matrices. Psychological Test and Assessment Modeling, 56(1), 45-59.
  • Scott, W. R. (2001). Institutions and organizations (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
  • Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.
  • Senturia, T., Flees, L., & Maceda, M. (2008). Why change programs don’t produce change. McKinsey Quarterly.
  • Sinval, J., Miller, V., & Marôco, J. (2021). Openness toward organizational change scale (OTOCS): Validity evidence from Brazil and Portugal. Plos One, 16(4), e0249986.
  • Skinner, B. F. (1953). Science and human behavior. New York: Macmillan.
  • Stacey, R. D. (1996). Complexity and creativity in organizations. San Francisco: Berrett-Koehler.
  • Stouten, J., Rousseau, D. M., & De Cremer, D. (2018). Successful organizational change: Integrating the management practice and scholarly literatures. Academy of Management Annals, 12(2), 752–788.
  • Şimşek, H., & Şahin, A. (2024). Bridging change and project management: A systematic review. International Journal of Project Management, 42(1), 15–28. https://doi.org/10.1016/j.ijproman.2023.09.002
  • Taylor, F. W. (1911). The principles of scientific management. New York: Harper & Brothers.
  • Teece, D. J., Pisano, G., & Shuen, A. (1997). Dynamic capabilities and strategic management. Strategic Management Journal, 18(7), 509–533.
  • Thaler, R. H., & Sunstein, C. R. (2008). Nudge: Improving decisions about health, wealth, and happiness. New Haven, CT: Yale University Press.
  • Todnem, R. (2020). Planned and emergent change in organizations. In D. B. Szabla, W. A. Pasmore, M. A. Barnes, & A. B. Gipson (Eds.), The Palgrave handbook of organizational change thinkers (pp. 1–16). Palgrave Macmillan.
  • Weber, M. (1947). The theory of social and economic organization. New York: Oxford University Press.
  • Westen, D. & Rosenthal R. (2003). Quantifying construct validity: Two simple measures, Journal of Personality and Social Psychology, 84 (3), 608-618.
  • Williams, D. A., & Wade-Golden, K. C. (2023). The chief diversity officer: Strategy structure, and change management. Taylor & Francis.
  • Worley, C. G., & Mohrman, S. A. (2021). Is change management obsolete? Organizational Dynamics, 50(2), 1–10.
  • Zainab, B., Akbar, W., & Siddiqui, F. (2022). Impact of transformational leadership and transparent communication on employee openness to change: mediating role of employee organization trust and moderated role of change-related self-efficacy. Leadership & Organization Development Journal, 43(1), 1-13.
Toplam 96 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil İngilizce
Konular Kamu Sektörü Organizasyonu ve Yönetimi, Küçük İşletme Organizasyonu ve Yönetimi, Kurumsal Yönetim, Liderlik
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Abdullah Çalışkan 0000-0001-5746-8550

Gönderilme Tarihi 26 Ekim 2025
Kabul Tarihi 18 Kasım 2025
Erken Görünüm Tarihi 25 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi 25 Aralık 2025
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 11 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA Çalışkan, A. (2025). ASSESSING ORGANIZATIONAL CHANGE CAPABILITY THROUGH A MULTISECTORAL STUDY: DEVELOPMENT AND PSYCHOMETRIC VALIDATION OF THE “CHANGE MANAGEMENT SCALE”. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11(2), 65-94. https://doi.org/10.29131/uiibd.1811002

Amaç ve Kapsam

Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisinin amacı, İktisadi ve idari bilimler alanında dünya literatürüne yön verecek araştırmaları yayınlamak ve  dünya ölçeğinde araştırmacıların gelişimine destek olmaktır.

Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisinin yayın kapsamı;  İktisadi ve idari bilimler alanında küresel düzeyde evrensel normlara uyan bilimsel araştırma makaleleridir.

MAKALE YAZIM KURALLARI (Instructions for Authors)

Makalelerin Hazırlanması

Dosya formatı: Dergiye gönderilen makalelerin formatı MS Office Word (*.doc, *.docx) formatında olmalıdır.

Hazırlanma dili: Makaleler Türkçe veya İngilizce dilinde hazırlanabilir.

Makalenin uzunluğu: Makaleler tercihen  4000 ila 7500 sözcüğü içeren uzunlukta ve maksimum 25 sayfayı geçmeyecek şekilde hazırlanmalıdır.

Yazım için genel kurallar: Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, genel kural olarak, Amerikan Psikoloji Derneğinin (American Psychological Association - APA) hazırladığı ve yaygın bir şekilde kullanılan bilimsel yazı hazırlama kurallarını benimsemektedir. Dergiye gönderilen tüm yazılar, kaynakça dahil tek satır aralığında yazılmış olmalı ve her bir kenar boşluğu 2.5 cm olmalıdır. Yazım fontu 12 punto ve Times New Roman tipinde olmalıdır. Paragraflar arasında boşluk olmamalı ve her bir paragraf 1.25 cm uzaklığındaki ilk satır girintisiyle başlamalıdır. Her cümle sonunda bir boşluk bırakılarak yeni cümleye başlanmalıdır.

Makalenin bölümleri: Makalenin bölümleri, genel olarak; başlık sayfası, özet ve anahtar kelimeler, metin, kaynakça, tablolar, şekiller ve dipnotlardan oluşmalıdır.

Başlık sayfası

Başlık sayfası;

Makalenin başlığını(14 Punto)

Yazar/ların ad ve soyadlarını

Yazar/ların çalıştıkları kurum bilgilerini ve elektronik posta adreslerini

İletişim kurulabilecek yazarın adres bilgilerini, elektronik posta adresini ve telefon numarasını kapsamalıdır.  Başlık kısa ve öz olmalı, tercihen 12 kelimeyi geçmemelidir.

Öz ve anahtar kelimeler

Özet sayfası başlık sayfası içerisinde olmalıdır. Tüm makalelerin, en az 75 ve en fazla 150 kelimeyi aşmayan Türkçe ve İngilizce dilinde hazırlanmış kısa özetleri (Öz) olmalıdır. Öz, kısaca, çalışmanın amacını, uygulanan yöntemi, temel bulguları ve sonucu vurgulamalıdır. Özette, mümkün olduğunca, kısaltmalara ve atıflara yer verilmemelidir.  Özetin altına çalışmayla ilgili beş adet anahtar sözcük yazılmalıdır.

Anahtar kelimelerin altında JEL kodu (en fazla 3 adet) ve Orcid numaraları verilmelidir.

Metin

Metin kısmı 2. sayfadan başlamalıdır. Makalelerin, genellikle, çalışmanın neden yapıldığını, önemini, katkısını ve temel amacını vurgulayan giriş kısmı olmalıdır. Giriş kısmından sonraki metin kısmı çalışmanın türüne göre, kuramsal çerçeve ve hipotezler, araştırmanın yöntemi, bulgular ile sonuç ve tartışma kısmında oluşur.

Başlıklar, 1, 1.1, 1.1.1, 1.1.1.1. şeklinde numaralandırılmalı ve en fazla 4 alt başlık şeklinde oluşturulmalıdır.

Birinci düzey başlıklar (giriş, kuramsal çerçeve ve hipotezler, araştırmanın yöntemi, bulgular ile sonuç ve tartışma) ilk harfleri büyük, koyu ve sola yaslanmış bir şekilde yazılmalıdır. Metin bir sonraki satırdan paragraf olarak başlamalıdır.

İkinci düzey başlıklar dik bir şekilde sola hizalanmış olarak yazılmalıdır. Metin bir sonraki satırdan paragraf olarak başlamalıdır.

Üçüncü düzey başlıklar dik bir şekilde paragrafın başına yazılmalı, nokta (.) konmalı ve bir boşluk bırakılarak metne devam edilmelidir.

Metin içi atıf ve kaynakça

Metin içi atıflar ve kaynakça gösterimi için APA Yayım Kılavuzunda belirtilen kurallar uygulanmalıdır. Metin içinde yapılan tüm atıflar kaynakçada gösterilmelidir. Kaynakça ayrı bir sayfada başlamalıdır. “Kaynakça” sayfanın başında ortalanmış, ilk harfleri büyük ve koyu bir şekilde yazılmalı; sonraki satırdan itibaren metin içinde atıf yapılan tüm eserler yazarlarının soyadına göre alfabetik olarak sıralanmalıdır. Her bir eser yazılırken sol alt girinti kullanılarak asılı hale getirilmelidir. Bir yazara ait aynı yıl içerisinde birden fazla eser var ise yayım yılı yanına “a”, “b”, “c” harfleri kullanılarak kaynakçaya yazılmalıdır.  Metin içi atıflar ve kaynakça gösterimi için örnekler aşağıdadır. Detaylı bilgi için APA Yayım Kılavuzuna bakılması önerilir.

Metin içi atıflar:

Tek yazar için

……… belirtilmektedir (Bandura, 1991).

Yukl’a (1986) göre ……….

İki yazar için

……… belirtilmektedir (Turunç & Çalışkan, 2013).

Turunç ve Çalışkan’a (2013) göre ………..

Üç-beş yazar için

İlk defada

……… belirtilmektedir (Turunç, Çalışkan, Akkoç, Turgut & Mert, 2013).

Turunç, Çalışkan, Akkoç, Turgut ve Mert (2012)……….

Sonrakilerde

……… belirtilmektedir (Turunç vd., , 2013).

Turunç vd. (2013)……………

İngilizce dilindeki makalelerde “vd.” yerine “et al.” kullanılmalıdır.

Altı ve daha fazla yazarlı eserler için ilk ve sonraki metin içi atıflarda, ilk yazardan sonra “vd.” kullanılmalıdır.

Kaynakça gösterimi:

Kitap

Tzu, S. (2011). The art of war. Berkeley, CA: Shambhala.

Editörlü kitap

Turunç, Ö. & Turgut, H. (Eds.). (2017). 101 Teori ve Strateji. Ankara: Siyasal Yayınları.

Editörlü kitapta bölüm

Çalışkan, A. (2017). 101 Teori ve Strateji. İçinde Ö.Turunç & H.Turgut (Eds.). Mavi Okyanus Teorisi (ss. 215-250). Ankara: Siyasal Yayınları.

Ang, S. & Van Dyne, L. (2008). Conceptualization of cultural intelligence: Definition, distinctiveness, and nomological network. In S. Ang, & L. Van Dyne, (Eds.).Handbook of cultural intelligence: Theory, measurement, and applications (pp. 3-15). Armonk, NY: M.E. Sharpe.

Dergi makalesi

Turunç, Ö. & Çelik, M. (2012). İş tatmini -kişi-örgüt uyumu ve amire güven- kişi-örgüt uyumu ilişkisinde dağıtım adaletinin düzenleyici rolü. İŞGÜÇ Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 14(2), 25-45.

Van Rooy, D. & Viswesvaran, C. (2004). Emotional intelligence: A meta-analytic investigation of predictive validity and nomological net. Journal of Vocational Behavior, 65(1), 71-95.

Tezler

Soyadı, A. (Yıl). Yüksek Lisans veya doktora tezinin başlığı (Yayımlanmamış yüksek lisans veya doktora tezi). Tezin yapıldığı Enstitü, Yer.

Author, A. A. (Year). Title of doctoral dissertation or master’s thesis (Unpublished doctoral dissertation or master's thesis). Name of Institution, Location.

Bildiriler

Soyadı, A. (Yıl). Bildirinin başlığı. Bildirinin sunulduğu kongre/konferans, (ilk gün)-(son gün) Ay, Yeri.

Presenter, A. A. (Year). Title of paper or poster. Paper or poster presented at the meeting of Organization Name, (day1)-(day2) Month, Location.

Tablolar ve şekiller

Tablolar ve şekiller metin içinde verilmelidir. Tablo ve şekillere ait numaralar ve isimleri tablo ve şekillerin üstünde verilmelidir. Tablo ve şekil isimleri kısa ve açıklayıcı olmalıdır. Kullanılan kısaltmalar ve/veya açıklamalar varsa, tablo ve şekillerin altına not düşülmelidir.

Dipnotlar

Dipnotlar atıf yapmak için kullanılmamalıdır. Metin içinde açıklanması gereken hususlar kısa bir şekilde dipnotta gösterilmeli, bu dipnotlar metin sonunda listelenmiş halde sunulmalıdır.

ETİK KONULARLA İLGİLİ AÇIKLAMA: SORU VE CEVAPLAR

SORU: Tüm makaleler için etik kurul izni gerekli midir?

Hayır. Kriterlerde de “Etik Kurul İzni gerektiren” makaleler olarak belirtilmektedir.

Etik Kurul izni gerektiren araştırmalar aşağıdaki gibidir.

Ø Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar

Ø İnsan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,

Ø İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,

Ø Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar,

Ø Kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar,

Ayrıca;

Ø Olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi,

Ø Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,

Ø Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi

SORU: Geçmiş yıllarda tamamlanmış çalışma ve tezden üretilen yayınlar için geriye dönük etik Kurul İzni alınmalı mıdır?

2020 yılı öncesi araştırma verileri kullanılmış, yüksek lisans/doktora çalışmalarından üretilmiş (makalede belirtilmelidir), bir önceki yıl dergiye yayın başvurusunda bulunulmuş, kabul edilmiş ama henüz yayımlanmamış makaleler için geriye dönük etik kurul izni gerekmemektedir.

SORU: TR Dizin’in bu kuralları ile üniversiteler dışında yapılan yayınlara kısıt mı getirilmiştir ?

Hayır. Üniversite mensubu olmayan araştırmacılar da bölgelerinde bulunan Etik Kurul’lara başvurabilmektedir.

AYRICA:

Dergiler “Yayın Etiği”, “Araştırma Etiği” ve “Yasal/Özel izin belgesi alınması” ile ilgili kurallara uyduğunu uluslararası standartlara atıf yaparak, hem web sayfasında hem de basılı dergide herbiri için ayrı başlık açarak belirtmelidir.

Dergilerde yayın etiğine uygunluk konusu sadece yazarların sorumluluğuna bırakılmamalı, dergi yayın etiği konusunda izleneceği yolu açık olarak tanımlanmış olmalıdır.

Dergilerde yayımlanacak makalelerde etik kurul izini ve/veya yasal/özel izin alınmasının gerekip gerekmediği makalede belirtilmiş olmalıdır. Eğer bu izinlerin alınması gerekli ise, izinin hangi kurumdan, hangi tarihte ve hangi karar veya sayı numarası ile alındığı açıkça sunulmalıdır.

Çalışma insan ve hayvan deneklerinin kullanımını gerektiriyor ise çalışmanın uluslararası deklerasyon, kılavuz vb uygun gerçekleştirildiği beyan edilmelidir.

ARAŞTIRMA VE YAYIN ETİĞİNE İLİŞKİN DERGİ POLİTİKAMIZ

Etik Kurul izni gerektiren çalışmalar (anket ya da ölçek uygulamayı gerektiren, görüşme ve gözlem içeren; doküman, resim, anket vb. diğerleri tarafından geliştirilen ve kullanım izni gerektiren çalışmalar) için etik kurullardan ya da komisyonlardan gerekli izinlerin araştırma yapılmadan önce alınmış olması, bunların makale içeriğinde belirtilmesi ya da ek olarak sunulması gerekmektedir. Bu izinlerin olmaması durumunda yayın ön inceleme safhasında yazara iade edilir.

Diğer yandan, Araştırma Makalelerinde verisi 2020 yılından önce toplanmış makaleler için ETİK KURUL İZNİ istenmemektedir. Ancak yine bu makalelerde de yöntem kısmında verilerin toplanma tarihlerine ilişkin bilgilere yer verilmesi gerekmektedir.

Hakem değerlendirmelerinde olan araştırmalara ilişkin ham verilerin hakemler tarafından talep edildiğinde sunulması şarttır. Verilerin makalenin yayımı sonrasında da gerektiğinde sağlanması zorunludur.

MAKALE BENZERLİK RAPORU VE BENZERLİK ORANI HAKKINDA DERGİ POLİTİKAMIZ


Aday makaleler akademik intihal engelleme programından (Örneğin: Turnitin, Ithenticate, intihal.net vb.) alınmış orijinallik raporu ile birlikte gönderilmelidir. Bu oran %20'ye kadar kabul edilmektedir. %20'nin üzerinde benzerlik oranı olan çalışmalar ön kontrol aşamasında iade edilecektir.

Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi açık erişimli ve ücretsiz bir dergidir.

Atıf Dizinleri

DRJI
Academic Keys
i2or
Google Scholar
SOBIAD
International Innovative Journal Impact Factor
Rootindexing
ERIH PLUS

YAYIN KURULU

       Prof. Dr. Abdülkadir VAROĞLU (Başkent Üniversitesi)

       Prof. Dr. Ömer TURUNÇ (Antalya Bilim Üniversitesi)

       Prof. Dr. Umut AVCI (Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi)

       Doç. Dr. Abdullah ÇALIŞKAN (Toros Üniversitesi)

       Doç. Dr. İrfan AKKOÇ

Abdullah Çalışkan
Abdullah ÇALIŞKAN
İletişim ve Medya Çalışmaları, Örgütsel, Kişilerarası ve Kültürlerarası İletişim, Uluslararası İşletmecilik, Uluslararası Kurumlar, Yönetim Psikolojisi, Sağlık Yönetimi, İnsan Kaynakları Yönetimi, E-Ticaret, Kurumsal Yönetişim, Strateji, Yönetim ve Örgütsel Davranış, Hastane İşletmeciliği, Kalite Yönetimi, Organizasyon, Örgüt Kültürü, Örgütsel Davranış, Strateji, Yönetimde Kurumsal Sosyal Sorumluluk
Default avatar
İrfan AKKOÇ
Halk Sağlığı Beslenmesi, Sağlık Yönetimi, Strateji, Yönetim ve Örgütsel Davranış, Strateji
Ömer Turunç
Ömer TURUNÇ
İnsan Kaynakları Yönetimi, Strateji, Yönetim ve Örgütsel Davranış, Strateji

DANIŞMA KURULU

            Prof. Dr. Ahmet ERKUŞ (Bahçeşehir Üniversitesi)

       Prof. Dr. Bekir GÖVDERE (Süleyman Demirel Üniversitesi)

       Prof. Dr. Dilaver TENGİLİMOĞLU (Atılım Üniversitesi)

       Prof. Dr. Dilek ZAMANTILI NAYIR (Marmara Üniversitesi)

       Prof. Dr. Ebru GÜNLÜ (Dokuz Eylül Üniversitesi)

       Prof. Dr. Enver ÖZKALP (Anadolu Üniversitesi)

       Prof. Dr. Gökmen DAĞLI (Yakın Doğu Üniversitesi)

       Prof. Dr. Haldun YALÇINKAYA (TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi)

       Prof. Dr. Haluk KORKMAZYÜREK (Toros Üniversitesi)

       Prof. Dr. Harun ŞEŞEN (Lefke Avrupa Üniversitesi)

       Prof. Dr. Haydar SUR (Üsküdar Üniversitesi)

       Prof. Dr. Himmet KARADAL (Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi)

       Prof. Dr. İbrahim EROL (Celal Bayar Üniversitesi)

       Prof. Dr. Levent KÖSEKAHYAOĞLU (Süleyman Demirel Üniversitesi)

       Prof. Dr. İbrahim Sani MERT (Antalya Bilim Üniversitesi)

       Prof. Dr. Mahmut PAKSOY (İstanbul Kültür Üniversitesi)

       Prof. Dr. Mazlum ÇELİK (Hasan Kalyoncu Üniversitesi)

       Prof. Dr. Mustafa Fedai ÇAVUŞ (Korkut Ata Üniversitesi)

       Prof. Dr. Nejat BASIM (Başkent Üniversitesi)

       Prof. Dr. Ömer Faruk İŞCAN (Atatürk Üniversitesi)

       Prof. Dr. Selim Adem HATIRLI (Süleyman Demirel Üniversitesi)

       Prof. Dr. Süleyman TÜRKEL (Toros Üniversitesi)

       Prof. Dr. Uğur YOZGAT (Marmara Üniversitesi)

       Prof. Dr. Umut AVCI (Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi)

       Prof. Dr. Ünsal SIĞRI (Başkent Üniversitesi)

       Doç. Dr. Cengiz DURAN (Dumlupınar Üniversitesi)

       Doç. Dr. Hakan TURGUT (Başkent Üniversitesi)

       Doç. Dr. Hakkı AKTAŞ (İstanbul Üniversitesi)

       Doç. Dr. Mine Afacan FINDIKLI (Beykent Üniversitesi)

       Doç. Dr. Murat ÇUHADAR (Süleyman Demirel Üniversitesi)

       Doç. Dr. Sebahattin YILDIZ (Kafkas Üniversitesi)

       Doç. Dr. Yusuf GÜMÜŞ (Dokuz Eylül Üniversitesi)

Mahmut Paksoy
Mahmut PAKSOY
Örgütsel Davranış, Strateji
H. Nejat Basım
H. Nejat BASIM
İnsan Kaynakları Yönetimi, Örgütsel Davranış
Default avatar
Necdet BİLGİN
Köksal Hazır
Köksal HAZIR
Örgütsel Davranış, Uluslararası Ticaret, Uluslararası Lojistik
Default avatar
Umut AVCI
Mikro İktisat (Diğer)
Murat Çuhadar
Murat ÇUHADAR
Evrimsel Hesaplama, Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler, Ekonomik Modeller ve Öngörü, Zaman Serileri Analizi, Turizm Ekonomisi, Kültürel Miras Turizmi, Ziyaretçi ve İzleyici Çalışmaları, Teknoloji Yönetimi, İşletme , Dijital Pazarlama, Otel İşletmeciliği, Turizm, Turizm Öngörüsü
Default avatar
İbrahim EROL
Levent Kösekahyaoğlu
Levent KÖSEKAHYAOĞLU
Avrupa Birliği Ekonomisi, Uluslararası İktisadi Kuruluşlar, Uluslararası İktisat (Diğer)
Default avatar
Ünsal YETİM

ARAŞTIRMA VE YAYIN ETİĞİNE İLİŞKİN DERGİ POLİTİKAMIZ

Etik Kurul izni gerektiren çalışmalar (anket ya da ölçek uygulamayı gerektiren, görüşme ve gözlem içeren; doküman, resim, anket vb. diğerleri tarafından geliştirilen ve kullanım izni gerektiren çalışmalar) için etik kurullardan ya da komisyonlardan gerekli izinlerin araştırma yapılmadan önce alınmış olması, bunların makale içeriğinde belirtilmesi ya da ek olarak sunulması gerekmektedir. Bu izinlerin olmaması durumunda yayın ön inceleme safhasında yazara iade edilir.  

Diğer yandan, Araştırma Makalelerinde verisi 2020 yılından önce toplanmış makaleler için ETİK KURUL İZNİ istenmemektedir. Ancak yine bu makalelerde de yöntem kısmında verilerin toplanma tarihlerine ilişkin bilgilere yer verilmesi gerekmektedir.

Hakem değerlendirmelerinde olan araştırmalara ilişkin ham verilerin hakemler tarafından talep edildiğinde sunulması şarttır. Verilerin makalenin yayımı sonrasında da gerektiğinde sağlanması zorunludur. 

MAKALE BENZERLİK RAPORU VE BENZERLİK ORANI HAKKINDA DERGİ POLİTİKAMIZ


Aday makaleler akademik intihal engelleme programından (Örneğin: Turnitin, Ithenticate, intihal.net vb.) alınmış orijinallik raporu ile birlikte gönderilmelidir. Bu oran %20'ye kadar kabul edilmektedir. %20'nin üzerinde benzerlik oranı olan çalışmalar ön kontrol aşamasında iade edilecektir.

ISSN: 2149 - 5823