EVALUATION OF THE ROLE OF INSTITUTIONAL REPUTATION IN THE EFFECT OF ETHICAL CLIMATE ON SUSTAINABILITY PRACTICES IN TERMS OF MANAGER AND INSTITUTIONAL CHARACTERISTICS

Öz

Ethical Climate is the institutional environment perceived by the stakeholders formed by the attitudes, behaviors, rules, and ethical codes in a business. This environment affects the approach of "sustainability", which means that institutions should think about their stakeholders, as well as future generations, and "corporate reputation", which is the impression of the activities of the institution on people. The ethical climate, corporate reputation, and sustainability practices of the institution are among the original basic resources that make institutions different from their equivalents. It is primarily managers and institutions that reveal this difference. The point of view of the institutions and the approach of the managers are crucial for corporation success. This research was carried out due to a search for an answer to the question of whether the importance and approaches of the subjects interact with the characteristics of managers and institutions, and there have not found any similar studies in the literature.
This study aims to analyze the interaction between these three approaches, which are of great importance for institutions, in terms of manager and institution characteristics. The research was conducted with 448 managers in institutions whose success was registered by independent research firms in Turkey, using the survey method. Interactions between approaches were tested with data on manager and institution characteristics, using the Multi-Group Analysis method in the Structural Equation Model. As a result of the research, which was structured according to the opinions of the managers, it was detected that the characteristics of the manager and the institution had a significant and positive effect on the interaction of the three variables with each other. It has also been determined that the results do not differ according to the mentioned characteristics. This shows that these issues should be given importance and applied by all institutions, regardless of the characteristics of the manager and the institution.

Anahtar Kelimeler

• Ethical climate
• corporate sustainability
• corporate reputation
• manager perception
• structural equation model
• demographic

ETİK İKLİMİN SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK UYGULAMALARINA ETKİSİNDE KURUM İTİBARININ ROLÜNÜN YÖNETİCİ VE KURUM ÖZELLİKLERİ BAKIMINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Etik iklim, bir işletmedeki tutumların, davranışların, kuralların ve etik kodların oluşturduğu paydaşlarca algılanan kurumsal ortamdır. Bu ortam, kurumların kendi kadar paydaşlarını, bugün kadar gelecek nesilleri de düşünmesini ifade eden “sürdürülebilirlik” anlayışını ve kurumun faaliyetlerinin insanlar üzerindeki izlenimi olan “kurumsal itibarı” etkilemektedir. Kurumun sahip olduğu etik iklim, sürdürülebilirlik yaklaşımı ve itibar, kurumları benzerlerinden farklı kılan, özgün temel kaynaklarındandır. Bu farklılığı ortaya koyan öncelikli olarak yöneticiler ve kurumlardır. Konulara kurumların bakış açısı ve yöneticilerin yaklaşımı kurumsal başarı için son derece önemlidir. Konular hakkında ortaya konan bu önemin ve yaklaşımın yönetici ve kurumların özellikleri ile etkileşimde olup olmadığı sorusuna cevap arandığı ve alan yazında benzer çalışmalar bulunmadığı için bu araştırma gerçekleştirilmiştir.
Çalışma, kurumlar açısından büyük öneme sahip bu üç yaklaşımın arasındaki etkileşimi yönetici ve kurum özellikleri açısından analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, başarısı Türkiye’nin bağımsız araştırma firmalarınca tescil edilmiş kurumlarındaki 448 yöneticiyle, anket yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Yaklaşımlar arası etkileşimler, demografik ve kurumsal özelliklerle ilgili verilerle, Yapısal Eşitlik Modelinde yer alan çoklu grup analizi (Multi Group Analysis) yöntemiyle test edilmiştir. Yöneticilerin görüşlerine göre yapılandırılan araştırma sonucunda, yönetici ve kurum özelliklerinin, üç değişkenin birbirleri ile etkileşiminde anlamlı ve pozitif bir etkisi olduğu belirlenmiştir. Söz konusu özelliklere göre sonuçların farklılık göstermediği de tespit edilmiştir. Bu da tüm kurumlar tarafından, yönetici ve kurum özelliklerinden bağımsız bir şekilde, bu konulara önem verilmesi ve uygulanması gerektiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Etik iklim
• kurumsal sürdürülebilirlik
• kurumsal itibar
• yönetici algısı
• yapısal eşitlik modeli
• demografik

Kaynakça

1. KAYNAKÇA Aksoy, Ç. (2013). Sürdürülebilirlik performansının değerlendirilmesine yönelik ölçek önerisi ve Türkiye'deki işletmelerde uygulaması. (Doktora tezi), İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
2. Alnıaçık, E., Alnıaçık, Ü., GENÇ, N., 2010, Kurumsal İtibar Bileşenlerinin Algılanan Önemi demografik Özelliklerden etkilenmekte midir?, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 13 Sayı 23 Haziran 2010 ss.93-114
3. Ayral, G. (2021). Yöneticiler Açısından Etik İklimin Kurumsal Sürdürülebilirlik Uygulamalarına Etkisinde Kurum İtibarının Rolü (Doktora Tezi), Doğuş Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul
4. Ayral, G. ., & Saracel, N. . (2021). Etik İklimin Kurumsal İtibar ve Kurumsal Sürdürülebilirlik Yaklaşımına Etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 13(3), 2376–2395. https://doi.org/10.20491/isarder.2021.1267
5. Başarılı Finans Kurumları Listesi. Erişim adresi: https://digitalage.com.tr/sardis-odulleri-sahiplerini-buldu/, Erişim adresi: https://sardisawards.com/.
6. Bibri, M. (2008). Corporate Sustainability / CSR Communications ve Value Creation: A Marketing Approach, School of Management Blekinge Institute of Technology, Master of Business Administration (MBA), Sweden, Spring, Erişim adresi: https://www.diva-portal.org/smash/get/diva2:831498/FULLTEXT01.pdf, Erişim tarihi: 29.10.20.
7. Bilbil, K.E., Sütcü, S.C., Kıyat, & B.D. (2013). Türkiye’de Telekominasyon Sektöründe İtibar Katsayısı ve Marka Sadakati Üzerine Bir Araştırma, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S:35. ss. 163-175.
8. Bilgen, A., (2014), Çalışanların Etik Liderlik ve Etik İKlim Algılamalarının Örgütsel Bağlılıklarına Etkisi; Özel ve Kamu Sektöründe Karşılaştırmalı Bir Uygulama, Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü

9. Bilişim 500. Erişim adresi: https://bthaber.com/b500pdf/ Erişim Tarihi: 01.01.2020
10. Brundtland, G. (1987). Report of the world commission on environment and development: Our common future. Birleşmiş Milletler Genel Asamblesi Belgesi, No. A/42/427)
11. Capital En beğenilen Şirketler. Erişim adresi: https://dbhub.blob.core.windows.net/dbpdf/628-9ee967d2-6905-4e16-a5d5-16a3f52a9 ef3. Erişim Tarihi: 02.12.2019
12. Çiçek, E. ( 2017), Kurumsal İtibarın Kazanılmasında Kurumsal Sosyal Sorumluluk Bilincinin ve Etik Yaklaşımın Rolü, Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi Sayı: 13, 2017, ss. 194-218
13. Çiftçioğlu, B.A. (2009). Kurumsal itibar yönetimi. Ankara: Dora Yayınları.
14. Cullen, J. B., Parboteeah, K. P. ve Victor, B. (2003). The effects of ethical climates on organizational commitment: A two-study analysis, Journal of Business Ethics, 46,127-141.
15. Fombrun, C.J. (1998). Indices of Corporate Reputation: An Analysis of Media Rankings and Social Monitors’ Rattings, CRR, 1(4), 327-340.
16. Fombrun, C.J., Gardberg, N.A. ve Sever, J.M. (2000). The Reputation Quatient:A Multi-Stakeholder Measure of Reputation. The Journal of Brand Management.
17. Fortune 500. Erişim adresi: https://www.fortuneturkey.com/fortune500, Erişim tarihi: 05.11.2019
18. Gellerman, S.W. (1973). The uses of pyschology in management. New York: Coller. Aktaran; Günel, D. (2016). İşletmelerde Etik Liderliğin Etik İklim Üzerindeki Etkisi ve Bir Uygulama, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, İstanbul
19. Hahn, T. ve Scheermesser, M. (2006). Approaches to corporate sustainability among german companies, Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 13(3),150-165.
20. Inglis, R.C., Clive, M. ve Sammut P. (2006). Corporate reputation andorganisational performance: an Australian study. Managerial Auditing Journal.
21. Karatepe, S. (2008). İtibar yönetimi: Halkla ilişkilerde güven yaratma, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23),82.
22. Kohlberg, L. (1984). The philosophy of moral development. New York: Harper and Row.
23. Kul, S. (2014) İstatistik Sonuçlarının Yorumu: P Değeri ve Güven Aralığı Nedir?, Türk Toraks Derneği.
24. Leaniz, P.M.G. ve Bosque, I.R. (2013). Relational capital: The role of sustainability in developing corporate reputation, Poceedings of the International Conference on Intellectual Capital, 539-547.
25. Lee, S.H. ve Ha-Brookshire, J. (2017). Ethical climate and job attitude in fashion retail employees’ turnover intention, and perceived organizational sustainability performance: A cross-sectional study. Sustainability, 9, 465
26. Linnenluecke, M.K. ve Griffiths, A. (2010). Corporate sustainability and organizational culture, Journal of World Business, 45(4), 357-366.
27. Martın, K.D. ve Cullen, J.B. (2006). Continuities and extentions of ethical climate theory: A meta – analytic review. Journal of Business Ethics, 69, 175 – 194.
28. Saruhan, Ş.C. ve Özdemirci, A ve (2016). Bilim, felsefe ve metodoloji, (4. Baskı). İstanbul: Beta Yayıncılık.
29. Ordu, M., 2015, İş Ahlakının Kurumsal İtibar Üzerindeki Etkisine Yönelik Bir araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Kütahya
30. Öncel, A.Z., Yıldız, M.L. 2012, The Impact of Ethical Climate on Relationship between Corporate Reputation and Organizational Identification, 8. International Strategic Management Conference
31. Özmehmet, E. (2008). Dünyada ve Türkiye’de sürdürülebilir kalkınma yaklaşımları. Journal of Yaşar University, 3(12),1853-1876.
32. Schwepker, J.R. Charles, .H. (2001). Ethical climate’s relationship to job satisfaction, organizational commitment, and turnover ıntention in the salesforce. Journal of Business Research, 54, 39-52.
33. Tuna, Ö. (2014). Kurumsal sürdürülebilirlik yaklaşım ve uygulamaları: Kobi’lere yönelik bir araştırma. (Doktora tezi) Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
34. Ural, E.G. (2012). Kurumsal itibarı ölçme yöntemi olarak türkiye itibar endeksi ve endeks sonuçlarından hareketle türkiye’de elektronik sektörünün itibarı üzerine bir değerlendirme. Online Academic Journal of Information Technology, 3(7), https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1114456, (30.10.2020).
35. Victor B. ve Cullen J.B. (1988). The organizational bases of ethical work climate, Administrative Science Quarterly. WCED (1987). Our Common Future: Report of the World Commission on Environment and Development, Erişim adresi : http://www.un-documents.net/ocf-02.htm
36. Zaim, H., İştar, E., 2011, Aile İşletmelerinin Sürdürülebilirliğinde İş Etiğinin Etkisi: Trabzon İlinde bir uygulama; Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Yıl: 5, Sayı: 1, Üniversitesi İşletme Fakültesi
37. Zhu, Y.,Sun, L., Leung, A.S.M., (2014), Corporate social responsibility, firm reputation, and firm performance: The role of ethical leadership, Asia Pac J Manag, 31:925–947