SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK EKSENİNDE MANİSA CELAL BAYAR ÜNİVERSİTESİ’NİN KARBON AYAK İZİNİN HESAPLANMASINA YÖNELİK BİR ARAŞTIRMA
Öz
Dünyanın dönüşmesinde önemli bir kırılma noktası olan Sanayi Devrimiyle başlayan süreçte artan dünya nüfusu ve refah talebine bağlı olarak çevreye duyarlı olmayan üretim ve tüketim tarzı birçok çevre sorununun doğmasına neden olmuştur. İnsanlık tarihinin en önemli çevre sorunlarından biri olarak görülen küresel ısınmaya bağlı iklim değişikliği ve diğer çevre sorunlarıyla mücadelede sürdürülebilir kalkınma anlayışı benimsenmeye başlanmıştır. Dünya paralelinde sürdürülebilir kalkınma anlayışını ve yeşil büyüme modelini benimseyen Türkiye’nin sera gazı emisyonlarının ve çevre sorunlarının giderek artması karşısında çevreye duyarlı politika ve stratejilerin hayata geçirilmesinin önemi giderek artmaktadır. Bu çerçevede, bilim üreten ve yayan kurumlar olarak üniversitelerin sürdürülebilir bir dünyanın sağlanmasındaki sorumlulukları ve rolleri oldukça önemlidir. Bu çalışmada, Manisa Celal Bayar Üniversitesi’nin karbon ayak izini hesaplayarak kaynakların sürdürülebilir kullanımına ve küresel iklim değişikliği ile mücadelede yapılması gerekenlere dikkat çekmek ve geleceğin mimarı olan üniversitelerin sorumluluk ve rollerinin önemini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu kapsamda, Üniversitenin birincil karbon ayak izi IPCC Metodolojisi Tier 1 yaklaşımıyla hesaplanmış ve 2016 yılı için 8.953,906 Ton CO2 emisyonunda bulunduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Karbon ayak izi,küresel ısınma,küresel İklim değişikliği,sürdürülebilirlik
Kaynakça
- Aksay, C.S, Ketenoğlu, O. Ve Kurt L. (2005). Küresel Isınma ve İklim Değişikliği. Selçuk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Fen Dergisi, 25, 29-41.
- Aksoy, Ç., 2013. Sürdürülebilirlik Performansının Değerlendirilmesine Yönelik Ölçek Önerisi ve Türkiye’deki İşletmelerde Uygulaması. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi SBE, İşletme ABD, Muhasebe-Finansman Bilim Dalı, İstanbul, Türkiye, 214s.
- Atabey, T. (2013). Karbon Ayak İzinin Hesaplanması: Diyarbakır Örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Atabey, T. (2013). Karbon Ayak İzinin Hesaplanması: Diyarbakır Örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
- Beyhan, S. G. ve Ünügür, S. M. (2005). Çağdaş Gereksinmeler Bağlamında Sürdürülebilir Turizm ve Kimlik Modeli. İTÜ Dergisi/a, Cilt: 4, Sayı:2, 79-87.
- Birkan, İ. (2014). Küresel Isınma ve Karbon Ayak İzimiz. Erişim Adresi http://www.turkishnews.com/tr/content/wp-content/uploads/2014/08/KURESEL-ISINMA-VE-KARBON-AYAK-IZIMIZ.pdf
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (ÇŞB). (2014). Sera Gazı Emisyonlarının İzlenmesi ve Raporlanması Hakkında Tebliğ. 1-40.
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (ÇŞB). (2012). Türkiye ve İklim Değişikliği Müzakereleri. Erişim Adresi http://iklim.cob.gov.tr/iklim/Files/yay%C4%B1nlar/makale-Doha.pdf
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (ÇŞB). (2009). Türkiye İklim Değişikliği Stratejisi 2010-2023. Erişim Adresi http://www.csb.gov.tr/db/iklim/banner/banner592.pdf
- Danışman, İ.K. ve Özalp, A.G. (2016). Karbon Ayak İzinin Azaltılmasında Yeşil Liman Uygulamasının Rolü: Marport Örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi, 99-116.
- DSİ Genel Müdürlüğü, Etüd ve Plan Dairesi Başkanlığı, İklim Değişikliği Birimi. (2010). İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi, Kyoto Protokolü ve Türkiye. Erişim Adresi www.dsi.gov.tr/iklim/sozlesmeler/cerceve_sozlesme_kyoto/iklim_degisikligi_cerceve_sozlesmesi_ve_turkiye.pdf