SÜRDÜRÜLEBİLİR KALİTE ALGISININ İŞTEN AYRILMA NİYETİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE İŞ TATMİNİNİN ARACI ROLÜ
Öz
Bu çalışma ile sürdürülebilir kalite algısının iş tatmini aracılığıyla işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul’da “cam, çimento ve toprak”, “kimya, petrol, lastik ve plastik”, “metal” ve “otomotiv” sektörlerinde görev yapan 355 çalışan oluşturmuştur. Veriler, 2017 yılı içerisinde anket yöntemi ile toplanmıştır. Araştırma değişkenlerinin ölçülmesinde literatürde daha önce kullanılan ve Türkiye’de geçerlilik-güvenirlik analizi yapılan 5’li Likert tipi ölçekler kullanılmıştır. Araştırma modelinin test edilmesinde Yapısal Eşitlik Modeli analizinden yararlanılmıştır. Katılımcıların kurumlarına yönelik sürdürülebilir kalite algılarının 1,86±0,73 ortalama ile düşük olduğu belirlenmiştir. Aynı şekilde katılımcıların iş tatmini ortalaması da 2,31±0,87 ile düşük düzeydedir. İşten ayrılma niyeti ortalaması ise 3,67±1,04 ile yüksek düzeydedir. Araştırmanın sonucunda sürdürülebilir kalite algısının işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde iş tatmininin tam aracı rolü olduğu belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
sürdürülebilir kalite algısı,iş tatmini,işten ayrılma niyeti
Kaynakça
- Agin, Ö. (2010). İşe bağlanma Düzeyinin İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkileri. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
- Babin, B. J. ve Boles, J. S. (1998). Employee Behavior in A Service Environment: A Model and Test of Potential Differences Between Men and Women. The Journal of Marketing, 62, 77-91.
- Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The Moderator–Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.
- Bartlett, K. R. (1999). The Relationship Between Training and Organizational Commitment in The Health Care Field. (Doctoral Dissertation), The University of Illinois, Urbana.
- Blau, G. (1989). Testing the Generalizability of A Career Commitment Measure and Its Impact on Employee Turnover. Journal of Vocational Behavior, 35(1), 88-103.
- Bluedorn, A. C. (1982). A Unified Model of Turnover From Organizations. Human Relations, 35(2), 135-153.
- Begley, T. M. ve Czajka, J. M. (1993). Panel Analysis of the Moderating Effects of Commitment on Job satisfaction, Intent to Quit, and Health Following Organizational Change. Journal of Applied Psychology, 78(4), 552-556.
- Büte, M. (2011). Kayırmacılığın Çalışanlar Üzerine Etkileri ile İnsan Kaynakları Uygulamaları İlişkisi: Türk Kamu Bankalarına Yönelik Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 383-404.
- Çankır, B. ve Eti, S. (2017). Üniversitelerde Sürdürülebilirlik ve Kalite: Sürdürülebilir Kalite Algısı Ölçeği (SKA-Ö)’nin Geliştirilmesi, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. II. Uluslararası Yükseköğretim Çalışmaları Konferansı, 103-104, Antalya.
- Çarıkçı, İ. H. ve Çelikkol, Ö. (2009). İş–Aile Çatışmasının Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(9), 153-170.