A Different Example in Antalya’s Publication History: A Review On ‘Akdeni̇z Çağdaş’ Magazine

Öz

It the local press is important in that it can directly address the problems of different communities in the region where it is published. Akdeniz Çağdaş was published by the “Mediterranean Branch of the Contemporary Journalists Association” in Antalya in January 2002 with the slogan "Journalists' Newspaper". The aim of this study is to help media history researchers by revealing the status of the Antalya press with the contents of Akdeniz Çağdaş, which is a journalism professional organization publication and differs from other media organs in this respect. In the literature review, it was seen that the number of bibliographical studies in the history of the press was few in number. In this context, the bibliography of the journal is presented. In the examination made using the document analysis, it was found that a total of 226 texts were published in Akdeniz Çağdaş. Although it is seen that the texts of different types published mostly reflect the problems experienced by journalists, it has been found that content related to urban and country problems is also included. Akdeniz Çağdaş, which added diversity to its publishing in the city, could not be freed from the problems of the local press, which formed its main content, and its publishing life ended after 7 issues were published in irregular periods.

Anahtar Kelimeler

• Local Media
• Antalya
• Professional Organization Publication
• Akdeniz Çağdaş
• Bibliography

Antalya Yerel Basınında Farklı Bir Örnek: ‘Akdeniz Çağdaş’ Üzerine Bir İnceleme

Öz

Yerel basın yayınlandığı bölge içerisinde yer alan farklı toplulukların sorunlarını doğrudan ele alabilmesi açısından önemlidir. Akdeniz Çağdaş, Çağdaş Gazeteciler Derneği Akdeniz Şubesi’nin yayını olarak 2002 yılının Ocak ayında Antalya’da “Gazetecilerin Gazetesi” sloganıyla çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı, gazetecilik meslek örgütü yayını olan ve bu yönüyle diğer yayın organlarından ayrılan Akdeniz Çağdaş’ın içerikleriyle Antalya basınının durumunu ortaya koyarak basın tarihi araştırmacılarına yardımcı olmaktır. Literatür taramasında basın tarihi araştırmalarında bibliyografya türündeki araştırmaların sayıca az olduğu görülmüştür. Bu kapsamda derginin bibliyografyası sunulmuştur. Doküman analizinden faydalanılarak yapılan incelemede Akdeniz Çağdaş’ta 226 metnin yayınlandığı bulgulanmıştır. Yayınlanan farklı türlerdeki metinlerin çoğunlukla gazetecilerin yaşadıkları sorunları yansıttığı görülmekle birlikte kent ve ülke sorunlarıyla ilgili içeriklere de yer verildiği tespit edilmiştir. Bu yönüyle kentteki yayıncılığa çeşitlilik katan Akdeniz Çağdaş, ana içeriğini oluşturan yerel basının sorunlardan azade olamamış, düzensiz periyotlarda 7 sayı yayımlandıktan sonra yayın hayatı sonlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yerel Medya
• Antalya
• Meslek Örgütü Yayını
• Akdeniz Çağdaş
• Bibliyografya

Kaynakça

1. Açıkalın, F. (2022) Yerele sıkılan gazetecilik. Küresel Gazeteciler Konseyi Dergisi Küresel Medya. Temmuz- Aralık. (6).
2. Akdeniz Çağdaş. (Aralık 2002) S.2
3. ------------------- (Haziran-Temmuz 2003). Sayı 3.
4. ------------------- (Haziran-Temmuz 2007). Sayı 5.
5. ------------------- (Kasım 2007). Sayı 6.
6. ------------------- (Mart 2008). Sayı 7.
7. ------------------- (Mayıs 2007). Sayı 4.
8. ------------------- (Ocak 2002). Sayı 1.

9. Alemdar, K. (1996). İletişim ve tarih. İmge Kitabevi.
10. Altınkaya, V. (2020). Yerel medya can çekişiyor. Küresel Gazeteciler Konseyi Dergisi Küresel Medya. Ocak-Haziran, 1.
11. Arıkan, Z. (2008). Antalya’da Anadolu Gazetesi ve Haydar Rüştü Öktem. Antalya Kent Müzesi Projesi.
12. -------------(2019). İlk gazete: Antalya’da Anadolu. H. Üstün (Der.), Antalya basın tarihi 1920-2013 içinde (ss. 74-82). Antalya Büyükşehir Belediyesi Yayını.
13. Atabek, Ü., & Bayram, F. (2009). Antalya’da iletişim. https://www.academia.edu/33837772/ANTALYADA_%C4%B0LET%C4%B0%C5%9E%C4%B0M_2009
14. Atçeken, K. (2018). Resmi ilan desteği ve yerel basın ilişkisi. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü e-dergi, 1(2), 25-32.
15. Bak, G. (2018). Erzurum yerel gazetelerinde kullanılan sloganların göstergebilimsel analizi. Social Sciences Studies Journal, 4(27), 6165-6171.
16. Basın İlan Kurumu. (tarih yok). 2022 Ekim ayı listesi. 11 Ekim 2022 tarihinde https://ilanbis.bik.gov.tr/Uygulamalar/AylikListe adresinden erişilmiştir.
17. Bek, M. K. (2005). Yerel politika ve yerel medya. S. Alankuş (Der.), Medya ve toplum içinde (ss. 133- 149). IPS İletişim Vakfı Yayınları.
18. Bekiroğlu, O. (2008). Yerel kamuoyunun oluşumunda yerel basının rolü-Trabzon örneğinde bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 131-151.
19. Bodur, F. (1996). Yerel basında yönetim ve örgüt yapısı (Yayımlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Bülbül, R. (1997). Temel gazetecilik bilgileri. Paragraf Dizgi ve Tasarım.
21. Dağtaş, E., & Dağtaş, B. (2007). Eskişehir kent basını ve gazeteciliği üzerine bir profil denemesi: Gazetecilerin kent basınına ilişkin tutumları. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, (6), 9-46.
22. Dayar, E. (2011). Gazetelerde yazılı tarih Antalya’da gündelik hayat ve basın 1920-1928. Antalya Büyükşehir Belediyesi.
23. ------------- (2017). Antalya’da “Lisan-ı Millet”in ilk temsilcilerinden Akdeniz Gazetesi (1925-1926). Cumhuriyet Tarihi Araştırmaları Dergisi, 13(26), 181-207.
24. Duverger, M. (2002). Sosyal bilimlere giriş. Bilgi Yayınevi.
25. Erinç, O. (2007). Yerel medyanın tarihsel gelişimi ve geleceği. S. Gezgin (Ed.). Türkiye’de yerel basın içinde (ss. 107-111). İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
26. Faraç, M. (1999). Türkiye’deki yerel basın hakkında genel bilgi. Türkiye’de ve Almanya’da yerel gazetecilik içinde (ss. 22-29). Konrad Adenauer Vakfı.
27. Geray, H. (2017). Toplumsal araştırmalarda nicel ve nitel yöntemlere giriş. Ütopya Yayınevi.
28. Gezgin, S. (1998). Basın sözlüğü. İstanbul İletişim Fakültesi Yayınları.
29. Girgin, A. (1997). Cumhuriyet döneminde Türkiye’deki yerel basının gelişmesi. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Yayınları.
30. ------------- (2007). Türkiye’de yerel basın ve resmi ilan. S. Gezgin (Ed.), Türkiye’de yerel basın içinde (ss. 243-260). İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
31. Güçlü, M. (2012). Antalya’da yerel basının ilk temsilcisi: Antalya’da Anadolu gazetesi (19 Aralık 1920-12 Eylül 1922). Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, 12(25), 33-54.
32. Horoz, T. (2022). Yerel medya. S. Özay & S. Kaya (Ed.), Yerel gazetecilik içinde (ss. 59-112). Çizgi Kitabevi.
33. Kaya, M. (2018). Gazeteci ve siyasetçi olarak Haydar Rüştü Öktem (1885-1951) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
34. Kuyucu, M. (2013). Türkiye basınında tekelleşme tartışmaları: Türkiye’nin ilk medya holding patronu Asil Nadir üzerine bir inceleme. Uluslararası Hakemli Beşeri ve Akademik Bilimler Dergisi, 2(5), 18-38.
35. Manka, A. G. (2008). Anadolu Ajansı ve II. Dünya Savaşı. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi.
36. Özcan, A. (2022). Yerel gazetecilik. S. Bayrakcı & S. Özay (Ed.), Dijital çağda uzman gazetecilik içinde (ss. 333-351). Çizgi Kitabevi.
37. Özçetin, B., Çeliker, D., & Sepetçi, T. (2019). Çok partili hayata geçiş ve Antalya basını. H. Üstün (Der.), Antalya basın tarihi 1920-2013 içinde (ss. 145-177). Antalya Büyükşehir Belediyesi Yayını.
38. Özkaya, Y. (1985). Millî Mücadele başlangıcında basın ve Mustafa Kemal Paşa’nın basınla ilişkileri. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, 1(3), 871-912.
39. Özkaya, Y. (2001). Millî mücadelede Atatürk ve basın. I. Cumhuriyet.
40. Polat, N. H. (2002). Türkiye’de yerel basının gelişimine kısa bir bakış. Türklük Bilimi Araştırmaları, 12(7), 8-25.
41. Schlapp, H. (2000). Gazeteciliğe giriş. Konrad Adenauer Vakfı.
42. Schneider, W., & Raue, P. J. (2002). Gazetecinin el kitabı. Konrad Adenauer Vakfı.
43. Şahin, M. (2012). Ajans gazeteciliği ve haber ajansları. Pelikan Yayıncılık.
44. Şeker, M. (2007). Tekniği, içeriği, çalışan profili, haber kaynakları, ekonomi politiği, gücü ve sorunlarıyla yerel gazeteler. Tablet Yayınları.
45. Şenol, F. T. (2022). Milli mücadele dönemi taşra basını. S. Özay & S. Kaya, (Ed.), Yerel gazetecilik. Çizgi Kitabevi.
46. Tokgöz, O. (2000). Temel gazetecilik. İmge Kitabevi.
47. Topuz, H. (2016). II Mahmut’tan holdinglere Türk basın tarihi. Remzi Kitabevi.
48. Uçak, O., & Erkal, A. (2019). Osmanlı’dan günümüze Türkiye’de yerel basının gelişim süreci. Selçuk İletişim Dergisi, 12(1), 92-122.
49. Üstün, H. (2019a). 1980 sonrası Antalya basını. H. Üstün (Der.), Antalya basın tarihi 1920-2013 içinde (s. 269-348). Antalya: Antalya Büyükşehir Belediyesi Yayını.
50. ------------- (2019b). Antalya’da gazetecilik meslek örgütleri. H. Üstün (Der.). Antalya basın tarihi 1920- 2013 içinde (ss. 429-463). Antalya Büyükşehir Belediyesi Yayını.
51. Yaşın, C. (2009). Türkiye’de yerel basının yapısal özellikleri ve üretim koşulları. İletişim Fakültesi Dergisi, (28), 115-151.
52. Yerel medya veri tabanı araştırması (tarih yok). 13 Ekim 2022 tarihinde https://yerelmedyavt.com/, adresinden erişilmiştir.
53. Yıldırım, A., & Şimşek H. (2000). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınevi.
54. Yılmaz, S. H. (2005). Antalya'da yerel basın örnek Akdeniz Atılım gazetesi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 23, 137-147.
55. Yücel, S. (2009). Yerel basının genel görünümü (1980-2000). K. Alemdar (Haz.), Türkiye’de kitle iletişimi dün-bugün-yarın içinde (ss. 514- 522). Gazeteciler Cemiyeti.