Developing Dynamic Curriculum with AHP Method: An Application in OSTIM Technical University Management Information Systems Department

Öz

Extraordinary developments in technology, management and communication facilities have significantly changed the expectations of sector managers, students, and academics from a university curriculum. Today's business world and academicians expect management information systems students to be graduates who understand the sector they want to work in, recognize their own goals and expectations, can constantly update themselves in terms of instant changes in technology, and have high social and communication skills. In order to achieve this, there is a need for scientific and dynamic curriculum systems that allow students to get to know themselves during their education, academicians can dynamically monitor the academic development of the student, and the sectoral manager can shape the student in line with their own needs. In this applied research, it was discussed how to create a dynamic curriculum with AHP method based on OSTIM Technical University Management Information Systems Department. The aim of the study is to contribute to the curriculum improvement studies carried out within the scope of all higher education institutions, especially the management information systems departments of the universities.

Anahtar Kelimeler

• Management Information Systems
• Dynamic Curriculum Development
• AHP Method

AHP Yöntemi ile Dinamik Müfredat Geliştirme: OSTİM Teknik Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri Bölümünde Bir Uygulama

Öz

Teknolojide, yönetim biçimlerinde ve iletişim imkanlarında yaşanan olağanüstü gelişmeler; sektör yöneticilerinin, öğrencilerin ve akademisyenlerin bir üniversite müfredatından beklentilerini önemli ölçüde değiştirmiştir. Günümüzün iş dünyası ve akademisyenleri; yönetim bilişim sistemleri bölümü öğrencilerinin çalışmak istediği sektörü anlayan, kendi amaçlarını ve beklentilerini tanıyan, teknolojideki anlık değişimler açısından kendisini sürekli güncelleyebilen, sosyal ve iletişim becerileri yüksek mezunlar olmalarını beklemektedir. Bunun gerçekleşebilmesi için; öğrencilerin öğrenim gördükleri süre içinde, kendilerini tanımalarına imkân veren, akademisyenlerin öğrencinin akademik gelişimini dinamik olarak izleyebildiği, sektörün öğrenciyi kendi ihtiyaçları doğrultusunda şekillendirebildiği bilimsel ve dinamik müfredat sistemlerine ihtiyaç vardır. Bu uygulamalı araştırmada; OSTİM Teknik Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri Bölümü esas alınarak, AHP yöntemi ile dinamik bir müfredatın nasıl oluşturulabileceği tartışılmıştır. Araştırmanın; üniversitelerin yönetim bilişim sistemleri bölümleri başta olmak üzere, tüm yükseköğretim kurumları kapsamında yapılan müfredat iyileştirme çalışmalarına katkı sağlaması amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yönetim Bilişim Sistemleri
• Dinamik Müfredat Geliştirme
• AHP Yöntemi

Kaynakça

1. Adıgüzel O., Çetintürk G., ve Er O. (2009). “Konaklama İşletmelerinde Olan Müşteri Tercihinin AHP Yöntemi ile Belirlenmesi”. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyon Dergisi. Cilt:1 Sayı:1 S:17-35.
2. Barutçugil, İ. (2002). Bilgi Yönetimi (1. Baskı), İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
3. Biçer, G. ve Düztepe, Ş. (2003). “Yetkinlikler ve Yetkinliklerin İşletmeler Açısından Önemi”. Journal of Aeronautics and Space Technologies, 1(2), 13-20.
4. Bingöl, D. (2003). İnsan Kaynakları Yönetimi, Beta Yayınları. Baskı, İstanbul, 322.
5. Bocij, P., Greasley, A. ve Hickie, S. (2003). Business Information Systems: Technology, Development and Management for the E-Business (2nd Ed), England: Prentice Hall
6. Cici Karaboğa, E.N. (2018). Yönetim Bilişim Sistemleri Kullanımı Açısından Kurumsal Değişime Direnç Algılamalarının İç Müşteri Memnuniyeti Üzerine Etkisi: Üniversite Hastaneleri Üzerinde Bir Araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi.
7. Cordella, A. ve Lannaci, F. (2011). Information System sand Organisations. London: University of London International Programmes.
8. Dyer J.S. (1990). “Remaks On The Analytic Hierarchy Process”. Management Science. Vol.36, ss:249-258.

9. Elçi, A. (2016). “Yönetim Bilişim Sistemleri Öğrencilerinin Beceriler ve Yetkinlikler Algıları-Bilgi Toplumuna Doğru”. Journal of Higher Education Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 6(3).
10. Gil Gomez, H., Arango Serna, M. D. ve Oltra Badenes, R. F. (2010). “Evolution and Trends of Information Systems for Business Management: The M-Business. A Review”, Dyna, 77(163), 181-193.
11. Günaydın N. (2016). Analitik Hiyerarşi Prosesi ve Bir Uygulama. Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
12. Güneş, F. (2012). Bologna Süreci ile Yükseköğretimde Öngörülen Beceri ve Yetkinlikler. Journal of Higher Education & Science / Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(1).
13. Karahoca, D. ve Karahoca, A. (1998). Yönetim Bilişim Sistemleri (1. Baskı), İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
14. Kırdök, Ü.Y. (2020). Türkiye'deki Yönetim Bilişim Sistemleri Programlarının Müfredat Açısından İncelenmesi ve Geliştirilmesi Konusunda bir Yapı Önerisi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Ufuk Üniversitesi.
15. Kırık, A. M., ve Köyüstü, S. (2018). Z Kuşağı Konusunda Yapılmış Tezlerin İçerik Analizi Yöntemiyle İncelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 6(2), 1497-1518.
16. Laudon, K.C ve Laudon, J.P. (2011). Management Information Systems: Managing the Digital Firm (12th Edition), U.S.A.: Prentice Hall.
17. Laudon K.C. ve Laudon JP. (2018). Yönetim Bilişim Sistemleri: Dijital İşletmeyi Yönetme, 12. Basımdan Çeviri (Çeviri Editörü: Uğur Yozgat.). Ankara: Nobel Yayın.
18. Litecky, C., Aken, A., Prabhakar, B., Arnett, K. (2009). “Skills in the MIS Job Market”. AMCIS 2009 Proceedings, 255.
19. Mahiroğlu, A. (1994). Türkiye’de Mesleki ve Teknik Eğitimde Program Geliştirme Sorunları. Uluslararası Mesleki ve Teknik Eğitim Sempozyumu. Ankara.
20. Oliva, P. F. (1988). Developing the Curriculum. Second Edition. Boston: Scott, Foresman and Company
21. Özbek A. (2017). Çok Kriterli Karar Verme Yöntemleri ve Excel ile Problem Çözümü Kavram-Teori-Uygulama. Seçkin Yayıncılık. Ankara.
22. Özçalıcı M. (2017). Matlab ile Çok Kriterli Karar Verme Teknikleri. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
23. Rodmunkong, T., Wannapiroon, P. ve Nilsook, P. (2014). “The Challenges of Cloud Computing Management Information System in Academic Work”, International Journal of Signal Processing Systems, 2(2), 16-165. doi: 10.12720/ijsps.2.2.160-165
24. Saaty T. L. (1980). The Analytic Hierarchy Process. Mc Graw-Hill, New York
25. Saaty T. L. (2000). Fundamentals Of Decision Making And Priority Theory. Pittsburgh: Rws Publications, USA
26. Timor, M. (2004). “Şehir İçi Alışveriş Merkezi Yer Seçimi Faktörlerinin Analitik Hiyerarşi Prosesi Yardımıyla Sıralanması”. Yönetim Dergisi: İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü, 15(49), 3-18.
27. Tyler, W. Ralph. Basic Principles of Curriculum and Instruction. The University of Chicag o Press, 1993.
28. Uğur, N. G ve Hamit Turan, A. (2019). Critical Professional Skills of MIS Graduates: Practitioner vs. Academician Perspectives. Journal of Education for Business, 94(4), 251-258.
29. Vural, M. (2019). Yönetim Bilişim Sistemleri Bölümü Mezunlarının Sahip Olması Gereken Bilgi, Beceri ve Yetkinlikler, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi.
30. Wilkerson, J. W. (2012). An Alumni Assessment of MIS Related Job Skill Importance and Skill Gaps. Journal of Information Systems Education, 23(1), 85.
31. Wulf, K.M. ve Schave. B. (1984). Curriculum Design: A Handbook for Educators. California: Scott, Foresman and Company.