A STUDY ANALYSIS OF THE PIANO PERFORMANCE OF THE WORK TITLED NALBANDIM

Öz

ABSTRACT This research presents a practice analysis focused on the performance of the piano work “Nalbandım” from İstemihan Taviloğlu’s Gençler İçin I (For Young People I) album. The objective was to develop pedagogical implications through an examination of the work’s formal, melodic, rhythmic, and technical characteristics. Employing a qualitative research approach, the study utilized document analysis, with the written score serving as the primary source. The analysis determined that the piece is structured in the Hüseyni makam (Kerem scale), features a two-part song form with an (a + a) (b + b’) phrase structure, and is harmonized using tonal tertian harmonies. The 9/4 meter reflects the characteristic nine-beat metric of the zeybek dance, while the broken-chord movements parallel the playing style of the bağlama, and the fingering changes are analogous to the playing technique. A gradual practice method beginning with left-hand work is proposed, emphasizing the rhythmic structure essential to the zeybek character. This study aims to contribute to the field by offering an applicable examination model for teaching Turkish music-based piano repertoire and by clarifying the relationship between analytical examination and performance practice.

Anahtar Kelimeler

• Turkish piano works
• İstemihan Taviloğlu
• piano education
• zeybek
• practice analysis.

NALBANDIM ADLI ESERİN PİYANO İCRASI ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA ANALİZİ

Öz

ÖZ Bu araştırma, İstemihan Taviloğlu’na ait Gençler İçin I albümünden “Nalbandım” adlı piyano eserinin icrasına yönelik çalışma analizini gerçekleştirmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada, eserin biçimsel, melodik, ritmik ve teknik özellikleri incelenerek pedagojik çıkarımların geliştirilmesi hedeflenmiştir. Nitel araştırma yaklaşımı doğrultusunda yapılandırılan bu çalışma, doküman incelemesine dayalı olarak yürütülmüş; eserin yazılı notası esas alınarak ayrıntılı biçimde çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda, eserin Hüseyni makamı (Kerem dizisi) yapısında olduğu, iki bölmeli şarkı formunda (a + a) (b + b’) cümle yapısını sergilediği ve tonal üçlü armonilerle çok seslendirildiği tespit edilmiştir. Eserin 9/4'lük ölçü yapısının zeybek oyununun karakteristik dokuz zamanlı tartım özelliğini yansıttığı, kırık akor hareketlerinin bağlamadaki tavır hareketlerine, parmak numarası değişimlerinin ise çırpma tezene hareketine benzerlik gösterdiği belirlenmiştir. Zeybek karakterinin gerektirdiği ritmik yapı ön plana alınarak sol el çalışmasından başlayan aşamalı bir çalışma yöntemi önerilmiştir. Bu araştırmanın Türk müziği temelli piyano repertuvarının öğretimine yönelik uygulanabilir bir inceleme modeli sunarak analitik çözümleme ile icra pratiği arasındaki ilişkiyi somutlaştırması bakımından alana katkı sağlaması beklenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Türk piyano eserleri
• İstemihan Taviloğlu
• piyano eğitimi
• zeybek
• çalışma analizi.

Kaynakça

1. Berki, T. ve Çevik, S. (2004). Koro eserlerinde performansa yönelik bir analitik model. TAYF Müzik Araştırma Dergisi, 1(1), 33-34.
2. Bulut, F. (2011). Piyano eğitiminde geleneksel Türk Halk Müziği kaynaklı eserlerin seslendirilmesine yönelik oluşturulan bir çoklu analiz modeli. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1), 31-52.
3. Büyükkayıkçı, G. E. (2008). Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı keman öğrencilerine uygulanan müzikal boğumlama eğitiminin temel müzikal boğumlama özelliklerine etkisi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Müzik Öğretmenliği Bilim Dalı, Ankara.
4. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (2nd ed.). Thousand Oaks: Sage Publications.
5. Demirsipahi, C. (1975). Türk halk oyunları. Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
6. Ercan, N. (2008). Piyano eğitiminde ilke ve yöntemler. Ankara: Sözkesen Matbaası.
7. Gâzimihâl, M. R. (1999). Türk halk oyunları kataloğu III. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
8. Guba, E. G. ve Lincoln, Y. S. (1994). Competing paradigms in qualitative research. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Handbook of qualitative research (Vol. 2, pp. 105-163). Sage.

9. Klenke, K. (2016). Qualitative research in the study of leadership. Bingley: Emerald Group Publishing Limited.
10. Mimaroğlu, İ. (1995). Müzik tarihi. (5. Basım). İstanbul: Varlık Yayınları.
11. Say, A. (1998). Türkiye’nin müzik atlası. İstanbul: Borusan Kültür Sanat Yayınları A.Ş.
12. Sınır, İ. (2020). J. S. Bach’ın BWV 851 numaralı prelüd ve fügünün formel ve tonal analizi. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 12-36.
13. Şen, S. B. (1999). Piyano tekniğinin biyomekanik temelleri. İstanbul: Pan Yayıncılık.