Örgütsel Bağlamda Uyum Metodolojisi
Öz
Günümüzün artan rekabet koşullarında insan’ın önemi daha da belirgin hale gelmekte, örgüt, iş ve çalışma grupları ile uyumlu işgöreni seçme ve elde tutma çok daha önem kazanmaktadır. Artan sorunlara çözüm bulma arayışı profesyonelleri olduğu kadar akademisyenleri de araştırma yapmaya sevk etmekte, özellikle teknolojinin iş ve örgütlere olan etkileri dikkate alındığında, yalın örgüt modellerinin geliştiği ve proje türü örgüt yapılarının yaygınlaştığı görülmektedir. Bu bağlamda, insan odaklı sorunlara çözüm bulmada önemli bir boyut, örgüt/iş/grup ile uyumlu “insan” ın seçilmesi ve örgütte tutulması olabilecektir. Bireylerin çalıştıkları iş ve organizasyonlara gösterdikleri uyum ya da uyumsuzluklar bir süredir Örgütsel Davranış ve İnsan Kaynakları Yönetimi literatürünün ara kesitinde incelenen konulardan biri olma özelliğini taşımaktadır. Literatürde çeşitli boyutlarda kavramlaştırılmış olan kişi- çevre uyumu, söz konusu alt boyutlara yönelik geliştirilen operasyonel tanımlara göre farklı türlerde belirlenmekte, böylece uyum türlerine yönelik bir uyum metodolojisi gelişmektedir. Bu araştırmada, literatürde tanımlanan uyum türleri için geliştirilmiş operasyonel tanımlara bağlı olarak uyum değerini belirleyen skorlama yöntemlerinden söz edilerek uyum metodolojisi açıklanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Allison, Paul D. (1978). Measures of Inequality, American Sociological Review 43. 865-880. https://www.jstor.org/stable/2094626?seq=1#page_scan_tab_contents
- Behery, M. H. (2009). Person-Organization Job Fitting and Affective Commitment to the Organization: Perspectives from the UAE, Cross Cultural Management: An International Journal, Vol 16, No:2. 179-196 https://doi.org/10.1108/13527600910953928
- Box G,. ve Draper NR. (2007). Response Surfaces, Mixtures, and Ridge Analyses. 2nd ed. Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons. ISBN: 978-0-470-05357-7
- Bowen, D. E., Ledford, G. E., Nathan, B. R. (1991). Hiring for the organization, not the job. Academy of Management Executive, 5 (4). 35-51. https://www.jstor.org/stable/4165035?seq=1#page_scan_tab_contents
- Bretz, R. D.; Ash, R. A., Dreher, G. F. (1989). Do people make the place? An examination of attraction-selection-attrition hypotheses Personnel Psychology, 42. 561-581. http://digitalcommons.ilr.cornell.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1437&context=cahrswp
- Bretz, R. D. ,Jr.; Judge, T.A. (1994). Person-Organization fit and the theory of work adjustment: Implications for satisfaction, tenure, career success, Journal of Vocational Behaviour, 44 (1). 32-54. https://doi.org/10.1006/jvbe.1994.1003
- Burke, R. J. ve Deszca, E. (1982). Preferred organizational climates of Type A individuals, Journal of Vocational Behavior, 21. 50-59. https://doi.org/10.1016/0001-8791(82)90052-5
- Cable, D. M. ve Judge, T. A. (1994). Pay preferences and job search decisions: A Person-Organization Fit Perspective, Personnel Psychology, 47. 317-348. DOI: 10.1111/j.1744-6570.1994.tb01727.x
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yazarlar
İşik Çiçek
ALANYA ALAADDİN KEYKUBAT ÜNİVERSİTESİ, MÜHENDİSLİK FAKÜLTESİ, İŞLETME MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ
Türkiye
İdil V. Evcimen
İSTANBUL TEKNİK ÜNİVERSİTESİ, İŞLETME FAKÜLTESİ, İŞLETME MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ
Türkiye
İsmail Hakkı Biçer
Bu kişi benim
İSTANBUL TEKNİK ÜNİVERSİTESİ, İŞLETME FAKÜLTESİ, İŞLETME MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
28 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
8 Temmuz 2017
Kabul Tarihi
13 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 25 Sayı: 3