A Study of the Impacts of Cooperation in Technoparks Companies on Innovation by Using Meta Analysis Technique

Öz

Science and technology parks are organizations that aim to increase the welfare and competitiveness of the society. According to the data of the Ministry of Industry and Technology, there are 89 technoparks in our country. Technopark firms have the ability to produce new technology. Among the basic founding objectives of technoparks, there are qualifications such as ensuring university-industry cooperation and providing collaborative environments that support innovation for companies. In this study, the effect of the collaborative environment provided by technoparks to companies on the innovation capacity of companies was investigated. Meta analysis technique was used as a research method. In the meta-analysis method, new and generalizable results are obtained by applying statistical analysis to the quantitative data obtained from different studies. A total of 6 studies detected were included in the meta-analysis within the scope of this study. The total number of samples in the studies included in the analysis was 2103. According to meta analysis results, the studies included in the research were in the heterogeneous form. The overall effect size of these studies was determined to be high according to the classification made for the correlation coefficient. In addition, the positivity of the effect size indicates that the collaborative approach of technopark companies has a positive effect on innovation. However, the fact that the companies are within the metropolitan boundaries or employing more than 100 personnel has not been found to have a distinctive effect on their collaborative attitudes. Key Words: Technopark, Meta-Analysis, Innovation, The Effect of Cooperation on Innovation JEL Classification: C10, M21

Anahtar Kelimeler

• Technopark
• Meta-Analysis
• Innovation
• The Effect of Cooperation on Innovation

Teknopark Firmalarında İşbirliğinin Yenilikçilik Üzerine Etkilerinin Meta Analiz Tekniği Kullanarak İncelenmesi

Öz

Bilim ve teknoloji parkları toplumun refahını ve rekabet gücünü arttırmayı hedefleyen organizasyonlardır. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı’nın verilerine göre ülkemizde 89 adet teknopark bulunmaktadır. Teknopark firmaları yeni teknoloji üretme kapasitesine sahiptir. Teknoparkların temel kuruluş amaçları içerisinde üniversite sanayi işbirliğinin sağlanması ve firmalar için yenilikçiliği destekleyen işbirlikçi ortamların sağlanması gibi unsurlar bulunmaktadır. Bu çalışma ile teknoparkların firmalara sağladığı işbirlikçi ortamın, firmaların yenilikçilik kapasitesine olan etkisi incelenmiştir. Araştırma yöntemi olarak meta analiz tekniği kullanılmıştır. Meta analiz yönteminde, farklı çalışmalardan elde edilen nicel verilere istatistiksel analizler uygulanarak yeni ve genelleme yapılabilen sonuçlar elde edilebilmektedir. Bu çalışma kapsamında meta analize toplamda 6 çalışma dâhil edilmiştir. Analize dâhil edilen çalışmalardaki toplam örneklem sayısı ise 2103’tür. Meta analiz sonuçlarına göre; incelemeye dâhil edilen çalışmalar heterojen yapıdadır. Bu çalışmaların genel etki büyüklüğü korelasyon katsayısı için yapılan sınıflandırmaya göre yüksek olarak belirlenmiştir. Ayrıca etki büyüklüğünün pozitifliği teknopark firmalarının işbirlikçi bir yaklaşım içerisinde olmalarının yenilikçilik üzerine olumlu etkisi olduğunu göstermektedir. Ancak firmaların büyükşehir sınırları içerisinde olması veya 100’den daha fazla personel istihdam etmelerinin işbirlikçi tutumları üzerinde ayırt edici bir etkisi görülmemiştir. Anahtar Kelimeler: Teknopark, Meta-Analiz, Yenilikçilik, İşbirliğinin Yenilikçiliğe Etkisi JEL Sınıflandırması: C10, M21

Anahtar Kelimeler

• Teknopark
• Meta-Analiz
• Yenilikçilik
• İşbirliğinin Yenilikçiliğe Etkisi

Kaynakça

1. Akaydın, A. (2015). İnovasyon Ekosisteminde Teknoparkların Rolü Ve Geliştirilmesine Yönelik Bir Model Önerisi: Teknoloji Transfer Ve Geliştirme Merkezi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Akgöz, S., Ercan İ. & Kan, İ. (2004). Meta-analizi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 30(2): 107-112.
3. Akoğlan, Y.E. (2015). Teknokentlerdeki İşletmelerin Pazarlama Sorunları (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensitüsü.
4. Akyol, G. (2018). Teknoparktaki Yazılım Girişimcilerinin Proje Geliştirme Süreçlerinin Modellenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
5. Babacan, M. (1994). Teknoparklar Ve Ülkemiz İçin Bir Model Önerisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
6. Çelik, S. (2013). İlköğretim Matematik Derslerinde Kullanılan Alternatif Öğretim Yöntemlerinin Akademik Başarıya Etkisi: Bir Meta Analiz Çalışması(Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
7. Eren, H. & Kılıç, A. (2013). Örgütlerde Yenilikçilik Ortamı: Özellikli Bir Sektör Olarak Savunma Sanayiinde Durum. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27(3): 221-245.
8. European Commission. (1995), “Green Paper on Innovation”, Commission Publication, Brüksel.

9. T.C. Kalkınma Bakanlığı (2017). 2023’e Doğru Türkiye Teknoparkları, Sosyal Sektörler Ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü.
10. Löfsten, H., Klofsten, M. & Cadorin, E. (2020). Science Parks and talent attraction management: university students as a strategic resource for innovation and entrepreneurship, European Planning Studies, DOI:10.1080/09654313.2020.1722986
11. Mosey, S., Clare J. & Woodcock D. (2002). Innovation Decision Making in British Manufacturing SMEs, Integrated Manufacturing Systems. 13(3): 176-183.
12. Ng, W.K.B., Junker, R., Appel-Meulenbroek, R. et al. (2020). Perceived benefits of science park attributes among park tenants in the Netherlands. J Technol Transf 45: 1196–1227. https://doi.org/10.1007/s10961-019-09744-x.
13. Özdemir, F. (2010). Teknoloji Geliştirme Bölgelerinde (Teknokentlerde) Ar-Ge Faaliyetlerinin Muhasebe Standartları İle Vergi Mevzuatı Açısından İncelenmesi Ve Buna İlişkin Bir Uygulama Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Sakarya, F. (2012). Teknopark İçerisindeki, Teknoloji Transferini Artırmaya Dönük İşbirlikleri Ve Teknopark Destek Faaliyetlerinin, Firmaların Özümseme Kapasitesi Üzerine Etkileri (Yayımlanmamış Doktora Tezi). T.C. Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Enstitüsü.
15. Sarı, K. & Şaşmaz Ören, F. (2020). Araştırmaya Dayalı Öğrenme Stratejisinin Öğrencilerin Akademik Başarılarına Etkisi: Bir Meta Analiz Çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education) 35(3): 540-555.
16. Şen, S. & Akbaş, N. (2016). Çok Düzeyli Meta-Analiz Yöntemleri Üzerine Bir Çalışma. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi. 7(1): 1-17.
17. Şen, S. (2019). SPSS ile Meta-Analiz Nasıl Yapılır? Harran Maarif Dergisi, 4 (1): 21-49. doi:110.22596/2019.0401.21.49. 06.07.2001 tarih ve 24454 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu’nun 3. maddesi.
18. Tether B. & Storey D. (1998). Smaller firms and Europe’s high technology sectors. Research Policy 26: 947- 971.
19. Vedovello C. (1997). Science parks and university-industry interaction: geographical proximity between the agents as a driving force. Technovation. 17:491-502.
20. Yıldırım, İ., Çıkar Kurt, S & Şen, S. (2019). The Effect of Teaching “Learning Strategies” on Academic Achievement: A Meta-Analysis Study. Eurasian Journal of Educational Research 79 (2019): 87-114.
21. Westhead P. ve Storey D.J. (1995). Links between higher education institutions and high technology firms. Omega Int. J. Manag. Sci. 23 (4):345-360.