The Relationship between Academic Dishonesty Tendency and Fear of Negative Evaluation

Öz

The aims of this research are to examine the relationship between academic dishonesty tendencies and fear of negative evaluation. The study was conducted with a total of 467 students, 362 undergraduate and 105 graduate students studying at Adnan Menderes, Pamukkale and Muğla Sıtkı Koçman Universities in the 2017-2018 academic year. There was a quantitative research in this study, relational model was used. According to the results of the research, it was determined that the fear of negative evaluation wasn’t significant difference any variables. There is a significant difference between the dimensions of academic dishonesty tendency to gender variable. It was concluded that there was a significant relationship between the academic dishonesty tendency and the fear of negative evaluation. Students are encouraged to make more informed work on punishments, to post banners on websites of universities and on school walls, distribute brochures, and so on suggestions such as were made.

Anahtar Kelimeler

• Academic dishonesty tendency,fear of negative evaluation,,undergraduate and postgraduate students

Akademik Sahtekârlık Eğilimi ile Olumsuz Değerlendirilme Korkusu Arasındaki İlişki

Öz

Bu araştırmanın amacı öğrencilerin akademik sahtekârlık eğilimleri ile olumsuz değerlendirilme korkuları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma, 2017-2018 akademik yılında Adnan Menderes, Pamukkale ve Muğla Sıtkı Koçman Üniversitelerinde öğrenim gören 362 lisans ve 105 lisansüstü olmak üzere toplam 467 öğrenci ile yapılmıştır. Araştırma nicel araştırma olup; ilişkisel tarama modelindedir. Araştırmanın sonuçlarına göre olumsuz değerlendirilme korkusunun hiçbir değişkene göre anlamlı farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Cinsiyet değişkenine göre sahtekârlık eğiliminin boyutları arasında anlamlı bir farklılık olduğu, akademik sahtekârlık eğilimi ile olumsuz değerlendirilme korkusu arasında düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna varılmıştır. Öğrencilere,  alacakları cezalar konusunda daha çok bilgilendirme çalışmalarının yapılması, üniversitelerin web sitelerine ve okul duvarlarına cezalarla ilgili afişlerin asılması, broşürlerin dağıtılması vb. gibi önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Akademik sahtekârlık,olumsuz değerlendirilme korkusu,, lisans ve lisansüstü öğrencisi

Kaynakça

1. Akdağ, M. ve Güneş, H. (2002). Kopya çekme davranışları ve kopya çekmeye ilişkin tutumlar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 31, 330-334.
2. Aluede, O., Omoregie, E. O. ve Osa-Edoh, G. I. (2006). Academic dishonesty as a contemporary problem in higher education: How academic advisers can help. Reading Improvement, 43(2), 97-106.
3. Antion, D. L., ve Michael, W. B. (1983). Short-term predictive validity of demographic, affective, personal, and cognitive variables in relation to two criterion measures of cheating behaviors. Educational and Psychological Measurement, 43, 467-482.
4. Ayan, A. ve Ünsar, A. S. (2015). Olumsuz değerlendirilmekten korkma düzeylerinin belirlenmesi: bir devlet üniversitesi öğrencileri üzerine araştırma. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi,4(5), 263-277.
5. Bakırman, B. D. (2015). İntihal suçları. CHKD, 3(2), 57-77.
6. Balcı, A. (2009). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: Pegem Akademi
7. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. A., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
8. Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: PegemAkademi.

9. Can, A. (2016). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde veri analizi. Ankara: Pegem Akademi.
10. Colnerud, G. ve Rosander, M. (2009) Academic dishonesty, ethical norms and learning. Assessment ve Evaluation in Higher Education, 34 (5), 505-517.
11. Crown, D. F. ve Spiller, M. S. (1998). Learning from the literature on collegiate cheating:A review of empirical research. Journal of Business Ethics, 17, 683- 700.
12. Çetin, B., Doğan, T. ve Sapmaz, F. (2010). Olumsuz değerlendirilme korkusu ölçeği kısa formu’nun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 35(156), 205-216.
13. Çokluk, Ö.; Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: PegemAkademi.
14. Eminoğlu, E. (2008). Üniversite Öğrencilerinin Akademik Sahtekârlık Eğilimlerinin Ölçülmesine Yönelik Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
15. Eraslan, A. (2011) Matematik öğretmen adayları ve kopya: Hiç çekmedim desem yalan olur!. Eğitim ve Bilim, 36, (160), 52-64.
16. Ersoy, A. ve Özden, M. (2011). Öğretmen adaylarının ödevlerinde internetten intihal yapmalarında öğretim elemanının rolüne ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 10(2), 608-619.
17. Gerdeman, D. R. (2000). Academic Dishonesty and the Community College.Los Angeles: Eric Digest.
18. Gümüşgül, O.; Üstün, Ü. D.; Işık, U. ve Demirel, D. H. (2013). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin akademik sahtekârlık eğilim düzeylerinin değerlendirilmesi. Ankara Üni.Spor Bil.Fak Yay.,11 (2), 131-138.
19. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım
20. Kaymakcan, R. (2002). İlahiyat öğrencilerinin kopya çekmeye karşı yaklaşımları. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 5, 121-138.
21. Küçüktepe, S. E. ve Küçüktepe, C. (2012). Tarih öğretmeni adaylarının kopya çekme eğilimlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 17 (1), 115-125.
22. La Greca, A. M. ve Lopez, N. (1998). Social anxiety amon adolescents: linkages with peer relation s and friendships. Journal of Abnormal Child Psychology, 26(2), 83-94.
23. Lim, V. K. G. ve See, S. K. B. (2001). Ethics ve Behavior, 11(3), 261-274.
24. Lupton, R. A., Chapman, K. J. ve Weiss, J. E. (2000).International perspective: a cross-national exploration of business students' attitudes, perceptions, and tendencies toward academic dishonesty.Journal of Education for Business, 75(4), 231-235.
25. Lupton R. A. ve Chapman, K.J. (2002). Russian and American college students' attitudes, perceptions and tendencies towards cheating.Educational Research, 44(1), 17-27.
26. Maramark, S. ve Maline, M. B. (1993). Academic Dishonesty among College Students. Issues in Education. Washington: Office of Research.
27. Marsden, H.; Carroll, M. ve Neill, J. T. (2005). Who cheats at university? A self-report study of dishonest academic behaviours in a sample of Australian university students. Australian Journal of Psychology,57(1), 1-10.
28. Maurer, H.; Kappe, F. ve Zaka, B. (2006). Plagiarism –a survey. Journal of Universal Computer Science, 12(8), 1050-1084.
29. McCabe, D. L.; Trevino, L. K. ve Butterfield, K. D. (2001). Cheating in academic institutions: A decade of research. Ethics ve Behavior, 11(3), 219-232.
30. Odabaşı, H. F.; Birinci, G.; Kılıçer, K.; Şahin, M. C.; Akbulut, Y. ve Şendağ, S. (2007). Bilgi iletişim teknolojileri ve internet’le kolaylaşan akademik usulsüzlük. Sosyal Bilimler Dergisi,1, 503-518.
31. Ömür, Y. E., Aydın, R. ve Argon, T. (2014). Olumsuz değerlendirilme korkusu ve akademik sahtekârlık. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi, 5(9), 131-149.
32. Özgüngör, S. (2006). Öz bilinç, olumsuz değerlendirilme korkusu, performans odaklı sınıf algısı ve not yönelimi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 1-8.
33. Rapee, R. M., ve Heimberg, R. G. (1997). A cognitive-behavioral model of anxiety in social phobia. Behavioral Research and Therapy,35(8), 741-756.
34. Roig, M. veCaso, M. (2005). Lying and cheating: fraudulent excuse making, cheating, and plagiarism. The Journal of Psychology, 139:6, 485-494.
35. Salkind, N. (2015). İstatistikten nefret edenler için istatistik. (Çev. Ed. Çuhadaroğlu, A.). Ankara: PegemAkademi.
36. Seven, M. A. ve Engin, A. O. (2008) Eğitim fakültesi öğrencilerinin kopya çekmeye duydukları ihtiyaç ve kopya çekme sebepleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,1 (1), 212-136.
37. Sevimli, D. (2009). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu özel yetenek sınavına katılan adayların olumsuz değerlendirilme korkusunun araştırılması. Türkiye Klinikleri, 1(2), 88-94.
38. Türk Dil Kurumu Sözlüğü (2017). www.tdk.gov.tr adresinden 11.10.2017’de indirilmiştir.
39. Wajda-Johnson, V. A.; Handal, P. J.; Brawer, P. A. ve Fabricatore, A. N. (2001). Academic dishonesty at the graduate level. Ethics ve Behavior, 11(3), 287–305.
40. Watson, D., ve Friend, R. (1969). Measurement of social-evaluative anxiety. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 33(4), 448-457.
41. Weeks, J. W.; Heimberg, R. G.; Fresco, D. M.; Hart, T. A.; Turk, C. L.; Scneider, F. R. ve Liebowitz, M. R. (2005). Empirical validation and psychometric evaluation of the brief fear of negative evaluation scale in patients with social anxiety disorder.Psychological Assessment, 17(2), 179–190.
42. Weeks, J. W., Rodebaugh, T. L., Heimberg, R. G., Norton, P. J., ve Jakatdar, T. A. (2009). “To avoid evaluation, withdraw”: Fears of evaluation and depressive cognitions lead to social anxiety and submissive withdrawal. Cognitive Therapy and Research, 33, 375-389.
43. Weeks, J. W.; Heimberg, R. G. ve Rodebaugh, T. L. (2008). The fear of positive evaluation scale: Assessing a proposed cognitive component of social anxiety. Journal of Anxiety Disorders, 22, 44–55.
44. Whitley, B. E. (1998). Factors associated with cheating among college students: A review. Research in Higher Education,39(3), 235-274.
45. Uçak, N. Ö. (2012). Öğrencilerin intihal algısı. Prof. Dr. K. Gülbün Baydur’a Armağan. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü.
46. Uçak, N. Ö. ve Birinci, H. G. (2008). Bilimsel etik ve intihal. Türk Kütüphaneciliği, 22(2): 184-207.
47. Uçak, N. Ö. ve Ünal, Y. (2015). Hacettepe Üniversitesi bilgi ve belge yönetimi bölümü öğrencilerinin akademik sahtekârlık ve intihal konusundaki görüşleri. Prof. Dr.İrfan Çakın’a Armağan. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü.
48. Ural A. ve Kılıç, İ. (2005). Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
49. Uzun, E.; Karakuş, T.; Kurşun, E. ve Kararslan, H. (2007). Öğrenci Gözüyle “Aşırma” (İntihal): Neden ve Çözüm Önerileri. IX. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya
50. Ünal, E.; Arık, S.ve Uzun, B. (2016). Sınıf ve sosyal bilgiler eğitiminde öğrenim gören öğretmen adaylarının olumsuz değerlendirilme korkuları. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22, 289-307.
51. Ünal, Y. ve Uçak, N. Ö. (2017). Farklı eğitim ve kültürlerdeki üniversite öğrencilerinin intihale ilişkin görüş ve davranışları. Edebiyat Fakültesi Dergisi, 34(1), 177-194.
52. Vartiainen, T. ve Siponen, M. T. (2002). A study of moral problems in computer usage and its implications for computer ethics education. www.pacis-net.org adresinden 11.10.2017 tarihinde indirilmiştir.
53. Yangın, S. (2009) İlköğretim öğretmen adaylarının kopya çekmeye yönelik tutum ve görüşleri. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12 (21), 46- 55.
54. Yıldırım, T.; Çırak, Y. ve Konan, N. (2011). Öğretmen adaylarında sosyal kaygı. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,12(1), 85-100.
55. Yükseköğretim Kurulu Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi. www.yok.gov.tr/ adresinden 08.12.2017tarihinde indirilmiştir.