The Effects of Preservice Teachers’ Learning Approaches and Individual Innovativeness Characteristics on Their Satisfaction towards Peer Instruction

Öz

The purpose of this study was to determine if preservice middle school mathematics teachers’ (PSTs) satisfaction levels towards peer instruction (PI) method showed a meaningful difference according to their learning approaches and individual innovativeness characteristics. The data collected from third-year PSTs, who were enrolled at the mathematics education program of a state university in Turkey. The study was conducted in a statistics and probability course with 46 PSTs, who answered all of the questions in the data collection tools. The findings showed that while 33 of the 46 PSTs had a deep learning approach, 13 had a surface learning approach. According to the descriptive analysis, the PSTs’ average individual innovation scores was 64.43 and the standard deviation was 7.85. The PSTs’ distributions according to the innovation categories were determined as follows: Two of them were innovators, eight of them were early adopters, 32 of them were early majorities, three of them were late majorities, and one of them was laggards. Furthermore, the analysis showed that the PSTs’ satisfaction levels towards the PI method did not significantly differ according to their learning approaches and characteristics of innovation.

Anahtar Kelimeler

• Individual innovativeness,learning approach,peer instruction,preservice teachers

Öğretmen Adaylarının Öğrenme Yaklaşımlarının ve Bireysel Yenilikçilik Özelliklerinin Akran Öğretimine Yönelik Memnuniyetlerine Etkisi

Öz

Bu araştırmada öğretmen adaylarının akran öğretimi yöntemine yönelik memnuniyet düzeylerinin öğrenme yaklaşımlarına ve bireysel yenilikçilik özelliklerine göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırma, Türkiye’deki bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesinde ilköğretim matematik öğretmenliği programında öğrenimlerine devam eden ve istatistik ve olasılık dersini alan 46 üçüncü sınıf öğretmen adayından toplanan verilerle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın öğrenme yaklaşımına yönelik bulguları 46 öğretmen adayından 33’ünün derin yaklaşıma, 13’ünün ise yüzeysel yaklaşıma sahip olduğunu göstermiştir. Öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik ölçeğinden aldıkları puanlara ait betimsel istatistiklere bakıldığında ise; alınan puanların ortalamasının 64.43 ve standart sapmasının 7.85 olduğu görülmüştür. Puanların yenilikçilik kategorilerine göre dağılımları incelendiğinde ise; 2’sinin yenilikçi, 8’inin öncü, 32’sinin sorgulayıcı, 3’ünün kuşkucu ve 1’inin gelenekçi oldukları belirlenmiştir. Ayrıca öğretmen adaylarının akran öğretimi yöntemine yönelik memnuniyet düzeylerinin öğrenme yaklaşımlarına ve bireysel yenilikçilik özelliklerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir.         

Anahtar Kelimeler

• Akran öğretimi,bireysel yenilikçilik,öğrenme yaklaşımı,öğretmen adayları

Kaynakça

1. Adawi, T., Burden, H., Olsson, D., & Mattiasson, R. (2016). Characterizing software engineering students’ discussions during peer instruction: Opportunities for learning and implications for teaching. International Journal of Engineering Education, 32(2), 927–936.
2. Adıgüzel, A. (2012). The relation between candidate teachers’ moral maturity levels and their individual innovativeness characteristics: A case study of Harran University Education Faculty. Educational Research and Reviews, 7(25), 543–547.
3. Arteaga, I. L., & Vinken, E. (2013). Example of good practice of a learning environment with a classroom response system in a mechanical engineering bachelor course. European Journal of Engineering Education, 38(6), 652–660.
4. Bakırcı, H., Cancan, M., & Uzunyol, B. (2017). Ortaokul öğretmenlerinin bilgi ve iletişim teknolojilerine yönelik tutumları ve görüşleri. Turkish Studies, 12(28), 67-90.
5. Batanero, C., & Diaz, C. (2012). Training school teachers to teach probability: Reflections and challenges. Chilean Journal of Statistics, 3(1), 3–13.
6. Biggs, J. B. (1970). Faculty patterns in study behaviour. Australian Journal of Psychology, 22(2), 161-174.
7. Biggs, J., Kember, D., & Leung, D. Y. P. (2001). The revised two-factor study process questionnaire: R-SPQ-2F. British Journal of Educational Psychology, 71(1), 133–149.
8. Bozkurt, A., & Akalın, S. (2010). Matematik öğretiminde materyal geliştirmenin ve kullanımının yeri, önemi ve bu konuda öğretmenin rolü. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27, 49–56.

9. Chou, C. Y., & Lin, P. H. (2015). Promoting discussion in peer instruction: Discussion partner assignment and accountability scoring mechanisms. British Journal of Educational Technology, 46(4), 839–847.
10. Crouch, C. H., Watkins, J., Fagen, A. P., & Mazur, E. (2007). Peer instruction: Engaging students one-on-one, all at once. Research-Based Reform of University Physics, 1(1), 40–95.
11. Çelik, D., & Güneş, G. (2007). 7, 8 ve 9. Sınıf öğrencilerinin olasılık ile ilgili anlama ve kavram yanılgılarının incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 173, 361–375.
12. Çuhadar, C., Bülbül, T., & Ilgaz, G. (2013). Öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik özellikleri ile teknopedagojik eğitim yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. İlköğretim Online, 12(3), 797–807.
13. Çuhadar, C., Gündüz, Ş., & Tanyeri, T. (2013). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi bölümü öğrencilerinin ders çalışma yaklaşımları ve akademik öz-yeterlik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 251–259.
14. Ekinci, N. (2015). Öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımları ve öğretmen özyeterlik inançları arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(1), 62–76.
15. Ekinci, N., & Ekinci, C. E. (2011). Bazı eğitim fakültelerinde ilköğretim programları öğrencilerinin öğrenme yaklaşımları. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26, 229–247.
16. Entwistle, N., & McCune, V. (2004). The conceptual bases of study strategy inventories. Educational Psychology Review, 16(4), 325–345.
17. Erdemir, N., & Bakırcı, H. (2016). Öğretmen adaylarının öğretim elemanlarından bilgi teknolojilerini kullanma konusunda beklentileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 275-300.
18. Franklin, C., Kader, G., Mewborn, D. S., Moreno, J., Peck, R., Perry, M., & Scheaffer, R. (2007). Guidelines for assessment and instruction in statistics education (GAISE) report: A pre-K-12 curriculum framework. Alexandria, VA: American Statistical Association. Retrieved from: amstat.org/education/gaise/
19. Franklin, C. & Mewborn, D. (2006). The statistical education of PreK-12 teachers: A shared responsibility. In G. Burrill (Ed.), NCTM 2006 Yearbook: Thinking and reasoning with data and chance (pp. 335–344). Reston, VA: NCTM.
20. Geçer, A. K. (2012). An examination of studying approaches and information literacy self-efficacy perceptions of prospective teachers. Eurasian Journal of Educational Research, 49, 151–172.
21. Gülbahar, B., & Sıvacı, S. Y. (2018). Öğretmen adaylarının iletişim becerileri ile sınıf yönetimi yeterlik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 268-301.
22. Gürbüz, R. (2008). Olasılık konusunun öğretiminde kullanılabilecek bilgisayar destekli bir materyal. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(15), 41–52.
23. Hurt, H. T., Joseph, K., & Cook, C. D. (1977). Scales for the measurement of innovativeness. Human Communication Research, 4, 58-65.
24. Kay, R. H., & LeSage, A. (2009). Examining the benefits and challenges of using audience response systems: A review of the literature. Computers & Education, 53(3), 819–827.
25. Kılıçer, K., & Odabaşı, H. F. (2010). Bireysel yenilikçilik ölçeği (BYÖ): Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 150–164.
26. Koparan, T. (2015). Olasılık öğretiminde simülasyon kullanımı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 22-36.
27. Korucu, A. T., & Olpak, Y. Z. (2015). Öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik özelliklerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 5(1), 111–127.
28. Latulippe, J. (2016). Clickers, ipad, and lecture capture in one semester: My teaching transformation. Problems, Resources, and Issues in Mathematics Undergraduate Studies, 26(6), 603–617.
29. Lee, C. B., Garcia, S., & Porter, L. (2013). Can peer instruction be effective in upper-division computer science courses? ACM Transactions on Computing Education, 13(3), 12.
30. Lucas, A. (2009). Using peer instruction and i-clickers to enhance student participation in calculus. PRIMUS, 19(3), 219–231.
31. Makar, K., & Rubin, A. (2009). A framework for thinking about informal statistical inference. Statistics Education Research Journal, 8(1), 82–105.
32. Marton, F., & Säljö, R. (1976a). On qualitative differences in learning-I: Outcome and process. British Journal of Educational Psychology, 46(1), 4–11.
33. Marton, F., & Säljö, R. (1976b). On qualitative differences in learning-II: Outcome as a function of the learner’s conception of the task. British Journal of Educational Psychology, 46(2), 115–127.
34. Marton, F., & Säljö, R. (1997). Approaches to learning. In Marton, F., Hounsell, D. J., and Entwistle, N. J. (eds.), The experience of learning (2nd ed., pp. 39–58), Scottish Academic, Edinburgh, UK.
35. Mazur, E. (1997). Peer instruction: A user’s manual. Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall.
36. Mehta, C. R., & Patel, N. R. (1983). A network algorithm for performing Fisher's exact test in r x c contingency tables. Journal of the American Statistical Association, 78(382), 427–434.
37. Memnun, D. S. (2008). Olasılık kavramlarının öğrenilmesinde karşılaşılan zorluklar, bu kavramların öğrenilmeme nedenleri ve çözüm önerileri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15), 89–101.
38. Michinov, N., Morice, J., & Ferrières, V. (2015). A step further in peer instruction: Using the Stepladder technique to improve learning. Computers & Education, 91, 1–13.
39. Mills, J. (2002). Using computer simulation methods to teach statistics: A review of the literature. Journal of Statistics Education, 10(1), 1–20.
40. Morice, J., Michinov, N., Delaval, M., Sideridou, A., & Ferrières, V. (2015). Comparing the effectiveness of peer instruction to individual learning during a chromatography course. Journal of Computer Assisted Learning, 31(6), 722–733.
41. Munisamy, S., & Doraisamy, L. (1998). Levels of understanding of probability concepts among secondary school pupils. International Journal of Mathematical Education in Science and Technology, 29(1), 39–45.
42. Oliver, J., Pisano, M. E., Alonso, T., & Roca, P. (2006). The Web as an educational tool for/in learning/teaching bioinformatics statistics. Informatics for Health and Social Care, 30(4), 255–266.
43. Olpak, Y. Z. (2018). Akran öğretimi: Grup büyüklüğünün öğrencilerin akademik başarılarına ve görüşlerine etkisi. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 406-422.
44. Olpak, Y. Z., & Korucu, A. T. (2014). Öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımları ile denetim odakları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 4(2), 77–91.
45. Ozan, C., & Çiftçi, M. (2013). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğrenme yaklaşımları tercihleri ve öğrenmeye ilişkin algılarının incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 3(1), 55–66.
46. Ozan, C., Köse, E., & Gündoğdu, K. (2012). Okul öncesi ve sınıf öğretmenliği öğrencilerinin öğrenme yaklaşımlarının incelenmesi. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2(2), 75–92.
47. Özgür, H. (2013). Bilişim teknolojileri öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimleri ile bireysel yenilikçilik özellikleri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 409–420.
48. Özgür, H., & Tosun, N. (2012). Öğretmen adaylarının derin ve yüzeysel öğrenme yaklaşımlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(24), 113–125.
49. Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (Fifth Edition). New York: Free Press.
50. Senemoğlu, N. (2011). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğrenme yaklaşımları ve çalışma becerileri. Eğitim ve Bilim, 36(160), 65–80.
51. Sezgin Selçuk, G., Çalışkan, S., & Erol, M. (2007). Fizik öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımlarının değerlendirilmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(2), 25–41.
52. Sezgin Selçuk, G., & Özkan, G. (2014). Lise öğrencilerinin Fizik öğrenme yaklaşımlarının belirlenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 8(1), 101–127.
53. Shaughnessy, J. M. (2007). Research on statistics learning and reasoning. In F. K. Lester (Ed.), Second handbook of research on mathematics teaching and learning (pp. 957–1009). Reston, VA: The National Council of Teachers of Mathematics.
54. Şahin Taşkın, Ç. (2012). Epistemolojik inançlar: Öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımlarını yordayıcı bir değişken. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(19), 273–285.
55. Watson, J. M. (2006). Statistical literacy at school: Growth and goals. NJ: Lawrence Erlbaum Associates Inc.
56. Yıldız, A., & Baltacı, S. (2015). İlköğretim matematik öğretmen adaylarının problem kurma etkinlikleri ile olasılığa yönelik bilgilerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 201–213.
57. Yıldız, A., & Baltacı, S. (2016). İlköğretim matematik öğretmen adaylarının geometrik olasılık problemlerini çözme süreçlerinin analitik düşünme bağlamında incelenmesi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 91-111.
58. Yılmaz, M. B., & Orhan, F. (2011). Ders çalışma yaklaşımı ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 36(159), 69–83.