The Investigation of the Digital Play Dependency Levels of High School Students with respect to Demographic Characteristics

Öz

Abstract: The aim of the present study is to investigate the level of digital game dependency of the students in high school and to determine how the level of gaming addiction changes according to the variables such as gender, computer, internet connection, mobile phone status, parents' educational status, playing timeand family income. For this purpose, the research has been conducted in a relational screening model. The universe of the research is composed of high school students studying in the official schools in the province of Malatya in the academic year of 2017-2018. A simple unselected sampling method has been used in the selection of the sample and 517 students have been included in the sampling. Digital Game Addiction Scale (DGA-7) has been used to measure students' digital game dependencies. Data obtained in the study have been analyzed using independent sample t-test, one-way analysis of variance (ANOVA). According to the results obtained in the present research; According to monothetical form, 3.3% of the students who participated in the research and 22.6% according to the Political form are digital game addicts. The level of digital game addiction vary according to gender. The level of digital game dependency of students participating in the research varies according to the status of fixed internet connection, mobile internet connection, mobile phone, computer, and mother education, and parent education, family income situation, playing time and controlling the games played by the students. 

Anahtar Kelimeler

• Game,Digital game,Addiction,Game addiction

Lise Öğrencilerinin Dijital Oyun Bağımlılık Düzeylerinin Demografik Özelliklerine Göre İncelenmesi

Öz

Öz: Bu araştırmanın amacı liselerde öğrenim gören öğrencilerin dijital oyun bağımlılık düzeylerini belirlemek, oyun bağımlılık düzeylerinin cinsiyet, bilgisayar, internet bağlantısı, cep telefonuna sahip olma durumu, anne ve baba eğitim durumu, oyun oynama süreleri, aile gelirleri gibi değişkenlere göre nasıl değişim gösterdiğini belirlemektir. Bu nedenle araştırma ilişkisel tarama modelinde yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Malatya ilindeki resmi okullarda öğrenim gören lise öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem seçiminde basit seçkisiz örnekleme yöntemi kullanılmış ve örnekleme 517 öğrenci dâhil edilmiştir. Öğrencilerin dijital oyun bağımlılıklarını ölçmek amacıyla Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği (DOBÖ-7)kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi testi (ANOVA) kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre; Monotetik formata göre araştırmaya katılan öğrencilerin %3,3'ü, politetikformata göre ise %22,6'sı dijital oyun bağımlısıdır. Öğrencilerin dijital oyun bağımlılık düzeyleri cinsiyete göre değişmektedir. Araştırmaya katılan öğrencilerin dijital oyun bağımlılık düzeyleri sabit internet bağlantısına, mobil internet bağlantısına, cep telefonuna, bilgisayara sahip olma, anne eğitim, baba eğitim, aile gelir durumu, oyun oynama süreleri ve ailelerin öğrencilerin oynadıkları oyunları kontrol etme durumlarına göre değişmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Oyun,Dijital oyun,Bağımlılık,Oyun bağımlılığı

Kaynakça

1. The American Academy of Child and Adolescent Psychiatry (2015). Video Games and Children: Playing with Violence. No. 91. http://www.aacap.org/aacap/ families_and_youth/facts_for_families/FFF-Guide/Children-and-Video-Games-Playing-with-Violence-091.aspx adresinden alınmıştır.
2. Ağaoğlu, O., ve Metin, N. (2015). Bilim ve Sanat Merkezi’ne Giden ve Gitmeyen İlkokul 4.Sınıf ve Ortaokul Öğrencilerinin Şiddet İçeren Bilgisayar Oyunlarını Oynama Durumlarının İncelenmesi. Üstün Yetenekliler Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 3(2),11-25
3. Ankara Kalkınma Ajansı (2016 ). Dijital Oyun Sektörü Raporu. Ankara: Ankara Kalkınma Ajansı.
4. Akbulut, Y. (2013). Çocuk ve Ergenlerde Bilgisayar ve İnternet Kullanımının Gelişimsel Sonuçları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 53–68.
5. Allen, V. (2017). Playing too many video games is 'an illness': 'Gaming disorder' is added as a mental health condition by the World Health Organisation. DailyMail. http://www.dailymail.co.uk/health/article-5200461/Gaming-disorder-added-mental-health-condition-WHO.html#ixzz556hVfTmv adresinden alınmıştır.
6. American Psychological Association(2013). Diagnostic and Statistical Manual Of Mental Disorders Fifth Edition Dsm-5.Washington: American Psychiatric Publishing.
7. Bilgin, H.C.(2015). Ortaokul Öğrencilerinin Bilgisayar Oyun Bağımlılık Düzeyleri ile İletişim Becerileri Arasındaki İlişki (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
8. Bonannoa, P. & Kommers, P. A. M. (2008). Exploring the influence of gender and gaming competence on attitudes towards using instructional games. British Journal of Educational Technology, 39(1), 97–109.doi:10.1111/j.1467-8535.2007.00732.x

9. Cho, D.J., Kim, H.T, Lee, J. & Park, S.H. (2018): Economic cost–benefit analysis of the addictive digital game industry, Applied Economics Letters, 25(9), 638642. doi:10.1080/13504851.2017.1355528
10. Çelik, İ.,Şahin, İ. &Eren, F. (2014). Metaphorical Perceptions of Middle School Students Regarding Computer Games. World Academy of Science, Engineering and Technology International Journal of Educational and Pedagogical Sciences, 8(8), 2544-2549
11. Çetin, E. (2013). Temel tanımlar ve kavramlar. M.A. Ocak (Ed.), Eğitsel dijital oyunlar kuram, tasarım ve uygulama. Ankara: Pegem.
12. Doktorlar Sitesi (2017). “Bilgisayar Oyunu Bağımlılığı” Artık Bir Hastalık olarak ele alınacak! http://doktorlarsitesi.net/2017/12/25/bilgisayar-oyunu-bagimliligi-artik-bir- hastalik-olarak-ele-alinacak/ adresinden alınmıştır.
13. Ekinci, N. E., Üstün, U. D., & Özer, Ö. (2016). An Investigation of the Relationship between Digital Game Addiction, Genderand Regular Sport Participation. Journal of Education Culture and Society, 6(2), 298-303.doi:10.15503/jecs20162.298.303
14. Ekinci, N. E., Yalçın, İ., Özer, Ö., & Kara, T. (2017). An investigation of the digital game addiction between high school students. Journal of Human Sciences,14(4), 4989-4994. doi:10.14687/jhs.v14i4.4936
15. Evren, C.(2017). İnternette Oyun Oynama Bozukluğu. Sözel bildiri, 11. Ulusal Alkol ve Madde Bağımlılığı Kongresi, Antalya.
16. Fox, J. &Tang, W.Y.(2014). Sexism in online video games: The role of conformity to masculine norms and social dominance orientation. Computers in Human Behavior, 33, 314–320.
17. Erboy, E.(2010). İlköğretim 4. ve 5. Sınıf Öğrencilerinin Bilgisayar Oyun Bağımlılığına Etki Eden Faktörler.(Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
18. Gentile D. A, Choo H, Liau A. K. ve ark. (2011) Pathological video game use among youths: A two-year longitudinal study. Pediatrics: 127, 319-329. doi:10.1542/peds.2010-1353
19. George, D.,ve Mallery, P. (2016) IBM SPSS Statistics 23 Step by Step: A Simple Guide and Reference.(14. ed.) New York: Routledge.
20. Griffiths M.D & Davies, M.N.O. (2005).Videogame Addiction: Does It Exist?. J. Goldstein, J. Raessens (Ed.),Handbook Of Computer Game Studies. Boston: MIT Pres.
21. Griffiths, M. (2005). A ‘‘components’’ model of addiction within a biopsychosocial framework. Journal of Substance Use,10(4),191–197. doi:10.1080/14659890500114359
22. Grüsser S.M, Thalemann C &Griffiths, M. (2007).Excessive computer gameplaying: Evidence for addiction and aggression?, Cyberpsychology&Behavior , 10(2). 290-292.
23. Hazar, Z., Demir, G.T., Namlı, S. ve Türkeli, A. (2017) Ortaokul Öğrencilerinin Dijital Oyun Bağımlılığı ve Fiziksel Aktivite Düzeyleri Arasındaki İlşkinin İncelenmesi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(3). 320-332.
24. Horzum, M.B.,Ayas, T. ve Çakır, Ö. (2011). Üniversite öğrencilerinin internet ve oyun bağımlılıklarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 44(2), 95-117
25. Horzum, M. B.,Ayas, T. ve Balta, Ö.Ç. (2008) Çocuklar İçin Bilgisayar Oyun Bağımlılığı Ölçeği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(30), 76-88.
26. Irmak, A.Y. (2014).Ortaöğretim öğrencilerinin dijital oyun oynama davranışlarının sağlık davranışı etkileşim modeline göre incelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi), İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
27. Irmak, AY.ve Erdoğan, S. (2015). Dijital Oyun Bağımlılığı ÖlçeğiTürkçe formunun geçerliliği ve güvenilirliği. AnatolianJournal of Psychiatry, 16(Special issue.1), 10-18.
28. Jeong, E.J., Kim, D.J., Lee, D.M., & Lee, H.R. (2016, Ocak). A Study of Digital Game Addiction from Aggression, Loneliness and Depression Perspectives. Sözel bildiri, 49th Hawaii International Conference on System Sciences, Hawaii, ABD. doi:10.1109/HICSS.2016.470
29. Karaca, S., Gok, C., Kalay, E., Başbuğ, M., Hekim, M., Onan, N. ve Barlas, G.U. (2016). Ortaokul Öğrencilerinde Bilgisayar Oyun Bağımlılığı ve Sosyal Anksiyetenin İncelenmesi. Clinical And Experimental Health Sciences, 6(1), 14-19. doi:10.5152/clinexphealthsci.2016.053
30. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Basımevi. Kodaman, U. ve Dinç, M.(2016). Teknolojiye Bağımlı Yaşama!.İstanbul: Kültür Sanat Basımevi.
31. Lemmens, J.S.,Valkenburg, P.M. & Peter, J. (2009). Development and Validation Of a Game Addiction Scale For Adolescents. Media Psychology, 12(1), 77-95. doi:10.1080/15213260802669458
32. Männikkö, N., Mendes, L., Barbosa, F. & Reis, L.P (2014). Health Determinants Related to Digital Game Playing: A Systematic Review. Journal of HealthScience, 4(3): 53-63doi:10.5923/j.health.20140403.02
33. Milli Eğitim Bakanlığı (2017). Millî Eğitim İstatistikleri Örgün Eğitim (1. Dönem). Ankara: Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğü
34. Müezzin, E.(2015). An Investigation Of High School Students’ Online Game Addiction With Respect to Gender. The Turkish Online Journal of Educational Technology, Special Issue 1, 55-60.
35. Rehbein, F.,Psych, G., Kleimann, M., Mediasci, G. &Mößle, T. (2010) Prevalence and Risk Factors of Video Game Dependency in Adolescence: Results of a German Nationwide Survey. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 13(3), 269-277. doi:10.1089/cyber.2009.0227
36. Sakuma, H., Mihara, S., Nakayama, H., Miura, K., Kitayuguchi, T., Maezono, M., Hashimoto, T. ve Higuchi, S.(2017) Treatment with the Self-Discovery Camp (SDiC) Improves Internet Gaming Disorder. Addictive Behaviors. 64:357-362. doi:10.1016/J.ADDBEH.2016.06.013
37. Smyth, J. (2007). Online Multiplayer Video Games Create Greater Negative Consequences, Elicit Greater Enjoyment than Traditional Ones. Science Daily. https://www.sciencedaily.com/releases/2007/10/071019174410.htm adresinden alınmıştır.
38. Şengül, C. ve Büber, A. (2016). Dijital oyun bağımlılığında tanı ve tedavi. Davranışsal Bağımlılıklar. Psikiyatride Güncel. 6(3). 175-182.
39. Tansel, A. ve Bircan-Bodur, F. (2012) Wage inequality and Returns to Education in Turkey: A Quantile Regression Analysis, Review of Development Economics, 16(1):107-121.
40. Tarhan, N. ve Nurmedov, S. (2011). Bağımlılık, sanal veya gerçek (1. Baskı). İstanbul: Timaş Yayınları.
41. Tran,G.A. & Strutton, D. (2013). “What Factors Affect Consumer Acceptance Of In-Game Advertisements?”.Journal Of Advertising Research. 455-469.doi:10.2501/JAR-53-4-455-469
42. Ülker,Ü., Acar, S. ve Bülbül, H.İ.( 2017, Nisan). Lisansüstü Öğrencilerin Eğitsel Dijital Oyunların Eğitim Amaçlı Kullanılmasına Yönelik Görüşleri.Sözel bildiri,11. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempzyumu, Malatya.
43. Veltri, N.F.,Krasnova, H., Baumann, A. & Kalayamthanam, N.(2014). Gender Differences in Online Gaming: A Literature Review.Sözel bildiri, Twentieth Americas Conference on Information Systems, Savannah, https://www.researchgate.net/publication/277597582_ Gender_Differences_in_Online_Gaming_A_Literature_Review adresinden alınmıştır.
44. World Healt Organization(2018). ICD-11 Beta Draft (Mortality and Morbidity Statistics). 6C51 Gaming disorder. https://icd.who.int/dev11/l-m/en#/http%3a%2f%2fid.who. int%2ficd%2fentity%2f1448597234 adresinden alınmıştır.
45. Yau, Y.H.C.,Crowley, M.J, Mayes,L.C. & Potenza, M.N. (2012).Are Internet useand video-game-playing addictive behaviors? Biological, clinical and public health implications for youths and adults. Minerva Psichiatr, 53(3): 153–170.
46. Young, K. (2009) Understanding Online Gaming Addiction and Treatment Issues for Adolescents, The American Journal of Family Therapy, 37(5), 355-372, doi:10.1080/01926180902942191