Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın Yapma Destanlarındaki Rol-Modelin İlköğretim II. Kademe Öğrencileri İçin Eğitsel Açıdan İncelenmesi

Öz

Bu araştırma Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın yapma destanlarındaki kahramanların ilköğretim II. kademe öğrencileri tarafından model alınıp alınmayacağının, model alınacaksa hangi ölçülerde ve hangi yönlerden model alınacağının tespiti amacıyla yapılmıştır.  Araştırmanın çalışma sahasını oluşturan Muş ilinin Bulanık ilçesinde 2010-2011 eğitim- öğretim yılında 8. sınıf öğrencilerine Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın destanlarındaki kahramanları örnek alıp almayacaklarıyla ilgili 50 sorudan oluşan ön test ve son test şeklinde bir değerlendirme formu uygulanmıştır. Araştırmada kullanılan değerlendirme formu 4 bölümden oluşmaktadır. I. Bölümde kahramanın kişilik bakımından güçlü yönleri elde edilmeye çalışılmıştır. II. Bölümde kahramanın akademik ve zihinsel bakımdan güçlü yönleri tespit edilmeye çalışılmıştır. III. Bölümde kahramanın sosyal bakımdan güçlü yönleri tespit edilmeye çalışılmıştır. IV. Bölümde kahramanın eğitsel açıdan güçlü yönleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmada kullanılan anketin önce ön testi dağıtılmış, ardından kahramanlarla ilgili yapma destanlar derste işlenmiştir. Ders bitiminden sonra son test dağıtılmıştır. Değerlendirme sonuçları bilgisayarda SPSS istatistik programı ve Excel programı yardımıyla çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda, ilköğretim II. kademe öğrencilerinin Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın yapma destanlarındaki kahramanların model alınıp alınmadığı; model alınacaksa hangi yönlerden model alındığıyla ilgili çeşitli tespitlerde bulunulmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Fazıl Hüsnü Dağlarca,Alpaslan,Yapma Destanlar,Rol ve Model

An Examination of The Role-Model in Fazil Hüsnü Dağlarca’s Artifical Epics for Secondary Stope Students in Educational Terms

Öz

The aim of this study is to determine whether the characters in Fazıl Hüsnü Dağlarca’s artificial epic is taken as role models by students in the secondary stage of primary schools; and if so, to what extent and in which aspects they are taken as role models. A evaluation form which is composed of 50 questions and which is about whether   eighth grade students in primary schools take characters in Fazıl Hüsnü Dağlarca’s epic as role models has been applied as pre-tests and post-tests in Bulanık Province of Muş city, which constitues the area of the study, in 2010-2011 education year. The evaluation  form used in the study is composed of 4 parts. In the first part, it is aimed to gather the strengths of the character in terms of personality. In the second part, it is aimed to determine the academic and cognitive strengths of the character. In the third part, it is aimed to determine the social strengths of the charater. In the fourth part, it is aimed to determine the pedagogical strengths of the character. Initially, the pre-tests of the survey used in the study have been distributed, and afterwards the artificial epics about the characters have been covered in the lesson. After the end of the lesson, the post-tests have been distributed. The results of the evaluation form have been analysed with the help of SPSS statistics programme and Excel programme. In the result of the study, various determinations about whether the characters in Fazıl Hüsnü Dağlarca’s artificial epic is taken as role models by students in the secondary stage of primary schools; and if so, to what extent and in which aspects the characters are taken as role models have been made.

Anahtar Kelimeler

• Fazıl Hüsnü Dağlarca,Alpaslan,Artificial Epics,Role and Model

Kaynakça

1. Arı, R. (2005). Gelişim ve öğrenme. Ankara: Nobel.
2. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F., (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi. Ceran, D. (2015). Çocuklara rol model olması bakımından millî mücadele kahramanları ve edebî eserlere yansıması: “kurtuluşun kahramanları” kitap dizisi örneği, Tarih Okulu Dergisi, 8(14), 135-157.
3. Dinçel, E. (2006). Ergenlik dönemi gelişimsel ödevleri ve psikolojik problemler. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara).
4. Durmuş, A. (2005). Ergenlik dönemi, İstanbul: Nesil Yayınları.
5. Orhan, S.; Bulut, M.; Gedik, M. (2012). Türkçe eğitimi açısından kültürel değerlerin aktarılmasında halk hikâyelerinin yeri ve önemi, International Journal of Social Science, 5(3), 51-57.
6. Özcan, H. (2008). Halk edebiyatı metinlerinin çocuk edebiyatına kaynak olması ve örneklem olarak Dede Korkut Hikâyeleri, Turkish Studies, 3 (2), 582- 603.
7. Senemoğlu, N. (2010). Gelişim, öğrenme ve öğretim, Ankara: Pegem Akademi.
8. Topses, G. (2003). Gelişim ve öğrenme psikolojisi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.