Kuzeybatı İran’da Urartu’nun Güç Simgesi: Yerleşim ve Kaleler
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Baş A. (2016). Urartu Mimarisinde Malzeme ve Teknik. Amisos-1/1, 44-86.
- Baş A. (2017). Urartu ve Assur Krallığı’nın Kuzeybatı İran ile Kültürel İlişkileri. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Van.
- Biscione R. (2003). Pre Urartian and Urartian Settlement Patterns in the Caucasus Two Case Studies: The Urmia Plain, Iran and the Sevan Basin Armenia. Archaelogy in the Borderlands, İnvestigations in Caucasia and Beyond, 167-185.
- Biscione R. (2012). Urartian Fortifications in Iran: An Attempt at a Hierarchical Classification. Biainili-Urartu The Proceedings of the Symposium held in Munich 12-14 October 2007, 77-88.
- Biscione R. -N. Parmegiani (2000). Progetto Urartu An Archaeological-Philological Research Travel of Ismea in Eastern and Western Azerbaijan-Iran. Studi Micenei Ed Egeo- Anatolici -XLII/2, 312-319.
- Boessneck J.-Kokabi M. (1988). Tierknochenfunde. Bastam II: Ausgrabungen in den urartaischen Anlagen 1977-1978, 175-262.
- Burney C. A. (1973). Excavations at Haftavan Tepe 1971: Third Preliminary Report. Iran, (XI), 153-172.
- Burney C. A. (1974). Excavations at Haftavan Tepe 1971: Fourty Preliminary Report. Iran, (XIII), 149-164.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ayla Baş
0000-0002-6546-4805
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2021
Gönderilme Tarihi
1 Kasım 2021
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Sayı: 54