Hegemony and the Peloponnessos Wars

Öz

Hegemony means a union of forces against a common enemy in case of any threat. The most important condition of these unions, which emerged without any coercion or pressure, is that the member states are included in the alliances voluntarily. The most important reason for the emergence of hegemonic blocks seen since the Greek Classical Age is the Persian invasions that characterize the period in question. The invasion of Greece by the Persians enabled the city-states to come together against the common threat, but over time, the power race that started within this union led to a new war. This war, called the Peloponnesian Wars and described as the greatest struggle of the Ancient Age, was fought against the Athenian Empire, which was initially an ally but began to establish a hegemony against the consent of its allies. The Peloponnesian Wars, which lasted exactly twenty-seven years and are known as the most important example of the struggles to become hegemon, took place between the two largest states of Ancient Greece, Athens and Sparta. The devastating effect of the Peloponnesian Wars, which emerged from the struggle for independence of other city-states, especially Athens and Sparta, caused the Greek city-states to lose their independence and fall under the hegemony of Macedonia, a foreign state.

Anahtar Kelimeler

• Hegemonya
• Atina
• Sparta
• Pers-Yunan Savaşları
• Peloponnessos Savaşları

Hegemonya ve Peloponnessos Savaşları

Öz

Hegemonya herhangi bir tehdit durumunda ortak düşmana karşı kurulan bir güç birliği anlamına gelmektedir. Herhangi bir zorlama ya da baskı olmaksızın ortaya çıkan bu birlikteliklerin en önemli koşulu ise kurulan ittifaklara üye devletlerin kendi rızasıyla dâhil olmasıdır. Yunan Klasik Çağı’ndan itibaren görülen hegemonik blokların ortaya çıkışının en önemli nedeni söz konusu dönemi karakterize eden Pers istilalarıdır. Perslerin Yunanistan’ı işgali şehir-devletlerinin ortak tehdide karşı bir araya gelmelerini sağlamış fakat zamanla bu birlikteliğin kendi içinde başlayan güç yarışı yeni bir savaşa neden olmuştur. Peloponnessos Savaşları olarak adlandırılan ve Antik Çağ’ın en büyük mücadelesi olarak nitelendirilen bu savaşlar başlangıçta müttefik olan fakat kendi müttefiklerinin rızası dışında bir hegemonya kurmaya başlayan Atina İmparatorluğuna karşı yapılmıştır. Tam olarak yirmi yedi yıl süren ve hegemon olma yolunda yapılan mücadelelerin en önemli örneği olarak bilinen Peloponnessos Savaşları, Antik Yunan’ın en büyük iki şehir-devleti olan Atina ve Sparta arasında meydana gelmiştir. Başta Atina ve Sparta olmak üzere diğer şehir-devletlerinin bağımsızlık mücadelesinden doğan Peloponnessos Savaşları’nın yıkıcı etkisi Yunan şehir-devletlerinin bağımsızlıklarını kaybetmelerine ve yabancı bir devlet olan Makedonya hegemonyası altına girmelerine neden olmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Hegemonya
• Atina
• Sparta
• Pers-Yunan Savaşları
• Peloponnessos Savaşları

Kaynakça

1. Aristotales (2021). Atinalıların devleti. (X. Baskı). (A. Çokana, Çev.). İş Bankası Kültür Yayınları.
2. Black, A. (2016). A world history of ancient political thought. (Second Edition). Oxford University Press.
3. Browne, E. G. (1956). A literary history of persia: from the earliest thes until fti-dawsi. (Third Edition). Vol: I, Cambridge University Press.
4. Callander, T. (1961). The athenian empire and the British. (First Edition). Weidenfeld and Nicolson Published.
5. Cox, G. W.& Charles S. (1908). The greeks and the persians. (Second Edition). Charles Scribner's Sons Publishing.
6. Cox, G. W. (1903). The athenian empire. (Tenth Edition). Logmans, Green, and co. Published.
7. Ehrenberg, V. (1973). From Solon to Socrates greek history and civilization during the 6th and 5th centuries B.C. (Second Edition). Routledge Published.
8. Fields, N. (2007). Thermopylae 480 BC last stand of the 300. Osprey Publishing.

9. Fine J. V. A. (1983). The ancient greeks: A critical history. (Third Edition). Belknap Press of Harvard University Press.
10. Fontana, B. (2008). Hegemony and power in Gramsci. Howson, R.&Kylie, S. (Eds.). Hegemony studies in consensus and coercion. (First Edition). Routledge Published.
11. Garthwaite, G. R. (2021). İran tarihi: Pers imparatorluğu’ndan günümüze. (F. Aytuna, Çev.). İnkılap Kitabevi.
12. Glotz, G. (1929). The greek city and its institutions. (First Edition). (N. Mallinson, Translated). Kegan Paul, Trench, Trubner&Co Ltd Puplished.
13. Günaltay, M. Ş. (1948). İran tarihi: en eski çağlardan İskender’in Asya seferine kadar. (1. Baskı) Cilt:1. TTK Basımevi.
14. Haubold, J. (2012). The achaemenid empire and the sea. Mediterranean Historical Review, (27)1, 4-23.
15. Herodotos. (2017). Tarih. (XIII. Basım). (M. Ökmen, Çev.). İş Bankası Kültür Yayınları.
16. Holmes, R. (1988). The world atlas of warfare: military innovations that changed the course of history. (First Edition). Viking Studio Books.
17. Homeros. (2019). İlyada. (XI. Basım). (A. Erhat-A. Kadir Çev.). İş Bankası Kültür Yayınları.
18. James, B. (2005). The ancient persians. (Third Edition). Lucents Books.
19. Jonathan, J. (2022). Hegemony: a realist analysis. (Fourth Edition). Routledge Published.
20. Kagan, D. (1970). Botsford and robinson's hellenic history. (Fifth Edition). Macmillian Company Published.
21. Kagan, D. (1995). On the origins of war and the preservation of peace. (First Edition). Doubleday Puplished.
22. Kagan, D. (1990). The archidamian war. (Third Edition). Cornell University Press.
23. Kagan, D. (1969). The outbreak of the Peloponnesian war. (First Edition). Cornell University Press.
24. Kagan, D. (1981). The peace- of nicias and the sicilian expedition. (First Edition). Cornell University Press.
25. Kagan, D. (2003). The Peloponnesian war. (Second Edition). Viking Press.
26. Ksenophon, (1999). Yunan tarihi. (1. Basım). (S. Sinanoğlu, Çev.). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
27. Laclau, E. &Mouffe, C. (2001). Hegemony and socialist strategy towards a radical democratic politics. (Second Edition). Verso Published.
28. Lebow, R. N. &Robert, K. (2001). Thucydides and hegemony: athens and the united states, Review of International Studies, British International Studies Association, 27, 593-609.
29. Liddell, H. G. &Robert, S. (1882). An intermediate greek english lexicon. (Seventh Edition). American Books Company Publishers.
30. Low, Polly. (2008). The athenian empire. (Third Edition). Edinburgh University Press.
31. Mansel, A. M. (2014). Ege ve yunan tarihi. (10. Baskı). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
32. Markantonatos, A. (2013). The silence of Thucydides: the battle of marathon and athenian pride. Bulletin of the Institute of Classical Studies Supplement, 69, 69-77.
33. Meiggs, R. (1972). The athenian empire. (First Edition). Oxford University Press.
34. Memiş, E. (2018). Eski İran tarihi (Medler, Persler, Partlar). (Birinci Baskı). Ekin Yayınevi.
35. Obrien, P. K. (2007). Atlas of world history. (Second Edition). Philips an imprint of Octopus Publishing.
36. Oliphant, M. (1998). The Atlas of the ancient world: charting the great civilizations of the past. (Tihird Edition), Barnes and Noble Publisher.
37. Plutarch's. (1927). Moralia. (First Edition). (H. N. Fowler Trans.). Vol: 8. Harvard University Press.
38. Potts, S. (2012). Marathon, battle of (490 BCE), the encyclopedia of war. (Second Edition). Blackwell Publishing.
39. Powell, A. (2001). Athens and Sparta constructing Greek political and social history from 478 BC. (Second Edition). Routledge Published.
40. Rawlings, H. R. (2008). Thucydides on the purpose of the delian league. (First Edition). (P. Low, Ed.). The Athenian Empire, Edinburgh University Press.
41. Rhodes, P. J. (2007). The impact of the persian wars on classical greece. cultural responses to the persian wars antiquity to the third millennium. (First Edition). E. Brigdes & E. Hall, (Eds). Oxford University Press.
42. Rhodes, P. J. (1985). The athenian empire. (First Edition). Clarendon Press.
43. Roebuck, C. (1959). İonian trade and colonization. (First Edition). Archaeological Institute of America Published.
44. Sage, M. M. (1996). Warfare in ancient greece. (First Edition). Routledge Published.
45. Souza, P. D. (2003). The Greek and persian wars 499-386 BC. (First Edition). Osprey Publishing.
46. Thukydides. (2017). Peloponnessos Savaşları. (2. Baskı). (F. Akderin, Çev). Belge Yayınları.
47. Tracy, S. V. (2009). Pericles: A Sourcebook and Reader. (First Edition). University of California Press.
48. Wiesehöfer, J. (2001). Ancient persia: from 550 BC to 650 AD. (Fourth Edition). I.B.Tauris Publishers.
49. Wilkinson, D. (2008). Hegemonia: hegemony, classical and modern, Journal of World-Systems Research, (XIV)2, 120-141.
50. Worth, O. Rethinking hegemony. (First Edition). Palgrave Published.
51. Yılmazcan, D. (2021) Antik yunan polislerinin tarihsel oluşum süreci ve yapısal karakteri, [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Çankırı Karatekin Üniversitesi.
52. Yılmazcan, D. (2022). Eski yunan tarihi ve uygarlığı. (1. Baskı). Karahan Kitabevi.