Meslek Yüksekokulunda Yenilikçi Bir Ders Yönteminin Öğrenci Katılım Boyutlarına Etkisinin İncelenmesi: Mesleki Gelişim Etkinliği Dersi Örneği

Öz

Yükseköğretimin temel amacı, farklı meslek dallarına yönelik nitelikli iş gücü yetiştirmektir. Ancak, Meslek Yüksekokulları, üniversitelerin dört yıllık fakülte ve yüksekokullarından farklı olarak sadece iki yıllık bir eğitim-öğretim süresi ile öğrencilere hem teorik hem de uygulamalı olarak mesleki ve teknik eğitim kazandırmakla yükümlüdür. Bu yüzden Meslek Yükskeokullarında yer alan ders içerikleri ile ders işleyiş tarzlarının klasik derslerden daha farklı olması gerekmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, Meslek Yüksekokulları özelinde öğrencilerin mezuniyet için aldıkları Mesleki Gelişim Etkinliği adlı dersin içerik ve formatının değişmesi ile öğrencilerin aktif, duygusal, bilişsel ve davranışsal katılım boyutlarının her biri ayrı ayrı ele alınarak, dersin yeni içerik ve işleyişinin yenilikçi bir ders yöntemine etkisi araştırılacaktır. Söz konusu ders, geleneksel eğitim yapısından uzak, yenilikçi bir ders yöntemine dönüştürülmüştür. Dersin yenilik sürecinin şekillenmesinde ve değerlendirilmesinde odak grup çalışması yapılmıştır. Tüm öğrenci katılım boyutları yenilik sürecinde incelendiğinde en yüksek oranda sırasıyla davranışsal katılım sonrasında duygusal katılım, daha sonra aktif katılım ve en son olarak ise bilişsel katılım gösterdikleri ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öğrenci katılımı
• aktif katılım
• duygusal katılım
• bilişsel katılım
• davranışsal katılım
• meslek yüksekokulu

Observation of the Effect of an Innovative Course Method on Student Attendance Dimensions in Vocational School: Professional Development Activity Course Example

Öz

The main aim of higher education is to train qualified workforce for different occupations. However, unlike the four-year faculties and colleges of the universities, Vocational Schools are obliged to provide vocational and technical education to the students in both theoretical and practical terms with a two-year education period. Therefore, the course contents and course styles of the Vocational Schools should be different from the classical courses. The main aim of this study is to change the content and format of the course called Vocational Professional Development Activity that students take for graduation in the Vocational Schools, and to examine each of the active, emotional, cognitive and behavioral participation dimensions of the students separately and to investigate the effect of the course on an innovative course method. The mentioned course has been transformed into an innovative lesson method, far from the traditional education structure. Focus group work has been done in shaping and evaluating the innovation process of the course. When all student participation dimensions were analyzed in the innovation process, it was found that they showed the highest rate of emotional participation after behavioral participation, then active participation and finally cognitive participation.

Anahtar Kelimeler

• Attendance
• agentic attendance
• emotional attendance
• cognitive attendance
• behavioral attendance
• vocational school

Kaynakça

1. Akdemir, A. (2018). Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Mesleki, Sosyal ve Entelektüel Eğilimlerinin Araştırılması. İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(1), 493-527.
2. Alkan, R. M., Suiçmez, M., Aydınkal, M., & Şahin, M. (2014). Meslek Yüksekokullarındaki Mevcut Durum: Sorunlar ve Bazı Çözüm Önerileri. Journal of Higher Education and Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 4(3), 133-140.
3. Arastaman, G. (2009). Lise Birinci Sınıf Öğrencilerinin Okula Bağlılık Durumlarına İlişkin Öğrenci, Öğretmen ve Yöneticilerin Görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26 (26), 102-112.
4. Aypay, A. ve Eryılmaz, A. (2011). Lise Öğrencilerinin Derse Katılmaya Motive Olmaları ile Okul Tükenmişliği Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 26-44.
5. Büyükeskil, M. ve Kesici, Ş. (2013). Ortaöğretim Öğrencilerinin, Sınıf Rehber Öğretmenlerinin ve Rehber Öğretmenlerin Etkin Öğrenme İle İlgili Görüşleri. OPUS-Türkiye Sosyal Politika ve Çalışma Hayatı Araştırmaları Dergisi, 3(4), 92-136.
6. Cohen, R., Moed, A., Roth, G. & Maymon, Y.K. (2019). Teachers’ Conditional Regard and Students’ Need Satisfaction and Agentic Attendance: A Multilevel Motivation Mediation Model. Journal of Youth and Adolescence. https://doi.org/10.1007/s10964-019-01114-y.
7. Collins, K. M. T., Onwuegbuzie, A. J., & Jiao, Q. G. (2006). Prevalence of Mi-ed-methods Sampling Designs in Social Science Research. Evaluation & Research in Education, 19 (2), 83-101.
8. Çelik, S., Toraman, S. Ö., & Çelik, K. (2018). The Relation of Student Achievement with Course Attendance and Teacher Immediacy. Kastamonu Education Journal, 26(1), 209-217.

9. Çokluk, Ö., Yılmaz, K. & Oğuz, E. (2011). Nitel Bir Görüşme Yöntemi: Odak Grup Görüşmesi. Kuramsal Eğitim Bilim Dergisi, 4 (1), 95-107.
10. Ekiz, D. (2003). Eğitimde Araştırma Yöntem ve Metodlarına Giriş. Nitel, Nicel Ve Eleştirel Kuram Metodolojileri. Ankara: Anı Yayıncılık.
11. Eryılmaz, A. (2014). Üniversite Öğrencileri İçin Derse Katılım Ölçeklerinin Geliştirilmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 203-214.
12. Fredricks, J.A., Blumenfeld, P.C., & Paris, A.H. (2004). School Attendance: Potential of the Concept, State of the Evidence. Review of Educational Research, 74(1), 59-109.
13. Güçlü, S. & Uysal, M. (2013). Kadınlarının Sağlık Eğitimi İhtiyaçlarının Odak Grup Görüşmesi Yöntemi ile Belirlenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 46(2), 399-418.
14. Günay, D. & Özer, M. (2016). Türkiye'de Meslek Yüksekokullarının 2000'li Yıllardaki Gelişimi ve Mevcut Zorluklar. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 6(1), 1-12.
15. lhan, E., Çam, Ş.S. & Çam, Z. (2018). Yükseköğretimde Öğrencilerin Akademik, Sosyal ve Kültürel Faaliyetlere Etkin Katılımı. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 16(2), 213-234.
16. Hunsberger, B. (2000). Cognitive Complexity of Expectations and Adjustment to University in the First Year. Journal of Adolescent Research, 15, 38-57.
17. Jamaludin, R. & Osman, S. (2014). The Use of a Flipped Classroom to Enhance Attendance and Promote Active Learning. Journal of Education and Practice, 5 (2), 124- 131.
18. Kahu, E. R. (2013). Framing Student Attendance in Higher Education. Studies in Higher Education, 38(5), 758- 773. doi: 10.1080/03075079.2011.598505.
19. Karagündüz, A. (2010). Türkçe ve Sınıf Öğretmeni Adaylarının Dinleme Stratejilerinin Değerlendirilmesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü dergisi, 2 (29), 39-55.
20. Koç, G. (2000). Etkin Öğrenme Yaklaşımlarının Eğitim Ortamlarında Kullanılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 220-226.
21. Kuh G.D. (2009) What Student Affairs Professionals Need to Know About Student Attendance. Journal of College Student Development, 50, 683-706.
22. Kılıç, Y., & Yılmaz, E. (2018). Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Perspektifinden Mesleki Eğitime İlişkin Bir Durum Çalışması. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-16.
23. Lawson, R., Taylor, T., Thompson, D.G., Simpson, L., Freeman, M., Treleaven L. & F. Rohde. (2012). Engaging with Graduate Attributes through Encouraging Accurate Student Self-Assessment. Asian Social Science, 8(4), 3-12.
24. Lee, J.S. (2014). The Relationship Between Student Attendance and Academic Performance: Is it a Myth or Reality? The Journal of Educational Research, 107(3), 177-185.
25. Mete, H., Erdem, A., Uzal, G., & Hüyük, D. (2018). An Investigation of Technical Sciences Vocational School Students’ Views on Education-Teaching/Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Eğitim-Öğretim ile İlgili Görüşlerinin İncelenmesi. Humanitas, 6(11), 191-203.
26. Reeve, J. & Tseng, C.M. (2011). Cortisol Reactivity to a Teacher’s Motivating Style: The Biology of Being Controlled Versus Supporting Autonomy. Motivation and Emotion, 35, 63-74.
27. Ozsoy, G., Kuruyer, H.G., Özsoy, S. & Tabak, H. (2013). Öğrenme ve Öğrenmeye Katılım Hakkında Sınıf Öğretmenleri Ne Düşünüyorlar? Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 35, 199-213.
28. Özdemir, F. & Ar, İ. M. (2015). Sosyal Yenilik Üzerine Bir Alan Araştırması. Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 4(1), 17-43.
29. Pietarinen, J., Soini, T. & Pyhältö, K. (2014). Students' Emotional and Cognitive Attendance as the Determinants of Well-Being and Achievement in School. International Journal of Educational Research, 67 (1), 40-51.
30. Reschly, A.L. & Christenson, S.L. (2006). Prediction of Dropout Among Students with Mild Disabilities: A Case for the Inclusion of Student Attendance Variables. Remedial and Special Education, 27(1), 276-292.
31. Ryan, R. M. & Deci, E. L. (2000b). Self-determination Theory and Facilitation of Instrinsic Motivation, Social Development and Well-Being. American Psychologist, 55(1), 68- 78.
32. Sagayadevan, V. & Jeyaraj, S. (2012). The Role of Emotional Attendance in Lecturer-Student Interaction and the Impact on Academic Outcomes of Student Achievement and Learning. Journal of the Scholarship of Teaching and Learning, 12 (3), 1-30.
33. Sanal, A., & Öztürkoğlu, Y. (2017). Hizmet Sektöründe QR Kod Kullanım Alanlarına Yönelik Bir Alan Çalışması. Business & Management Studies: An International Journal, 5(4), 172-189.
34. Sari, A. & Altun, T. (2016). Oyunlaştırma Yöntemi ile İşlenen Bilgisayar Derslerinin Etkililiğine Yönelik Öğrenci Görüşlerinin İncelenmesi. Turkish Journal of Computer & Mathematics Education, 7(3), 553-577.
35. Sarıbıyık, M. (2013). Meslek Yüksekokullarında Nitelikli İşgücü Yetiştirmek İçin 3+1 Eğitim Modeli. Akademik Platform Mühendislik ve Fen Bilimleri Dergisi, 1(1), 39-41.
36. Sarıoğlu, E. B. & Özgen, E. (2018). Z Kuşağinin Sosyal Medya Kullanim Alışkanlıkları Üzerine Bir Çalışma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 60 (11), 1067-1081.
37. Saygılı, E. E., & Öztürkoğlu, Y. (2017). Corporate Governance and Social Responsibility Issues in Code of Ethics. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 19(2), 378-388.
38. Tuncer, M. & Tanaş, R. (2019). Mesleki Eğitim Sorunsalının Meslek Yüksekokulları Bağlamında Öğrenci Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi. Electronic Journal of Education Sciences, 8(15), 76-88.
39. Ulus, L. Tuncer, N. & Sözen, Ş. (2015). Mesleki Eğitim, Gelişim ve Yeterlilik Açısından Meslek Yüksekokullarının Önemi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, (5), 168- 185.
40. Yıldırım, H., Sertel, E. & Akyol, S. Ö. (2019). Meslek Yüksekokullarının Güncel Sorunlarına İlişkin Öğretim Elemanlarının Görüşleri-Views of Academic Staff About Current Issues of Vocational Higher Education. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9 (21), 287-300.
41. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (7. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.