The Evaluation of the Applicability of the 2005 Turkish Language Curriculum for Secondary Stage Primary Level Based On the Views of Primary School Educational Inspectors

Öz

This study examined inspectors’ views on the effectiveness and applicability of new Turkish Language Curriculum, introduced in 2005. The participants of the study were 53 elementary school inspectors working in Kilis, Gaziantep, Mersin and Adana. These two large cities were chosen in order to have a representation of the whole country. A 31-item Likert type questionnaire was used to collect the data about inspectors’ opinions. The data was analyzed using the Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) 16.00. According to the results, the inspectors have positive attitudes about new curriculum’s effectiveness and applicability. It was also found that the inspectors’ attitudes did not differ significantly according to respondents’ gender, education, and seniority.

Anahtar Kelimeler

• Turkish Cours,Turkish Teaching Curriculum,Elementary School İnspectors

İLKÖĞRETİM II. KADEME TÜRKÇE PROGRAMININ UYGULANABİLİRLİĞİNİN İLKÖĞRETİM MÜFETTİŞLERİNİN GÖRÜŞLERİNE GÖRE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu araştırma 2005 yılından itibaren uygulanmaya başlanan Türkçe programının uygulanabilirliğini müfettiş görüşleri doğrultusunda belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmaya veri oluşturmak için Kilis, Gaziantep, Mersin ve Adana illerinde görev yapan toplam 53 ilköğretim müfettişinin görüşlerine başvurulmuştur. Tarama (survey) yönteminin kullanıldığı bu araştırmada veri toplamak amacıyla 5’li likert tipi olarak hazırlanan ve 31 maddeden oluşan müfettiş görüşlerini belirleme ölçeği kullanılmıştır. Uygulanan ölçekle elde edilen bulgular SPSS 16.00 paket programı ile değerlendirilmiştir. Araştırma ile ortaya konan sonuçlara bakıldığında, ilköğretim müfettişlerinin 2005 Türkçe programın etkililiği ve uygulanabilirliği hakkında olumlu görüşte oldukları anlaşılmış, müfettişlerin programa yönelik görüşlerinin cinsiyete, öğrenim durumlarına ve mesleki kıdemlerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe Dersi,Türkçe Öğretimi Programı,İlköğretim Müfettişi

Kaynakça

1. Alkan, C. , Deryakulu, D. ve Simsek, N. (1995). Eğitim Teknolojisine Giriş:Disiplin, Süreç, Ürün, Ankara: Önder Matbaacılık.
2. Çelik, V. (1997). Örgütsel Değişme ve Geleceğin Okulu, Yeni Türkiye, 7, 29-38.
3. Martha,D.T. & H.Deborah.(2000). The Learning Spiral-Toward Authentic Instructıon, Kappa Delta Pi Record,36n,3 spring 1130-133.
4. Demir, C. ve Yapıcı, M.(2007). Anadili Olarak Türkçenin Öğretimi ve Sorunları, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / Cilt: IX, Sayı: 2.
5. Gelen, İ & Beyazıt, N (2007) Eski ve Yeni İlköğretim Programları İle İlgili Çeşitli Görüşlerin Karşılaştırılması, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Bahar 2007, Sayı 51, ss: 457- 476
6. Gömleksiz, M. ve Diğerleri (2006). “İlköğretim 1–5 Sınıflar Öğretim Programlarını Değerlendirme Toplantısı (Eskişehir) Sonuç Bildirisi”. Çağdaş Eğitim Dergisi, Sayı:329, 34-39.
7. Gömleksiz, M. N.(2007). Yeni İlköğretim Programına İlişkin Öğretmen Görüşlerinin Çeşitli Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi. Eğitim Araştırmaları Dergisi. 27, 69-82.
8. Güneş, F. (2004). Yeni Eğitim Programı Tanıtımı Hizmet İçi Eğitim Semineri Notları. Yalova.

9. Karasar, N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemi, 16.Baskı, Ankara: Nobel Yayıncılık.
10. Kavcar, C. ve Oğuzkan, F. (1995), Türkçe Öğretimi, Engin Yayınevi, Ankara.
11. MEB, (2005a). Türkçe 6-8.Sınıf Programı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
12. MEB, (2005b). İlköğretim Fen ve Teknoloji Dersi (4–5.Sınıflar) Öğretim Programı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
13. Özdemir, E. (1983). Anadili Öğretimi, Türk Dili Dergisi, Dil Öğretimi Özel Sayısı, 47(379– 380), s.18–30.
14. Özden, Y. (2006). 21.yüzyılda Eğitimi Yeniden Canlandırma Çabaları, Türkiye'de Eğitim Bilimleri: Bir Bilânço Denemesi, (Ed: M. Hesapçıoğlu-A. Durmuş), Ankara: Nobel Yayıncılık.
15. Sever, S. (2000). Türkçe Öğretimi ve Tam Öğrenme, Ankara: Anı Yayınları
16. Sewell, A. (2002).Constructivisim and Student Misconceptions, Ascience Teacher Journal. 48 (4) 24-29.
17. Şaşan, H. (2002). Yapılandırmacı Öğrenme, Yasadıkça Eğitim Dergisi, Sayı: 74–75.
18. Şentürk, Ş. (2007). “Yeni ilköğretim programlarının öğretmen ve müfettiş görüşlerine göre değerlendirilmesi” Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
19. Şimşek, N, Aydınözü, D, İbret, B. Ünal. (2009). Yeni İlköğretim Sosyal Bilgiler Programı Hakkında Müfettiş Tutumları, Kastamonu Eğitim Dergisi, Mayıs 2009, Cilt:17 No:2, 513-524
20. Şimşek, H. (1997). 21. Yüzyılın Esiğinde, Paradigmalar Savaşı Kaostaki Türkiye, İstanbul: Sistem Yayıncılık
21. Tüysüz C, Aydın H.(2009). İlköğretim Fen ve Teknoloji Dersi Öğretmenlerinin Yeni Fen ve Teknoloji Programına Yönelik Görüşleri, GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 29, Sayı 1 (2009) 37-54