ÖĞRETİMSEL STİL TERCİHLERİNİN ÖZ-DÜZENLEME BECERİ DÜZEYLERİNİ YORDAMA GÜCÜ

Öz

Araştırmanın amacı öğretmen adaylarının öğretimsel stil tercihlerinin öz-düzenleme beceri düzeylerini yordama gücünü araştırmaktır. 126 öğretmen adayı üzerinde yürütülen araştırmanın verileri Öğretimsel Stil Tercihleri Ölçeği ve Öz-Düzenleme Becerileri Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmada t-testi ve varyans analizi, korelasyon ve adımsal regresyon analizinden yararlanılmıştır. Araştırma bulguları cinsiyetin öz-düzenleme beceri düzeyleri üzerinde farklılık meydana getirdiğini ortaya koymuştur. Bulgular adayların en çok tercih edilen stilin bağımsız öğrenme stili olduğunu, en az benimsenen stilinin ise benzetimle öğretim yoluyla öğrenme stili olduğunu göstermiştir. Koreleasyon analizi öğrencilerin öz-düzenleme beceri düzeyleri ile başarı düzeyleri arasında güçlü ve olumlu; öğretimsel stil tercihleri ile yine olumlu yönde orta düzeyde ilişkiler ortaya koymuştur. Regresyon analizi beş öğretim stil tercihinin birlikte öz-düzenleme beceri düzeylerindeki değişimin %42,4’ünü açıklamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öğrenme,Öz-düzenleme becerisi,Öğretimsel stil tercihleri,Öğrenme stilleri

The Predictive Power of Instructional Styles Preferences for Self-Regulation Skill Levels

Öz

The purpose of this study is to investigate the predictive power of instructional styles preferences for self-regulation skill levels. The study was conducted on 126 pre-service teachers. Data of the study were collected via “Self-regulation strategies scale” and “Learning styles inventory”. The data were analyzed via t test, one way Anova, Pearson product-moment correlation coefficient and stepwise regression. The findings indicated that gender of the participants made a significant difference in their scores. It was found that the female participants’ scores were higher than the males. The findings manifested that while the most preferred learning style of participants was independed study, the least referred style was learning through simulations. Correlation analysis indicated that there was a positive-strong relations ship between participants’ self-regulation skill levels and their achievement; positive-moderate relationship between instructional styles preferences. Participants’ instructional styles preferences explained 42, 4% of variance on self-regulated learning that the most powerful predictive variable is project learning.

Anahtar Kelimeler

• Learning,self-regulated learning,instructional styles preferences,learnings styles

Kaynakça

1. Agrawal, S., Norman, G. R., & Eva, K. W. (2012). Influences on Medical Students' Self- Regulated Learning after Test Completion, Medical Education, 46(3), 326-335.
2. Alşan, E.U. (2009). Temel Kimya Laboratuarı Dersinde Öğretmen Adaylarının Başarılarına Öğrenme Stili Tercihlerinin Etkisi, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 3(1), 117-133.
3. Altun, S. (2005). “Öğrencilerin öz düzenlemeye dayalı öğrenme stratejilerinin ve öz yeterlik algılarının öğrenme stilleri ve cinsiyete göre matematik başarısını yordama gücü.” Yayımlanmamış Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul
4. Bandura, A. (1986). Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
5. Bayrak, B.K. & Altun, S. (2009). Is There any Difference Between Learning Styles of Student Science Teachers inrelation to Both Their Grade and Gender?, Procedia - Social and Behavioral Sciences, 1(1), 765–770
6. Beishuizen, J. (2008). Does a Community of Learners Foster Self-Regulated Learning?, Technology, Pedagogy and Education, 17(3), 183-193.
7. Boekaerts, M., & Cascallar, E. (2006). How far have we moved toward the integration of theory and practice in self-regulation? Educational Psychology Review, 18(3), 199-210.
8. Boekaerts, M., & Corno, L. (2005). Self-Regulation in the Classroom: A Perspective on Assessment and Intervention, Applied Psychology-an International Review, 54(2), 199-231.

9. Boekaerts, M. & Niemivirta, M. (2000). Self-regulated learning: finding a balance between learnings goals and ego-protective goals. In M. Boekaerts, P.R. Pintrich & M. Zeidner (eds.), Handbook of Self-regulation. San Diego, CA: Academic Press
10. Borkowski, J. G. (1996). Metacognition: Theory or Chapter Heading? Learning and Individual Differences, 8(4), 391-402.
11. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (10.baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.
12. Cabı, E. (2009). “Öz Düzenlemeye Dayalı Karma Öğrenimin Öğrenci Başarısı ve Motivasyonuna Etkisi.” Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
13. Cabı, E. ve Gülbahar, Y. (2008). “The effect of subject field and gender of pre-service teachers on their preferred self-regulated learning strategies,” Paper presented at VIII. International Educational Technology Conference, Eskişehir Anadolu Üniversitesi.
14. Çiltaş,A.(2011). Eğitimde Öz-Düzenleme Öğretiminin Önemi Üzerine Bir Çalışma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(5),1-11
15. Cheng, E. K. (2011). The Role of Self-Regulated Learning in Enhancing Learning Performance, International Journal of Research & Review, 6(1), 1-16.
16. Efe, H.A., Oral, B., Efe, R. ve Sünkür, M.Ö. (2011).Fotosentez Ünitesinin Bilgisayar Simülasyonlarıyla Desteklenen Işbirlikli Öğretim Yöntemiyle Öğretiminin Öğrenci Erişi Ve Biyoloji Dersine Yönelik Tutuma Etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(1), 313-329.
17. Efklides, A., Niemivirta, M., & Yamauchi, H. (2002). Introduction: Some Issues on Self- Regulation to Consider. Psychologia, 45(4), 207-210.
18. Erden, M. ve Altun, S. (2006). Öğrenme Stilleri. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları Ltd.Ş.
19. Gravill, J., & Compeau, D. (2008). Self-Regulated Learning Strategies and Software Training, Information & Management, 45(5), 288-296.
20. Haşlaman, T. (2005). “Programlama Dersi İle Ilgili Öz-Düzenleyici Öğrenme Stratejileri İle Başarı Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi: Bir Yapısallık Modeli.” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara
21. Haşlaman, T. ve Aşkar, P. (2007). Programlama Dersi İle İlgili Öz-Düzenleyici Öğrenme Stratejileri ve Başarı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 110-122.
22. Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.
23. Kim, H.J. (2008). “Learning Style Preferences Of Gifted And General Elementary School Students In Korea And The U.S. With Cross-Cultural Validation Of Translated Learning Style Inventory (LSI)”. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Purdue University, Indiana
24. Koçak, T. (2007). “İlköğretim 6., 7., 8. Sınıf Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri ve Akademik Başarıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi.” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
25. Kolovelonis, A., Goudas, M., Hassandra, M., & Dermitzaki, I. (2012). Self-Regulated Learning In Physical Education: Examining The Effects Of Emulative And Self-Control Practice, Psychology of Sport and Exercise, 13(4), 383-389.
26. Kurman, J. (2004). Gender, Self-Enhancement, and Self-Regulation Of Learning Behaviors in Junior High School, Sex Roles, 50(9-10), 725-735.
27. Lee, H. (2012). Effects of Goal Relations on Self-Regulated Learning in Multiple Goal Pursuits: Performance, the Self-Regulatory Process, and Task Enjoyment, Asia Pacific Education Review, 13(2), 369-386.
28. Lee, M.-S., & Siegle, D. (2008-2009). A multilevel analysis of gifted Korean American students’ characteristics and school. Gifted and Talented International ,23(2), 2008; and 24(1), August, 2009.
29. Paterson, C. (1996). Self-Regulated Learning and Academic Achievement of Senior Biology Students, Australian Science Teachers Journal. 42(2),48-52.
30. Pintrich, P. R. (2004). A Conceptual Framework For Assessing Motivation and Self-Regulated Learning in College Students, Educational Psychology Review, 16(4), 385-407.
31. Pintrich, P.R. (2000). The role of goal orientation in self-regulated learning. In M. Boekaerts, P.R. Pintrich & M. Zeidner (eds), Handbook of Self-regulation. San Diego, CA: Academic Press
32. Puustinen, M. & Pulkkinen, L. (2001). Models of Self-Regulated Learning: A Review, Scandinavian Journal of Education Research, 45(3), 269-286.
33. Rauen, C. A. (2004). Simulation as a Teaching Strategy for Nursing Education and Orientation in Cardiac Surgery, Critical Care Nurse, 24(3), 46-51
34. Sağırlı, Öztufan, M. ve Azapağası, E. (2009). Üniversite Öğrencilerinin Öğrenmede Öz Düzenlemeyi Öğrenme Becerilerinin İncelenmesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi. 42(2),129-161.
35. Sağırlı, Öztufan, M., Çiltaş, A., Azapağası, E. ve Zehir, K. (2010). Yüksek Öğretimin Öz Düzenlemeyi Öğrenme Becerilerine Etkisi, Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(2), 587- 596.
36. Santhanam, R., Sasidharan, S., & Webster, J. (2008).Using Self-Regulatory Learning to Enhance E‑Learning-Based Information Technology Training, Information Systems Research, 19(1), 26–47.
37. Schuitema, J., Peetsma, T., & van der Veen, I. (2012). Self-Regulated Learning and Students' Perceptions of Innovative and Traditional Learning Environments: A Longitudinal Study in Secondary Education, Educational Studies, 38(4), 397-413.
38. Sha, L., Looi, C. K., Chen, W. L., Seow, P., & Wong, L. H. (2012). Recognizing and Measuring Self-Regulated Learning In A Mobile Learning Environment, Computers in Human Behavior, 28(2), 718-728.
39. Sha, L., Looi, C. K., Chen, W., & Zhang, B. H. (2012). Understanding Mobile Learning From the Perspective of Self-Regulated Learning, Journal of Computer Assisted Learning, 28(4), 366-378.
40. Üredi, I. ve Üredi, L. (2007). Öğrencilerin Öz-düzenleme Becerilerini Geliştiren Öğrenme Ortamlarının Oluşturulması,Yeditepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (Edu7), 2(2). http://oldweb.yeditepe.edu.tr adresinden 12 Aralık 2012 tarihinde alınmıştır.
41. Volet, S. E., (1991). Modelling and Coaching of Relevant Metacognitive Strategies for Enhancing University Students' Learning, Learning and Instruction, 1, 319-336
42. Wan, Z. Y., Compeau, D., & Haggerty, N. (2012). The Effects of Self-Regulated Learning Processes on E-Learning Outcomes in Organizational Settings, Journal of Management Information Systems, 29(1), 307-339.
43. Winne, P. H. (1996). A Metacognitive View of Individual Differences in Self-Regulated Learning, Learning and Individual Differences, 8(4), 327-353.
44. Zimmerman, B. J. (1990). Self-Regulated Learning and Academic-Achievement - an Overview, Educational Psychologist, 25(1), 3-17.
45. Zimmerman, B. J. (2008). Investigating Self-Regulation and Motivation: Historical Background, Methodological Developments, and Future Prospects, American Educational Research Journal, 45(1), 166-183.
46. Zimmerman, B. J., Bandura, A., & Martinezpons, M. (1992). Self-Motivation for Academic Attainment - the Role of Self-Efficacy Beliefs and Personal Goal-Setting, American Educational Research Journal, 29(3), 663-676.
47. Zimmerman, B. J. (2001). Theories of self-regulated learning and academic achievement: An overview and analysis. In B. J. Zimmerman, & D. H. Schunk (Eds.), Self-regulated learning and academic achievement: Theoretical perspectives. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
48. Zimmerman, B.J. & Schunk, D.H. (2001). Self-Regulated Learning and Academic Achievement: Theory, Research, and Practice. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
49. Zimmerman, B.J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. In M. Boekaerts, P.R. Pintrich & M. Zeidner (eds), Handbook of Self-regulation. San Diego, CA: Academic Press
50. Van den Boom, G., Paas, F., & van Merrienboer, J. J. G. (2007). Effects of Elicited Reflections Combined with Tutor or Peer Feedback on Self-Regulated Learning and Learning Outcomes, Learning and Instruction, 17(5), 532-548.