“SESSİZ GEMİ”NİN SEMBOL ve FRANSIZ TESİRİ AÇISINDAN İNCELENMESİ

Öz

Şairi önemli kılan başlıca özelliklerden biri, bireysel benliklerini aşmaları, kendi şahsiyetleri ile millet, kültür, sanat denilen realiteler arasında derin ilişkiler kurmalarıdır. Bu realitelerin bilincinde olan Yahya Kemal de ismiyle bütünleşen “Sessiz Gemi” şiirinde, halkın ölüm karşısındaki duygularını, zengin sembollerle dile getirir. Çalışmamızda şairin kullandığı sembolleri ve hatıralarından hareketle bu sembollerin kökenini inceledik. Ve şunu gördük: Yahya Kemal iki büyük kaynaktan beslenmiştir. Biri Osmanlı Tarih ve Edebiyatı, diğeri Fransız kültür ve edebiyatı. O, bu kaynaklardan aldığı unsurları bünyesine ve mizacına uygun bir şekilde eserinde, tıpkı bu şiirde olduğu gibi, eritmeyi bilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sembol,Yüce,Ufuk,Fransız Tesiri

Une etude sur Les Symboles de “Sessiz Gemi” de Yahya KEMAL et L’Influence Française

Abstract

L’un des principaux traits du poète est de dépasser le “moi” individuel et de construire des relations profondes entre leurs personnages et la nation, la culture, l’art. Ayant conscience de ces réalités, Yahya Kemal exprime les sentiments du peuple avec les symboles riches devant la mort. Dans notre travail, nous avons étudié les symboles que Yahya Kemal emploies et l’origine de ces symboles à partir des souvenirs du poète. Au cours de notre travail, nous avons constaté que le fameux poète a deux sources littéraires: l’une est l’histoire et la littérature ottoman, l’autre la pensée et la littérature française. Lui, il a parfaitement su fondre les éléments qu’il a empruntés dans son oeuvre selon son humeur et sa complexion.

Keywords

• Symbole,Eminence,Horizon,Influence française

Kaynakça

1. Akten, S.: Şiirimiz ve Baudelaire, Frankofoni, No:8, Ankara:1999.
2. Banarlı, N. S.: Yahya Kemal Enstitüsü Neşriyatı, İstanbul: 1959.
3. Baudelaire, C.: Les Fleurs du Mal 861,Lagarde-Michard, Paris:1969.
4. Beyatlı, Y. K.: Kendi Gök Kubbemiz, YKY. İstanbul, 2004.
5. Beyatlı, Y. K.: Hatıralarım, İstanbul Fetih Cemiyeti, İstanbul: 1976.
6. Doğan, M.: Büyük Türkçe sözlük, İz yayıncılık, İstanbul: 1996.
7. Kahraman, H. B.: Yahya Kemal Rimbaud’yu okudu mu?, YKY. İstanbul: 1997.
8. Kaplan, M.: Şiir Tahlilleri, 2. cilt, Dergah Yayınları, İstanbul: 2002.

9. Kaplan, M.: Türk Edebiyatı Üzerine Araştırmalar, Dergah Yayınları, İstanbul: 1999.
10. Kolcu, A.İ.: Albatros’un Gölgesi, Akçağ, Ankara: 2002.
11. Korkmaz, R.: İkaros’un Yeni Yüzü Cahit Sıtkı Tarancı, Akçağ, Ankara: 2002.
12. Lagarde, A., Michard, L.: XIX Les Grands Auteurs Français, Bordas, Paris:1969.
13. Özcan, T.: Şiir Sanatında İmajın Yeri ve Önemi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, cilt:13, Elazığ: 2003.
14. Özcan, T.: Denizin Çağrısı, Türk Dili Dergisi, Ankara: 2004.
15. Özmen, K.: İkaros’un Kavşağında İki Şair: Tarancı ve Baudelaire, No:6, Ankara:1994.
16. Tanpınar, A., H.: Yahya Kemal, Dergah Yayınları, İstanbul: 2001.
17. Uç, H.: Cumhuriyetin Altı Büyük Şairi, Diyarbakır: 2003.
18. Yaşar, S.: Yahya Kemal, Hayatı, Sanatı, Eserleri, Yeni Asya Yayınları, İstanbul: 1984.