Sendikalarda Adalet Algısının İş Performansı Üzerine Etkisinde Psikolojik İyi Oluşun Aracılık Rolü: Memur Sendikaları Konfederasyonu Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma
Abstract
Bu çalışma, kamu görevlileri sendikacılığı bağlamında, sendikalarda adalet algısının iş performansı üzerindeki etkisini ve bu ilişkide psikolojik iyi oluşun aracılık rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Türkiye'de kamu görevlileri sendikacılığı, işçi sendikacılığına kıyasla akademik literatürde daha az incelenmiş ve eksik kalan bir alan olarak dikkat çekmektedir. Araştırmada betimsel ve ilişkisel tarama modeli benimsenmiş ve yapısal eşitlik modellemesi (SEM) gibi doğrulayıcı analiz yöntemleri kullanılmıştır. Örneklem, Memur-Sen’e bağlı hizmet kolu sendikalarında görev yapan 395 kişiden rastgele seçilen 216 katılımcıdan oluşmaktadır. Analizler, SPSS ve AMOS programlarıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulguları, örgütsel adalet algısının iş performansı ve psikolojik iyi oluş üzerinde doğrudan ve anlamlı bir etkisi olduğunu ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, psikolojik iyi oluşun bu etkide aracılık rolü oynamadığı tespit edilmiştir. Psikolojik iyi oluşun örgütsel adalet algısı ile güçlü bir pozitif ilişkiye sahip olduğu, ancak iş performansı üzerinde anlamlı bir etki yaratmadığı görülmüştür. Bu durum, psikolojik iyi oluşun iş performansını doğrudan etkileyen bir aracı değişken olarak değil, adalet algısının bireysel refah üzerindeki etkisini güçlendiren bir unsur olarak işlev gördüğünü göstermektedir. Elde edilen bulgular, sendika yöneticileri ve politika belirleyiciler için çalışanların adalet algısını artırmaya yönelik stratejiler geliştirilmesi konusunda faydalı ipuçları sunabilir.
Ethical Statement
Üniversitemiz Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı yüksek lisans öğrencilerinden 2208011032 numaralı Ali DENİZ, 28.05.2024 tarihli ve 28299 kurum sayılı dilekçesinde “Sendikalarda Adalet Algısının İş Performansı Üzerine Etkisi: Psikolojik İyi Oluşun Aracılık Rolü: Memur-Sen Konfederasyonu Personeli Üzerinde Bir Araştırma” başlıklı yüksek lisans tez çalışması için hazırlamış olduğu Aydınlatılmış Onam Formu, Çalışma Protokolü ve Veri Toplama Formunun Üniversitemiz Etik Kurulu tarafından etik açıdan değerlendirilmesini talep etmiştir. İlgili belgeler Türk Hava Kurumu Üniversitesi Etik Kurulunun 03.06.2024 tarihli toplantısında incelenmiş olup etik açıdan uygun bulunmuştur. Bilgilerinizi ve gereğini rica ederim. Prof. Dr. Rahmi ER Rektör
Supporting Institution
Türk Hava Kurumu Üniversitesi
References
- Aksoy Kürü, S. ve Köksal, K. (2021). Etik liderliğin örgütsel adalet algısı üzerindeki etkisi: Psikolojik sözleşme algısının aracılık rolü. Yıldız Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 128–144.
- Ayça, B. (2023). Psikolojik iyi olma durumu ile iş performansı arasındaki ilişkide örgütsel güven ve uygulama adaletinin düzenleyici etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15(1), 300–316.
- Barutçugil, İ. (2006). Stratejik insan kaynakları yönetimi. Kariyer Yayınları.
- Bies, R. J. ve Moag, J. S. (1986). Interactional justice: Communication criteria of fairness. Research on Negotiation in Organizations, 1, 43–55.
- Bingöl, D. (2016). İnsan kaynakları yönetimi. Beta Yayınları.
- Cohen-Charash, Y. ve Spector, P. E. (2001). The role of justice in organizations: A meta-analysis. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 86(2), 278–321.
- Colquitt, J. A. (2001). On the dimensionality of organizational justice: A construct validation of a measure. Journal of Applied Psychology, 86(3), 386–400.
- Colquitt, J. A., Conlon, D. E., Wesson, M. J., Porter, C. O. ve Ng, K. Y. (2001). Justice at the millennium: A meta-analytic review of 25 years of organizational justice research. Journal of Applied Psychology, 86(3), 425–445.
- Çelik, A. (2021). Psikolojik iyi oluş ve iş performansı arasındaki ilişki: Bir meta-analiz. İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 12(2), 205–219.
- Çelik, A. ve Acar, G. (2011). Türkiye’de örgütsel adalet algısının iş tatmini üzerindeki etkisi. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13(22), 45–60.
- Çelik, N. ve Uğurlu, O. (2019). 657 sayılı devlet memurları kanunu’nun kamu sendikacılığına etkisi. Adalet Yayınevi.
- Çelik, N. ve Uğurlu, O. (2019). Kamu sendikacılığında güncel sorunlar ve çözüm önerileri. Çalışma Hayatı Dergisi, 11(2), 35–49.
- Çelik, N. ve Uğurlu, O. (2019). Sendikaların değişen rollerine akademik bir bakış. İşletme ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(3), 412–428.
- Çöl, G. (2008). Algılanan güçlendirmenin işgören performansı üzerine etkileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(1), 35–46.
- Demir, C. (2007). İş yerinde adalet algısı ve performans: Hizmet sektörü çalışanları üzerine bir araştırma. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(3), 45–67.
- Demir, K. (2018). Psikolojik iyi oluşun örgütsel bağlılık ve iş performansına etkisi. İş ve İnsan Dergisi, 9(1), 15–29.
- Demirel, Y. (2014). Örgütsel bağlılık üzerine çalışanların adalet algısının etkileri. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(4), 15–32.
- Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J. ve Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71–75. https://doi.org/10.1207/s15327752jpa4901_13
- Eren, E. (2020). İş yerinde adalet algısının çalışan psikolojisine etkisi. İş Psikolojisi Araştırmaları Dergisi, 8(1), 44–61.
- Eren, E. ve Hayatoğlu, F. (2011). Örgütsel davranış. Beta Yayınları.
- Ergenekon Arslan, A., Baş, M. ve Ergun Özler, D. (2016). 360 derece performans değerlendirmenin bir işletmedeki örgütsel adalet algısı üzerine etkisi. Sosyal Bilimler Dergisi, 49, 78–94.
- Ertürk, A. (2009). Örgütsel adalet ve iş tatmini arasındaki ilişki. Kamu Yönetimi Araştırmaları Dergisi, 15(2), 22–35.
- Folger, R. ve Cropanzano, R. (1998). Organizational justice and human resource management. Sage Publications.
- Fonkeng, C. (2018). Employee performance management and organizational effectiveness. Journal of Human Resource Management, 6(3), 58–64.
- Greenberg, J. (1987). Organizational justice: Yesterday, today, and tomorrow. Journal of Management, 16(2), 399–432.
- Greenberg, J. (1993). The social side of fairness: Interpersonal and informational classes of organizational justice. In R. Cropanzano (Ed.), Justice in the workplace: Approaching fairness in human resource management (pp. 79–103). Erlbaum.
- Greenberg, J. ve Bies, R. J. (1992). Establishing the role of empirical studies in understanding organizational justice. In J. Greenberg ve R. Cropanzano (Eds.), Advances in organizational justice (pp. 281–312). Stanford University Press.
- Güney, S. (2018). Yönetim psikolojisi: İşletmelerde insan faktörü. Gazi Kitabevi.
- Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri (5. baskı). Seçkin Yayıncılık.
- Gürbüz, S. ve Mert, İ. (2009). Örgütsel adalet algısı ve çalışanların iş tatmini. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(4), 58–72.
- Judge, T. A. ve Colquitt, J. A. (2004). Organizational justice and stress: The mediating role of work-family conflict. Journal of Applied Psychology, 89(3), 395–404. https://doi.org/10.1037/0021-9010.89.3.395
- Karslı, A. (2018). Psikolojik iyi oluş ve iş performansı üzerine bir değerlendirme. Çalışma İlişkileri Dergisi, 6(2), 15–30.
- Kelloway, E. K. ve Barling, J. (2010). Leadership development as an intervention in occupational health psychology. Work ve Stress, 24, 260–279.
- Kirkman, B. L. ve Rosen, B. (1999). Beyond self-management: Antecedents and consequences of team empowerment. Academy of Management Journal, 42(1), 58–74. https://doi.org/10.2307/256874
- Köker, S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam doyumu düzeylerinin karşılaştırılması (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Kuzgun, E. (2020). Psikolojik iyi oluş ve toplumsal katkı. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 13(2), 125–138.
- Leventhal, G. S. (1980). What should be done with equity theory? New approaches to the study of fairness in social relationships. In K. Gergen, M. Greenberg ve R. Willis (Eds.), Social exchange: Advances in theory and research (pp. 27–55). Plenum Press.
- Memur-Sen. (2023). Emek mücadelemizde 1007 kazanım. Memur-Sen Yayınları.
- Meyer, J. P. ve Allen, N. J. (1997). Commitment in the workplace: Theory, research, and application. Sage Publications.
- Özdevecioğlu, M. ve Kanıgür, Z. (2009). Performans yönetimi ve ölçümü. Detay Yayıncılık.
- Özkalp, E. ve Kırel, Ç. (2016). Örgütsel davranış. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
- Özmen, A., Arbak, Y. ve Özer, P. S. (2007). Adalete verilen değerin adalet algıları üzerindeki etkisinin sorgulanmasına ilişkin bir araştırma. Ege Akademik Bakış, 7(1), 17–33.
- Polat Dede, N. ve Türkmen, F. (2019). Yaşam doyumu ve esnek çalışma üzerine bir araştırma. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 12(23), 68–85.
- Ryan, R. M. ve Deci, E. L. (2001). On happiness and human potentials: A review of research on hedonic and eudaimonic well-being. Annual Review of Psychology, 52(1), 141–166.
- Sabuncuoğlu, Z. (2013). İnsan kaynakları yönetimi. Uludağ Yayınları.
- Sigler, T. H. ve Pearson, C. M. (2000). Creating an empowering culture: Examining the relationship between organizational culture and perceptions of empowerment. Journal of Quality Management, 5(1), 27–52.
- Şahin, B. (2017). Psikolojik iyi oluş ve yaşam kalitesi. Sağlık ve İnsan Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(3), 201–216.
- Şimşek, Ö. F., Şeşen, H. ve Meydan, C. H. (2005). Örgütsel adalet algısının çalışanların performansı üzerindeki etkisi: Liderlik algısının rolü. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 20(2), 27–43.
- Taylor, F. W. (1911). The principles of scientific management. Harper ve Brothers.
- Thibaut, J. ve Walker, L. (1975). Procedural justice: A psychological analysis. Erlbaum.
- Turunç, Ö. ve Çelik, M. (2010). İş tatmini ve performans arasındaki ilişkiler: Kavramsal çerçeve ve araştırmalar. İşletme Yönetimi Araştırmaları Dergisi, 6(2), 70–89.
- Tüfekçi, O., Özcan, S. ve Demir, G. (2016). Örgütsel adalet algısının iş performansı üzerindeki etkisi: Bankacılık sektöründe bir araştırma. Uluslararası İşletme ve Yönetim Dergisi, 7(1), 50–65.
- Wright, T. A. ve Cropanzano, R. (2000). Psychological well-being and job satisfaction as predictors of job performance. Journal of Occupational Health Psychology, 5(1), 84–94.
- Yılmaz, G. ve Altınkurt, M. (2012). Örgütsel adalet algısının iş tatmini ve iş performansı üzerindeki etkisi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 37(4), 32–50.
- Yılmaz, S. ve Ekinci, S. (2022). PERMA modeline dayalı psikolojik iyi oluşun iş yaşamında uygulanabilirliği. İş ve İnsan Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(1), 45–62.
The Mediating Role of Psychological Well-Being in the Effect of Perceived Justice in Unions on Job Performance: A Study on Employees of the Confederation of Public Employees' Unions
Abstract
This study aims to examine the impact of perceived justice within unions on job performance and the mediating role of psychological well-being in this relationship, within the context of public employee unionism. Public employee unionism in Türkiye is noteworthy as a less studied and underresearched area in the academic literature compared to worker unionism. The research adopted a descriptive and correlational survey model and employed confirmatory analysis methods such as structural equation modeling (SEM). The sample consisted of 216 participants randomly selected from 395 individuals working in sector-specific unions affiliated with Memur-Sen. Analyses were performed using SPSS and AMOS software. The research findings reveal that perceived organizational justice has a direct and significant impact on job performance and psychological well-being. However, psychological well-being was found not to play a mediating role in this effect. Psychological well-being was found to have a strong positive relationship with perceived organizational justice, but it did not have a significant impact on job performance. This suggests that psychological well-being functions not as a direct mediator influencing job performance, but rather as a factor reinforcing the impact of perceived justice on individual well-being. The findings may offer useful insights for union leaders and policymakers in developing strategies to enhance employees' perception of justice.
Ethical Statement
Our university's Social Sciences Institute, Department of Business Administration graduate student, student number 2208011032, Ali DENİZ, in his petition dated 28.05.2024 and numbered 28299, requested that the Informed Consent Form, Study Protocol and Data Collection Form he prepared for his master's thesis entitled "The Effect of Perception of Justice in Trade Unions on Job Performance: The Mediating Role of Psychological Well-being: A Study on the Personnel of Memur-Sen Confederation" be ethically evaluated by our University's Ethics Committee. The relevant documents were examined at the meeting of the Turkish Aeronautical Association University Ethics Committee on 03.06.2024 and found to be ethically acceptable. I request your information and necessary action. Prof. Dr. Rahmi ER Rector
References
- Aksoy Kürü, S. ve Köksal, K. (2021). Etik liderliğin örgütsel adalet algısı üzerindeki etkisi: Psikolojik sözleşme algısının aracılık rolü. Yıldız Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 128–144.
- Ayça, B. (2023). Psikolojik iyi olma durumu ile iş performansı arasındaki ilişkide örgütsel güven ve uygulama adaletinin düzenleyici etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15(1), 300–316.
- Barutçugil, İ. (2006). Stratejik insan kaynakları yönetimi. Kariyer Yayınları.
- Bies, R. J. ve Moag, J. S. (1986). Interactional justice: Communication criteria of fairness. Research on Negotiation in Organizations, 1, 43–55.
- Bingöl, D. (2016). İnsan kaynakları yönetimi. Beta Yayınları.
- Cohen-Charash, Y. ve Spector, P. E. (2001). The role of justice in organizations: A meta-analysis. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 86(2), 278–321.
- Colquitt, J. A. (2001). On the dimensionality of organizational justice: A construct validation of a measure. Journal of Applied Psychology, 86(3), 386–400.
- Colquitt, J. A., Conlon, D. E., Wesson, M. J., Porter, C. O. ve Ng, K. Y. (2001). Justice at the millennium: A meta-analytic review of 25 years of organizational justice research. Journal of Applied Psychology, 86(3), 425–445.
- Çelik, A. (2021). Psikolojik iyi oluş ve iş performansı arasındaki ilişki: Bir meta-analiz. İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 12(2), 205–219.
- Çelik, A. ve Acar, G. (2011). Türkiye’de örgütsel adalet algısının iş tatmini üzerindeki etkisi. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13(22), 45–60.
- Çelik, N. ve Uğurlu, O. (2019). 657 sayılı devlet memurları kanunu’nun kamu sendikacılığına etkisi. Adalet Yayınevi.
- Çelik, N. ve Uğurlu, O. (2019). Kamu sendikacılığında güncel sorunlar ve çözüm önerileri. Çalışma Hayatı Dergisi, 11(2), 35–49.
- Çelik, N. ve Uğurlu, O. (2019). Sendikaların değişen rollerine akademik bir bakış. İşletme ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(3), 412–428.
- Çöl, G. (2008). Algılanan güçlendirmenin işgören performansı üzerine etkileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(1), 35–46.
- Demir, C. (2007). İş yerinde adalet algısı ve performans: Hizmet sektörü çalışanları üzerine bir araştırma. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(3), 45–67.
- Demir, K. (2018). Psikolojik iyi oluşun örgütsel bağlılık ve iş performansına etkisi. İş ve İnsan Dergisi, 9(1), 15–29.
- Demirel, Y. (2014). Örgütsel bağlılık üzerine çalışanların adalet algısının etkileri. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(4), 15–32.
- Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J. ve Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71–75. https://doi.org/10.1207/s15327752jpa4901_13
- Eren, E. (2020). İş yerinde adalet algısının çalışan psikolojisine etkisi. İş Psikolojisi Araştırmaları Dergisi, 8(1), 44–61.
- Eren, E. ve Hayatoğlu, F. (2011). Örgütsel davranış. Beta Yayınları.
- Ergenekon Arslan, A., Baş, M. ve Ergun Özler, D. (2016). 360 derece performans değerlendirmenin bir işletmedeki örgütsel adalet algısı üzerine etkisi. Sosyal Bilimler Dergisi, 49, 78–94.
- Ertürk, A. (2009). Örgütsel adalet ve iş tatmini arasındaki ilişki. Kamu Yönetimi Araştırmaları Dergisi, 15(2), 22–35.
- Folger, R. ve Cropanzano, R. (1998). Organizational justice and human resource management. Sage Publications.
- Fonkeng, C. (2018). Employee performance management and organizational effectiveness. Journal of Human Resource Management, 6(3), 58–64.
- Greenberg, J. (1987). Organizational justice: Yesterday, today, and tomorrow. Journal of Management, 16(2), 399–432.
- Greenberg, J. (1993). The social side of fairness: Interpersonal and informational classes of organizational justice. In R. Cropanzano (Ed.), Justice in the workplace: Approaching fairness in human resource management (pp. 79–103). Erlbaum.
- Greenberg, J. ve Bies, R. J. (1992). Establishing the role of empirical studies in understanding organizational justice. In J. Greenberg ve R. Cropanzano (Eds.), Advances in organizational justice (pp. 281–312). Stanford University Press.
- Güney, S. (2018). Yönetim psikolojisi: İşletmelerde insan faktörü. Gazi Kitabevi.
- Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri (5. baskı). Seçkin Yayıncılık.
- Gürbüz, S. ve Mert, İ. (2009). Örgütsel adalet algısı ve çalışanların iş tatmini. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(4), 58–72.
- Judge, T. A. ve Colquitt, J. A. (2004). Organizational justice and stress: The mediating role of work-family conflict. Journal of Applied Psychology, 89(3), 395–404. https://doi.org/10.1037/0021-9010.89.3.395
- Karslı, A. (2018). Psikolojik iyi oluş ve iş performansı üzerine bir değerlendirme. Çalışma İlişkileri Dergisi, 6(2), 15–30.
- Kelloway, E. K. ve Barling, J. (2010). Leadership development as an intervention in occupational health psychology. Work ve Stress, 24, 260–279.
- Kirkman, B. L. ve Rosen, B. (1999). Beyond self-management: Antecedents and consequences of team empowerment. Academy of Management Journal, 42(1), 58–74. https://doi.org/10.2307/256874
- Köker, S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam doyumu düzeylerinin karşılaştırılması (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Kuzgun, E. (2020). Psikolojik iyi oluş ve toplumsal katkı. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 13(2), 125–138.
- Leventhal, G. S. (1980). What should be done with equity theory? New approaches to the study of fairness in social relationships. In K. Gergen, M. Greenberg ve R. Willis (Eds.), Social exchange: Advances in theory and research (pp. 27–55). Plenum Press.
- Memur-Sen. (2023). Emek mücadelemizde 1007 kazanım. Memur-Sen Yayınları.
- Meyer, J. P. ve Allen, N. J. (1997). Commitment in the workplace: Theory, research, and application. Sage Publications.
- Özdevecioğlu, M. ve Kanıgür, Z. (2009). Performans yönetimi ve ölçümü. Detay Yayıncılık.
- Özkalp, E. ve Kırel, Ç. (2016). Örgütsel davranış. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
- Özmen, A., Arbak, Y. ve Özer, P. S. (2007). Adalete verilen değerin adalet algıları üzerindeki etkisinin sorgulanmasına ilişkin bir araştırma. Ege Akademik Bakış, 7(1), 17–33.
- Polat Dede, N. ve Türkmen, F. (2019). Yaşam doyumu ve esnek çalışma üzerine bir araştırma. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 12(23), 68–85.
- Ryan, R. M. ve Deci, E. L. (2001). On happiness and human potentials: A review of research on hedonic and eudaimonic well-being. Annual Review of Psychology, 52(1), 141–166.
- Sabuncuoğlu, Z. (2013). İnsan kaynakları yönetimi. Uludağ Yayınları.
- Sigler, T. H. ve Pearson, C. M. (2000). Creating an empowering culture: Examining the relationship between organizational culture and perceptions of empowerment. Journal of Quality Management, 5(1), 27–52.
- Şahin, B. (2017). Psikolojik iyi oluş ve yaşam kalitesi. Sağlık ve İnsan Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(3), 201–216.
- Şimşek, Ö. F., Şeşen, H. ve Meydan, C. H. (2005). Örgütsel adalet algısının çalışanların performansı üzerindeki etkisi: Liderlik algısının rolü. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 20(2), 27–43.
- Taylor, F. W. (1911). The principles of scientific management. Harper ve Brothers.
- Thibaut, J. ve Walker, L. (1975). Procedural justice: A psychological analysis. Erlbaum.
- Turunç, Ö. ve Çelik, M. (2010). İş tatmini ve performans arasındaki ilişkiler: Kavramsal çerçeve ve araştırmalar. İşletme Yönetimi Araştırmaları Dergisi, 6(2), 70–89.
- Tüfekçi, O., Özcan, S. ve Demir, G. (2016). Örgütsel adalet algısının iş performansı üzerindeki etkisi: Bankacılık sektöründe bir araştırma. Uluslararası İşletme ve Yönetim Dergisi, 7(1), 50–65.
- Wright, T. A. ve Cropanzano, R. (2000). Psychological well-being and job satisfaction as predictors of job performance. Journal of Occupational Health Psychology, 5(1), 84–94.
- Yılmaz, G. ve Altınkurt, M. (2012). Örgütsel adalet algısının iş tatmini ve iş performansı üzerindeki etkisi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 37(4), 32–50.
- Yılmaz, S. ve Ekinci, S. (2022). PERMA modeline dayalı psikolojik iyi oluşun iş yaşamında uygulanabilirliği. İş ve İnsan Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(1), 45–62.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Curriculum and Teaching in Economics, Business and Management |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | January 2, 2026 |
| Acceptance Date | February 27, 2026 |
| Publication Date | March 27, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.58689/eibd.1854413 |
| IZ | https://izlik.org/JA83EE34MX |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 17 Issue: 33 |
Cite
Aim & Scope
Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, Eğitimciler Birliği Sendikası [Eğitim-Bir-Sen] tarafından yılda iki kez yayımlanan hakemli bir dergidir. Dergide, eğitim bilimleri ve öğretmenlik mesleği ile ilgili teorik ve uygulamalı çalışmaların yayımlanması amaçlanmaktadır. Özellikle, öğretmen ve yöneticilerin çalışma yaşamları, özlük hakları ve mesleki gelişimlerine yönelik çalışmalara öncelik verilmektedir. İnsani bilimlerin diğer alanları ile ilgili çalışmalar ise ancak eğitim bilimleri ve öğretmenlik mesleği ile ilişkilendirilmek şartıyla değerlendirilmeye alınabilecektir.
EIBD 2026 yılı itibarıyla sürekli yayın modeline geçmiş olup yılda iki sayı olarak (yaz ve sonbahar dönemlerinde) hem basılı hem de çevrim içi olarak yayımlanmaktadır. Sürekli yayın modelinde hakem değerlendirme sürecini başarıyla tamamlayan ve kabul edilen çalışmalar, güncel sayı olarak hemen yayımlanmaktadır. Böylelikle yayına kabul edilen çalışmaların zaman kaybetmeden yayınlanması ve akademisyenler tarafından kullanılabilmesi amaçlanmaktadır. Yazarlardan kaynaklanan gecikmeler haricinde, dergiye gönderilen makalelerin hakem değerlendirme sürecinin 3-6 ay içerisinde (revizyon ve yeniden değerlendirme süreçleri dahil) tamamlanması planlanmaktadır.
YAZARLARA BİLGİ
Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama’ya gönderilecek makaleler Dergi Yayın Kuralları’na uygun olarak düzenlenmeli ve Dergipark sistemi üzerinden sisteme yüklenmelidir. Gönderilen makaleler, önce amaç, konu, içerik, genel yayım ve yazım kurallarına uygunluk yönlerinden Yayın Kurulu’nca incelenir. Uygun bulunmayan makaleler değerlendirilmeden yazarlarına iade edilir. Yayımlanmasının olanaklı olduğuna karar verilen makaleler, bilimsel bakımdan değerlendirilmek üzere, konu alanıyla ilgili en az iki hakemin görüşüne sunulur. Hakemler arasında görüş farklılığı olması durumunda üçüncü bir hakemin görüşüne başvurulabilir. Bir makalenin dergide yer alabilmesi için konu alanı ile ilgili en az iki hakemin olumlu görüş bildirmesi gerekmektedir.
Makalelerine ilişkin düzeltme önerisi almış olan yazarlar düzeltme işlemlerini, düzeltme önerisiyle birlikte, ya makale üzerine açıklama kutularına yazarak, değişiklikleri izleme komutunu kullanarak ya da ayrı bir raporla sayfa, paragraf ve satır belirterek göstermelidir. Hakemler tarafından önerilen değişiklikler yazar veya yazarlar tarafından benimsenmezse makale, yazarı/yazarları tarafından geri çekilebilir. Ayrıca böyle bir durumda, Yayın Kurulu yazıyı yazarına geri vermek ya da bir başka hakeme başvurmak konusunda tam yetkilidir. Yazar(lar)la hakemler arasındaki iletişimi yalnızca editör veya editör yardımcıları sağlar. Aksi belirtilmedikçe, Yayın Kurulu iletişimini birinci yazarla yürütür.
Eğitim ve Beşerî Bilimler Dergisi: Kuram ve Uygulama, eğitim ve öğretmenlik mesleğine ilişkin kuramsal ve uygulamalı çalışmaları yayımlamaktadır. Özellikle öğretmenlerin ve yöneticilerin çalışma yaşamları, özlük hakları ve mesleki gelişimleri üzerine yapılan çalışmalara öncelik verilmektedir. Beşerî bilimlerin diğer alanlarına ait çalışmalar ise yalnızca eğitim ve öğretmenlik mesleği ile ilişkili olmaları durumunda değerlendirmeye alınmaktadır.
Author Guidelines
Dergiye gönderilen tüm makaleler aşağıda belirtilen yazım esaslarına uygunlukları açısından Yayın Kurulu tarafından ön incelemeye tabii tutulurlar. Ön incelemede; makalelerin (1) derginin amaç ve kapsamına uygunluğu, (2) dergi yayın ilkelerine uygunluğu, (3) dergi yazım kurallarına uygunluğu ve (4) yazıların bilimsel açıdan özgünlüğü ve güncelliği hususları göz önünde bulundurulur. Dergimizin intihal politikası gereği; gelen makaleler çalışmanın orjinalliği ile ilgili Turnitin ya da iThenticate gibi programlarda taratılmaktadır ve intihal raporundaki oranın %20'yi geçmemesi halinde hakem değerlendirmesine alınmaktadır. Bu nedenle Dergipark sistemine alınan tüm çalışmalar için benzerlik raporu alınmalı ve çalışma ile birlikte sisteme yüklenmelidir. Uygun bulunan makaleler için çift kör (double-blind) hakem değerlendirme (eş değerlendirme – peer review) süreci başlatılır, uygun bulunmayan makaleler ise yazarlarına iade edilir.
Dergiye gönderilecek yazılar, A4 boyutunda Word Dosyasında üst, alt, sağ ve sol boşluk 2.5 cm boşluk olacak şekilde ve satır sonu tirelemesiz olmalıdır. Çalışmalar, APA 7 Yayın Kılavuzu esas alınarak hazırlanmalı ve aşağıda belirtilen şekilde hazırlanmalıdır:
31 Temmuz 2024 sonrası yayınlanacak olan bölümler için yazım kuralları güncellenmiş olup 01.04.2024 tarihi itibari ile gönderilecek olan çalışmaların güncel olarak sitede bulunan yazım kuralları dikkate alınarak hazırlanması gerekmektedir.
Dergiye gönderilecek olan çalışmalar dergi MAKALE ŞABLONU kullanılarak hazırlanmalıdır.
Başlık sayfası, yazar/lar/ın tam adları, çalıştıkları kurumları ve ORCID numaraları ile birlikte makale üst başlığını içermelidir. Makale başlığı 14 punto ve ortalı olmalıdır.
Makale Dosyası şu bölümlerden oluşmalıdır:
Başlık, 14 Punto ve ortalı olmalıdır.
Özet, 150-200 kelime arasında olmalıdır.
Özetten sonra 3-5 arası anahtar kelime olmalıdır.
Özette araştırmanın amacı, yöntem ve önemli bulgular mutlaka ifade edilmelidir.
Ana Metin, Ampirik çalışmalar giriş, yöntem [evren-örneklem, veri toplama araç/ları, verilerin çözümlenmesi], bulgular ve tartışma bölümlerini içermelidir. Derleme türü çalışmalar ise problemi ortaya koymalı, ilgili alan yazınını yetkin bir biçimde analiz etmeli, literatürdeki eksiklikler, boşluklar ve çelişkilerin üzerinde durmalı ve çözüm için atılması gereken adımlardan bahsetmelidir. Diğer çalışmalarda ise konunun türüne göre değişiklik yapılabilir; fakat bunun okuyucuyu sıkacak ya da metinden faydalanmasını güçleştirecek detayda alt bölümler şeklinde olmamasına özen gösterilmelidir.
• Makalede;
Birinci Düzey Başlıklar (Times New Roman 12 Punto-Tüm kelimelerin ilk harfleri büyük olmalıdır).
Ana metin Times New Roman 12 punto iki yana yaslı olmalı, paragraf girintisi verilmemelidir. Makalenin tamamı 8000 sözcükten daha uzun olmamalıdır.
İkinci düzey başlıklar (Times New Roman 12 Punto- Sadece ilk kelimenin ilk harfi büyük olmalıdır).
Üçüncü düzey başlıklar (Times New Roman 12 Punto italik- Sadece ilk kelimenin ilk harfi büyük olmalıdır)
Tablo, şekil, resim, grafik ve benzerlerinin derginin sayfa boyutları dışına taşmaması ve daha kolay kullanılmaları amacıyla tablo, şekil, resim, grafik ve benzeri unsurlarda daha küçük punto ve tek aralık kullanılabilir. Metinde ve Tablolarda ondalıklı kısımlar nokta ile ayrılmalı ve ondalık kısım iki haneli olmalıdır.
Metin içi göndermeler aşağıda gösterildiği şekilde olmalı bunların dışında bir durum ile karşılaşılması halinde APA 7 kuralları esas alınmalıdır.
Tek yazar:
Demirtaş’a (2005) göre …
Dergi yazım kuralları açık bir şekilde belirlenmiştir (Demirtaş, 2005).
İki yazarlı:
Demirtaş ve Alanoğlu’na (2020) göre …
Metin içi göndermelerde APA 7 kuralları esas alınmalıdır (Demirtaş ve Alanoğlu, 2021).
Üç ve üzeri yazarlı yayınlar:
İlk seferden itibaren ilk yazarın soyadı vd. (yıl) şeklinde belirtilir (Demirtaş vd., 2021)
Demirtaş vd. (2001)’ne göre (…)
Yazar bir organizasyon veya hükümet kurumu ise:
Kısaltma kullanılmadığı durumlarda; Amerikan Psikoloji Derneği’ne (2018) göre.
Birden fazla kullanımı var ve Kurumun kısaltması kullanılmışsa;
İlk atıf: (Milli Eğitim Bakanlığı [MEB], 1973)
İkinci atıf: (MEB, 1973)
Aynı parantez içerisinde birden fazla esere atıfta bulunulmuşsa;
Eserler alfabetik sıraya göre dizilmeli ve eserler noktalı virgül ile ayrılmalıdır: (Çalışkan, 2008; Demirtaş, 2010; Podgorica, 2020)
Aynı yazarın aynı yıl yayınlanmış eserlerine atıf yapılırken;
Metin içindeki ilk kullanımına göre yılın önüne a, b, c… harfleri getirilir. İlk eser (Demirtaş, 2021a) ikinci eser Demirtaş, 2021b) bu eserler aynı parantez içerisinde verilecekse (Demirtaş, 2021a; 2021b) şeklinde olmalıdır.
Aynı soy isme sahip farklı yazarlarda, karışıklığı önlemek için ismin ilk harfi de kullanılır: (H. Demirtaş, 2020; Z. Demirtaş, 2019)
Doğrudan alıntılarda; “alıntı tırnak içerisinde verilmeli ve sayfa numarası verilmelidir” (Demirtaş, 2019, s.12).
İkincil kaynaktan aktarım; ……… (Demirtaş, 1995; akt. Alanoğlu, 2014).
Kaynakçada sadece aktaran gösterilir. İkincil kaynak gösterilmez (Alanoğlu, 2014 kaynakçada verilmelidir).
Çalışmalarda BEŞ (5)'ten fazla Tablo bulunmamasına dikkat edilmelidir. Beş'in üzerinde Tablo'nun eklenmesi zorunluluğu olması halinde bu gerekçeli olarak Editöre Not şeklinde açıklanmalıdır. Ayrıca hazırlanan her bir Tablo'nun bir sayfadan fazla yer kaplamaması gerekmektedir.
Çalışmalarda BEŞ (5)'ten fazla Şekil bulunmamasına dikkat edilmelidir. Beş'in üzerinde Şekil'in eklenmesi zorunluluğu olması halinde bu gerekçeli olarak Editöre Not şeklinde açıklanmalıdır.
TR Dizin Dergi Değerlendirme Kriterleri’nde 2020 yılı için yapmış olduğu değişiklik üzerine Sosyal bilimler dâhil olmak üzere tüm bilim dallarında yapılan makaleler için “Etik Kurul Onayı” talep edilmektedir. Dolayısıyla dergimize gönderilen tüm çalışmalardan "Etik Kurul Onayı" mutlaka alınmış olmalıdır. Etik kurul onayı olmayan çalışmalar değerlendirme sürecine dahil edilmeyecektir.
Etik kurul onay belgesi makale sisteme yüklenirken Dergipark üzerinden sisteme yüklenmeli ayrıca;
‘Bu araştırma için ............... Üniversitesi ..................... Etik Kurulundan .................... tarih ....................... nolu karar ile etik onay alınmıştır.’ Şeklinde bir ifade hem Yöntem bölümünün sonunda hem de Kaynakçadan hemen önce yer almalıdır.
Kaynakça
Tek yazar:
Demirtaş, Z. (2007). Osmanlı’da sıbyan mektepleri ve ilköğretimin örgütlenmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(1), 173-183.
İki yazar:
Alanoğlu, M. ve Demirtaş, Z. (2020). Bürokratik okul yapısı ile müdür yönetim tarzları arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 48, 199-213. doi: 10.9779/pauefd.560610
Altı yazara kadar olan çalışmalar:
Tüm yazar isimleri verilmelidir.
Altıdan fazla yazarlı çalışmalarda:
İlk altı yazarın adı listelendikten sonra üç nokta koyup son yazarın adı eklenir. Yedi isimden fazlası yer almamalıdır
Aynı yazarın iki ve daha fazla çalışması kullanılmışsa; kaynaklar tarih sırasına göre dizilmelidir.
Demirtaş, Z. (2015).
Demirtaş, Z. (2020).
Eğer bir yazarın farklı yazarla yayımladığı eserler varsa, sıralama alfabetik olarak ikinci veya sonraki isme bağlı olarak yapılır.
Dergi ve süreli yayınlar:
Yazar, A. A., Yazar, B. B. ve Yazar, C. C. (Yıl). Makale adı. Dergi adı, cilt No(sayı no), sayfalar. doi:http://dx.doi.org/xx.xxx/yyyyy
Kitap:
Yazar, A. A. (Yayın yılı). Çalışma adı. Yayıncı.
Kitap Bölümü:
Yazar, A. A. ve Yazar, B. B. (Yayın yılı). Bölüm adı. A. Editör ve B. Editör (Ed.), Kitap adı içinde (ss. 1-10). Yayıncı.
Yayımlanmamış tez;
Soyisim, F. N. (Year). Doktora tezinin başlığı. (Yayımlanmamış doktora tezi). Kurum adı.
Alanoğlu, M. (2019). Algılanan okul müdürü yönetim tarzları ile öğretmenlerin karara katılma, örgütsel adalet, iş doyumu ve tükenmişlik algıları arasındaki ilişkinin analizi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Fırat Üniversitesi.
Konferans bildirisi:
Yazar, A. A., Yazar, B. B. ve Yazar, C. C. (2019, Temmuz). Bildiri adı. Konferans Adı içinde (ss. 20-25), Fırat Üniversitesi, Elazığ.
Geniş Özet; makalenin en sonunda Türkçe makaleler için 500-750 kelime arası yapılandırılmış ingilizce özet; İngilizce makaleler ise 1500-2000 kelime arası yapılandırılmış Türkçe özet eklenmelidir. Yapılandırılmış özet, makalenin içeriğine bağlı olarak, Giriş, Literatür taraması/kavramsal çerçeve, Yöntem, Bulgular ve Sonuç/tartışma başlıklarından en az üçünü içermelidir. Türkçe bir makale için İngilizce geniş özet şu şekilde olmalıdır;
Manuscript Title
Extended Abstract
Introduction
Method
Results
Conclusion
Yazarlar; (1) makalelere yapılan tüm mali katkıları, sponsorlukları ya da proje desteklerini ve (2) eğer çalışmaları daha önce kongre, konferans ya da sempozyum gibi akademik alanda ulusal veya uluslararası nitelikli bilimsel toplantılarda sunulmuş ise bu durumu makale içeriğinde açıklıkla bildirmek zorundadır. Bu tür çalışmalar başka bir yerde kısa özet haricinde yayımlanmamış veya yayımlanmak üzere gönderilmemiş olması koşulu ile kabul edilebilir ve hakem sürecine alınır.
Ethical Principles and Publication Policy
25 Şubat 2020 tarihli ULAKBİM kararıyla,"Tüm bilim dalları için (Sosyal bilimler dahil) etik kurul kararı gerektiren çalışmalar için ETİK KURUL ONAYI alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir." şartı getirilmiştir. Bu sebeple 2020 yılı yılında süreci başlayan veya bundan sonraki yıllarda süreci yeni başlatılacak olan çalışmalarını dergimize gönderecek yazarların bu konuya dikkat etmeleri önemli olup, makale yükleme esnasında ETİK KURUL ONAYI'nı ek dosya olarak yüklemeleri gerekmektedir. Ayrıca yazarların yöntem bölümünde ve makale son sayfasında etik kurulu onayı ile ilgili bilgileri (kurul adı, tarih ve sayı numarası) belirtmeleri gerekmektedir.
Etik Kurul izni gerektiren araştırmalar aşağıdaki gibidir:
1-Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar
2-İnsan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,
3-İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,
4-Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar,
5-Kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar,
Ayrıca;
1-Olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi,
2-Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,
3-Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi gerekmektedir.
Price Policy
Dergimizden yayınlanan makaleler için ücret talep edilmemektedir.
Indexes
Journal Boards
Baş Editör
Ağrı Eğitim Yüksekokulu Sınıf Öğretmenliğinde ön lisans, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Yönetimi ve Denetimi bölümünde lisans, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde yüksek lisans ve İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde doktora eğitimi aldı. Milli Eğitim Bakanlığında sınıf öğretmeni ve ilköğretim müfettişi olarak on beş yıl hizmet etti. Bu süre boyunca yüksek lisans ve doktora eğitimini tamamladı. Fırat Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri bölümünde 2005 yılında yardımcı doçent unvanı ile başladığı akademik kariyerinde aynı bölümde 2012 yılında doçent ve 2019 yılında profesör doktor unvanlarını aldı. "Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama" adlı derginin editörlüğünü yürütmektedir.
Editörler
Alan Editörü
Bilimsel Yayın Koordinatörü
Editörler Kurulu
Profesör Sedat Gümüş, 2012 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Michigan Eyalet Üniversitesi Eğitim Yönetimi Bölümü'nden doktora derecesini almıştır. Mezuniyetinden sonra Türkiye'deki çeşitli kurumlarda ve Danimarka'daki Aarhus Üniversitesi'nde çalışmıştır. Ayrıca Temmuz 2015 ile Haziran 2016 tarihleri arasında Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Georgia Üniversitesi'nde misafir araştırmacı olarak görev yapmıştır. Profesör Gümüş, 2021 yılında Hong Kong Eğitim Üniversitesi'ne Doçent olarak katılmış ve Eğitim Politikası ve Liderlik Bölümü'nde (EPL) Araştırma ve Uluslararası İlişkiler Bölümü Başkan Yardımcılığı görevini yürütmüştür. Şu anda EPL'de Uluslararasılaşma ve Topluluk Katılımı Bölüm Başkan Yardımcılığı ve Joseph Lau Luen Hung Hayır Vakfı Asya Pasifik Liderlik ve Değişim Merkezi'nin (APCLC) Vekil Direktörlüğü görevlerini yürütmektedir.
Profesör Gümüş, çeşitli bağlamlarda eğitim liderliği araştırmalarında on yılı aşkın deneyime sahiptir ve dünya çapında akademisyenler ve uygulayıcılarla geniş ağlar kurmuştur. Bir akademik kitabın eş editörlüğünü yapmış ve 70'in üzerinde dergi makalesi ve kitap bölümü yayınlamıştır. Çalışmaları, Educational Administration Quarterly, Educational Evaluation and Policy Analysis, Educational Management Administration and Leadership, Educational Review, European Journal of Education, Higher Education, International Journal of Educational Research, School Effectiveness and School Improvement ve Teaching and Teacher Education gibi önde gelen eğitim dergilerinde yer almıştır.
Çeşitli uluslararası araştırma projelerine katılımı arasında, Profesör Gümüş, Baş Araştırmacı olarak iki önemli projeye liderlik etmiştir. Yakın zamanda, Danimarka Carlsberg Vakfı tarafından finanse edilen, okul liderliğinin öğrenci sonuçları üzerindeki etkileri üzerine bir projeyi tamamlamış olup, şu anda üç farklı ulusal bağlamda sosyal açıdan adil öğretim liderliğine odaklanan bir GRF projesine liderlik etmektedir. Ortak Araştırmacı olarak, Hong Kong Jockey Club Charities Trust'tan gelen ve Hong Kong okul liderlerinin geleceğe hazır, kapsayıcı okullara liderlik etmelerini desteklemeyi amaçlayan bir bağış projesinde de yer almaktadır.
Profesör Gümüş, Almanya'daki Alexander von Humboldt Vakfı'ndan 2025 yılında prestijli Friedrich Wilhelm Bessel Araştırma Ödülü'nü aldı ve 2024 yılında Stanford Üniversitesi'nin En İyi %2 Bilim İnsanı arasında yer aldı. 2025 yılında, ScholarGPS tarafından son beş yıldaki üretkenlik, etki ve kaliteye göre sıralanan 50.000'den fazla bilim insanı arasında liderlik araştırmaları alanında küresel olarak 15. sırada yer aldı. Ayrıca Şili, Çin, Danimarka, Endonezya, Malezya, Güney Kore, Türkiye, Birleşik Arap Emirlikleri ve Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere dünyanın dört bir yanındaki ülkelerde konferans ve seminerlere konuşmacı olarak davet edildi.
Dr. Hongwei "Patrick" Yang is an associate professor in the Department of Teaching, Leadership and Research, School of Education at the University of West Florida. His scholarship is found in quantitative methodology, psychometrics, survey research as well as in content areas including online teaching and learning, family science, human and animal medical care, among others.
Türker Kurt Gazi Üniversite Gazi Eğitim Fakültesinde Eğitim Yönetimi alanında profesör doktor olarak görev yapmaktadır. Lisans eğitimini Karadeniz Üniversitesinde, yüksek lisans ve doktora eğitimini Gazi Üniversitesi'nde Eğitim Bilimleri Bölümü Eğitim Yönetimi Anabilim Dalında tamamlamıştır. Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda 1999-2002 yılları arasında öğretmen ve müdür yetkili öğretmen olarak görev yapmıştır. 2002 yılında Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü’ne Araştırma Görevlisi olarak atanmıştır. 2002-2009 yılları arasında yüksek lisans ve doktora eğitimleri tamamlamış ve 2013 yılında Gazi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri bölümüne Yardımcı Doçent olarak atanmıştır. 2013-2014 yılları arasında bir yıl süre ile Wisconsin-Madison Üniversitesi Eğitim Liderliği ve Politika Analizi bölümünde misafir öğretim üyesi olarak bulunmuştur 2018 yılında doçentlik unvanını almıştır. 2021-2022 yılları arasında University College London (UCL) Eğitim Enstitüsü, Eğitim, Uygulama ve Toplum Bölümünde misafir araştırmacı olarak görev yapmıştır. Dr. Kurt, Gazi Eğitim Fakültesindeki görevine 2023 yılında bu yana Profesör doktor olarak devam etmektedir. Eğitimde politikaları ve yenilikler, yönetişim ve hesap verebilirlik, eğitim liderliği, öğretmen yetiştirme ve yükseköğretimin yönetimi konularında araştırmalar yapmaktadır.
Prof. Dr. Mehmet Şükrü Bellibaş, Eğitim Bilimleri alanında lisans eğitimini İstanbul Üniversitesinde (2009), Eğitim Yönetimi alanında doktora eğitimini Michigan State Üniversitesinde (2014) tamamladı. Adıyaman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümüne 2015 yılında Yardımcı Doçent olarak atanan Bellibaş, 2017 yılında Eğitim Yönetimi alanında Doçent, 2024 yılında Profesör oldu. Hâlen Sharjah Üniversitesinde görev yapan Prof. Dr. Mehmet Şükrü Bellibaş'ın saygın ulusal ve uluslararası dizinlerde taranan dergilerde 80'den fazla yayımlanmış makalesi mevcuttur. Prof. Dr. Mehmet Şükrü Bellibaş'ın araştırma alanı eğitim yönetimidir.
İbrahim Hakan Karataş, Türk dili ve edebiyatı alanında lisans ve yüksek lisans eğitiminin ardından eğitim liderliği alanında doktora derecesi aldı. Karataş halen İstanbul Medeniyet Üniversitesi'nde profesör olarak çalışmaktadır. Araştırma alanları arasında okul yönetimi, sivil toplum kuruluşları ve yükseköğretimin uluslararasılaşması yer almaktadır.
Hacı İbrahim Delice; 01.04.1964 Sivas'ın Yıldızeli ilçesine bağlı eski adıyla Kızıllı yeni adıyla Cumhuriyet köyü doğumlu. İlk öğrenimini köyü Kızıllı Köyü İlkokulu'nda, orta ve tahsilini de 1979 yılında Sivas'da İmam Hatip Lisesi'nde okudu.
1984 yılı Selçuk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü mezunu. 1985 - 1989 yılları arası Konya'da Akşehir Reis Lisesi'nde, 1990 yılında da Sivas İmam-Hatip Lisesi'nde Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği yaptı.
1990'da Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde araştırma görevlisi olarak göreve başladı. 1996 yılında Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Dili Anabilim Dalı'nda yardımcı doçent; 2004 yılında doçent; 2009 yılında da profesör oldu.
1992 yılında yüksek lisansını Prof. Dr. Bilal Yücel'in danışmanlığında Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde, 1996 yılında da doktorasını Prof. Dr. Ahmet Buran'ın danışmanlığında Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde tamamladı.
1991 - 1993 tarihleri arası Cumhuriyet Üniversitesi Rektörlük Türk Dili Bölümü Türk Dili Anabilim Dalı'nda, 1993 - 1995 tarihleri arası da Fırat Üniversitesi İnsani ve Sosyal Bilimler Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Dili Anabilim Dalı'nda Öğretim Üyesi olarak görev yaptı.
2009 - 2010 yılları arası Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Çağdaş Türk Lehçeleri Bölüm Başkanlığı, yine aynı fakültenin Edebiyat Bölümü Oğuz Grubu Şiveleri Anabilim Dalı Öğretim Üyeliği, yine 2011 - 2012 yılları arası Tunceli Rektör Yardımcılığı, 2012 - 2014 yılları arası da aynı üniversitenin İletişim Fakültesi Dekanlığı görevlerinde bulundu.
2014'de 2547 sayılı kanunun 40/b maddesi uyarınca Bartın Üniversitesi'ne
görevlendirilen Prof. Dr. Hacı İbrahim Delice, 18.08.2017 tarihinde Yüksek Öğretim Kurulu kararıyla yeniden Bartın Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dekanlığına vekaleten atanmıştır.
Orta seviyede Farsça, başlangıç seviyesinde İngilizce ve Arapça bilen Prof. Dr. Hacı İbrahim Delice, evli ve üç çocuk babasıdır.
Genelde fen eğitimi, özelde ise kimya eğitimi alanında çalışıyorum. Ağırlıklı olarak araştırma yöntemleri ve alan eğitimi konularında değişik dersler vermekteyim. Araştırma ilgi alanlarım arasında aşağıdaki genel konu başlıkları yer almaktadır:
• Fen Eğitiminde Araştırma-Uygulama Boşluğu: Özellikle öğretmenlerin fen eğitimi araştırmalarını takip etme, anlama ve uygulamaya yansıtabilme durumları ile eğitim araştırmalarına karşı tutumlarının belirlenmesi.
• Kavram Öğrenimi: Özellikle üniversite düzeyinde öğrencilerin temel kimya ve bazı termodinamik kavramlarını öğrenme düzeyleri ve sahip oldukları kavram yanılgılarının belirlenmesi.
• Yaşam Temelli (Context-based) Öğretim: Yaşam temelli öğretimin yenilenen ortaöğretim kimya programlarında uygulanabilir uygun materyal geliştirme ve etkinliklerinin değerlendirilmesi konularındaki çalışmalar.
• Probleme Dayalı Öğretim (PDÖ): PDÖ nün kimyanın değişik konularına uygulanmasına yönelik materyal geliştirme ve etkinliklerinin değerlendirilmesi konularındaki çalışmalar.
• Öğretim Programı Çalışmaları: İlköğretim Fen Bilimleri ve Ortaöğretim Kimya Öğretim programlarının uygulama sürecinde incelenmesi ve değerlendirilmesi üzerine çalışmalar.
• İçerik Analizi Çalışmaları: Fen ve matematik eğitimi araştırmalarındaki güncel eğilimler üzerine yapılan tematik ve betimsel içerik analizi çalışmaları.
• Özel Eğitim Çalışmaları: Görme engellilere fen ve kimya öğretimi üzerine çalışmalar.
Uluslararası ölçekte faaliyet gösteren ve bilimsel bir sivil toplum kuruluşu olan IUPAC (International Union of Pure and Applied Chemistry - www.iupac.org) ta 2008-2015 yılları arasında Kimya Eğitimi Komitesi (Committee on Chemistry Education) yürütme kurulu üyeliği ve 2016-2017 döneminde ise ilgili komitenin başkanlığını yaptım. Halen aynı komitede 2018 yılından bu yana ülke temsilcisi olarak görev yapmaktayım.
Ülkemizde ve yurtdışında fen ve kimya eğitimi alanında faaliyet gösteren bilimsel içerikli sivil toplum kuruluşlarına üyeliğim devam etmekte olup değişik dönemlerde ilgili kuruluşlarda yönetim kurulu üyeliği ve çeşitli yönetim görevlerinde de de yer aldım.
