Investigation of Adolescent Communication Skills and Problem Solving Skills

Abstract

This is the purpose of the relationship between communication skills and problem solving skills, and the relationship between communication skills and problem solving skills in adolescence. In the study, one of the quantitative research methods "relational design" was used. The study group of the study consisted of students (n = 323) attending 7th and 8th grades of official secondary schools in the city center of Bolu in 2019-2020. In the study, "Communication Skills Inventory" and "Perception Scale for Problem Solving Skills for Primary School Students" were used as data collection tools. In addition, the information collected through the Personal Information Form and the scores obtained from the measurement tools were analyzed with the SPSS 20.0 program. As a result of the analysis, a significant difference was detected in the communication skills and problem solving skills scores of adolescents according to their grade level, number of siblings, order of birth, parents' education level, pre-school education status and duration, while the significant difference according to gender It was found to be in size. The relationship between problem solving skills and communication skills of adolescents was evaluated using correlation analysis and it was concluded that the relationship between them was significant. The importance of the research is the fact that communication and problem solving skills will be much more important for recruitment in the coming years. In the World Economic Forum held in 2018, the first 10 skills that the business world will look for in 2022 are "complex problem solving skills" and the 9th is "reasoning, problem solving and quick comprehension skills", while assertiveness and emotional Skills related to communication skills such as intelligence and social population are also among the first 10 items. Considering that the foundations were laid for the acquisition of communication and problem solving skills in the early years, the support that should be offered in the acquisition of these skills that will form the basis of adulthood is included in the recommendations section. (World Economic Forum, 2018).

Keywords

• Adolescent
• Communication Skill
• Problem Solving Skill

Ergenlerde İletişim Becerileri ve Problem Çözme Becerilerinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmada, ergenlikte iletişim becerileri ile problem çözme becerilerine etki eden etmenlerin incelenmesi ve iletişim becerileri ile problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, nicel araştırma yöntemlerinden “ilişkisel desen” kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2019-2020 yılında Bolu il merkezinde resmi ortaokulların 7. ve 8. sınıflarına devam eden 13-14 yaşlarındaki ergenlerden (n= 323) oluşturmuştur. Çalışmada veri toplama aracı olarak, “İletişim Becerileri Envanteri” ve “İlköğretim Öğrencileri İçin Problem Çözme Becerilerine Yönelik Algı Ölçeği” kullanılmıştır. Ayrıca Kişisel Bilgi Formu vasıtasıyla toplanan bilgiler ile ölçme araçlarından elde elden puanlar SPSS programıyla analiz edilmiştir. Analiz sonucunda ergenlerin iletişim becerileri ve problem çözme becerileri puanlarında öğrenim gördükleri sınıf düzeyine, kardeş sayısına, doğum sırasına, anne-baba öğrenim düzeyine, okul öncesi eğitim alma durumuna ve süresine göre anlamlı bir farklılık tespit edilirken, cinsiyete göre olan anlamlı farklılığın uygulanan ölçeklerin bazı alt boyutlarında olduğu görülmüştür. Ergenlerin problem çözme becerileri ile iletişim becerileri arasındaki ilişki korelasyon analizi ile değerlendirilmiş ve aralarındaki ilişkinin anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 2018 yılında toplanan Dünya Ekonomik Forumunda 2022 de iş dünyasının arayacağı ilk 10 becerinin 6. Sırasında “kompleks problemleri çözme becerisi” ve 9. Sırasında ise “muhakeme, problem çözme ve hızlı kavrama becerisi” gibi direkt problem çözme becerisiyle ilgili beceriler yer alırken, girişkenlik, duygusal zeka, sosyal nüfus gibi iletişim becerileri ile ilgili beceriler de yine ilk 10 maddenin içinde bulunmaktadır. Erken yıllarda bireylerin iletişim ve problem çözme becerilerinin kazanılmasına yönelik temellerin atıldığı düşünüldüğünde yetişkinlik yıllarına temel oluşturacak bu becerilerin kazanılmasında sunulması gereken destekler öneriler kısmında yer almıştır (World Economic Forum, 2018).

Keywords

• Ergen
• İletişim Becerisi
• Problem Becerisi

References

1. Abalı, O. (2004). Problems of Adolescence.1𝑠𝑡. Edition, Kelebek Publication. İstanbul.
2. Aksüt, M. ve Batur, Z. (2007). “İnternet Perspektifinde Sosyalleşme ve İletişim Kurma Süreci” http://ab.org.tr/ab07/bildiri/134.doc (Erişim tarihi: 18.08.2020).
3. Akçam, A. (2019). Ortaokul öğrencilerinin iletişim becerileri ve Türkçe dersine yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırşehir.
4. Alumran, J. ve Punamäki, R. (2008). Relationship Between Gender, Age, Academic Achievement, Emotional Intelligence, and Coping Styles in Bahraini Adolescents. Individual Differences Research, 6(2): 104-119.
5. Andersen, S.L. (2003). Trajectories of brain development: point of vulnerability orwindow of opportunity. Neurosci Biobehav Review 27: 3–18.
6. Arthur,R. (1975). An Approach to teaching parents and adolescents problem-solving communication skills. Paper presented at the Annual Meeting of the Eastern Psychological Association, 26.
7. Aydın, B. (2005). Çocuk ve ergen psikolojisi. 183s. Atlas Yayıncılık. Ankara. Bayraktar, F. (2007). Olumlu ergen gelişiminde ebeveyn/akran ilişkilerinin önemi. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 14 (3): 157-166.
8. Blanchard-Fields, F., Jahnke, H. C., & Camp, C. (1995). Age differences in problem-solving style: The role of emotional salience. Psychology and Aging, 10(2): 173–180.

9. Burmaoğlu, S., Polat, M. ve Meyda, C. (2013). Örgütsel davranış alanında ilişkisel analiz yöntemleri ve Türkçe yazında aracılık modeli kullanımı üzerine bir inceleme. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1: 13-26.
10. Cenkseven, F. ve Akar, F. (2006). Ergenlerin düşünme gereksinimi ve cinsiyetlerine göre problem çözme becerilerinin karşılaştırılması. Eurasian Journal of Educational Research, 25: 45-53.
11. Creswell, J. W. (2009). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. (3rd Ed.). Los Angeles: Sage Publications.
12. Dahl, R.E. (2004). Adolescent brain development: a period of vulnerabilities and opportunities, Annals of the New York Academy of Sciences, 1021: 1–22.
13. Dinçer, Ç. (2005). Okul öncesi dönemde kişiler arası bilişsel problem çözme becerilerinin geliştirilmesi. Eurasian Journal of Educational Research, 20: 122-134.
14. Düzakın, S. (2004). Lise öğrencilerinin problem çözme becerilerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Psikolojik Danışma ve Rehberlik Bilim Dalı. Ankara.
15. Ekşi, F. (2013). Bir kişilerarası iletişim problemi olarak internet bağımlılığı ve siber zorbalık: psikolojik danışma açısından değerlendirilmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 11 (25): 91-11.
16. Eratay, E. (2011). Okul öncesi çocuklarında davranış problemleri. Journal Of New World Sciences Academy, 6(3): 2347-2362.
17. Erikson, E. (1982). İnsanın 8 Evresi. Okyanus Yayınevi. Çeviri: Gonca Akkaya. İstanbul.
18. Erözkan, A. (2009). Lise Öğrencilerinde kişilerarası ilişki tarzlarının yordayıcıları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 21: 543-551.
19. Fetihi, L. (2002). Ergenlik ve toplum. Eğitim ve Bilim Dergisi, 27(125): 62-68.
20. Finnish national agency for education. 2017. Finnish Education in a Nutshell. Erişim tarihi: 2020. http://www.oph.fi/download/146428_Finnish_Education_in_a_Nutshell.pdf.
21. Gallagher, A.M., Delisi, R.; Holst, P. C; Mcgillicuddy-Delisi, V.; Morely, M.; Cahala, C. (1999). Gender differences in advanced mathematical problem solving. Journal of Experimental Child Psychology, 75(3): 165-244.
22. Gardner, H. (2019). Eğitilmemiş Zihin, Alfa Bilim Yayınevi. Çeviren: Merve Özenç Kasımoğlu. İstanbul.
23. Geldard, K. ve Geldard, D. (2013) Ergenler ve Gençlerde Psiklojik Danışma, 4s. Nobel Yayınları. Çeviri: Metin Pişkin, Ankara.
24. George, D. ve Mallery, P. (2010). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference 17.0 update. 10th Edition, Pearson, Boston.
25. Gesell, A. (1957). Youth; the years from ten to sixteen. Harper and Brothers, Newyork.
26. Hancock, T., Kaiser, A., ve Delaney, E. (2002). Teaching parents of preschoolers at high-risk: Strategies to support language and positive behavior. Topics in Early Childhood Special Education, 22: 191-212.
27. Helen, G. (1994). Developing problem solving and ınterpersonal communication skills through ıntentionally structured groups. Journal for Specialists in Group Work, (19): 43-47.
28. Karatekin, K., Sönmez, Ö.F. Ve Kuş, Z. (2012). İlköğretim öğrencilerinin iletişim becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 7(3).
29. Kılıç, M. (2013). Gerçek yaşam tadında, gelişim dönemleri. Pegem Akademi, Ankara.
30. Kocayörük, E. (2010). Ergen gelişiminde aile işlevleri ve baba katılımı. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(33): 37-45.
31. Kumru, A., Carlo, G. Ve Edwards, C. P. (2004). Olumlu sosyal davranışların ilişkisel, kültürel, bilişsel ve duyuşsal bazı değişkenlerle ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 19(54): 109-128.
32. Martin, M., Anderson, C., Burant, P. ve Weber, B. (1997). Verbal aggression in sibling relationships. Communication Quarterly, 45(3): 304-317.
33. McMaster, L. E., Connolly, J., Pepler, D., ve Craig, W. M. (2002). Peer to peer sexual harassment in early adolescence: a developmental perspective. Development and Psychopathology, 14(1): 91–105.
34. Mızrakçı, Ş. (1994). Annelerin çocuk yetiştirme tutumlarına etki eden faktörler: demografik özellikleri, kendi yetiştiriliş tarzları, çocuk gelişimine ilişkin bilgi düzeyleri ve çocuğun mizacına ilişkin algıları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.
35. Monique, L.; Shannon, S.; Desti, S. ve Mary Lou, K. (2011). Buffering the effects of violence: communication and problem-solving skills as protective factors for adolescents exposed to violence. Journal of Community Psychology, 39(3): 353-367.
36. Montemayor, R., ve Hanson, E. (1985). A naturalistic view of conflict between adolescents and their parents and siblings. Journal of Early Adolescence, 5: 23-30.
37. Nock, M. K. ve Mendes, W. B. (2008). Physiological arousal, distress tolerance, and social problem solving deficits among adolescent self-injurers. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 76: 28-38.
38. Özbey, S., ve Alisinanoğlu, F. (2009). Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 60– 72 aylık çocukların problem davranışlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Uluslar Arası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2 (6): 493-517.
39. Özyürek, A. ve Tezel Şahin, F. (2005). 5-6 yaş grubunda çocuğu olan ebeveynlerin tutumlarının incelenmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2):19-34.
40. Pekdoğan, S. (2011). Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden beş altı yaş çocuklardaki sosyal becerilerin bazı özellikler açısından incelenmesi (Elazığ İli Örneği), Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
41. Piji Küçük, D. (2012). Müzik öğretmenliği anabilim dalı öğrencilerinin iletişim ve problem çözme becerileri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(1): 33-54.
42. Qi, C. H., ve Kaiser, A. P. (2004). Problem behaviors of low-income children with language delays: An observation study. Journal of Speech. Language, and Hearing Research, 47: 595-609.
43. Raty, H. (2006). What comes after compulsory education? A follow-up study on parental expectations of their child's future education. Educational Studies, 32(1): 1–16.
44. Reay, D. (2004). Education and cultural capital: The implications of changing trends in education policies. Cultural Trends, 13(2): 73–86.
45. Sadowski, Kelley, C. ve Lou, M. (1993). Social problem solving in suicidal adolescents. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 61(1): 121-127.
46. Say, G. (2016). Problemli internet kullanımı ile ilişkili bazı değişkenler: ebeveyn-ergen ilişki niteliği, yalnızlık, öfke ve problem çözme becerileri. Yüksek Lisans, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji (Klinik Psikoloji) Anabilim Dalı, Ankara
47. Serin, N. ve Derin, R. (2008). İlköğretim öğrencilerinin kişilerarası problem çözme becerisi algıları ve denetim odağı düzeylerini etkileyen faktörler. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1): 1-18.
48. Shure, M. B. (1985). ICPS and beyond: Centripetal and centrifugal forces. American Journal of Community Psychology, 13: 226-243.
49. Sönmez, V. ve Alacapınar, F.G. (2016). Örneklendirilmiş Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Genişletilmiş 4. baskı. Anı yayıncılık. Ankara.
50. Spear, L.P. (2000). The adolescent brain and age-related behavioral manifestations. Neurosci Biobehav Review, 24: 417–463.
51. Steınberg, L. (2007). Ergenlik. Ankara: İmge Kitapevi. Çeviren: Figen Çok. 20-21.
52. Suzanne, R., Ariel, F. ve Mackenzie, F. (2020). Look Who's Talking: A Survey of Pediatric Program Directors on Communication Skills Education in Pediatric Residency Programs. Academic Pediatrics, 20(1): 9-13.
53. Şendoğdu, M. C. (2000). Anaokuluna devam eden 5–6 yaş çocuklarının anne babalarını algılamaları ile anne babaların kendi tutumlarını algılamaları arasındaki ilişki. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
54. Taşın, S. (2010). 5-6 Yaş Grubu çocuklarda karşılaşılan davranış problemlerinin ve annelerinin çocuk yetiştirme tutumlarının incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
55. Taylor, L.; Leary, K.; Boyle, A.; Bigelow, K.; Henry, T. ve Derosier, M. (2015). Parent Training and Adolescent Social Functioning: A Brief Report, Journal of Child & Family, 24(10): 3030-3037.
56. Tekiner, Ö. (1997). Okulöncesi Eğitiminde Yeni Yaklaşımlar. Okulöncesi Eğitim Sempozyumu, 30-31.
57. Tudge, J., Odero, D., Piccinini, C., Doucet, F., Sperb, T. M. ve Lopes, R.S. (2006). A window into different cultural worlds: Young Children's everyday activities in the United States, Brazil, and Kenya. Child Development 77(3): 1446–1469.
58. Uzuntaş, A. (2013). Etkili iletişim: anlatabilmek ve anlayabilmek. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(1): 11-30.
59. Yalkın, S. (1994). Parental expectancies of developmental time-tables, child-rearing attitudes and actual child development. (Yüksek Lisans Tezi), Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul.
60. Yılmaz, E., Karaca, F. ve Yılmaz, E. (2009). Sağlık yüksekokulu öğrencilerinin problem çözme becerilerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 12(1): 38-48.
61. Yılmaz, N. (2011). Okul öncesi öğretmenlerinin iletişim becerileri, problem çözme becerileri ve empatik eğilim düzeyleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi, Muğla.
62. Williams, J. ve Reid, R. (2010). Developing Problem Solving and Communication Skills through Memo Assignments in a Management Science Course, Journal of Education for Business, 85(6): 323-329.
63. World Economic Forum (2018). The Future of Jobs Report, Switzerland.