ARGÜMANTASYON TABANLI ÖĞRENME: ÖĞRETMEN ADAYLARININ MATEMATİK SORULARI EŞLİĞİNDE ONLINE ETKİLEŞİMLERİ

Öz

Argümantasyon; iddiaların dayandırıldığı gerekçeler belirtilerek veriler ile ilişkili olup olmadığının yapılandırıldığı süreçtir. Bu süreçte matematiksel argümanlar özellikle problem çözümlerinde hayati bir öneme sahiptir. Geçerli argümanlar ya da ispatlar üretme ve argümanların kritik edilmesi, matematik yapmanın ayrılmaz parçasıdır. Bu nedenle, muhakeme becerileri öğrencilere kazandırılmazsa matematik, bir işlem dizisini takip etmek ve anlamını düşünmeden örnekleri taklit etmek olur. Argümantasyona dayalı öğrenme ortamlarının iyi yönlendirilmesi gerekmektedir çünkü öğrenciler süreç içinde verilen argümanları anlamada güçlük çekebilir ya da diğer öğrencilerle düşüncelerini paylaşmada ya da düşünceleri çürütme aşamasında yanlış anlamalar, yanlış anlaşılan argümanlardan dolayı da bir takım zorluklar yaşayabilir. Bu yüzden argümantasyon sürecinin iyi yönetilmesi, bu süreci yaşamaya ve deneyimlemeye dayalı olarak gerçekleşir. Bu çalışma, öğretmen adaylarının sınıflarında argümantasyon öğrenme yaklaşımını etkin biçimde uygulayabilmeleri için öncelikle kendilerinin argümantasyon sürecini yaşamaları gerektiği düşüncesinden yola çıkılarak geliştirilmiş bir öğretmen eğitimi uygulamasıdır. Çalışmada öğrenciden gelebilecek sorular üzerinden tasarlanmış online argümantasyon etkinliklerinde öğretmen adaylarının sergiledikleri pedagojik alan bilgisi izleri incelenmiş ve öğrenme ortamının güçlü ve zayıf yanları araştırılmıştır. Sonuç olarak, online argümantasyon yönteminin öğretmen adaylarının pedagojik alan bilgisi gelişiminde ve kendi öğrenmeleri üzerindeki olumlu etkileri ortaya çıkmıştır. Sunulan bu hizmet öncesi eğitim bileşenlerinin öğretmen eğitimi alanında gerçekleştirilecek gelecekteki olası çalışmalara yön vereceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• online argümantasyon,öğrenci soruları,pedagojik alan bilgisi,matematik eğitimi,öğretmen eğitimi

ARGUMENTATION-BASED LEARNING: AN EXAMPLE OF MATHEMATICAL QUESTIONS THROUGH ONLINE INTERACTIONS AMONG PROSPECTIVE TEACHERS

Abstract

Argumentation is a process in which whether arguments are associated with data is constructed with warrants that they are based on. In this process, mathematical arguments are of vital importance especially in problem solving. Producing valid arguments or proofs and criticizing the arguments are inseparable parts of doing math. Therefore, if there is nothing done to develop reasoning skills, mathematics will become just following a sequence of operations and copying the examples without thinking about their meanings. It is necessary to direct argumentation-based learning environments well because students may find it hard to understand given arguments or have certain challenges due to misunderstandings and misunderstood arguments when sharing their ideas with other students or during the stage of invalidating the ideas. This is why good direction of the argumentation process depends on living and experiencing the process itself. This study is an application of teacher education developed in the light of the idea that prospective teachers need to experience their own processes of argumentation so that they could handle the argumentation-based learning approach in their future classrooms. Traces of pedagogical content knowledge exhibited by the prospective teachers in the online argumentation activities which were designed through possible student questions were examined, and the strengths and weaknesses of the learning environment were investigated in the study. Consequently, online argumentation method was found to have positive impacts on the improvement of prospective teacher’s pedagogical content knowledge and their own learning. It is anticipated that these presented preservice education components will shape future studies to be carried out in the field of teacher education.

Keywords

• Online argumentation,student questions,pedagogical content knowledge,mathematics education,teacher education

References

1. Baki, A. (2018). Matematiği öğretme bilgisi. Ankara: Pegem Akademi.
2. Brown, R. and Redmond, T. (2007). Proceedings of the 30th annual conference of the Mathematics Education Research Group of Australasia. Mathematics: Essential Research, Essential Practice, 1, 163-171.
3. Brown, R. and Reeves, B. (2009). Students’ Recollections of Participating in Collective Argumentation When Doing Mathematics. In R. Hunter, B. Bicknell, and T. Burgess, Crossing divides: Proceedings of the 32nd annual conference of the Mathematics Education Research Group of Australasia (pp. 73-80). Palmerston North: MERGA.
4. Butchart, S., Forster, D., Gold, I., Bigelow, J., Korb, K., Oppy, G. & Serrenti, A. (2009). Improving critical thinking using web-based argument mapping exercises with automated feedback, Australasian Journal of Educational Technology, 25(2), 268-291.
5. Davies, W. M. (2009). Computer-assisted argument mapping: A rationale approach. Higher Education, 58(6), 799–820.
6. Driver, R., Newton, P. and Osborne, J. (2000). Establishing the Norms of Argumentation in Classrooms, Science Education, 84, 3, 287–312.
7. Erduran, S. and Jiménez-Aleixandre, M. P. (2007). Argumentation in science education: perspectives from classroom-based research. Dordrecht: Springer.
8. Günel, M., Kıngır, S., & Geban, Ö. (2012). Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme (ATBÖ) yaklaşımının kullanıldığı sınıflarda argümantasyon ve soru yapılarının incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 37(164), 316-330.

9. Hoffman, D. C. (2008). Murder in sophistopolis: Paradox and probability in the First Tetralogy. Argumentation and Advocacy, 45(1), 1-21.
10. Inglis, M., Mejia-Ramos, J. P., Simpson, A. (2007). Modelling mathematical argumentation: The importance of qualification, Educational Studies in Mathematics, 66, 3-21.
11. Keys, C.W., Hand, B., Prain, V. and Collins, S. (1999). Using the science writing heuristic as a tool for learning from laboratory investigations in secondary science. Journal of Research in Science Teaching, 36, 1065-1081.
12. Kiili, C. (2013). Argument graph as a tool for promoting collaborative online reading. Journal of Computer Assisted Learning, 29(3), 248-259.
13. Krummheuer, G. (1995). The ethnography of argumentation. In P. Cobb & H. Bauersfeld (Eds.), The emergence of mathematical meaning: Interaction in classroom cultures. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum.
14. Krummheuer, G. (2007). Argumentation and participation in the primary mathematics classroom two episodes and related theoretical abductions. Journal of Mathematical Behavior, 26, 60-82.
15. Kuhn, D. (1991). The Skills of Argument. Cambridge: Cambridge University Press.
16. Ludvingsen, S. R. (2012). What counts as knowledge: Learning to use categories in computer environments. Learning, Media and Technology, 37(1), 40-52.
17. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative Data Analysis (2nd edition). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
18. Newton, P., Driver, R. and Osborne, J. (1999). The place of argumentation in the pedagogy of school science. International Journal of Science Education, 21(5), 553-576.
19. Okada, A. (2008). Scaffolding school pupils’ scientific argumentation with evidence-based dialogue maps. In Knowledge Cartography (pp. 131-162). Springer, London.
20. Ross, K. A. (1998). The place of Algorithms and Proofs in School Mathematics. Doing and Proving. March, 252-255.
21. Toulmin, S.E. (2003). The Uses of Argument. Cambridge, UK: University Press.
22. Wood, T. (1999). Creating a context for argument in mathematics class. Journal for Research in Mathematics Education, 30(2), 171-191.
23. Yackel, E. (2001). Explanation, justification and argumentation in mathematics classrooms. In M. Van den Heuvel-Panhuizen (Ed.), Proceedings of the 25th Conference of the International Group for the Psychology of Mathematics Education (Vol. 4, pp. 33-40), Utrecht, The Netherlands.
24. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
25. Zeidler, D. L. (1997). The central role of fallacious thinking in science education. Science Education, 81, 483– 496.