Sınıf Öğretmenlerinin Türkçe Derslerinde Kültürel Öğeleri Kullanma Durumlarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin Türkçe derslerinde kültürel öğelerden yararlanma durumlarını belirlemektir. Araştırma 2017 yılı nisan ayında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın katılımcılarını Yozgat il merkezindeki bir devlet ilkokulunda görev yapan dokuz sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Sınıf öğretmenleri ile görüşme yapılmıştır. Görüşmeler ses kayıt cihazına kaydedilmiştir. Kaydedilen görüşmeler, araştırmacı tarafından bilgisayar ortamında yazılı hale getirilmiştir. Araştırma sonucunda, sınıf öğretmenlerinin bireysel farklılıklar göstermekle birlikte kültürel öğeleri Türkçe derslerinde orta sıklıkla kullandıkları belirlenmiştir. Sınıf öğretmenlerinin Türkçe derslerinde en çok kullandıkları kültürel öğenin masal olduğu tespit edilmiştir. Sınıf öğretmenlerinin Türkçe derslerinde en az kullandıkları kültürel öğenin ise efsane olduğu belirlenmiştir. Masalların çocuğun hayal dünyasına hitap etmesi, ilgi çekici olması nedeniyle sıklıkla kullanıldığı düşünülmektedir. Sonuçlar ile ilgili olarak önerilerde bulunulmuştur.   

Anahtar Kelimeler

• Türkçe,kültür,masal,destan,sınıf öğretmeni,destan

Kaynakça

1. Ata, A. (2003). "Dil", Türk dili, (Ed. Hülya PİLANCI). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
2. Baş, B. (2002). Türkçe temel dil becerilerinin öğretiminde atasözlerinin kullanımı. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12, 60-68.
3. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri (12. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
4. Christensen, L., B., Johnson, R., B., Turner, L., A. (2015). Araştırma yöntemleri desen ve analiz (Çev. Edt: Ahmet Aypay). Ankara: Anı Yayıncılık.
5. Creswell, J. W. (2012). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (4th ed.). United States of America: Sage Publications, Inc.
6. Çobanoğlu, Ö. (2012). Halk edebiyatına giriş 1, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
7. Demiray, K. (1977). Açıklamalı çocuk edebiyatı antolojisi, İstanbul: İnkılap ve Aka Kitabevi.
8. Eriş, U. (2012), "Sözel iletişim", iletişim bilgisi (Ed. Nezih Orhon, Ufuk Eriş), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.

9. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., Hyun, H. H. (2011). How to design and evaluate research in education (8th Edition). New York: McGraw-Hill.
10. Gliner, J. A., Morgan, G. A., ve Leech, N. L. (2015). Uygulamada araştırma yöntemleri: desen ve analizi bütünleştiren yaklaşım (Çev. Ed.: Selahattin Turan). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
11. Göçer, A. (2010). Türkçe öğretiminde çok uyaranlı bir öğrenme ortamı oluşturmak için seçkin edebî ürünlerden yararlanma, TÜBAR-XXVII-Bahar, 341-369.
12. Göktuna Yaylacı, F. (2012). “Kültür, toplumsal değişme ve tabakalaşma", davranış bilimlerine giriş (Ed. Bilhan Kartal), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
13. Güneş, F. (2007). Türkçe Öğretimi ve Zihinsel Yapılandırma. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
14. Güvenç, B. (1979). İnsan ve Kültür. İstanbul: Remzi Yayınları.
15. Güvenç, B. (2002). Kültürün abc'si (2. baskı). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
16. Helimoğlu Yavuz, M. (1998). Ortak (anonim) halk edebiyatı, türk halk edebiyatı, (Ed. Sakine ÖZTÜRK ÇELİK), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
17. Kabadayı, A. (2009). Ninnilerin çocuğun gelişim alanlarına katkılarının içerik açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6 (1), 276-289.
18. Kaplan, M. (2011). Kültür ve dil (27. baskı). İstanbul: Dergah Yayınları.
19. Karatay, H. (2007). Dil edinimi ve değer öğretimi sürecinde masalın önemi ve işlevi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5 (3), 463-475.
20. Koç, H. (2007), Dil ve anlatım 1, Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü Yayınları.
21. Kotan, Y. (2012). Mahalli fıkra tipine bir örnek: erzurumlu naim hoca. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 7 (3) 1791-1802.
22. Küçük, M. (2012). İletişim kavramı ve iletişim süreci, iletişim bilgisi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
23. MEB (2009). İlköğretim türkçe dersi (1-5. sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu. Ankara: Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
24. MEB (2015). Türkçe dersi (1-8. sınıflar) öğretim programı. Ankara: Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
25. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber (Çev. Ed.: Selahattin Turan). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
26. Miles, M. B., Huberman, A. M. (2015). Nitel veri analizi. (Çev. Ed Sadegül Akbaba Altun ve Ali Ersoy). Ankara: Pegem Akademi.
27. Öztürk, M. (2004). Sosyoloji 2, Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü Yayınları.
28. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (3. Baskıdan Çeviri). (Çeviri Editörleri: Mesut Bütün, Selçuk Beşir Demir). Ankara: Pegem Akademi.
29. Pilancı, H. (1998). İslamiyet öncesi türk halk edebiyatı, türk halk edebiyatı, (Ed. Sakine ÖZTÜRK ÇELİK), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
30. Sever, S. (2008). Çocuk ve edebiyat. İzmir: Tudem Yayınları.
31. Shaul, D., L. ve Furbee, N. L. (1998). Language and Culture. USA: Waveland Press.
32. Sönmez, V. ve Alacapınar, F. G. (2011). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
33. Türk Dil Kurumu Genel Türkçe Sözlük, Erişim Tarihi: 18.05.2017.
34. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.